Tendentieus, ongefundeerd & nodeloos kwetsend

Anekdote. Een Chevrolet Caprice, de Ghostbusters theme song, en een overleden non zonder benen

Luchtige tragiek in tijden van triage

En de ik-vorm in tijden van corona

We zitten binnen, we mogen niks, en overal waar je klikt lees je over zorgen, ziekte en de dood. Tijd voor een biertje en een goed verhaal. Persoonlijke anekdote schrijver dezes, als aansporing om je eigen raarste verhaal in de panelen te delen.

Het grootste deel van het eerste decennium van deze eeuw werkte ik bij een taxibedrijf op mijn geboortegrond in West-Brabant. Dat bedrijf heeft een uitvaartservice, en als er één door verdriet en droefenis gedomineerde sociale sector is waar ontzettend veel te lachen valt, is het wel de uitvaartbranche. Nee, niet uit disrespect - maar om te kunnen verwerken waar je mee bezig bent: dode mensen, en de rouwverwerking van hun nabestaanden. 

Het taxibedrijf had een zogenaamde 'overbrengdienst'. Als er iemand overleed, moesten die (altijd in tweetallen) gebeld worden om met een rouwwagen de overledene op te halen op huisadres of in het verzorgingshuis, en naar het mortuarium te brengen waar ze gewassen en verzorgd werden voor een eventuele avondwake en de uitvaart. Omdat ik vaak op (weekend-) nachten mijn diensten reed, rolde ik ook in dat team omdat er dan 's nachts één iemand minder uit bed gebeld hoefde worden. 

De eerste keer zal ik nooit vergeten: het ophalen van een hoogbejaard frêle vrouwtje deed me niet zo veel. Op de brancard, in de auto, bijna een zakelijke handeling. Het was na aankomst in het mortuarium, waar mijn ervaren collega naar een deur wees en zei 'Doe even open, ze moet daar in' en ik ineens in een koelcel met vijf lijken stond, in verschillende staat van verzorging: van poedelnaakt tot volledig gekleed en opgemaakt. En ja, teenkaartjes. Daarna moest ik buiten toch even vijf Marlboro-minuten bijkomen in het besef welke onschuld me zojuist was afgenomen.

Daarna heb ik nog tientallen mensen "overgebracht". Overigens nooit echt tragische gevallen (jonge mensen, zelfmoord of treinspringers), daar hadden we beter getrainde mensen voor. Maar wel heel veel hoogbejaarden, uit zorg- en ziekenhuizen. Wist u dat in veel ziekenhuizen de dode mensen in de centrale keuken één koelceldeur verderop van het ziekenhuisvoedsel worden gelegd? Architectonische logica, waardoor ik in het Liefkenshoekziekenhuis in Bergen op Zoom wel eens oog in oog stond met een heleboel hangende hammen. Verkeerde deur, sorry. Bij het wegrijden reed ik met zo'n enorme Amerikaanse rouwwagen het paaltje van de slagboom uit de grond. De kok stond tweemaal gierend van het lachen achter het raam.

Dat overbrengen gebeurde meestal niet met de sjieke rouwwagens trouwens, die werden schoon en strak gehouden voor uitvaarten. Dat overbrengen ging met een Mercedes Vito-busje of een stokoude Volvo 850, die eigenlijk net te kort was, waardoor je soms nog wel eens met je elleboog tegen het hoofd van de op een brancard ingesnoerde overledene stootte als je de onwillige automaathendel naar 'D' moest dwingen. Sowieso was het altijd spannend of die Volvo niet zelf óók zou overlijden tijdens zo'n ritje.

Dit is allemaal geen grootspraak over lachen met lijken. Integendeel - dit is het soort herinneringen dat hoort bij de humor die aan rouwverwerking verwant is. Ook andermans rouw: Zelfs als je een dood dametje van 96 opgehaald hebt van een gesloten afdeling waar de dolende demente geesten hun laatste jaren uitdienen, en de opluchting van de aanwezige familie voelt dat oma eindelijk rust heeft (en zijzelf daarmee ook), moet je zelf na afloop even afreageren. Soms met morbide humor. Soms achteloos, omdat doodgaan ook maar de gewoonste zaak des levens is. 

Zo ben ik nooit vergeten hoe een vrouwelijke collega en ik op een bloedhete zomerdag in een Amerikaanse rouwwagen zaten, ramen omlaag want de airco was kapot. Allebei een peuk op de lippen, luid meezingend met een of andere ouwe hit op Radio Veronica, gesloten kist met een overleden hoogbejaarde non achterin. Totdat ik naar links keek bij het stoplicht, waar zo'n klatergoud-metallic Renault Mégane II naast ons stond. Aan boord een jong gezin van vier, starend, viermaal met wijd open mond waaruit het afgrijzen onze richting op ademde. Het is lastig uit te leggen.

Het moet rond 2004 of 2005 geweest zijn, exact weet ik het niet meer, waar ik mijn lievelingsherinnering aan het leuren met lijken heb opgedaan. We moesten naar het Sint Anna Klooster in Oudenbosch, om een overleden non te kisten, zoals dat heet. In de meeste kloosters wordt de lijkverzorging van de broeders of zusters nog in eigen huis gedaan, en hoeft de overledene dus niet op een brandcard onder een zeil eerst naar het mortuarium.

Om die reden vertrokken we dus niet met Volvo of Vito, maar met een Chevrolet Caprice Estate, een model zoals afgebeeld op de foto boven dit topic. Vond ik heerlijk, want het was altijd een genot om op zo'n Amerikaans vliegend tapijt met te veel cilinderinhoud (4.3 liter) en slecht overgebracht vermogen (slechts 140 pk) door de regio te rijden. Normaal gesproken stond de muziek altijd uit - respectvol en zo - maar alleen al omdat deze wagen een antenne had die elektrisch uitschoof zodra je de radio aan klikte, kon ik het niet laten om het ding toch aan te zetten.

