Frensxit. #WaarIsFrans Timmermans?
My thoughts on the UK Referendum are on my Facebook page: https://t.co/JDn8rIgvmM
— Frans Timmermans (@TimmermansEU) June 26, 2016
Feynman en/of Feiten - Europese lente
Europese volken kunnen niet op een subtiele manier de Unie bijsturen, daarom blijft alleen de wat bottere methode take it or leave it over. Welk Europees referendum je ook neemt, de vloer wordt aangeveegd met het gebrek aan inspraak, gebrek aan transparantie en gebrek aan structurele oplossingen. De opgeworpen angsten door de Remain-campagne bleken binnen een dag leugen. Obama heeft zijn dreigement al ingetrokken, niks achteraan de rij voor een nieuw handelsverdrag. Merkel heeft al aangegeven dat de gesprekken over de uitvoering van een Brexit in een normaal tempo en binnen een objectief & goed klimaat moeten plaatsvinden. Aangezien er dus aan beide kanten van het Verenigd Koninkrijk geen tekenen zijn van een komende handelsoorlog met tariefmuren of blokkades, is dat complete argument van de Remain-campagne nu al uit de lucht.
Europese dictators Jean-Claude Juncker, Donald Tusk, Martin Schulz én onze eigen Mark Rutte hadden artikel 50 van het verdrag niet gelezen. Het is niet aan hen of iemand anders binnen de EU om te bepalen wanneer het nieuw te vormen Britse kabinet het uittreden officieel aanvraagt. De vier musketiers werden dezelfde middag teruggefloten door Merkel.
Heel Brussel is een grote achterkamer geworden. Volgens haar eigen Rekenkamer is altijd onduidelijk waar het geld blijft. Het hoogste bestuurlijke orgaan is niet het Europees Parlement, dat we mogen kiezen, maar diverse raden en commissies van wisselende samenstellingen van onder andere staatshoofden, premiers & financiële ministers uit de lidstaten. Die we niet zelf kiezen.Veteranendag. Paarse broeken slopen Defensie
Veteranendag 2016. MinPres en Willy legden een krans en Sj'nien perskwootte een koe in de kont. En paarse broeken slopen de laatste daadkracht van Defensie. Op subsidieblog Follow the Money is (wederom) een nogal schokkend relaas verschenen over de militaire weerbaarheid van ons laagliggende sluitpostje aan de Noordzee. Wat zien we op de foto hierboven? Handen van Luchtmachters die elkaars handen overtrekken (!!!) op een of andere bullshit paarsebroeken event. Schuld van het project "Innovation AIR", waarbij AIR staat voor 'Ambition, Innovation, Results'. Inderdaad, twee keer 'innovation' dus dan weet je dat het met die 'ambitie' en 'resultaten' ook wel mee zal vallen. Wat er wel gebeurt, is een pijnlijke aaneenrijging van MarCom-clichés in een tag cloud vol paarsebroekenbingo: 'sociale innovatie', 'pionieren' en 'kantelen'. Woordenkots die bijeenspoelt om onleesbare fopzinnen te vormen als "Autonome innovatiecellen met wisselende personele samenstelling en beperkte middelen, aan de rand van de organisatie, die zich volledig richten op de strategische innovatiethemas big data en niet-kinetische beïnvloeding." Staat er echt. Ook de twittertijdlijn van Innovation AIR is om te gieren/huilen/smullen/panikeren over de veiligheid van dit land. Defensie blijkt moeiteloos infiltreerbaar door paarsgebroekte hbo-plussers die een bedrijf komen vertellen wat ze nodig denken te hebben om zichzelf als leuke, innovatieve werkgever in de markt te houden. Waardoor er zelfs in tijden van totale armoede bij Defensie toch ineens geld is om sprekers van 60.000 euro uit te kunnen nodigen. Meer traumatische details van het fopfront bij Follow the Military. "In de liften van het gebouw van de Commandant der Luchtstrijdkrachten te Breda stond enige tijd een wc-pot om mensen aan het denken te zetten." Spoel maar door, die taxpoet, en vergeet niet om elkaar "medailles" te geven voor die verdiensten:
Wauw! Mooie verhalen onderweg voor nieuwe Pionierscoins. We breiden ons netwerk binnenkort uit. Stay tuned! pic.twitter.com/0YGX1JC2AS
— Innovatiecentrum AIR (@innovationair) April 22, 2016
De Europese Unie is haar eigen grootste vijand
Brussel heeft spijt. Het politieke bestuur in Engeland heeft spijt. Politici in Nederland hebben spijt. Media tonen traag voorbij trekkende beelden van hun spijt en brengen in gelaten voice-overs de sombere stemmen van hun spijt over. Sociale media lopen over van de zure verliezers, met exact dezelfde retoriek als na hun pijnlijke verlies op 6 april: de methode deugt niet, het volk begrijpt het niet en democratie alleen werkt als de 'juiste' keus gemaakt wordt. Meer dan een miljoen (!) Remainers hebben al een petitie getekend voor een nieuw referendum over hetzelfde onderwerp. Ze maken zichzelf niet alleen volstrekt belachelijk, ze verzwakken het toch al zo broze vertrouwen in het Europese ideaal van vrede, welvaart en democratie.
