Geenstijl

Een van de zaken die het Islamdebat chronisch blijft vertroebelen, is de onstilbare behoefte van moslims om 'de islam' en 'de moslims' als 1 solide blok te presenteren. Men doet dit om niet te hoeven toegeven dat de erfenis van profeet Mohammed verworden is tot een verzameling afzonderlijke eilanden die soms nauwelijks nog een archipel te noemen zijn. Na de val van het kolonialisme zouden de meeste islamitische landen seculier bestuurd worden. Dit gaf weer bodem aan allerlei islamitische restauratie-bewegingen, onderwijs-bewegingen en politieke bewegingen om zich te roeren onder de moslimzielen. De spirituele kant van de islam - die we kennen onder de verzamelnaam 'soefisme' - kent op zijn beurt ook weer vele groepen en substromingen. Een flink aantal van deze groepen kwam mee met de immigranten, of zou hun nakomelingen later, temidden van molens en polders, weten te winnen voor hun zaak. Als de moslims nou gewoon eerlijk voor de dag kwamen met die verdeeldheid, kon je juist veel makkelijker aan de buurman of journalist uitleggen waarom bijvoorbeeld niet alle moslims een potentieel gevaar zijn voor veiligheid van dit land. De ene groep heeft immers andere opvattingen over jihad en takfir dan de andere groep. Polemische mentaliteit Maar compleet bedrog is het ook weer niet, daar de meeste moslims van jongs af aan worden opgevoed met het idee dat de andere groepen niet veel meer dan dwalende sekten zijn. En hoeveel verantwoording ben je het publiek verschuldigd voor de daden van een groep die naar jouw idee toch al 'dwalend', en dus on-islamitisch was? Het probleem is dus misschien niet zozeer dat moslims zouden liegen over de verdeeldheid binnen de islam, maar meer dat de meeste moslims een polemische mentaliteit hebben, en geen pluriforme mentaliteit. Juist daarom is het als (lokale) overheid linke boel om van het zelfreinigende vermogen uit te gaan van de islamitische 'gemeenschap', omdat men alleen verantwoording wil nemen voor de paar vierkante meters van de eigen club. Wat we ook hebben gezien is dat islamitische groeperingen misbruik maken van de twee verschillende belevingswerelden. Die van islamitisch Nederland, en niet-islamitisch Nederland. De regulier-soennitische Islamitische Universtiteit in Rotterdam bijvoorbeeld, is aan het einde van de dag niet veel minder conservatief dan de apolitieke salafisten. Maar door hun onderlinge polemische strijd hebben zij er brood in gezien om zich tegenover autochtoon Nederland te verkopen als remedie tegen 'radicalisering'. Op die manier kunnen zij hun sektarische strijd voeren tegen een concurrerende moslimgroep onder een seculiere vlag van 'werken aan een betere samenleving'. Clubs als het IUR misbruiken de angst voor salafistische organisaties om zelf met steun van de gemeentes hun eigen kliek van gezag, geld en acceptatie te voorzien. Dat hun strijd niet oprecht is, wordt steeds weer pijnlijk duidelijk wanneer dergelijke groepen hun eigen vrouwonvriendelijke, homofobe en dus mensenrechten tergende opvattingen buiten beschouwing laten.

Ja, ze Zjermans in militair uniform die Engels praten, dan is het al snel gedaan natuurlijk, en daar kunnen geen zes miljoen telefoonlijn-wachtmuziekjes op de achtergrond tegenop. Maar Jurgen Weigt is speciaal, want hij doet in ieder geval héél erg z'n best de associatie zo vergezocht mogelijk te maken. En toch, de Duitser in hem laat zich nog geen halve minuut onderdrukken. ANALYSE! Z'n goed bedoelde poging is helaas vanaf de introductie al kansloos. De manier waarop zijn neuslippenplooi omhoog trekt als hij leftenant zegt, maken het een gelopen race. Maar dan, het werkelijke pareltje uit dit fragment, op 00:03. Check dat minuscule knikje naar rechts, direct na het uitspreken van "Zjerman armed forces". Dat uiterst subtiele lichaamstaaltje betekent natuurlijk maar een ding: 'inderdaad, nu zijn we aardig'. De plooi waarin z'n gezicht trekt als hij de 'S' "support" uitspreekt, en de onmiskenbaar boos-Duitse tongval waarmee hij ineens "THEREFORE" roept waardoor je spontaan sorry wil zeggen, maken het er ook allemaal niet makkelijker op. Gelukkig staat-ie vandaag aan onze kant. Verder gewoon een prima vlog.

