Geenstijl

Sterk staaltje hoax-berichtgeving weer bij de NOS gisteravond. In een item in het Late Journaal (vanaf 04:48) over de EU-veerdienst die voor de kust van Libië dobberende subsaharanen ophaalt voor de omvolking van het Avondland, zegt de voice-over drama queen dat er "700 migranten op dit schip zitten." ZEVENHONDERD. Uhm... Het is best druk op het bootje, dat in zonovergoten windstil weer aan het dobberen is. Maar "700" is natuurlijk gelul van een dronken aardbei. No way dat dit "700 migranten" zijn. Of ze moeten benedendeks 6 hoog opelkaar gestapeld zijn door een racistische Noord-Afrikaanse neokoloniaalse slavenhandelaar in dienst van Brussel, maar daar trappen we niet in. En dan nu een filmpje met aanzuigende werking van Timmerfrans Ferries met een echte baby erin!

#Refugees Once again. 700 people were stranded at sea off the Libyan coast. @PROACTIVA_SERV rescued 7 boatshttps://t.co/ro7xnXJ92a

— dwnews (@dwnews) August 29, 2016

Het leuke van socialisme is, is dat maar weinig politieke ideologische bewegingen zo succesvol het ontstaan van een aristocratie in de hand werken. Dat klinkt tegenstrijdig omdat het socialisme ooit ontstaan is als tegenbeweging tegen de macht van de adel en het grootkapitaal maar dat is het niet. In de kern gaat adeldom namelijk helemaal niet om bloed of geld, maar om het verdelen van maatschappelijke posities. Baantjes verdelen, dus, een centrale staatsmacht die mannetjes op plekjes zet om dingetjes te regelen. Wat gebeurt er vervolgens onder het socialisme, waar alles tot het domein van de staat verklaard wordt? Het aantal baantjes explodeert en daarmee ontstaat er een nieuwe adel van zetbaasjes. Dit brengt het slechtste in mensen naar boven. Nepotisme, vriendjespolitiek en, omdat mensen nu eenmaal zoogdieren zijn, de neiging om het eigen nageslacht in dezelfde positie te houden als waar men zelf zit (of eigenlijk liever nét weer een treetje hoger). Waar er vroeger jonkheren en baronnen waren hebben we nu zorgkoepelmanagers en uitkeringsinstanties waar meer werkregisseurs rondlopen dan werklozen, die desondanks toch niemand aan een baan krijgen. Een volgevreten nutteloze adel van beroepspraters die niks anders doen dan hun horigen in de weg zitten en duizenden euro's stukslaan aan personality coaching en sjors-je-bent-een-eikelmarketing. Precies dus de spilzucht en het machtsmisbruik van de oude adel, maar helaas komen er geen mooie kunst en paleizen voor terug, omdat alles doorspekt is met de lege ploertigheid van de smakeloze sociaaldemocratie. Er ontstaat een compleet eigen wereld met eigen opleidingsinstituten, gesubsidieerde gala's in de stopera en een fijnmazig netwerk van ridderorden die gemaskeerd gaan onder de vlag van liefdadigheidsinstellingen. Zo walst men rond in eigen kring, strooiend met baantjes en subsidie, afgepakt van een arbeidersklasse die men in naam wel verdedigt, maar die men al jaren niet meer heeft gezien. De hele bovenstaande inleiding is eigenlijk maar een hoop gelul voor een klein nieuwsfeitje: de dochter van Worstenmaker Jan komt op plek drie van de kieslijst voor de SP na een keurige rood-adelijke opleiding aan de universiteiten van Havana aan de Waal en de UvA, nutteloze praatclubjes, locale politiek en vakbondswerk. Dat ze het doet met een of andere markies van de staatsomroep is natuurlijk geen verrassing. Zoals de Weense hofdametjes de quadrille leerden dansen is Lilian voorbereid op het werk voor de tomatenpartij en komende maart mag ze haar debuut maken. Ach ja, we wensen freule Marijnissen alvast veel succes met de campagne.