Vlak voordat we onder de toegangspoort van het kloosterterrein door zouden rijden, kwam het enige bekende nummer van Ray Parker Jr. op de radio. 

If there's something weird
And it don't look good
Who you gonna call?
Ghostbusters!

I ain't 'fraid of no ghost
I ain't 'fraid of no ghost

Ja zeg het maar hoor: 'Godverdomme wat kinderachtig', maar de combinatie van klooster, Chevy Caprice en het collecteren van een gekiste non gaven me een slappe lach zoals zelden tevoren. Hikkend, snikkend en met het snot uit de neus draaide ik de kloosterplaats op. We waren al laat en mijn geamuseerd-geïritteerde vrouwelijke collega draaide de radio razendsnel uit en bezwoer me in de auto te blijven totdat ik mezelf weer bijeen geraapt had voor de toch wat plechtige handeling van het in een lijkkist tillen van een opgebaard nonnetje. Zelf had ze overigens ook een momentje nodig voor ze zichzelf in staat achtte naar binnen te lopen.

Het kostte mij zeker drie volle minuten om mezelf tot rust te brengen, alvorens ik naar binnen ging in het kapelletje waar we werden opgewacht door moeder overste, die gelukkig niets in de gaten had. In een ruimte waar de zon door glas in lood scheen en met kaarsen werd bijgelicht, lag de hoogbejaarde overledene vroom opgebaard, met gevouwen handen. Het rook naar een combinatie van  wierrook en de mij inmiddels bekende geur van de vreedzame dood. In mijn hoofd klonk nog steeds de soundtrack van Ghostbusters en ik moest al mijn zintuigelijke zeilen bijzetten om mezelf in de plooi te houden.

De kist werd er bij gereden, naast de non. En toen zag ik het. Normaal gesproken pakt de een de overledene onder de schouders, en de ander onderaan de bovenbenen, net boven de knie. Op die manier is het een simpele tilhandeling om een levenloos lichaam op de tel van drie op te pakken, en met een soepele beweging 50 centimeter opzij te bewegen, op de brancard of - in dit geval - in een kist.

Maar deze non had geen benen meer. Een dubbele volledige amputatie, uit een tijd dat suikerziekte zich nog niet zo makkelijk met medicijnen liet reguleren. Er was geen andere optie dan de kist op de grond te zetteen, met twee voeten in de kist te gaan staan en me, onderwijl mezelf vanwege deze nieuwe absurditeit hevig verzettend tegen een opnieuw aanzwellende golf van slappelacherige meligheid, voor te bereiden op de fysieke handeling die ik moest gaan verrichten, om de aanstaande herinnering te schrijven die als een spreuk op een grafsteen in mijn geheugen is gebeiteld:

Ik heb in een kloosterkapel wel eens een morsdode non bij d'r kont gegrepen.

Nou jullie weer.

Reaguursels

Inloggen

Mooi verhaal, Chevy Caprice de ultieme pooierbak: In examen tijd met twaalf man & gleuven het schoolplein oprijden voor een examenfeestje. Ouwe tijden

Guust Kadaver | 03-04-20 | 05:49

Goede verhalen, zowel als artikel als in de panelen. Ontzettend mooi en gewaardeerd.

Barend1814 | 30-03-20 | 13:38
-weggejorist-
Ken_Merkend | 30-03-20 | 12:48

Het mag ook wel ouderwets, geen V8, Simpel met gewoon 2 of 4 pk ;
Uitgevoerd door het Klakkemans-gilde:

https://www.youtube.com/watch?v=cW5Ho9jTQiQ

M13 | 30-03-20 | 11:24

A woman needs love ! Ray Parker Jr. en een Volvo 850 viel niet zomaar stil. Fake news dus! Wel leuk verhaal natuurlijk!

club704 | 30-03-20 | 11:22

Mooie verhalen, uit het leven gegrepen. Hou ik van.

De_fluitlokker | 30-03-20 | 11:20

Dit zijn toch prachtige verhalen. Echt. De mijne dan. Hoe ik er achter kwam dat mijn interesse voor sex dichter bij mannen zat/lag dan ( meiden zijn ook wel leuk soms ).

En zo kwam het.

Gokmaar | 30-03-20 | 10:23 | 1

Ik vind het een waardeloos verhaal. Maar ach, ik heb ook alleen maar seks met me zelf en durf daar voor uit te komen.

IkBen9 | 30-03-20 | 11:08

Als kind kreeg ik soms een rijksdaalder van mijn moeder. Daarmee kon ik dan bij de snackbar op het pleintje wat lekkers voor mijzelf gaan halen. Ik mocht zelf weten wat het werd, alleen was er altijd één waarschuwing: als Jan jou wat aanbiedt moet je altijd ‘nee’ zeggen. Verder geen uitleg. Maar goed; ik bestelde bij de genoemde Jan, de frituurspecialist van dienst, dus nog wel eens een patat met en een frikandel. En vooral die frikandel werd door altijd heel overdreven aan mij gegeven: ‘kijk eens, een lekkere lange frikandel die zo in jouw mondje gaat. Wil je er verder nog iets bij?’ Toen kwam moeders dringende advies naar boven en zei ik ‘nee’. Nooit geweten waarom zij dat altijd zei. Totdat ik wat ouder werd en er achter kwam dat hij zijn bijnaam Jan de Poot was en je jezelf realiseert dat hij als man make-up op had en zich wel heel erg verwijfd gedroeg. Moeders wist dat ook en was bang dat hij mij wilde verleiden tot minder eerbare zaken. Uiteindelijk bleek dat Jan niets met jonge knaapjes deed en het vooral met oude nichten aanlegde. Die zaten vaak eenzaam en alleen in een verpleeghuis en hij zocht hen daar op, plezierde ze en kwam zo in het testament terecht. Bij zijn overlijden bleek Jan in ieder geval wel erg gefortuneerd te zijn, dat kwam niet alleen van patat bakken.
Recent was ik weer bij moeders (halverwege de 80 en woont nog conform de eis van de regering zelfstandig) en besloot een patatje voor ons te halen bij die snackbar. Er stonden ook wat oudere kerels, die bleken Jan nog te kennen maar wisten niet van zijn bijbaantje. Wel dat de toenmalige toenmalige eigenaar van die tent als trainer bij de voetbal de pedo uithing. Gelukkig was ik in mijn jeugd geen voetballer. Nu nog steeds niet.