Bij Remain regeert de vertwijfeling
Onbegrijpelijk vinden ze het, in het Verenigd Koninkrijk en op het vasteland, dat de Britten voor Brexit hebben gestemd. Maar de dader is niet Brussel, niet de Europese Unie en al helemaal niet al die kosmopolitische globalisten die te snel te veel wilden. De dader is de demos. Arbeiders, die niet zouden weten wat de EU überhaupt is en er naar moeten googelen. Babyboomers, die huilende kosmopolietenkindjes in de steek laten met hun vertrekstem. Democratie betekent dat je soms je zin ook wel eens níet krijgt en daar kunnen de special snowflakes dus niet tegen want dat zijn ze niet gewend - boehoehoe. Er komen zelfs Leave-stemmers in beeld die spijt zouden hebben van hun stem, omdat ze niet wisten dat ze écht de EU zouden verlaten als Brexit won. Stupid people, tuurlijk, maar de gretigheid om ze in beeld te brengen is net zo pijnlijk voor degenen die stomme mensen tot de mediaan van het vertrekkerskamp proberen te bestempelen: de media zoeken naar strohalmen om aan te tonen dat het eigenlijk 'gewoon' Remain had moeten zijn donderdag. Brexiteers zouden bovendien geen langetermijnvisie hebben en niet kunnen overzien wat de gevolgen zijn, is een veel gehoorde beschuldiging. Maar dat verwijt komt uit het kamp dat juichte en blijft juichen om Merkels 'Wir schaffen das'. Of die kortzichtige Duitse langetermijnDe doempredikers krijgen echter wel de overhand in alle media, natuurlijk ook in Nederland. Geert Mak noemt Brexit 'de 9/11 van de EU', diverse opiniestukken wijten de gebeurtenis aan een overdaad aan democratie en inspraak of zweren op het 'gevaar' van referenda en Nieuwsuur filmt uiteraard huilende hipsters in een koffietentje vol elitist pricks, maar natuurlijk zonder vissersdorp of werkplaats te bezoeken voor tegengeluid. "Winnaar" van de zuurcampagne is Marcel Haenen, redacteur bij NSB Handelsblad, die twitterde: "Het is feest in de cel van de moordenaar van Jo Cox." In haar eigen kiesdistrict dan wellicht ook, want daar stemden ze voor Leave. (Opvallende noot: dat wordt in Britse media zo goed als doodgezwegen, zoek maar.) Het is allemaal weer same old, same old alsook nothing ever changes. Kranten stromen vol politici, wetenschappers en overige buiksprekers van de maatschappelijke bovenlagen die meer, meer, meer EU het beste idee blijven vinden en alle andere opvattingen wegzetten als onderbuik, onderontwikkeling of gewoon als het aloude xenofobe nationalistische populisme waarmee zij euroscepsis of common worries altijd proberen te bagatelliseren. Waarmee wederom dik wordt onderstreept waarom 'de gewone man' zich zo afzet tegen politiek, media en establishment: ze krijgen te weinig kans om deel te nemen aan en mee te spreken over politieke processen waardoor iedereen wordt geraakt en waarvoor zij altijd de rekening gepresenteerd krijgen (zowel financieel als cultureel), ze worden niet voldoende serieus genomen door de boven hen gestelden en ze worden niet aan de hand genomen door de optrekkende mist van onzekere tijden. Integendeel. Ze zijn keer op keer, op keer, op keer de punchline van de samenleving, het mikpunt van verwijten en het eeuwige doelwit van de frustraties van het "weldenkende deel der Unie". Wanneer de Europese beleidstrein weer eens op een stootblok rijdt, dan wordt de strontkar van de falende idealen leeggekieperd over de "populisten", die in de ogen van de crisisveroorzakers de échte handrem op Europese eenwording zijn. En de oplossing voor hun crisis is altijd 'fuck de critici, meer EU is wat we nodig hebben'. Ziehier de verwarde vaandeldrager van die gedachte, over de crises die niet de kiezers, maar de (ongekozen) Europese leiders zélf veroorzaakt hebben:Vrouw barst in huilen uit om Brexit. (Nieuwuur) pic.twitter.com/aAJ90N9BDP
