Geenstijl

Tranen met tuiten om de zogenaamd 'erbarmelijke omstandigheden' in de Penitentiaire Inrichting in Ter Apel. Meervoudig moordenaar Nevzat Koyak kent echt geen enkele schaamte. Het staatshotel voldoet niet aan de wensen van meneer, die een gevangenisstraf van achttien jaar uitzit voor de moord op de 32-jarige Arzu Erbas, eigenaresse van een kinderdagverblijf in Amsterdam-West. Koyak stak haar om totaal onduidelijke reden dood met twintig messteken. De bloedige moordpartij volgde op een incident twee maanden eerder, toen hij een klant van zijn stamcafé verwondde met een mes (Parool). Diezelfde man heeft het kennelijk hoog in zijn bol gekregen, blijkt uit de brief die hij stuurde aan RTV Noord. Koyak hoopt op een behandeling alsof hij logeert in het Ritz Carlton. Zo klaagt de veroordeelde moordenaar over de kwaliteit van het eten en drinken, de verwarming die 'te laag' staat en zelfs zijn matras dat rugklachten zou veroorzaken. Bovendien is het onveilig in de gevangenis, schrijft Koyak. "Ik ben mijn leven hier niet zeker. Er worden bewust meerdere mensen uit één land op dezelfde afdeling geplaatst. Daardoor ontstaan irritaties, spanningen en vechtpartijen. Ik heb meegemaakt dat iemand door drie mede-gedetineerden letterlijk kapotgeslagen werd." Koyak zou toch erger gewend moeten zijn. Zo zat hij eerder een langdurige gevangenisstraf uit in Turkije — eveneens voor moord. Dat weerhoudt hem echter niet van het schrijven van een bedelbrief. Een moordenaar wordt in Ter Apel blijkbaar behandeld als een crimineel.

Je weet tog. Overheid neuqt je in kont als je deze 5 minuten uitzit zonder een revolver tegen je onderkaak te drukken. Het is je reinste fascistoïde haatpreek, maar dat deert de vijfde colonne niet. 5.619 likes, 1.285 shares and counting. Sait is net de Koran; vol tegenspraak. Hij begint met hoe vreselijk hij de aanval vindt, en eindigt met het eren van de daders als "echte strijders". Overigens wel kudo's voor de moslims die Sait in de comments tegenspreken, al is het maar omdat de geëxecuteerde agent zelf moslim was.

Een laffe aanslag op weerloze, onschuldige mensen, die in een Westers land een levend, sprekend en bewegend onderdeel zijn van het recht op vrije pers. Het klinkt te misplaatst triomfantelijk om te zeggen dat het er aan zat te komen, maar: het zat er aan te komen. En de gevolgen zijn groter dan de 12 dode cartoonisten, journalisten en politiemensen - fysieke hoeders van de vrije samenleving. Het gevolg is een toename van angst, onzekerheid en zelfcensuur. En daaruit vloeit het onvermijdelijke verzet tegen islamkritiek. Het echte gevaar komt niet van een paar gewapende religekken, het echte gevaar voor de vrijheid komt van binnenuit. Een jihadistenduidend vrouwtje bij Jinek waarschuwt dat ook wij Westerlingen moeten nadenken over onze uitingen, wat gelukkig tot enige (maar bij lange na niet genoeg) boosheid leidde bij de cartoonist Oppenheimer. Politieke paspop Alexander Pechtold verzucht hardop en zonder terughoudendheid dat "deze gebeurtenis slecht af zal stralen op de islam", terwijl die hele islam vooral slecht afstraalt op ons. Redacties heroverwegen hun uitingen, en journalisten schrijven zonder ironie dat Charlie Hebdo af en toe wel heel ver ging, standpunten die ze in een recenter verleden luider verkondigden en binnenkort ongetwijfeld ook weer feller zullen verwoorden dan in de eerste dagen van verwarring en oorsuizen na de moslimextremistische aanslag op het vrije Westen. Want vrijheid is leuk, maar niet als de kans bestaat dat je er zelf een zware prijs voor moet betalen. Vandaag gaan plukjes mensen in diverse steden met een waxinelichtje en een bordje "Ik ben Charlie" op straat staan. Opgeroepen door hypocriete burgemeesters van gemeenten die ook de aangifteformulieren tegen Wilders klaarlegden. Ze gaan de straat op om medeleven te betuigen, om saamhorigheid uit te stralen, om bij elkaar troost te zoeken, om "de boel bij elkaar te houden." Maar het zijn geen demonstraties van vrijheid en lef. Het zijn bijeenkomsten van angst en bezorgdheid, en nadat deze mensen hun lampionnenoptocht gelopen hebben, rennen ze weer ijlings naar huis. Ze willen dit niet, ze willen geen strijd, ze zijn liever bereid om kleine stukjes vrijheid te offeren aan de valse goden van rust en regelmaat. Die vrijheid leveren we in bij amechtige veiligheidsdiensten, aan de grillen van politici die een risicoloze samenleving beloven (maar nooit zullen waarmaken), en in ultimo aan de islamofascistische geweldsdreigers die onze vrijheid nog meer vrezen dan wij zelf. 'Neemt en eet onze waarden, maar spaar ons het leven. Want tot elkaar komen, doe je ergens in het midden. Dus hier alvast onze bevende handreiking.' Ieder stapje voorwaarts dat de moslimstrijders zetten, wordt beantwoord met een stapje terug van het Westen. Nee. Nee, nee, nee. Non! De Westerse vrijheden van drukpers, meningsuiting en gedachtevorming zijn té zwaar bevochten om ze door een paar achterlijke middeleeuwers af te laten pakken. De naoorlogse generaties hebben géén idee wat vechten voor vrijheid betekent. Wij volgevreten bloggers willen echt niet suggereren dat we met doorgeladen wapens kniehoog in de lijken hebben gestaan. Maar we weten wél dat ieder grammetje vrijheid dat je inlevert, nooit meer vanzelf terugkomt. Dus als je niet met grote regelmaat met je rug tegen de grensmuren van de vrijheid van meningsuiting gaat staan, met je hakken diep in het rulle zand van de weerzin, komen die muren steeds dichter op je af. Net zo lang tot we als één makke kudde gevangen zitten tussen vier muren waarbinnen elke vrije beweging fysiek onmogelijk is gemaakt. Het moet een zelfopgelegde plicht zijn voor iedereen in Nederland en het Westen om alle vormen van debat, discussie en geschreven of getekende stellingname te voeren, de vrije ruimte te geven en te verdedigen. Iedere 'ja maar..' over de onschuldige, geweldloze tekeningetjes van Charlie Hebdo is een uiting van lafheid. Maar terreur is de echte daad van angst, want vrijheid is niet geschikt voor bange mensen. In de woorden van de grote lyrische denker Bruce Springsteen, en dus ook een beetje in de geest van ons Annabel: No retreat, baby, no surrender. Dood aan terreur. Leve de vrijheid. En dat is niet onderhandelbaar.

