Last night in de Schilderswijk (III) & Kanaleneiland

Tijd voor andere maatregelen

Een noodbevel. Politie die doet aan 'mensen tegenhouden'. Buurtpreventieteams. Jongerenwerkers. Buurtvaders. Wijkagenten. Een of andere 'jongerenambassadeur' die de Marokkaanse sloopcommando's probeert te verklaren door het 'feit' dat we als volwassenen te druk zijn met onszelf.  En als zo'n snaak samen met de vlag van z'n favoriete land wordt ingerekend krijgt meneer een Fristi, een aai over z'n bol en een goed gesprek waarom hij slachtoffer is geworden van de Nederlandse maatschappij. Het is wel effe mooi geweest he, overheid, dit kinderachtige gedoe. Drie nachten pamperen, proberen, aanwezig zijn, mensen tegenhouden, voorzichtig opschalen, maar gewoon te veel peop in de broek om die straten eens even goed schoon te vegen. Buurtbewoners, die de politie bellen en horen: "Sorry mevrouwtje, we kunnen niets doen." Het is TUIG dat hier de dienst uitmaakt, we staan erbij en we kijken ernaar. En nu is het (aangekondigde) vonkje ook nog eens overgesprongen op de dorste hooischuur van het land: Kanaleneiland Utrecht. Vanavond maar eens full force politie en leger de straat op. Kijken wie de baas is in dit land.