Geenstijl

Hoop in ons rechtssysteem hersteld! Ruim twee jaar geleden werd een vrouw in Venray beroofd van haar mobiele telefoon, terwijl ze tijdens het uitlaten van haar hondje even op een bankje ging zitten om te sms'en. Dat ging er niet zachtzinnig aan toe. Ze werd twee keer snoeihard tegen haar achterhoofd geslagen met een stok. Volgens de arts was haar schedel zichtbaar. Jup, bijna doodgeslagen omdat een parasiet zichzelf een Samsung Galaxy S2 wilde toe eigenen dat niet van hem was. Hij kreeg 4,5 jaar cel, maar had de ballen om in hoger beroep te gaan. Een handige feature van ons rechtssysteem als je ten onrechte schuldig bent verklaard. Een asociale feature als je het gedaan hebt, maar straf wil ontlopen. Gelukkig werd het hoger beroep afgehandeld door rechters die eigenwijs waren en wel degelijk goed onderscheid wisten te maken tussen de echte dader en het echte slachtoffer. In plaats van 4,5 jaar kreeg de moordlustige flapdrol nu 9 jaar aan zijn broek. Mocht je een halfuurtje de tijd hebben, lees dan vooral het schitterende rechtbankverslag en verbaas je over de afschuwelijke en gruwelijke stompzinnigheid van de brute roofovervaller. Het geeft via verslagen van verhoren en getuigen een onthullend inzicht in de belevingswereld een man die bereid is vrouwen dood te slaan voor een telefoon en vervolgens, zelfs als alle feiten de harde waarheid verkondigen, nog steeds in staat is om glashard te liegen. Een verdubbeling van zijn straf in hoger beroep lijkt ons dan ook een uitstekende middelvinger tegen dit soort tuig.

Op internet zijn opnieuw gruwelijke beelden opgedoken van een vakantievlucht van Transavia. Na de bijna-doodervaring van de passagiers van vlucht 5068, die tijdens de zomerstorm van dit weekend ternauwernood aan een vliegramp des doods ontsnapte, is het nu weer bijna raak. Een vlucht vol verkansienederlanders reageert volstrekt radeloos op de aanwijzingen van een mevrouw die compleet over haar toeren voor de passagiers staat te schreeuwen in het gangpad. Het is weer een wonder dat ook deze vlucht ontsnapt is aan een catastrofe, al liet een anonieme passagier na de landing wel aan GeenStijl weten 'nog nooit zo'n afgrijselijke vlucht te hebben meegemaakt. Ik had nog liever met een depressieve piloot van Germanwings een rondje Alpen gedaan'. Waarvan akte.

Wat je ook van ze mag vinden, de Amerikanen hebben twee mooie heldere spelregels. Bij het uitreiken van een Amerikaans paspoort krijg je te horen: “You’re an American now”. En als het gaat om carrièrekansen is de sky the limit. Met uitzondering van het Witte Huis: daarvoor is het niet genoeg om ‘an American’ te zijn, maar moet je ook in Amerika geboren zijn. En zo kan het gebeuren dat een man, wiens vader in Kenya geboren is, POTUS wordt. Van gastarbeider tot president in één generatie. Mooier wordt het niet. Natuurlijk zijn er mensen die geloven dat hij zijn geboortebewijs gefaket heeft, eigenlijk een Afrikaan is en moslim bovendien maar een beetje complotdenken houdt de massa scherp. Elvis leeft immers ook en heeft een relatie met Amy. Dus werd de wereld dit weekend getrakteerd op ontroerende plaatjes van de machtigste man ter wereld die bij zijn familie in Afrika op bezoek gaat. Plaatjes die elk gastarbeiderskind geleefd heeft. Je wordt in dat andere land onthaald als de verloren dochter cq zoon. Je bent de belle of the ball. En geen moeite is de vreemde familie teveel. Je bent een van hen – al woon je aan de andere kant van de wereld. Al ben je de fucking POTUS.