Nice sentiment, but actually they are afraid. When it’s over they’ll go home and remain silent until the next time. pic.twitter.com/k1Ety7aGv7

— Pat Condell (@patcondell) January 8, 2015

Hahaha. Humor. Die Hans. Gaat sterven voor het vrije woord. Fuck 'em. "Ik had gedacht een prachtige act te maken waarbij de profeet Mohammed gewoon binnen komt lopen met BIERRR..." (via)

Parijs, de dag erna. De Franse politie heeft 2000 extra agenten en 650 militairen naar Parijs gestuurd om de rust te bewaren. Daarnaast zijn de mugshots van terreurverdachten Saïd & Chérif Kouachi actief verspreid, terwijl het hele Franse justitieapparaat naar hen op zoek is. De jongste verdachte heeft zichzelf op het politiebureau gemeld en is ingerekend. Hij zegt dat hij gewoon op school was ten tijde van de aanslag, en dus onschuldig is. De andere twee zijn dat sowieso niet: de in Frankrijk geboren Algerijnse broers hebben een lange historie van in- en uitreizen met jihadistische bedoelingen. Instant Update: Schietpartij in Parijse metro, mogelijk met automatische wapens. Agenten gewond. Onduidelijk of er een verband met de aanslag op Charlie Hebdo is.

BREAKING: shootout in South Paris; one police officer down; suspect in metro

— Stefan de Vries (@stefandevries) January 8, 2015

Update: Vooralsnog nul (0) meldingen van reactionair geweld tegen moslims of hun gebedshuizen. Hup Westen. Be the better. Kudt: Bovenstaand bericht helaas opgeschaald naar 1 melding meerdere meldingen van agressie tegen moslims, onder andere een met lintjes omspannen moskee in Le Mans [FOTO] na een vermeend granaatincident. Update 10u10: Agente die vanmorgen in Parijs werd neergeschoten, is overleden. Eventueel verband met Hebdo-aanslag nog steeds onduidelijk. Update 11u54: De Hebdoders worden nu overal en nergens gespot, onder andere bij een tankstation tussen Parijs en Reims. Politie zet wegen af. Berichtgeving komt nogal Louis de Funès over.

Bonjour Pays Bas. Allo Allo. GeenStijl.TV zit as we speak in Parijs (F). Die voorpagina's, die kapotte potloden en die demo's voor de vrijheid in Hotseknotsdorp (NL) geloven we wel. Onze videogingeur René & cameraman Nick namen gisteravond een kijkje op de Place de la République en spraken alvast met geschokte Frambozen op het tjokvolle plein in het land van de liberté. Later meer...