Haringkoning | 30-03-20 | 08:59 | 1

Sorry, in de app geen echte actie/reactie, dus dubbelpost.

Haringkoning | 30-03-20 | 09:01

Als kind kreeg ik soms een rijksdaalder van mijn moeder. Daarmee kon ik dan bij de snackbar op het pleintje wat lekkers voor mijzelf gaan halen. Ik mocht zelf weten wat het werd, alleen was er altijd één waarschuwing: als Jan jou wat aanbiedt moet je altijd ‘nee’ zeggen. Verder geen uitleg. Maar goed; ik bestelde bij de genoemde Jan, de frituurspecialist van dienst, dus nog wel eens een patat met en een frikandel. En vooral die frikandel werd door altijd heel overdreven aan mij gegeven: ‘kijk eens, een lekkere lange frikandel die zo in jouw mondje gaat. Wil je er verder nog iets bij?’ Toen kwam moeders dringende advies naar boven en zei ik ‘nee’. Nooit geweten waarom zij dat altijd zei. Totdat ik wat ouder werd en er achter kwam dat hij zijn bijnaam Jan de Poot was en je jezelf realiseert dat hij als man make-up op had en zich wel heel erg verwijfd gedroeg. Moeders wist dat ook en was bang dat hij mij wilde verleiden tot minder eerbare zaken. Uiteindelijk bleek dat Jan niets met jonge knaapjes deed en het vooral met oude nichten aanlegde. Die zaten vaak eenzaam en alleen in een verpleeghuis en hij zocht hen daar op, plezierde ze en kwam zo in het testament terecht. Bij zijn overlijden bleek Jan in ieder geval wel erg gefortuneerd te zijn, dat kwam niet alleen van patat bakken.
Recent was ik weer bij moeders (halverwege de 80 en woont nog conform de eis van de regering zelfstandig) en besloot een patatje voor ons te halen bij die snackbar. Er stonden ook wat oudere kerels, die bleken Jan nog te kennen maar wisten niet van zijn bijbaantje. Wel dat de toenmalige toenmalige eigenaar van die tent als trainer bij de voetbal de pedo uithing. Gelukkig was ik in mijn jeugd geen voetballer. Nu nog steeds niet.

Haringkoning | 30-03-20 | 08:59

4,3 liter....... drolleblok.

TonyMontana010 | 30-03-20 | 08:37

Mijn moeder had ook zo'n caprice op LPG met de schakelhendel bij het stuur wij zaten toen met 8 kinderen achterin op weg naar het verkeerspark in Assen.
Toen als ze de auto gekocht had en voor het eerst de straat inree kwamen de buren naar buiten om te kijken wie er overleden was.
Weet nog heel goed dan de speciale autobande n een godsvermogen kostten voor mijn moeder zo'n 400 gulden per stuk toendertijd.
Auto had zo'n automatisch zakkende achterraam en een mega grote lpg tank achterin.
Toen als het roestmonster toesloeg en je de weg onder de pedalen zag had mijn moeder hem weg gedaan en ingeruild voor een Citroën CX Pallas dat was ook een fijne reiswagen om naar spanje af te reizen.
Die Caprice was ingenomen voor bijna de sloopprijs en even later stond hij weer te koop bij een kampvolkgarage voor het veelvuldige van de inruilprijs maar dan kreeg je wel een tiental gratis kranten en hars erbij die de gaten van de bodem dicht hadden gemaakt.

steekmug | 30-03-20 | 08:02 | 1

Lekker nostalgie; verkeerspark Assen. Ziet er nu zo uit als de kermis foto's van Tsjernobyl.

Rallywally | 30-03-20 | 08:47

Omg koks en een koelcel met lijken, ik wil het niet eens weten..

David000000007 | 30-03-20 | 07:39

Toen je nog mocht roken tijdens je werk.

geile pater | 30-03-20 | 02:16 | 1

En lachen!

Rallywally | 30-03-20 | 08:49
-weggejorist-
stikstofhelp | 30-03-20 | 02:15

Er is geen Liefkenshoekziekenhuis in Bergen op Zoom. Nooit geweest ook.. #tochjammer

zakkewasser | 30-03-20 | 01:49 | 2

Herkenbaar: mijn vader was thuis aan een hartaanval overleden en zou worden opgehaald door mensen van de grote Haagsche uitvaart vereniging. (Volharding ? 't is al efkes geleden ... )

Om een uur of 11 'savonds ging de bel en ik liep naar de voordeur. Nou kwam die voordeur uit op een betegeld vooroorlogs portiek en daarom kon je met een dichte deur goed horen wat er aan de andere kant werd gezegd. Een van die twee gasten was een mop aan 't vertellen zoals alleen een echte Hagenees kan, en ik kon ook wel een verzetje gebruiken. Dus netjes gewacht tot de clou (een goeie!) en na een kleine pauze heel luid de voordeur van het slot gedraaid en open gedaan. Daar stonden twee keurig in het grijze pak geklede heren met de juiste plechtige maar niet overdreven blik op 't gelaat, klaar om de droeve klus te klaren.