Gisteravond werd op StaatsTV2 teruggeblikt op het leven van de geliefde en verguisde Rotterdamse cabaretier Gerard Cox. Veilig ver weg bij Omroep Max, waar dit soort uitzendingen ongemerkt voorbijgaan aan iedereen die nog geen tachtig is. Programma was een herhaling van een uitzending uit januari (maar toen keek ook al niemand), en de rake uitspraken die Cox hier doet zijn inmiddels helaas werkelijkheid geworden voor hem. "We mogen niks zeggen over allochtonen", merkt Cox in het programma op. Alsof hij de dikke drab van politieke correctheidspek en veren der tolerantie die hij vorige maand vanwege een grapje over allochtonen over zich heen kreeg van racismeroepende Goedvolkhordes - aangevoerd door de non-existente Fatima Dakmar - al had zien aankomen. Want het mag als cabaretier dan misschien je baan zijn om harde grappen over alles en iedereen te maken, over allochtonen hou je beter gewoon je mond. Over de multiculturele samenleving, die de arbeiders in hun arbeidersbuurten wel even uit mochten gaan zitten vinden, heeft Cox in het fragment hierboven ook nog het één en ander te zeggen. Je vraagt je inderdaad af waar ze al die sociologen voor opleiden. Hele uitzending, waarin ook 'die paardenlul' van een Volkskrantrecensent nog een veeg uit de pan krijgt, kunt u hier terugkijken. Mocht je je oud genoeg voelen daarvoor, natuurlijk.

De meeste videobeelden van autoinbraken bestaan uit 13x17 pixels en hebben een freemreet van 16 fps. Ditmaal niet, want deze eigenaar geeft echt om z'n zilveren vijfdeurs-hatchback. En die eigenaar zou wel eens heel graag willen weten wie er iets uit zijn auto gesteeljat heeft. Dus, internet, heeft u zo'n kerel in uw vriendengroep met een zwart capuchon-vest en/of zo'n snuiter die zwarte petjes draagt, met een voorliefde voor blokjes om in Beverwijk op regenachtige nachten? Zo'n vent die u eigenlijk nooit gemogen heeft? Confronteer hem dan eens heel stellig met de bovenstaande beelden, want hij zou het zomaar kunnen zijn. Na de breek nog wat extraduidelijke grote gifjes om het opsporingsproces te bespoedigen.

Mooiste verhaal van de Tour: Bram Tankink die twee bochten de Alp d'Huez opfietst met een fucking Jeu de Boules-set, dat hij cadeau geeft aan zijn jarige dochtertje langs de kant. Het waren drie lange weken, met de climax in de staart. Nee, het was echt niet altijd leuk. Vaak was het gewoon saai. Maar we hebben doorgezet. We gaven niet op toen er niks gebeurde op Neeltje Jans of in Bretagne. We bleven stug door tikken toen de Pyreneeën weinig vuurwerk brachten. Als je de Tour begint, maak je hem af. De Alpen boden wat meer vertier, maar eigenlijk waren we toen al Tour-moe. En dan vandaag is er ineens Parijs. Inclusief wellicht onverwachte hindernissen zoals lui die met een auto door de barricaden komen zetten. De security is vanochtend al getest. De etappe waarin officieus niet meer getoerd wordt. Fuck dat, Quintana. Deze hele martelgang zijn we begonnen met jou als winnaar. Nu ga je het af maken ook. Win de Tour in Parijs en wordt legendarisch! Tour loeren doet u op EPO1 of bij Studio Cortisol Live. Meningen vindt u in de Twitterfeed hieronder en vergeet niet te checken hoe onze vrienden Koeman & Rison hun reis voortzetten.
Tweets from https://twitter.com/JohnQuid/lists/tourdefrancenl

Het gebeurt ons niet vaak, maar soms leren we iets uit de Volkskrant. Zo weet de gegoede Bode ons ditmaal bijvoorbeeld te vertellen dat de vluchtelingentoestroom ronduit FANTASTISCH is voor 's lands economie. Natuurlijk niet omdat er zich zoveel kapitaalkrachtigen bevinden onder onze grenshoppers, nee. Asielzoekers maken ons land weer beter omdat ze werkgelegenheid creëren. Staat er allemaal echt: mensen kunnen bij het COA massaal aan de slag als beoordelaar van asielverzoeken, tolk, woonbegeleiders, verpleegkundigen, huismeesters, sporttrainers, keukenhulpen, administratief medewerkers en managers. Daarbij "levert de toestroom van asielzoekers ook indirecte werkgelegenheid op, zoals voor schoonmakers, toeleveranciers (voedingsmiddelen, beddengoed, televisies), advocaten, onderwijzers en voor supermarkten en snackbars in de omgeving van de 59 opvanglocaties." Oké, legitiem. Even legitiem als zeggen dat de import van 37 maffiafamilies goed zou zijn voor de werkgelegenheid bij de politie, de import van 's werelds pyromanen goed zou zijn voor werkgelegenheid bij de brandweer, en de import van heel veel Topic Dibi's goed zou zijn voor de werkgelegenheid bij GS. Bovendien is dit geen reële, maar kunstmatige werkgelegenheid. Hoe betaalt het COA haar medewerkers? Met belastinggeld. Hoe betalen Ontheemdiërs hun broodjes döner bij de snackbar? Met COA-zakgeld, opgehoest door de belastingbetaler. En om dan maar even volledig op de populistische toer te gaan: weet u wie ook een schreeuwende behoefte hebben aan woonbegeleiders, verpleegkundigen en keukenhulpen? Onze eigen inheemse oudjes. Bovenstaande is de zoveelste linksleugen aangewakkerd door medialand, geflankeerd door Jesse Klaver & Co, en braafjes geslikt door de meerderheid van het volk. En dan nu het weer.