Wie een beetje in het internethoekje van de Boze Bruinen rondhangt weet dat haar heel belangrijk is. Opmerkingen als als "wat heb je leuke krullen" en "mag ik ze aanraken" (gaat over kroeshaar he) worden gezien als Hele Erge Micro Agressions van Hele Racistische Mensen waar de regering zo snel mogelijk wetten tegen en herstelbetalingen voor moet aannemen. Gek, toch, die obsessie met uiterlijke kenmerken. Gek ook dat je een complete ideologie vermoedt achter een kleine opmerkingen over uiterlijk, maar zo werkt dat in de wereld van de Wekkertjes: alles is cultuur en cultuur is een slagveld, dus alle alledaagse opmerkingen moeten onder het vergrootglas, om op microscopisch niveau racisme en de perfide tengeltjes van de boze blanke man te ontdekken. Het is 2016, dus krijgen mensen die van een mug een wolharige mammoet maken een podium. Weet je wie trouwens ook geobsedeerd waren met kroeshaar?
ps. leest allen trouwens dit keiharde auto-ethnografische verslag van Don Arturito op avontuur in de wereld van de permakwets.

Ingezonden brieven in de Volkskrant over brisant-maatschappelijke onderwerpen. Dan gaat bij ons op de GeenStijl meteen de Fatima Dakmar Radar af. Maar Annelies de Vries, Wageningen bestaat echt op de Google, en feministe Annelies raakte haar dochter én kleinkinderen kwijt aan de woestijnislam. Nu niet meteen massaal TOLD YOU SO en/of lollig Die Zien We Nooit Meer - TERUG gaan blaten. Het relaas is al hartverscheurend genoeg, en het is al heel wat dat deze alleen maar nette mensen in fatsoensbolwerk Wageningen tot enig voortschrijdend inzicht zijn gekomen. Extrapijnlijke passage in het ingezonden stuk: mevrouw De Vries heeft alle kamerleden met geloofszaken in de portefeuille aangeschreven om dochter + koters terug te krijgen, en er heeft er niet eentje gereageerd. En dat, voorzitter, is een grote schande. Oh, en dan nog wat. De vrijzinnige islam bestaat niet. Dat duurt nog zeker 500 jaar.

LEZEN Briefschrijfster Annelies de Vries: 'We moeten de vrijzinnige islam steunen' #vkopinie https://t.co/0z4Ornps5x via @volkskrant

— chris rutenfrans (@chrisrutenfrans) October 22, 2016

Nu wordt het echt lachwekkend. Mark Rutte, die in de Tweede Kamer is weggestuurd door de oppositie toen hij het verdrag wilde aanpassen, die in Brussel te horen kreeg dat hij het zelf maar moet oplossen, die nog een keer de Kamer om hulp vroeg en nogmaals werd weggestuurd, die deze week in Brussel wederom geen luisterend oor vond voor de "aanpassingsvoorstellen" die niemand wil, en die de hele week gechanteerd, beschimpt en geïntimeerd werd door Poroshenko en zijn politieke trawanten, doet de komende week een allerlaatste wanhoopspoging om het associatieverdrag alsnog te redden. Wat nou redden, Rutte? Niks redden. Van tafel. Intrekken. Doorknippen. Shredderen. Opstoken. Het is weg-ge-stemd. D66, GroenLinks en de ChristenUnie moeten MinPres gaan helpen om het verdrag, met wat vage krabbels in de kantlijn, alsnog te verhergoedkeuren. Dat is dus het doel geweest van het achterkamertjesgekonkel van een paar weken geleden. Maar als het niet lukt, dan zal Rutte toch niet ratificeren. Juist. Prima. Doe dat maar. Niks aanpassen. Gewoon weg. Maar het ware gezicht van de VVD'er hebben we hiermee al lang gezien: Rutte zoekt al 200 dagen naar een manier om de winnende kiezer - en daarmee de geloofwaardigheid van de democratie - een mes in het broze lijf te duwen. Daar komt GeenPeil rond de verkiezingen in maart nog wel eens op terug...

Berichtje in Turkenbode Zaman Vandaag: 'Rector Akgündüz spreekt zich in een essay uit tegen ''dialoog met homo's, atheïsten, shintoïsten en soortgelijke ongelovigen'', omdat dat volgens hem ''onislamitisch'' is.' Tja, zo denkt dus de rector die jarenlang door de dialoogwappies op het schild gehesen is als catalysator van de integratie over die perfide hobby van het linkse smurfenvolk. Graag hadden we u wat meer context gegeven over het hele verhaal van Akgündüz, maar omdat ie het (19 kantjes) in het Turks geschreven heeft kunnen we de schriftelijke dialoog met de haatsnor helaas niet aangaan. Zullen we voortaan twee parallelle samenlevingen doen, eentje voor de rabiate islamieten en eentje voor de dialoogdenkers die menen dat het ooit nog goed komt? Dan gaan we met de rest van Nederland gewoon door zonder dat gemiemel over bruggen bouwen en dialoogtafels.

