Tendentieus, ongefundeerd & nodeloos kwetsend
5 topics
#boekenweek

Boekenweek! Dit zijn de 11 allerstomste boeken

hee de nieuwe Kluun snel lezen

Welkom bij dit belangrijke lijstje

Maar voordat we beginnen vinden we dat we een statement moeten maken tegen alle boeken die Freek de Jonge ooit heeft uitgebracht, waarin het schijversvak... Ja loop er dan niet zo raar overheen. Het is toch gewoon zo! Doe niet zo dom.

11. Murat Isik - Verloren grond

Hee daar hebben we Murat Isik, die het Boekenweek Essay mocht schrijven. Murat Isik is vooral bekend van zijn debuut 'Verloren grond', waarmee hij een Bronzen Uil in de wacht sleepte. Dat zegt helemaal niks, want Thierry Baudets roman 'Voorwaardelijke liefde' is de eeuwige eindwinnaar van een Bruine Uil en daar is geen jury aan te pas gekomen. Thierry Baudet was al een Bruine Uil voordat zijn uiltjes überhaupt waren ingedaald. Enfin, 'Verloren grond' dus, de cover is gejat van Khaled Hosseini en de stijl is ook gejat van Khaled Hosseini. Bovendien is het een boek geschreven uit het perspectief van een jongen van dertien jaar. Die zijn vooral druk met het overvallen van snackbarren, zeker niet met het samenstellen van lijvige boeken, derhalve kunnen we het debuut van Murat Isik bestempelen als 'quatsch' en zo zonder pardon de prullenbak in sodemieteren.

10. Jan Siebelink - Jas van Belofte

'Jas van Belofte' van de Nederlandse bejaarde Jan Siebelink (107) wordt door vrijwel alle media afgekraakt. Dan kun je denken dat het wellicht nog een aardig boek is, die recensenten lullen elkaar ook maar wat na, maar nee, een aardig boek is het inderdaad niet. Heel erg aardig dat de organisatie van de Boekenweek deze man de eer heeft gegund nog eventjes in de schijnwerpers te staan, maar hopelijk was het meteen de laatste keer. Omdat Siebelink ook nog eens een dt-fout heeft geproduceerd in het woord 'verwijdert', zogenaamd sloop die miskleun er later in, heeft hij zichzelf al helemaal alsook definitief gediskwalificeerd.

9. James Worthy - James Worthy

Op zoek naar een enorme berg vage beeldspraak en wazige metaforen die slaan als een tang op een varken? Koop dan eens een boek van James Worthy. Vloeibare honing die in ogen wordt gedruppeld, de balts van een blauwe reiger, zogenaamd een genot voor het oor, een symfonie ochtendgeluiden met schreeuw van een spreeuw, roep van een vos en brommende vuilniswagen, kinderen die met papa op de bank zitten en naar Liverpool kijken en dat voelt alsof een eenhoorn een regenboog met Skittles in je buik pist: het slaat echt helemaal nergens op.

Lees verder

GeenStijl Boekenweek Geschenk: Hans Teeuwen recenseert de Nederlandse schrijver

Eeuwigheid is een moment waarbij de kaders zijn weggevallen.

"Waarom schrijf ik?" De existentiële vraag die iedere Schrijver zichzelf stelt - of graag wil dat iemand aan hem/haar/xer stelt. En als dat dan gebeurt. Dan heeft de Schrijver geen enkel remming of inhibitie meer om zijn eigen diepere filosofische bestaansbelang, relevantie en onvoorwaardelijke bijdrage aan de canon van de literatuur én het leven te duiden vanuit een diepe blik in de spiegel die op zijn rug hangt. Man wat een pretentieus en onuitstaanbaar mannetje die Nederlandse Schrijver. Freek, waar ben je?

Is wel zo

Videofragment afkomstig uit laatste show Echte Rancune, en cadeau gekregen van Hans.

Excuustruus gaat Boekenweekgedicht schrijven

Emancipatie alsnog gered.

Social

Hee weer zo'n 'Vrouw' kop.

Weinig mensen weten dat je in Nederland als vrouw nergens zo onderdrukt wordt als tijdens het schrijven van boeken. Gelukkig komt daar nu een einde aan, want naast een Boekenweekgeschenk dat door alle recensenten wordt afgekraakt en een Boekenweekessay dat niemand leest krijgen we nu een spek en bonen Boekenweekgedicht waar geen mens op zit te wachten. Dat heeft de bekende vrouwenhater en adjunct-directeur van het CPNB Esther Scholten bekendgemaakt. Wij zijn benieuwd welke vrouw zich voor dit gendergelijkheidskarretje laat spannen om de prijs voor Beste Dichter in de categorie Gehandicapt Wegens Geen Piemel in ontvangst te nemen. De moeder van Martinus Nijhoff zal het wel niet zijn want die is al lang dood en schreef helemaal geen gedichten. Toch goed dat er een God is.

NOG MEER ONRECHT

Philippe Remarque gore seksist

Boekenweeklaag. En nu de cijfers

Na alle wijverige weeklaag over het boekenweekthema 'De moeder, de vrouw', nu ff een paar cijfers over het aantal boze blanke mannen van de boekenwereld.

Inmiddels hebben al meer dan 600 zeikwijven (m/v) hun kroontjespen in krokodillentranen gedoopt en hun hanepoot onder het luie klaagmanifest gezet. Allemaal namen van bakfietsmeisjes (m/v) die je niet kent en ook nooit meer zult horen, omdat het talentloze huilpruimen zijn die hun gebrek aan schurend, zwetend, bijtend en contrair literair talent trachten te verbloemen met poepsaaie postmodernistische penisnijd. EN DAN NU DE CIJFERS, per Willem Bisseling, literair agent. Factcheck: moffel dat larmoyante manifest maar snel weg, want de boekenwereld is al volledig omgegenderd.

ROFLOL in Letterland: bruinies versus doosjes

Het valt niet mee, schrijven in Nederland anno 2018. Je moet namelijk niet alleen mooie dingen schrijven over de kondiesjon huumeeeen maar vooral heel erg zorgen dat je niet kapotgeschoten wordt in het circular firing squad of identity politics. In de postmoderne theorie mag je namelijk alleen maar dingen schrijven over je eigen kleur of geslachtsdeel en dat levert vermakelijke taferelen op. De laatste grote op het schild gehesen held is Murat Isik, die niet echt kan schrijven maar wel met veel bijvoeglijk naamwoorden het migrantenleven Abdelkaderbenaliet. Die moet dus het boekenweekessay schrijven. Maar! Het gaat over vrouwen, dus nu zijn de vrouwtjes (okee, Sylvia Witteman en misschien nog wat andere dichteressen van wie u nooit heeft gehoord) weer over de pis dat het geen vrouw is. Een non-verkopende tampontypiste roept zelfs op tot een BOYCOTT maar niemand weet wie Beitske was tot ze haar gebrek aan talent met activisme probeerde te compenseren. Geestig weer dit. Nouja, zo lang het literaire leven bestaat uit politiek correct elkaar de maat nemen en cultuurslopend zijn (boe gewone Nederlanders! Boe mannen! Boe die verdomde blankes!) gaat de heropstanding van de literaire cultuur nooit gebeuren - schrijvers als cultuurdragers in plaats van veilige, formulistische cultuurslopers zijn toch wat leuker voor de rest van het land. Maar goed, die policorries he. 

https://www.instagram.com/p/BkCej0-Hkraoqz1Q4rGxjWbG03p0v-esb8RPyk0/?taken-by=marijnsikken

bespaartips: Energie vergelijken | Autoverzekering vergelijken | Zorgverzekering vergelijken