INZENDING. UIT DE MAILBOX. "Als ik in België of Duitsland mijn auto vol gooi dan voel ik me volwassen. En ook al ben ik in het diepst van mijn gedachten een puber, soms is het gewoon fijn als je als een volwassene behandeld wordt. Het gaat niet alleen om de prijs bij het tanken. Het is meer dan dat. De vriendelijke gezichten van alle andere Nederlanders. De blik die we met elkaar uitwisselen. Dat we de dieven in Den Haag toch weer te slim af zijn. Het schept een band. Het zijn bijzondere plekken, de pompstations net over de grens. De gezinnen die na de vakantie nog even de auto volgooien voor ze weer naar huis rijden. Ver weg van deze fijne plek. Ik zie de moedeloosheid op de gezichten van de tankende ouder. Het is vast niet door de vermoeiende vakantie op de camping. Het ontspannen in een tent samen met de kinderen, moet een genot zijn geweest. Nee het is dat korte moment van opluchting weer bijna thuis te zijn, goedkoop tanken en je dán realiseren dat je te ver van de grens woont om hier regelmatig terug te komen. Er is nog iets dat mij het gevoel van volwassenheid geeft. Het “palletje” van de benzinepomp. Het is het simpele knopje dat er voor zorgt dat het explosieve vocht dat mijn tank vult blijft stromen zonder dat ik mijn handen hoef te gebruiken. Het palletje betekent vrijheid. In Nederland is er een ambtenaar geweest die dat voor de Nederlanders te gevaarlijk vond. Je kan het palletje vaak nog wel zien zitten maar het is onbruikbaar gemaakt. Kennelijk hebben veel Nederlanders de dood gevonden, of ten minste in de ogen gekeken tijdens het tanken met een palletje. Er zal ergens een wegmonument moeten zijn ter nagedachtenis. Ik kan nu een heel pamflet volschrijven hoe je in Duitsland op de weg ook als volwassene wordt gezien. Dat na het inhalen men naar rechts gaat en je op veel stukken naar eigen inzicht (= zelf nadenken) je snelheid naar de situatie aanpast. Dat RITSEN daar wél werkt. Dat is voor een andere keer. Ik zou graag in de aankomende verkiezingen zien dat een partij zich sterk gaat maken voor het palletje van de benzinepomp. Een symbool van de regelzucht, betutteling en borden en verbodenfetisj van onze overheid. Kom hier tegen in opstand en sta pal voor ons palletje. Sta op en vecht mee." [NAW bij Redactie bekend]

Voor dit topic waardoor de VVD heel erg groot werd, en sorry voor dit linkje naar de livestream van DWDD (VARA), met Mark Rutte (PvdA). Sorry.

Goed nieuws uit Denemarken. Het verstikkende patriarchale wolkendek van de islam in Europa wordt langzaamaan doorbroken door kleine straaltjes van de moderniteit en in Denemarken is er nu een haathut waar niet een of andere besneden baardaap van de kansel staat te oreren, maar een team van vrouwelijke geestelijk leiders. Volgens de regels van de Arabische grammatiek wordt dat dan een imama, maar dat kan marketingtechnisch beter, dus noemen we dat een iMama. Een van de drie gaat zelfs kopvodloos door het leven, hoe 2016! Toch fijn dat de Mohammedaantjes 50 jaar na de R.K. kerk en het mainstream protestantisme de islam eindelijk ook een beetje toekruipt naar wat rielekstere genderverhoudingen. Bovendien zijn moskeeën waarin mensen zelf gewoon een beetje voor de hobby wat met god doen een stuk leuker dan voorposten van de Saoedische petrofascisten, die met veel geld de spontane ontwikkeling van een polderislam in de weg staan. Nou dames, veel plezier met bukken voor uw fantasievriend en dat uw voorbeeld maar navolging mag vinden in de nu seksueel toch een beetje krampachtige en overspannen moslimgemeenschap.

A: Luchtverfrissers B: Koffiemokken C: Scheetkussens D: Stressballetjes E: Oefenkindbruidjes F: Anders, namelijk...

Nederland, blijf maar zitten, we gaan niet iedereen apart feliciteren. Dat doen we tijdens de rondgang op de eerste verjaardag wel. Maar, van harte! Actrice des vaderlands is bevallen van een kindje dat luistert naar de naam Monte. Lang zo'n gekke naam nog niet voor het kroost van niet 1, maar 2 acteurs. Enfin, opdat De gelukkige huisvrouw-achtige taferelen uit blijven, en het oerhollandse kerngezin een gelukkige toekomst tegemoet kan gaan. Gelekte beelden van de bevalling, bovenstaand.