Nooit geweten of ze in de gaten hadden gehad dat ik meeluisterde, maar ik kon het verzetje goed gebruiken.

Vesta | 29-03-20 | 23:30 | 1

Ik ben ruim 10 jaar mantelzorger geweest voor m'n moeder. Toen ze was overleden werd ze opgehaald door de uitvaart vereniging, een man en een vrouw. Beiden een soort combi van de Blues Brothers en Vincent Vega, I had half het idee dat ze in een 64 Continental rondreden of een 60's Cadillac Hearse. Was fantastisch want ze waren ZO overduidelijk GEEN normies en beetje awkward dat dit baantje werkelijk geknipt voor ze was. Moeilijke dag maar toch een glimlach.

Victor_GS | 30-03-20 | 00:36

Voor dit soort verhalen moet je de boeken van Maarten Biesheuvel lezen.
'In de bovenkooi' bijvoorbeeld.

de honden blaffen... | 29-03-20 | 23:22

Vond het een heel mooi anekdotisch verhaal, waarvoor veel dank!

Jan, Leiden | 29-03-20 | 23:21

Voor de crematie moest mijn opa eerst van het appartement met de lift naar beneden. Twee heren van de uitvaartverzorging tilden de kist de lift in. Wij keken toe hoe de kist gekanteld werd. 'Zjoeps & Bof' klonk het in de kist. Het geluid vertelde ons dat opa zich nu gehurkt aan het voeteneind van de kist bevond. Zo -gehurkt- reed hij zijn laatste rit in een Caprice.

TonieKolonie | 29-03-20 | 23:20

Tijdens mijn studie reed ik altijd taxi in de weekenden en bijzondere ritten om een beetje geld bij te verdienen als Student.
er zijn een stuk of 3 ritten die ik nooit meer zal vergeten.
maar omdat we het hier over humor hebben in uitzonderlijke situaties zal ik de tragikomedie rit vertellen i.p.v. de 2 andere emotioneel schrijnende.

Ik werd door de centrale met het busje naar een adres gestuurd om een familie op te halen om naar een familiefeest te gaan.
Ik bel aan en zoals zo vaak moeten er nog een paar snel naar de WC.
Ineens een gigantische knal hoop gerinkel en de wc deur vliegt open.
Ik kijk naar binnen en zie de wc bril nog net aan het achter deel van de bijna compleet verwoeste WC pot hangen en overal liggen scherven van de pot
Ik krijg de slappe lach van het absurde en kan in eerste instantie niet stoppen.
nadat ik flink veel bloed zie en me samengeraapt heb bel ik meteen 0611 (112 destijds) en probeer de man die bewusteloos in de wc ligt samen met een familielid uit de WC te halen en in de gang te leggen.

Uitgerekend ter gelijkertijd glijd zowel ik als dat familielid uit over het bloed en de porselein scherven in die WC.
We kijken elkaar gevallen op de grond aan boven op die man en de wc bril valt keihard op mijn kop.
Dat familielid krijgt de slappe lach en we kunnen beide niet stoppen met lachen en je schaamt je kapot dat je niet kunt stoppen met lachen in zo een ernstige situatie.
De ambulance was er snel en zag de bebloede chaos in de wc en belde meteen een 2de
De man werd bewusteloos afgevoerd en heeft het overleefd met een hersenschudding.
Ik had 2 hechtingen van de scherven en een buil
En dat andere familielid een gebroken ellepijp.

captain-caveman | 29-03-20 | 23:11

Een oom van me werkte vroeger op een crematorium, vakantiebaan.
Hij deed daar de bloemen van de kist verplaatsen voor deze in de verbrandingsoven ging.
Een werknemer waarschuwde hem: "Niet in de oven kijken als er iemand in ligt."
Dat zeggen is hetzelfde voor pubers als zeggen 'don't push the red button'.
En natuurlijk ging hij kijken.
Heeft het daarna nooit meer gedaan, was zich kapot geschrokken.
Omdat hij niet wist dat botten, net als hout, in vuur kromtrekken.
Hij heeft nog steeds 'het lijk wat opstond' op zijn netvlies.

De waard zijn gast | 29-03-20 | 23:04 | 1

Dit is niet het kromtrekken van de botten, maar het samentrekken van de buikspieren wat dit fenomeen veroorzaakt.

Highwoodman | 30-03-20 | 09:41

“Neem het leven niet te serieus, je overleeft het toch niet.”

kloopindeslootjijook | 29-03-20 | 22:58

Kijk, dat zijn tenminste echte verhalen hier op GS.
Houtkachel aan en plop!
Niet van dat zelfingenomen en lege geblaat van die jatgasten van Rumag die zelf nog geen normale Nederlandse zin in hun hoofd kunnen fabriceren.
Dit is misschien een leuke tekst voor ze:
Beter.goed.gejat.dan.slecht.bedacht.

kloopindeslootjijook | 29-03-20 | 22:41 | 1

Ja Lubach gezien, en afgelopen vrijdag op GS. Toeval?
Trouwens, dat tussen puntjes zetten van woorden.
Deden.wij.dat.al.niet.op.Geenstijl.voor.Rumag? Dus voor 2014? Ja dus.
Dus zelfs hun stijltje is gejat. Wat een niksigheid.
www.geenstijl.nl/5152636/rukmag/

kloopindeslootjijook | 29-03-20 | 22:48

Mooi verhaal van Rossum.
Zo moet je volgens mij voor bepaalde werkzaamheden in de wieg gelegd zijn.