— Pritt (@Pritt) June 24, 2016
Als je stelselmatig kritiek negeert en zorgen demoniseert, vervreemd je steeds meer mensen van je doelen. En de mensen die zich buitengesloten voelen, zullen elke kans op inspraak die ze nog krijgen aangrijpen om zich in tegenovergestelde richting te uiten. Je ziet het in heel Europa al jaren aan de uitkomsten van referenda (de EU verliest altijd, en negeert dat vervolgens), aan de peilingen voor populistische partijen (de gevestigde partijen verliezen steeds meer terrein), je zag het aan de uitslag van het referendum op 6 april (politiek, media en "experts" werden en worden steeds meer gewantrouwd) en je ziet het nu ook bij Brexit: de bovenlagen zagen het niet aankomen: de stille (en chagrijnige) meerderheid zei 'fuck you'. En daar is meteen weer de strontkar om over deze Brexiteers uit te rijden. Omdat de politieke en maatschappelijke elites in de EU geen enkel zelfinzicht tonen en de media zich liever tegen de macht aanschurken dan zich verdiepen in de beweegredenen, positie en het maatschappelijke uitzicht vanaf de lagere verdiepingen van de samenlevingen in de EU. Het aloude verhaal van de cultureel gekantelde wijken, de gekrompen middenklasse en de afbrokkelende verzorgingsstaten - die verder kantelen, verder krimpen en verder afbrokkelen. This is not the end... Brexit is niet het einde van de Europese Unie. Wat Brexit gaat brengen, goed of slecht, weet niemand. Maar Brexit is wel het duidelijkste signaal in een kakofonie aan alarmsignalen aan Brussel, dat de EU een verkeerde weg is ingeslagen, op een route die velen niet willen volgen en met een boodschap waardoor velen zich buitengesloten, achtergelaten en ongehoord achten. De eerste reacties op Brexit voorspellen niets goeds: weer horen we Asscher en Pechtold zeggen dat er 'nu echt hervormd moet worden' (lege woorden die altijd echoën na een vote of no confidence in de EU), maar tegelijk zeggen Jesse Klaver en Guy Verhofstadt dat er 'meer EU' moet komen. Hoger in de Brusselse ivoren toren wordt geschamperd en is de rancune voelbaar: 'Eruit stemmen is ook zo snel mogelijk oprotten', is het devies van Juncker - terwijl Brexitleiders als Farage en Daniel Hannan juist keer op keer herhalen dat Engeland moet blijven samenwerken en overleggen met hun 'friends and neighbours'. Laatsgenoemde is de redelijkheid zelve:We should use this momentum to make EU work again. More & more Europeans feel Europe isn't capable of handling multiple crises we are facing
— Guy Verhofstadt (@GuyVerhofstadt) June 24, 2016
