De Deense boogschutter Lars Andersen, totale kampioen die we heus nog wel kennen!

Leerden we vandaag dus ineens van hem dat je niet zozeer een pijl af hoeft te schieten, je kunt het dus ook gewoon als een soort katapult gebruiken en zo'n beetje werkelijk alles richting de ontvangende partij janken. Kraaienpoten, ijzeren balletjes, met brandstof gevulde eieren gevolgd door een brandend projectiel. Dat soort alledaagse dingen. Lekker man. Check trouwens ook even het onderstaande Robin Hood-trainingsfilmpje, want we hebben echt spontaan zin om kokers met onze pijlen te vullen, al komt dat wel vaker voor.

Welkom in het nieuwe normaal.

"This was the first ever call to prayer (adhan) called at Wembley Stadium yesterday evening during an Iftar event organised by @OpenIftar in partnership with @FA", leest de begeleidende tweet. Een stad die met de tijd meegaat, heet dat tegenwoordig, want de vaart der volkeren is blijkbaar maar gewoon iets dat we zonder enig agentschap moeten ondergaan. Maar goed, laten we vooral eerlijk zijn en niet om het allergrootste probleem heen draaien: het is gewoon mooi en ademt een gemeenschapszin en een relatie met het transcendente. Het is niet dat het Westen daar geen antwoord op heeft. Neem bijvoorbeeld een onderstaande dame in een kerkje, of zo'n Faustiaanse zeemans-hymn daaronder. Maar ja, op de weg van 'meer dan brood alleen', naar vooral meer brood zijn we dat eigenlijk maar een beetje vies gaan vinden. En toen stond er ineens een expansiegerichte nieuwe gemeenschap met een verankerde metafysische beleving in ons midden. Was er maar een essayist die... laat ook maar. John Cleese denkt er vast het zijne van.

"Let's do this."

Ja, Call of Duty, die merknaam heeft toch wel een speciaal plekje in ons hart. Weet u nog, hun allereerste WW2-shooter uit 2003 die de kroon van Medal of Honour overnam? Dat was genieten en deel twee uit die reeks was zo mogelijk nog beter. En daarna overtrof studio Activision zichzelf zo mogelijk met Call of Duty Modern Warfare 1 (trailer van de remaster onderstaand). Revolutioneerde het contemporary shooter genre, en opnieuw was opvolger Modern Warfare 2 met hun legendarische missie "No Russian" waarschijnlijk gewoon nog beter (trailer na de breek). Modern Warfare 3 (trailer na breek) voelde hier en daar een beetje teveel als fast food, maar we hebben ons er heus mee vermaakt.

En nu dus bovenstaand deel 4! Dropt eind oktober en het ziet er in ieder geval geweldig uit. Captain Price is weer terug, al lijkt het een jongere versie van zichzelf. Wel meteen weer even vervelend doen hoor, want waarom sneakt de hele vuurgroep in uiterste stealth modus terwijl Price gewoon een sigaar staat te roken temidden van al dat gesluip. Maar goed, cinematiek hè. Veel witte helmpjes tijdens de Midden-Oosten-missies ook, en de makers zeggen controverse opnieuw niet te schuwen, dus we verwachten minstens een paar  sarin-runs.

Zo'n verbod waar we het volledig mee eens zijn maar ons geen seconde aan gaan houden. Dan maar wij afgemaakt.

Hing al een tijdje in de lucht natuurlijk, maar 1 juli is het dan echt the end of an era. Fucked by the long dick of the law* als je het ook maar waagt je telefoon in je hand te houden tijdens het fietsen. En natuurlijk, fiets-appen is ook gewoon levensgevaarlijk, maar ja, we hebben nu eenmaal afgestompte dopamine-receptoren die tevreden gehouden moeten worden en zo mooi is de echte wereld ook weer niet. Prima graphics, matige gameplay. Maar goed, is er net als bij dat Franse boerkaverbod geen Zuckerberg die toezegt onze boetes te betalen als we gewoon braaf z'n apps blijven gebruiken? We hebben al zo weinig.

Godverdommne.