👶🏼🎢😳😍🤒💩🍸🐣❤️ https://t.co/vFQna7o4g1

— Carice van Houten (@caricevhouten) 29 augustus 2016

Albanezen, die kennen wij eigenlijk vooral omdat ze drie films achtereen met Liam Neeson overhoop lagen (*). Maar zij kennen ons ook, en niet omdat De Lift, Flodder in Amerika en Flikken Maastricht er nou zo bekend zijn. Zij kennen de Keukehof, onze eindeloze stranden en attractiepark De Verzorgingsstaat. "In juni vroegen volgens de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) 98 Albanezen asiel aan, in juli 154. Het aantal Serviërs steeg van 53 naar 127. In de maanden daarvoor was juist sprake van een daling als gevolg van strengere regelgeving. De hardere opstelling was juist een reactie op de plotse stijging van het aantal asielzoekers uit de Balkan eerder dit jaar. In februari kwamen er 250 Albanezen en 89 Serviërs naar Nederland." Dat deze lui natuurlijk uw reinste economische vluchtelingen zijn snapt zelfs de IND, dus dan doe je ook écht geen moeite meer een ander verhaal op te hangen. Maar waar 's lands poortwachters wel een beetje moe van worden is dat zelfs een KEIHARD en MEEDOGENLOOS Bosnië-beleid deze aanstaande kosmopolieten niet afschrikt. "De hardere regelgeving bestaat uit het eerder behandelen van asielaanvragen uit de Balkanlanden. Ze worden doorgaans binnen een maand afgewezen. Daarnaast krijgen Albanezen in de opvang geen leefgeld meer, maar alleen eten en drinken. Ook geldt voor de meeste westelijke Balkanlanden dat afgewezen asielzoekers bij vrijwillige terugkeer nog alleen een premie van 200 euro per volwassene en 40 euro per kind meekrijgen." We verwachten dus binnen 5 werkdagen een nieuw A4'tje van IND-directeur (genomineerd voor ambtenaar van het jaar) op ons bureau, want dit vraagt om een PLAN.

Per direct, uit eigen overweging, zonder wachtgeld en het matrozenmutsje blijft hier. Dag Jan. Succes met het Haagse circus en in de verkiezingsdebatten met Sylvana Simons.

Vroeger, heel vroeger, toen Amsterdam nog van de Amsterdammers was, de stranden nog niet uitkeken op windmolenparken en een campingvakantie voor de meeste Nederlanders het hoogst haalbare. Toen had je zoiets als "sociaaldemocratie" en dat was het hoogste ideaal voor de samenleving. De Partij van de Arbeid, die had je toen nog, was de vertolker van dat prachtige ideaal, waarin vrijheid, gelijkheid en broederschap werden bereikt middels subsidie, belastingheffing en... blote tieten! Blote tieten op het strand, blote tieten op de camping, blote tieten in je achtertuin, op je Amsterdamse dakterras, op een bootje op de grachten of gewoon lekker in het stadspark tussen de spelende kinderen. Overal blote tieten. Blote piemels waren trouwens ook niet raar in het strand- en straatbeeld, of op de camping. Mooi was die tijd. Er was zelfs een woord voor het verschijnsel, een woord dat nu enorm in onbruik is geraakt, en dat woord was "vrijzinnigheid". Mooi woord hè? Eddy Terstall, genezen van de PvdA maar nog altijd fervent en fundamenteel verdediger van het sociaaldemocratische ideaal waar die partij allang niet meer voor staat, heeft er zijn verzuchtingen over. Als filmmaker in het land van de vrijzinnige film, bracht hij talloze tieten, tietjes, voorbipsen en achterwerken in beeld. En zijn heimwee naar de jaren '70 schrijft hij in een populair blaadje uit die tijd (dat nu nog steeds schijnt te bestaan). Delen we even. Want vrijzinnigheid, dat lijkt ons ook wel wat. Eddy: "Geen taboe op menselijke lichamen maar beleefde achting ervoor. Petje af dus voor de schoonheid van de menselijke vormen en evenveel achting voor de kwetsbaarheid, de onvolkomenheden en de inwerking van de tand des tijds op het lichaam. Wederzijds vertrouwen tussen de seksen. De vrouw geen stuk vlees, de man geen hitsige holbewoner. Gewoon weer de soepele wereld. [...] Tussen hopelijk weer steeds meer en zo veel mogelijk vrouwenborsten. Gebruinde mooie, minder mooie, hangende en wiebelende oude en jonge knusse gezellige vrouwenborsten. Zinnelijke en onschuldige vrouwenborsten. Veilige vrije vrouwenborsten. Zoveel dat het niemand meer op valt. Dat het weer gewoon borsten zijn. Stukjes mens. En geen steen des aanstoots. En manboobs mogen we niet te vergeten. Vergeet vooral de manboobs niet."