Amper bij ons aan de slag of Renée zag grote glimmende dingen op de parking van Autobahn staan. Dus toen we even niet opletten, zat ze ineens bij Jos de Boss in de auto om over de aanstaande Grand Prix van de USA te babbelen. Lekker een beetje Britney draaien in niet zomaar een auto, maar een dikke Ford F250 Heavy Duty V8 turbodiesel. Weinig geschikt om met 300 kilometer per uur rondjes over een circuit te rammen, maar het is wel lekker Amerikaans en je kan er lekker mee spelen. Of Renée daar ook zo over dacht, wagen we te betwijfelen dus die zien we volgende week gewoon weer bij ons terug lol. Roll coal, Jos! En met Gold tickets de GP volgen kan dit hele weekend weer op Autobahn natuurlijk.

Hup Walen. Lekker de poot stijf houden tegen de dwingelandij van de EU. Brussel probeerde eerst met dreigen, toen met last-minute aanpassingen en tot slot met smeken om het Waalse parlement ervan te overtuigen om voor CETA te stemmen. Helaas voor de Lobbyisten, Lobbymentariërs als Marietje Schaake, en de Captains of Industry van het grootkapitaal: het feest gaat niet door. De Canadese minister van Handel moet er van huilen (zie video). De Walen zeggen nog steeds NON en het geplande fotomomentje met de Jesse Klaver van Canada is van le parcours: de feestelijke ondertekening met Justin Trudeau, voor volgende week gepland tijdens een officieel bezoek, komt er niet. Julius Caesar schreef al dat de Belgen de dapperste onder de Galliërs waren en die kon als imperialist weten hoe vervelend het was als één klein dorpje niet mee wilde doen aan plannen voor een Pan-Europees Rijk. Wij vinden de Walingen per vandaag beter net ff 10 procent authentieker dan de Vlamoniërs. Allez, proost!

Wanstaltige taferelen van bloedeloos managersgejank, van uw belastingcenten. UvA-ideologies met elkaar in verbinding, terwijl de werklozen krankzinnig worden van de overgemanagede en onderpresterende overheidsinstantie die gewoon rustig vier jaar uittrekt voor het verbeteren van de computers. Heeft u het verzinken van het eens zo trotse Nederlandse publieke bestel in het moeras van symboolpolitiek en nutteloos management eerder zo treffend gezien? Nee he? Kruidenvrouwtjes als Femke van Meulen die de hele dag dingen twitteren over "effectief communiceren in agile organisaties" zijn precies de reden dat overheden helemaal niet wendbaar zijn; tot de nok toe volgeramd met softies die niets anders doen dan de hele dag in intervisiegroepjes werken hun personal branding bijscherpen aan de co-creative living space of coöperation in a diverse environment for highly motivated professionals. Goed, over tot de orde van de dag en hopen om nooit werkloos te worden, om zo nooit in de klauwen te belanden van het volk dat zich afficieert als: "Enthousiast || Gedreven || Creatief || Analytisch || Hardlopen || Adventure Race || Wintersport || || Werkt bij UWV SMZ || Tweet op persoonlijke titel".

pic.twitter.com/MFO2XxZKXk

— Lammert de Bruin (@lammert) October 21, 2016

Het is weekend. Hier is een gedicht van Sharon Mesmer. The Swiss just do whatever like masturbating their doink-doinks deep in rural France in the shadow of Mont Blanc. Heavy, dependable and prepared for whatever the Swiss vago-simulacrum recognizes as larder King Hussein and President Fabio, always just about to touch each other on their devolved sparkle-offs and Neil Patrick Harris appreciation pages. Everyone knows when these bizzarre Swiss cometh they cometh with fluffy Beatles-like six packs of shit-covered reindeer knock-knocking like a bummer. Glitter is the Swiss Army knife of the most bedazzlingly ridiculous emotions: the part just before the paranoid cheese-maker says, “Whatever you do in Palm Springs, don’t yodel”—a most unusual Swiss Miss mixture of very early skunk and the robotic sadness of women’s mold heavy, greasy, dense and low, like lethargic sea-green gardens with a buzz overpowering, like modern outdoor inbreeding. You know you’re Swiss when, when foreign visitors ask to see your chocolate factory, you answer, “Why don’t you and Hannibal Lecter just kick out the jams?” ’Cause you know you got the chamber, the chair, and Fear Factor. Het is weekend. Prettig weekend.