Het Filipijnse leger meldt dat Groningse vogelspotter Ewold Horn is doodgeschoten bij een vluchtpoging tijdens een vuurgevecht tussen Filipijnse regeringstroepen en zijn gijzelnemers van terreurorganisatie Abu Sayyaf, een onofficiële dochteronderneming van Islamitische Staat. Kolonel Gerry Besana laat Filipijnse media wete n dat Horn overleden is en dat zijn lichaam, samen met dat van zes anderen, gevonden is. Horn verdween in 2012 tijdens een vogelreisje op het eilandje Tawi Tawi, en werd gevangen gehouden op het eiland Jolo. Begin dit jaar vernam de wereld nog een teken van leven, nadat een bevrijde medegevangene vertelde dat Horn in relatief goede omstandigheden in leven zou zijn. En ondertussen hebben 's lands diplomatieke kanalen het maar wat druk met het repatriëren van IS-volk. Voor een sfeerbeeld, na de breek een VICE-short over Filipijnse special forces tegen Islamic State in Marawi.

Kijk, zitten ze weer. Onze vrienden SF-vrienden van Scherpschutters.

En ditmaal met niemand minder dan ons aller Marco Kroon aan tafel. Een oorlogsheld, zonder meer, maar ook geen vreemde van de controverse en we hebben nog steeds geen idee wat nu te denken van dat Afghaanse verkrachtingsverhaal. Na bovenstaande podcast weten we het natuurlijk nog steeds niet, maar het is in ieder geval fijn hem zo op z'n gemak te zien in het gezelschap van andere beukers. Komt een stuk beter uit de verf dan in een overprikkelde Pauw-studio met zeven andere gasten aan tafel en maar tien minuten om je verhaal te doen. Dank daarvoor Schutters, enkele andere mooie afleveringen na de breek.

John Cleese, een beetje de Sywert van Engeland, de Kipling van komedie.

Sinds het onderstaande filmpje allang geen Britse publiekslieveling meer, en misschien is het ook een beetje een lul soms, maar soms heb je gewoon echt even een lul nodig. Wat heeft-ie nu weer gedaan? Nja, Londen een shit hole genoemd, maar dan in het Brits. Zie bron-tweet en verdere verhandeling na de breek, maar het komt er op neer dat Londen geen Britse stad meer te noemen valt. Boude stelling, we slaan het 1-dag-oude BBC-filmpje over Somalische gezinnen die hun kinderen terug sturen naar Mogadishu om aan knife crime te ontsnappen er eens op na.

Geeeertje Wilders!

Zo ga je natuurlijk niet om met leden van je partij ohnee die zijn er niet. Maar als het kon dan was Michel er een van het eerste uur: Nederlands vlaggetje, Israelisch vlaggetje, dierenliefhebber én realist. Nou, die hoeft z'n ledenpas niet te laten zien aan de poort hoort, die geloven we zo wel. Maar Greet kom op man, zo ga je toch niet om met je electoraat! En laten we nou niet doen alsof de beste man geen punt had. Maar goed, is het al Suikerfeest? Duurt lang.

Hoe wat uiteindelijk de mooiste sport ter wereld werd op 12 november 1993 begon.

Andere tijden, andere regels. Geen gewichtsklassen, geen jury, geen tijdslimiet, geen rondes. Alles mocht behalve bijten, het kruis en de ogen. Soccer kicks, head stomps, verticale ellebogen, kopstoten en zelfs aan haren trekken was gewoon toegestaan. En dat allemaal zonder handschoenen, al mocht het wel. Kleding maakte trouwens ook niet uit. In full gi was helemaal niet ongebruikelijk, wat de drager natuurlijk toegang tot bijvoorbeeld de Ezikiel sleeve choke gaf. De discipline was zó nieuw dat ook de scheidsrechters het eigenlijk maar amper door hadden allemaal. 1 toernooi op 1 avond. 8 man, 8 verschillende stijlen. Boksen, kickboksen, karate, worstelen, een beetje sumo en natuurlijk Braziliaans jiu-jitsu. Finale was trouwens onze bloedeigen Nederlandse total champ Gerard Gordeau tegen jiu-jitsu koning Royce Gracie. Royce won.

Ja weten wij veel.

Prima marketting-gebbetje of zo van Red Line Synthetic Oil en KONI Shock Absorbers, inmiddels 8.4 miljoen views op hun eigen FB-pagina en bijna een miljoen op LADbible. Voor de liefhebbers: blijkbaar kijken we dus naar The Downhill Powerwheels Attack tijdens HyperFest, en het is maar goed dat we dat weten door de onderstaande POV, want we begrepen al niet waar die kinderwagentjes die snelheid vandaan haalden. Maar goed, zin in Stadium Super Trucks nu.