Ik zou bijvoorbeeld nooit in de chirurgie kunnen werken omdat ik contstant van m’n graatje zou gaan bij het aanzien van al die bloederige tafrelen.
En het zou lullig zijn als je dan tegen de patient op de operatie tafel moest zeggen:
Zo , nou neemt de dokter eerst zelf even een verdovinkje voordat hij met jouw bezig kan gaat.

Ik heb heilig respect voor de mensen die dit beroep uit oefenen maar ik kan me bijvoorbeeld ook niet voorstellen dat je in je vrije tijd even gezellig een steak restaurantje bezoekt.

Datgingniegoed | 29-03-20 | 22:37 | 1

Ik heb begrepen dat juist heel veel dokters nasaal een verdovinkje inhaleren voor ze met iemand bezig gaan.

De waard zijn gast | 29-03-20 | 23:09
-weggejorist-
wapster | 29-03-20 | 22:20

"Wist u dat in veel ziekenhuizen de dode mensen in de centrale keuken één koelceldeur verderop van het ziekenhuisvoedsel worden gelegd? Architectonische logica,..."
God is ook een architekt, heeft veel mooie dingen gecreëerd.
Maar kan iemand mij uitleggen waarom hij, bij het ontwerpen van de vrouw, de riolering laat uitkomen vlak achter de feestzaal?
Over architectonische logica gesproken...

De waard zijn gast | 29-03-20 | 22:20 | 10

Bij de heren komt de yoghurt toch uit hetzelfde gaatje als de urine.

EmilioEsteves | 30-03-20 | 00:06

Die riolering is multifunctioneel, maar daar kom je nog wel achter als je groot bent.

djs | 30-03-20 | 07:59

Stront gaat er makkelijker af dan lippenstift, heeft ie goed over nagedacht hoor die God.

Pluisbaard | 30-03-20 | 09:27
▼ 7 antwoorden verborgen

Ten eerste, mijn absoluut favoriete auto, de Chevrolet Caprice. Mijn vader was een Chevy guy, en dat blijft in de familie! Thuis (thuis is voor mij nog steeds, al woon ik al bijna 20 jaar hier) staan in de garage nog steeds een 1984 Caprice en een 1974. Mijn moeder rijdt allang in een Subaru, vader is 6 jaar geleden overleden, en zijn laatste auto was een Chevrolet pick-up truck, maar die twee wagens in de garage gaan nooit meer weg. Ooit ga ik zelf weer in dat huis wonen, en die auto’s gewoon gebruiken. Hier in Nederland ook wel geprobeerd, maar die auto’s zijn eigenlijk te groot voor de garages en parkeervakken hier. Toch maar wat kleiner gaan rijden dus, totdat Tesla de S uitbracht.

Ten tweede, mijn broer werkte ooit als tow truck operator, en het beste verhaal ooit vond ik wel de lijkwagen met lekke band, waar het reservewiel onder de kist lag (ook een Caprice trouwens) waardoor dus eerst de kist achter de vangrail moest ergens langs de interstate 17 in Phoenix.

captainobvious | 29-03-20 | 22:18 | 5

Vergeet niet regelmatig te rijden en niet te voorzichtig, De rubberen slangen moeten regelmatig belast worden anders drogen ze uit en kun je alles uit elkaar gaan halen voordat je weer kunt gaan rijden.

Frau Merkel | 29-03-20 | 22:31

Mooie wagen die ouwe amerikaanse “slagschepen” maar totaal ongeschikt voor de Nederlandse wegen.
In mijn jongere jaren bezat ik ook zo’n veel te grote amerikaan en omdat het een coupe was ( twee deurs) kom je hem wel parkeren in een parkeer garage maar je kwam er never nooit meer uit als er auto’s naast je stonden.
Dan moest je vantevoren uitstappen en hem in neutraal op de parkeer plaats duwen.

Datgingniegoed | 29-03-20 | 22:49

Tja. De Chevrolet Caprice Classic was ooit mijn droom (Althans één ervan). Tot ik de Chrysler Imperial LeBaron zag staan bij een specialist in Woerden. Maar vanwege mijn beperkte budget (was leeggelopen op het bezit van een Citroën DS 20 halfautomaat) is het een kleine Chrysler geworden: een LeBaron Coupé. Zes cilinders Mitsubishi-motortje voorin, heel compact voor een Amerikaan, Fraaie, Europese vormgeving (ontwerp afkomstig uit de Maserati-stal) en uitermate lekker rijdend. Heb hem later aan een jonge collega verkocht, die er van die kogelgat-stickers op plakte.
Daarna schafte ik tóch een slagschip aan: een Buick Park Avenue. Mooie kar met een 'presidentiële' uitstraling, maar na 2 jaar (rustig) rijden was het een rammelbak geworden. Toen was ik er definitief van overtuigd: Japanse autobouwers zijn veel beter dan Amerikaanse.

Peter Emile | 30-03-20 | 00:53
▼ 2 antwoorden verborgen

U gaat de nieuwe zien.
Het zal niet meer hetzelfde zijn.