Het begon in de vroege jaren ’80 en ik was nog piepjong. ‘Kijk toch eens naar de Formule 1,’ zei opa Manna tegen mij, ‘dat is veel spectaculairder dan dat eeuwige gevoetbal met Ajax of Feyenoord.’ Dus wij kijken. Hij en ik. Al er was nog niet zoveel te zien. Althans niet op tv. Wat flitsen, wat korrelige beelden bij Studio Sport, met een commentator die verder ook niet echt een idee leek te hebben over wat we precies allemaal moesten zien. Maar de flarden die ik zag, waren geweldig. Door de ogen van een kind zag ik hoe grote, wilde, agressieve machines brullend en gierend met elkaar in gevecht gingen, aangespoord door onverschrokken helden die geen angst leken te kennen. Die geen gevaar leken te zien.

Vanuit mijn werkkamer die uitkijkt over de Utrechtse Oudegracht zie ik het bijna dagelijks gebeuren: schorriemorrie op de fiets rijdt tegen het verkeer in, de politie laat het gebeuren. Heel soms wordt de overtreder tegengehouden en krijgt van de diender een korte preek door het omlaag gedraaide raam. Een bekeuring heb ik nog nooit zien uitgedeeld. Vrijdag stond in het AD dat de top van de Nationale Politie vorig jaar 50.000 euro uitgaf aan luxe reizen. In 2013 was dat 35.000 euro. Ondertussen ben ik de tel kwijt hoeveel agenten voor de rechter staan wegens oneigenlijk gebruik van dienstwapen of nekklem. Daarbij hebben de politiebonden ook nog eens geprobeerd de Tour de France te versjteren, dreigen ze met meer acties en beklaagt menig agent zich op social media ook nog eens over die dekselse journalisten die al die nare stukjes tikken over genekklemde en neergeschoten verdachten. En toch heb ik het met Jan met de Platte Pet te doen. Want wordt het niet eens tijd dat hun chef Gerard Bouman eens gaat wieberen? Het is makkelijk wijzen naar de gewone agent maar die heeft eigenlijk – net zoals de eerste de beste kantoorklerk, buschauffeur en vuilnisman - strakke leiding nodig. En een duidelijk verhaal. Laat het daar nou aan schorten. Elf voorbeelden:

Het is zondag dus da's een prima dag voor topics over Urk. En kijk die VanLeeuwen nou toch eens trots door het vissersdorp vlaggen met zijn gigagrote GeenPeil-vaandel. Ahoy, wapperginger, wat brengt je naar Urk? De symboliek, meneer, de symboliek. Urk is het durp waar demense de allergrootste NEIN uitspraken tegen de Europese Grondwet: een whopping 91,6 procent van de Urkers sprak zich tijdens het referendum op 1 juni 2005 uit tegen de capitulatie van Nederlandse soevereiniteit. Die daarna, zoals u weet, tóch door Balkenende werd ondertekend. Tien jaar na de Nederlandse OXI is het tijd om op te krabbelen en een nieuwe kans te grijpen, want ditmaal is het Dijsselbloem die de democratie de das om doet. Dus toog VanLeeuwen met vlag, klembord en stapel formulieren naar het vissersdorp om de lokale bevolking moed in te spreken: Vorige keer is het niet gelukt, maar we blijven strijden voor meer democratie en inspraak tegen de machtshonger van Brussel. DOE MEE! Meerderheidsopkomst in ALLE leeftijdscategorieën en ALLE opleidingsniveaus, en ALLEMAAL stemden zij in meerderheid tégen de EU Grondwet in 2005.