Bob vs. Sylvana. Waarom het nooit wat wordt op links

De natte droom van Lenin: lekker babbelen over intersectionaliteit en klassenstrijd

U vroeg om zelfrijdende auto’s en snelle wifi. U kreeg een gesprek vanuit buurthuis het gevallen systeemplafond AFAS. Rechtstreeks vanuit de smeulende resten van Woke 1: lekker kwebbelen met Bob en Sylvana. Ofwel: intersectionaliteit vs. communisme. Alsof Helmond Sport moet voetballen tegen het failliete AGOVV.

Behoorlijke BOOS-meta incoming: Bob had kritiek op intersectionaliteit want het heeft niets bereikt. Sylvana was geraakt door de kritiek. En wat doe je dan? Dan laat je BOOS AFAS huren en dan ga je een uur lang langs elkaar heen lullen. Het ging niet eens van A naar D en uiteindelijk naar X. Het ging van A naar groen en uiteindelijk naar peer. Bob stelde vast dat intersectionaliteit geen electoraat heefthad, hij besprak de cultuur van BIJ1 en dat er niet (zoals vroeger) op links open wordt gedebatteerd. Sylvana pakte dan de makkelijkste take en ging nergens op in. Bob gaf kritiek in de podcast, Sylvana wilde geen kritiek ontvangen want ze waren toch allies. Bob zei dat woke excessen had, Sylvana zei dat elke ideologie excessen had. Ook het communisme. Ja, zo kom je er wel.

Ons favoriete moment uit de rubberentegenspeeltuin:
Tim: "Finale vraag: kapitalisme slecht?"
Bob: "Slecht."
Sylvana: "Hartstikke slecht."
Daverend eeltloos applaus.