SIogra | 29-03-20 | 22:17

Ik heb er ook een in relatie tot de dood. Komt ie:
Een vriend van mij, ruim 24 jaar nu sinds het einde van de middelbare school, half Nederlands half Turks.
Moeder Nederlands, vader Turks in de jaren ‘70 als jonge jongen naar Nederland meegekomen met z’n oom als gastarbeider. Moeders werkte in een casino als croupier waar ze vaders leerde kennen die in de keuken werkte. Vaders werd opgeroepen om in Turkije zijn militaire dienstplicht te vervullen. Zij dacht, die zien we nooit meer terug. Maar hij kwam terug, en moeders had inmiddels een bolle buik. Die vriend heeft overigens nog een jonger broertje.
In de jaren ‘90 had je het programma ‘vermist’ op tv. Internet was er net en dan ga je zoeken wat er allemaal te vinden is natuurlijk. Komen we op de naam van die vriend uit, die met zijn volledige naam en de naam van zijn moeder op de website van ‘vermist’ staat. Hij werd gezocht door familie. Wij hem daar op aangesproken, maar het zou allemaal op toeval berusten, inclusief de werkplek van z’n moeder. Kan.
Er gaan heel wat jaren overheen, samen met hem z’n oma en ooms en tantes in Turkije een keer gaan opzoeken, ze waren zo blij om hem te zien want het was al vele jaren geleden. Het was heel bijzonder. Wat jaren later ligt zijn oma, de moeder van zijn moeder, in Nederland op sterven. Ze zei op haar sterfbed: je moet het hem vertellen! En zo geschiedde. Terwijl de jonge Turk zijn dienstplicht vervulde in Turkije, papte mams aan met de Marokkaanse kok die ook in het casino werkte, en verraste de Turkse kok met een bolle buik toen die terugkwam van z’n dienstplicht in Turkije. De familie in Turkije en Nederland had al die jaren het spel meegespeeld en die jongen in de waan gelaten dat hij half Turks zou zijn. Zijn marrokaanse halfbroers en zussen waren al die jaren via TROS Vermist naar hem op zoek geweest. Er kwam contact maar was een tegenvaller. Paps werd door de marrokaanse stiefmoeder betrapt in bed met Nederlandse mams na 30 jaar geen contact te hebben gehad.
Waar een overlijden allemaal toe kan leiden!

Sinterbikske | 29-03-20 | 22:16 | 10

@Sinterbikske | 29-03-20 | 22:52:
Probeer eens onderscheid te maken tussen humor en ernst ;-)
Ja, en sorry, ik was in een melige bui. Dat doet quarantaine met geesten: die gaan dwalen en zoeken ontspanning.
Afijn, zoals je kan zien heb ik het aandachtig gelezen, ik had er zelfs vragen over (bedankt voor je uitleg trouwens) en vond het mooi om te lezen.
Wil je ook een cijfer? Of was dit genoeg voor verbroedering?

De waard zijn gast | 29-03-20 | 23:14

@De waard zijn gast | 29-03-20 | 23:14: ik wil geen cijfer. Liever een biertje. Polp!

Sinterbikske | 29-03-20 | 23:16

@Sinterbikske | 29-03-20 | 23:16:
Dan trek ik ff een fles fles Nieuw-Zeelandse Marlborough (S. Blanc) open. Mijn biervoorraad er gisteren doorheen gejaagd, proost!

De waard zijn gast | 29-03-20 | 23:19
▼ 7 antwoorden verborgen

Optillen met laken en al. Die truuk heb ik een keer geleerd van een verpleegkundige. Werkt prima, ook als ze nog leven.

Ivoren Toren | 29-03-20 | 22:12 | 1

De trap af ? Met matras en al -gecontroleerd- laten glijden, werkt verbazend goed én snel ook nog 's.

Vesta | 29-03-20 | 23:36

Meeste laatste reizen worden in een Mercedes-Benz gemaakt, schijnen toch de beste taxi's te zijn.

CarelJan7937 | 29-03-20 | 22:12

Er is maar een Caprice, en dat is geen auto...

omanders | 29-03-20 | 22:12 | 3

Caprice van Houten?

Crossing_The_Rubicon | 29-03-20 | 22:16
-weggejorist-
Trumme | 29-03-20 | 22:12 | 1

MickeyGouda | 29-03-20 | 21:27

Ze doet een beetje poeder op de wang
Een dame wil toch altijd netjes lijken
Er gaat een kar met eten door de gang
Maar verder komt er niemand naar haar kijken

Wat lippenstift, 't is klaar, de dag begint
Ze zet zich in een stoel en ziet de straat
Vanachter dubbel glas, daar loopt een kind
Dat op twee meter van zijn vriendje gaat

Haar man staat op een foto op de schouw
In 't pak. Hij was voor haar een knappe vent
Hij lacht, van virussen was niks bekend

De vrijheid en het groen, een feest, het strand
De oorlog was voorbij, niets aan de hand
Ze pakt de foto op en zegt 'tot gauw'

Knufter | 29-03-20 | 22:11 | 8

Mooi! Kunnen we ons abonneren?

B. Randnetel | 30-03-20 | 09:06

Wat mooi.

2tribes | 30-03-20 | 09:21
▼ 5 antwoorden verborgen

Sommige mensen scheppen graag op dat ze dingen weten die een ander niet weet. We schrijven 1981. Op een verjaardag trof ik zo iemand. Nadat we uitgevonden hadden dat we allebei werkzaam waren in de ICT en beiden in de inmiddels uitgestorven computertaal PL/1 werkten op een net zo uitgestorven IBM370 mainframe. Dat was een hele dikke computer met de rekenkracht van 1/10000 van uw smartphone . Hij vertelde na een paar borrels teveel dat er een commando bestond in PL/1 dat geheim was en absoluut moest blijven omdat je er tot in de diepten van de computer mee kon doordringen om elke vorm van beveiliging heen. Het uitvoeren van dat commando zou bijvoorbeeld een bericht naar letterlijk elk randapparaat van de computer sturen dat op dat moment aan stond, maar zonder afzender. "Nou, het zal wel", dacht ik en vertelde het verhaal de volgende dag aan een collega. Goede geheimen zijn er om te delen, tenslotte.