Deze rant is niet voor demense in het land, want die hoef je dit allemaal al lang niet meer uit te leggen. Nee, deze video is voor de pratende poppen met de dode ogen, die vandaag weer allemaal heel PR-machinaal hun obligate enerzijds/anderzijds-riedeltje opdreunden. Omdat het weer eens moest, van De Omstandigheden en de NPO'ers die in hun werkkamers opdoken met hun plopkappen en hun gejengel om een kwootje. Dit topic is voor jullie, Lodewijk, Diederik, Halbe... Kijk hoe "huismoslim" (aldus Joop.nl) Aboutaleb voordoet hoe je oprechte emotie in een écht betoog kunt gieten. Of hij fopt ons allemaal de moeder met Oscarwaardig Takiyya-theater. Je weet het nooit. Maar hoe dan ook: de kortmaarkrachtige kwoot "Rot toch op!" is het enige zinnige dat we vandaag uit de mond van een Nederlands politicus hoorden. Duidelijker dan Greet, en Ahmed laat beduidend minder spuugspetters achter op de cameralens. Blij dat-ie d'r is, want met Alexander 'dit straalt slecht af op de islam' Pechtold gaan we de oorlog zéker niet winnen. Luister maar:

En we hebben namen. De Franse politie heeft de drie vermoedelijke Charlie Hebdoders in het vizier, en volgens het immer (on)feilbare internet zijn het Said Kouachi (1980, foto boven), Cherif Kouachi (1982, foto) & meelopertje Hamid Mourad (1996). De Kouachi's zijn broers die al minstens tien jaar in extremistische kringen bewegen: "Kouachi, 23, is suspected of volunteering to travel to Iraq to fight against U.S.-led coalition forces", stond al in 2005 te lezen. Terugkeerjihadi's dus. Maar het meest opvallende cq beangstigende: alledrie de terroristen zijn homegrown, aan het document hieronder te zien. De twee broers zijn geboren in Parijs, de derde dader komt (uit de buurt van) Reims, volgens een lokale website. Update: Rechtbankverslag uit 2005: "Attorney Vincent Ollivier said his client, Cherif Kouachi, was having second thoughts and was relieved to be arrested, even grateful. Kouachi, 22, lived his entire life in France and was not particularly religious, Ollivier said. He drank, smoked pot, slept with his girlfriend and delivered pizzas for a living. His parents, Algerian immigrants, are dead." Update: Er is wat gaande in Reims, qua politiebeweging. Semi-livestream hier. Maar hoe het ook afloopt met een eventuele arrestatie: de verdachten waren bekende én veroordeelde jihadgangers, dus de Franse justitie heeft hoe dan ook gefaald.

Gentlemen. Dames ook. Flex je Photoshop-skills. Doop een Paint-brush in een potje pixels, trek zo'n malle digitale pen over een grote muismat, of grijp een wit vel A3/4/5, een doos kleurenpotloden en een scanner. We doen een ingelaste CartoonFuck voor de Vrijheid. Omdat we vandaag allemaal Charlie heten. Niet meteen allemaal Mohammed gaan tekenen met zijn leuter in een peuter. Een cartoon moet humor hebben. Dus als je Mohammed wil tekenen met zijn leuter in een peuter, laat hem daarbij dan op zijn minst een vies mopje vertellen. We zitten ook niet te wachten op ongefilterde moslimhaat. Want dat is net zo verbeten en humorloos als de islam zelf. Wij overtuigde Westerlingen zijn beter dan dat. Kijk maar hierboven, naar de cover van de oktober-editie van Charlie Hebdo. Iedereen die niet slechts 1 hersencel als een soort lone wolf in zijn hoofd rond heeft rennen, snapt dat die ene cartoon een compleet verhaal vertelt, met frisse spot en rationele wijsheid. Dat is wat we willen in deze ideeënstrijd: vileine vrijheid van meningsuiting, bijtende satire en intelligente inzichten. Met plaatjes die iedereen snapt, om samen snoeihard de spot te drijven met die ene Profeet waar zo veel moslims hun hersens door laten verweken, tot ze bloed willen laten vloeien waar wij liever inkt & pixels gebruiken. Dus druk je potlood op een kladblok - het bidmatje van de vrijheid - en stuur je cartoon naar redactie@geenstijl.nl. Een professionele redactie van volstrekt tekentalentloze bloggers zal zich over de inzendingen buigen, en een selectie op de frontpage van GeenStijl afdrukken, anoniem of met credits/linkje. Inspiratie na de breek.

Stéphane Charbonnier, de afgeslachte redactie-chef (interview Volkskrant) van Charlie Hebdo, hier in 2013 op de dodenlijst (pagina 9) van in de Al-Qaeda glossy Inspire (pdf). Samen met Girt Wilders en Ayaan Hirsi Ali, en de collega-tekenaars Lars Vilks en Kurt Westergaard. Charlie Hebdo-tekenaar "Willem", die al 100 jaar voor het blaadje werkt, zat in de trein op weg naar de redactie van Charlie Hebdo. Hieronder wat cartoons die doen wat cartoons moeten doen.

#CharlieHebdo pic.twitter.com/15O4YC2KWg

— Ruben L. Oppenheimer (@RLOppenheimer) January 7, 2015

Charlie Hebdo. Nooit opzij. pic.twitter.com/MJwGKPQ8jU

— Joep Bertrams (@joepbertrams) January 7, 2015