Tassen dragen in het Stamcafé

De open zenuw van een tassendrager

Sophie Hermans nog gezien? Het zal je maar gebeuren: tassendrager genoemd worden. Als empathisch mens schiet je toch wel even vol bij zoveel leed. Waren daar maar tribunalen voor. Of pillen tegen. Of anders een intern onderzoek zoals de NPO dat zo goed doet met Shula Rijxman. Maar laten we eerlijk zijn: zo’n onderzoek is volstrekt onzinnig. Als je al niet eens meer in bed mag kruipen met degene die jouw club betaalt en controleert, waar gaat het dan heen met dat open en tolerante Nederland waar we allemaal zo trots op zijn? Dat wekt kennelijk ineens de schijn van belangenverstrengeling. Hoezo dan? Het is toch belastinggeld. Wat maakt het uit in welke troebele put dat gekieperd wordt? Wie zich daar druk over kan maken, heeft al een heel leven niet opgelet. Ondertussen creëert Google het eerste digitale bewustzijn, maar dat mag u niet weten van Bill Gates.