Maar de hoeders van de status quo van een invalide EU die haar zelf gecreëerde crises niet de baas kan, wijzen de vinger, halen hun neus op en marcheren verder into that dark night. Op deze manier is het wachten op de volgende dominosteen - en reken maar dat partijen als Front National en PVV extra stemmen gaan winnen met hun beloftes van Frexit- en Nexit-referenda. Wel fijn voor de europrogressieve elites, want dan die kunnen hun eigen tekortkomingen, onbeholpenheid en desastreuze beleidskeuzes verstoppen achter de portretten van het populisme die op de krantenpagina's en nieuwsprogramma's van hen goed gezinde media worden geschilderd: 'Wilders en Le Pen voeden het populisme tegen het Europese ideaal van vrede en welvaart - het is allemaal hún schuld dat het volk het niet snapt'. De onvrede over de koers van de EU onder groeiende delen van de Europese bevolking is niet het einde van de Europese Unie. Niet Geert, GeenPeil of Brexit, maar de Europese Unie zelf wordt de ondergang van de Europese Unie. Steeds maar weer dezelfde voorspelbare, vinger priemende en zelfkritiekloze reacties op de toenemende onvrede van gestaag groeiende aantallen Europeanen, geuit door (ongekozen) politieke leiders en hun slippendragers in de media en het establishment, die samen vicieuze cirkeltjes draaien in een kamer zonder deuren, dát zou wel eens het einde van de Europese Unie kunnen betekenen. En gezien de manier waarop de moloch en haar vuistjesmaaiende minions zich gedragen, is dat misschien helemaal niet zo'n somber vooruitzicht voor het prachtige continent Europa. Je kan misschien maar beter opgescheept zitten met het koppige patriottisme van vissersdorpvolkeren, de minder geïnformeerde keuzes van de Vicky Pollards van de Britse working class en de teleurstelling in de EU van oudere generaties, dan dat we moeten leven onder de tirannie van een klein clubje ongekozen mensen die zogenaamd beter weten wat goed is voor iedereen, maar zelf pas aan de Europese macht kwamen nadat ze in hun eigen land niet meer gekozen werden (hoi Van Rompuy, hallo Gekke Guy, dag meneer Juncker). Tot besluit een vertaald stukje C.S. Lewis, want die Britse dichtschrijver schreef het '68 jaar geleden allemaal al veel beter op. Hadden ze toen maar geluisterd: "Van alle tirannieën, is de tirannie die oprecht wordt uitgeoefend voor het welzijn van haar slachtoffers misschien wel de meest repressieve. Het is beter om te leven onder roofbaronnen dan onder sommige almachtige morele bemoeials. De wreedheid van de roofbaron legt zich soms nog wel eens te rusten, zijn hebzucht kan op een bepaald moment verzadigd zijn. Maar zij die ons kwellen voor ons eigen welzijn, zullen ons kwellen zonder einde, want zij doen het met de goedkeuring van hun eigen geweten. Zij zullen meer kans maken om naar de Hemel te gaan, terwijl ze tegelijkertijd waarschijnlijk vaker een Hel maken van het leven op aarde. Deze specifieke goedheid is doorregen van ondraaglijke belediging. Om tegen je zin in "genezen" te worden van toestanden die we niet per se als een ziekte beschouwen, is om op hetzelfde niveau te worden geschaald als degenen die de leeftijd van de rede nog niet bereikt hebben, of nooit zullen bereiken: je wordt gelijkgesteld aan kinderen, imbecielen, en huisdieren." (©) De leiders en volgers van deze Europese Unie zullen nooit leren van de kritiek op hun functioneren, noch van de crises en de onherstelbare fouten die door fundamentele tekortkomingen in de Unie zijn ontstaan, want de leiders en volgers van deze Europese Unie staan aan de goede kant van hun eigen naoorlogse geschiedschrijving. Totdat iemand anders die pen van ze afpakt - al dan niet met het zwaard.Our partners in the EU should know that we will remain engaged. Taking back control of our laws doesn't mean walking away from our allies.