Die luisterde belangstellend en sprak de gedenkwaardige woorden: "Nou, dat moeten we dan eerst maar eens proberen." Hij maakte een PL/1 programma van een paar regeltjes dat de boodschap "Welke stad gaat verborgen in het woord pluskut?" moest versturen. Als het tenminste zou werken.

En verdraaid, het werkte ook nog. Je hoorde een vreemde golf van verbazing door het gebouw gaan. Iedereen met een beeldbuis kreeg op hetzelfde moment die melding zonder te weten wat het was. En het leidde tot de meest wilde speculaties. Maar, puur toeval, op die zelfde dag was er een uitloop van het printen van de dagafschriften die naar de klanten werden verstuurd en waar hun transacties op stonden. En u raadt het al, ook daar kwam de melding op terecht. Zonder dat iemand het merkte kregen honderdduizenden klanten een vreemd raadsel tussen hun transacties te staan. Kennelijk vond men het niet verstandig om naar de dader te gaan zoeken. Of men snapte ook echt niet wat er gebeurd was. Dat kan ook.

Vijf jaar later ontmoette ik mijn toekomstige schoonvader die op een hoge functie bij dezelfde bank werkte. Op een gegeven moment kwam hij met een oud en wat vergeeld dagafschrift naar mij toe en zei "Kijk, dit kregen de klanten een paar jaar geleden... Heb jij enig idee wat de betekenis ervan is? Het is waarschijnlijk een of andere codeboodschap. Maar van wie en wat? Het is altijd een groot raadsel geweest." Omdat ik toch wel iets in zijn dochter zag, heb ik hem verder maar niet wijzer gemaakt.

jan-lul-de-behanger | 29-03-20 | 22:10 | 5

Dat moet dan de voorloper van 'net send' geweest zijn. Tegenwoordig gaat dat niet meer. Ik zie net dat de opvolger 'msg' is. Dat ga ik morgen uitproberen. Heerlijk om tijdens computertoetsen te rotzooien.

Frau Merkel | 29-03-20 | 22:34

Mooie besluit, dat laatste. En als je schoonvader je gaat irriteren kun je je altijd nog verkneukelen aan het feit dat hij zich al jaren de hersens pijnigt op iets wat jij had kunnen ontkrachten.

Nu je het over schoonfamilie had!
Ik ben uiterst voorzichtig met die COVID-19 tyfuszooi, ik ga geen risico's lopen, niet voor mezelf en niet voor anderen, gelijk maar ff doen: mijn schoonmoeder annuleren voor Kerst. Het komt uit een goed hart moet ze maar denken.

De waard zijn gast | 29-03-20 | 22:57

Aaah PL/1, brings back memories.
Kilometers in geprogrameerd.
Laat me raden, u werkte voor een grote bank wiens naam met de letter A begint ?

Futurus Aurum | 30-03-20 | 00:51
▼ 2 antwoorden verborgen

Mijn voormalige World of Warcraft GM is/was een begrafenisondernemer in Vlaams België, ooit vertelde hij me dit raadsel:
''Hoe noem je een begrafenisondernemer op vakantie?''
''Uitzonderlijk''
Het duurde zeker een dag of drie voordat ik het doorhad

Wc-kip | 29-03-20 | 22:06 | 3

Uit, zonder lijk. Nou, vond het nogal makkelijk.

King of the Oneliner | 29-03-20 | 22:44

@King of the Oneliner | 29-03-20 | 22:44:
Je hebt man en muis.
En je hebt koning en kip.

De waard zijn gast | 29-03-20 | 22:58

@King of the Oneliner | 29-03-20 | 22:44: Op schrift is het gemakkelijker.

B. Randnetel | 30-03-20 | 09:11

Mijn vader had zijn eigen grafkist getimmerd. Van afvalhout ook nog. Hij was zuinig en wilde niemand in de uitvaartbranche meer geld aan hem laten verdienen dan nodig. Zijn kist wilde hij van zijn huis naar het crematorium laten vervoeren in de auto van mijn zus. Daar paste hij niet in, zodat hij in mijn Ford Mondeo mocht. Dat paste nét (mijn vader had ongetwijfeld liever gehad dat het net NIET paste, maar dit terzijde). Hij wilde ook geen dienst in het crematorium, ook weer om daar geen onnodig geld te besteden. "Zet me er maar gewoon af, net zoals je je afval bij de milieustraat afgeeft", was zijn verzoek (gedaan toen hij nog ademde natuurlijk). Dat vond het crematorium goed, maar dan moesten we hem wel af komen leveren vóór de eerste "normale" crematie van de dag. Om 8.30u 's morgens dus. En zo reden wij in mijn Mondeo in de donkere ochtend van de 17e december 2008 door Amsterdam, van zijn huis naar het crematorium, met een cd van Jimmy Rushing, één van zijn favoriete jazzhelden, op hoog volume.

harrievanzanten | 29-03-20 | 22:03 | 2

Ik had op meer van zulke mooie anekdotes gehoopt. Maar helaas moet het ook nu weer gaan over een volstrekt vervangbare politicus. Het is niet anders.

Rest In Privacy | 29-03-20 | 22:06

Dat is jammer ja. Maar sommige mensen vinden politiek toch heel belangrijk.

harrievanzanten | 29-03-20 | 22:09

In mijn jonge jaren affaire gehad met de vrouw van mijn toenmalige werkgever. Hij had er na verloop van tijd niet zo'n zin meer in en liet het bedrijf failliet gaan.

fram | 29-03-20 | 22:03

meer van dit. Superleuk

YoMoms | 29-03-20 | 22:02

Maak je geen zorgen Van Rossem, dit soort zaken komen continue voor in de ziekenhuizen en de uitvaartbranche. Onder het motto:'humor kan je redden' gaat vrijwel iedereen die ermee te maken heeft hier op die manier mee om. Tijdens mijn opleiding zijn we ooit een feestje gaan bouwen in het mortuarium van het oude ziekenhuis. Via een lift die in een horrorfilm niet zou misstaan naar -2. Daar lag een patient in de koeling die ik nog levend had meegemaakt. Ik wist dat ze er prijs op stelde om er goed uit te zien. Het was een topfeest. Niemand die klaagde over het lawaai. En ik heb van de betreffende vrouw onder luid applaus de teennagels gelakt.
Er zijn nog getuigen in leven!
Nou jij weer...

