Cobra's zijn verboden, laten we cobra's verbieden

Heb je alle takes over vuurwerk gehad komt Eus Akyol nog even uit de bocht van afslag 23 vliegen. Ze hebben daar bij het AD een boel belachelijke columnisten - Jerry Goossens, Debby Gerritsen, enz. - maar die Eus past moeiteloos in het rijtje, met als enige verschil dat hij zich in Hilversum naar binnen heeft geknuffelturkt door bij Matthijs op schoot te kruipen. Het is een opeenstapeling van 181 woorden niks, valse dilemma's ("Hoewel er de laatste tijd vaak over vrouwen met hoofddoeken wordt gediscussieerd, vind ik de anonieme mannen met gezichtsbedekking en pak cobrabommen op zak veel gevaarlijker"), generaliseren ("Laten we wel zijn, er is nog geen enkel goed argument om vuurwerk op deze manier toe te staan"), precies dezelfde takes opvoeren als in 1990 ("De artsen klagen over het letsel bij mensen"), drogredenen ("voor een politieman in een grote stad is het alsof hij naar oorlog wordt gestuurd" - dat komt inderdaad niet door vuurwerk van je fietsenboer maar door volslagen totaalidioten die met van een dealer gekochte cobra's op zoek gaan naar confrontatie), nog meer generaliseren ("Consumentenvuurwerk is een rechtse hobby") en luiheid ("Het ergste is: zelfs dat lijkt traditie geworden"). Gelukkig heb je als AD-abonnee genoeg andere columnisten om uit te kiezen. Zoals:

DIT MAG U NIET ZIEN VAN DE NPO!

Pfoe. Heftige beelden. We hebben al heel wat voorbij zien komen de afgelopen dagen, maar dit doet je toch wat: een slachtoffer van de dodelijke cancelcultuur die in een zaal vol literaire grootheden als Tom Egbers en Hans Nijenhuis aan Özcan 'Eus' Akyol een compliment over zijn schrijfstijl geeft. En dan ook nog (al dan niet daartoe gedwongen) aanwezigen die beleefd gniffelen als Tommy Wieringa zegt hoe lang het geleden is dat hij nog eens een leuk boek schreef. Ons hart is ook niet van steen hè. Wij zijn gewoon heel eerlijk: dit konden we niet met droge ogen aanzien. Sterkte voor de nabestaaden.

Daar gaan we dus effe weinig aan toevoegen

Interview met dichter Lévi Weemoedt, die dankzij zijn makker Eus en de bundel 'Pessimisme kun je leren' plotseling weer in de schijnwerpers staat. En dus mag hij quotejes geven, zoals aan het AD.

"Ik ben niet dol op mensen die meewaaien met alle modieuze winden. Meekletsen met al die nieuwe puriteinen. Vreselijk, die tendens dat er niks meer mag. Niet roken, niet drinken, geen vlees, geen adem meer halen. De dictatuur van Femke Halsema en haar Groen Niks. En niemand durft wat te zeggen, want dan gaat je kop eraf. Nou, ik ben toch bijna dood, denk ik dan, dus bij deze: ik vind het belachelijk en beangstigend. Ook universiteiten doen eraan mee. Vroeger waren dat bastions van vrijheid, tegenwoordig kampen van orthodoxie. Strengheid en rigiditeit. Daar huizen de nieuwe zedenpredikers, imams en dominees. Een andere mening wordt niet getolereerd. Je ziet ook dat jongeren voor een deel niet meer gewend zijn aan debatteren of zelf weerwoord te geven. Als zij worden tegengesproken moeten ze eerst een half uur knuffelen met een troosthond om op adem te komen. Van een andere mening. Met zo’n labrador die overal begrip voor heeft. Kortom: vrijheid van meningsuiting bestaat dus niet in Nederland. Schrap dat maar uit onze identiteit. Het is dat oude grapje van: ‘iedereen heeft recht op mijn mening’. Ik blijf maar zeggen wat ik vind, ook al kan het succes daardoor ineens afgelopen zijn."