— Daniel Hannan (@DanHannanMEP) June 24, 2016

MOTIE: Pas vlagprotocol aan na etnische rellen
Het loopt weer eens gigantisch uit de klauwen met de integratie in dit land. In Dordrecht is het al zo ver dat er een NOODBEVEL klaarligt om de orde te handhaven. Ook worden er in Dordt stillen ingezet die zomaar iedereen preventief mogen fouilleren. Nu ja, iedereen... Dat wordt natuurlijk etnisch profileren, want het handelt hier om Turken en Koerden. En dat allemaal omdat bij festiviteiten exootvlaggen uit ramen worden gehangen. Het GeenStijl SchaduwKabinet heeft daarvoor een eenvoudige doch briljante oplossing. Kappen met dat idiote xenofiele afkomstgewapper. Wie hier in NL woont/werkt/bijstandt/schoolgaat hangt maar een Hollandsche driekleur op, en zo niet wegwezen. En we leefden nog lang en gelukkig, saampjes. En gaat over tot de orde van de vlag.
Turken belagen Koerdische familie na EK-winst. 'Vlag hing daar omdat dochter is geslaagd' https://t.co/0gBVzZYMcv pic.twitter.com/SKr739Wy56
— AD De Dordtenaar (@ADdeDordtenaar) June 23, 2016
'Max Abraham': Mijn zoon vertrekt binnenkort naar Israel mede vanwege anti-Joodse attitudes in Nederland. https://t.co/bIARPHYhp4
— Bas Belder (@BasBelderMEP) June 21, 2016
Mooi beeld: opleiding geslaagd, integratie iets minder. pic.twitter.com/rhgcixbcfh
— Mirjam (@Mirjam152) June 20, 2016
Anoniem AFA-tuigh mept journaliste om #Brexit
Verslaggeefster Lauren Southern van The Rebel is voor de duvel niet bang. Banjert blond rond in Molenbeek en roomblank tussen de subsaharaanse testosteronbommen in Calais. Maar echt link wordt het pas in een hipster park in Londen tijdens een vermeend ludieke demonstratie tegen Oudere Blanke Mensen (screenshot onder). Nu ja link, het valt allemaal nog reuze mee qua ziekenhuisopname. Maar let vooral op de reacties van Die Meisje Die Zich Ermee Bemoeit en De Agente Die Ingrijpt - gewillige beulen van het anonieme antifa fascistentuigh. #JeSuisJournalist... helemaal niemand..@Lauren_Southern attacked by 'anti-fascists' in London over #BrexitVote https://t.co/SpMcBN6xPZ #tcot #UK pic.twitter.com/Gjdp7cDEbX
— The Rebel (@TheRebelTV) June 24, 2016

WTF! NASA vindt buitenaardse motor op Mars
VideoColumn - Paul Joseph Watson over #Brexit
Jan Roos is kwijt! Uw vaste vrijdagavond-columnist is voor het laatst gezien in een Londense pub met een emmer opdrinkpint en een roodharige mevrouw met DD-boobiez in een Union Jack-shirt, terwijl het licht uitging. Daarom voor deze keer de heer P.J. Watson van InfoWars met zijn smakelijke GET USED TO IT VICTORY RANT. Aansluitend kunt u bij Nieuwsuur (Dutch Public Broadcasting) kijken naar hilarisch zure linksmensen en overige huilies. ↓ ↓ ↓ Guy Verpechtold wil ook wat kwijt.NEW VIDEO: Brexit: Dawn of a Populist Uprising https://t.co/6jsZ0E47Uu
— Paul Joseph Watson (@PrisonPlanet) June 24, 2016
CBS: '80 procent immigranten eet na 10 jaar nog steeds uit neus'
Vrijdagmiddag, kwart voor zes. Ideaal tijdstip om wat vuile was van de nieuwe buren naar buiten te brengen. Lekker met een vaag grafiekje, want die vorige was een beetje al te d.u.i.d.e.l.i.j.k. En het dan zo opschrijven dat die nettobetalers (52%) denken: heee, 10 jaar maar. Dat valt nog reuze mee. Referendumpje, iemand?20-33% vd #immigranten uit Somalië, Afghanistan, Iran, Irak heeft na 10 jr betaald werk. https://t.co/SjLMNBQHFL pic.twitter.com/DGOCojLsa5
— CBS (@statistiekcbs) June 24, 2016

IJs met eigen vlaggetjes. Dat kan toch geen kwaad? Nou. Dat zou je nog verbazen. Beter loop je meteen weg uit dit topic. Maar toch klik je hè? Zeg niet dat we je niet gewaarschuwd hebben. Uitjes d'r bij?