Von Mutzenbacher | 29-03-20 | 21:58
-weggejorist-
Crossing_The_Rubicon | 29-03-20 | 21:57 | 6
▼ 6 antwoorden verborgen
-weggejorist-
Roadsurfer | 29-03-20 | 21:57

We schrijven het jaar 1967, the summer of love, ook al was ik toen nog geen tien jaar oud, begon het besef langzaam aan te komen dat meisjes best wel interessant waren op een bepaalde manier.
Niet dat ik ooit erachter gekomen ben was das weib nou eigenlijk precies wil, maar dat vergrootte alleen maar het raadsel.
Wat ze precies onder hun rokje hadden, het was een mysterie.
Nu was er één meisje, dat de mogelijkheid bood, om voor een geringe aanbetaling in de vorm van een snoepje of een pakje bubbel kauwgom wel haar onschuld, of wat er nog van over was, wilde verkopen.
Maar hoe kwam ik aan een pakje Donald Duck kauwgom.
Het toeval wilde, dat er in ons dorp een fabriek stond, die zich bezig hield met het inpakken van deze kauwgum, ook blisters met die spearmint kauwgum, Drie Musketiers repen, enz.
In de zomer kon je daar werken als jongere, en dan kreeg je op zaterdag je salaris uitbetaald in een bruin zakje.
Tijdens de productie ging er natuurlijk wel iets fout, kwamen pakjes klem te zitten, of werden besmeurd met lijm etc. Dat werd dus in een container gedumpt, die wij regelmatig probeerden te plunderen, als hij nog open stond, en onbeheerd was.
Op een dag, ging ik gedreven door de liefde, op een raid naar pakjes kauwgum, en terwijl ik half ondersteboven in de afvalbak hing, en graaide naar wat ik maar kon graaien, werd ik plotseling vastgegrepen door een ijzeren vuist, het was de magazijnbediende, die over het afval en de opslag ging.
Met geweld werden mijn knuistjes, zo onschuldig nog, leeggeschud, ik werd stevig aan mijn oor geknepen, en toen ik nog gauw wat gevallen pakjes van de straat wilde snaaien, werd mijn hand keihard geplet door een grove werkschoen, die een keihard profiel achterliet in mijn roze jongensvlees.

Maar al huilend rende ik weg, minstens één pakje kauwgum had ik weten te veroveren, het was gelukt, de pijn verbeet ik als een man.

Nu ik mijn betaalmiddel kon overhandigen aan de kleine hoer van Babylon, die altijd betaling vooruit eiste, kwam ik in de rij te staan met de andere jongens, vlak achter de kerk, bij de bosjes.
Toen ik aan de beurt was, keek ze me ongeïnteresseerd aan, en zei: ""Nou, snel kijken, ik heb het koud."En ze tilde haar flanellen rokje omhoog.
Ik zag een witte buik, met een navel, die leuk op een knoop in een verjaardagsballon, haar buikje was ietwat bol, maar toch zijdezacht, en haar geur was die van een nest jonge katjes, die in het stro liggen te slapen.
Ze had een wit katoenen onderbroekje aan, met roze bloemetjes, die misschien al honderd keer gewassen was.
Ze haakte haar magere delicate vingertjes om haar slipje en met een korte ruk trok ze het naar beneden.
Zie daar de oorsprong der wereld, een onbeduimeld spleetje, het piepkleine geheim, wat mannen gek maakt en doet lijden en strijden.

Nou, de show was snel over, maar de tijd stond eventjes stil.

Later heb ik nog gehoord dat de bovenmeester met vervroegd pensioen gestuurd was, omdat hij altijd te behulpzaam was bij het douchen van de meisjes na de gymnastiek.
In de kleedkamer, toevallig altijd die van de meisjes moest hij altijd toezicht houden, en rondlopen.

Ja, het waren vroeger andere tijden.
Het is gezien, mompelde ik, het is niet onopgemerkt gebleven.

King of the Oneliner | 29-03-20 | 21:55 | 4

@MickeyGouda | 29-03-20 | 22:34: Nou, goede vraag. Ik ging vroeger natuurlijk altijd naar mijn moeder op bezoek. En dan ging ik patat halen. Dit meisje is nu de trotse uitbaatster van een patatzaak/café, en heeft ook nog een klein restaurant gekocht aan de kust. Dus eind goed, al goed.

King of the Oneliner | 29-03-20 | 22:37

@King of the Oneliner | 29-03-20 | 22:37:

Dat is verrassend, in aangename zin. Toch een soort happy end, zelfs al zat dat er destijds voor jou misschien niet in. ;-)

MickeyGouda | 29-03-20 | 22:52
▼ 1 antwoord verborgen

Liefkenshoekziekenhuis in Bergen op Zoom? Heeft nooit bestaan. Nog meer van dit soort fantasie in dit verhaal? Zou best kunnen. (Er was daar wel een Lievensbergziekenhuis, maaar dit terzijde)

Peter Rottevanger | 29-03-20 | 21:53 | 3

Zure sloot, zou het kunnen dat de naam gewoon verkeerd is opgeschreven?

beldewouten | 29-03-20 | 21:57

Moet zijn Lievensberg ziekenhuis

King of the Oneliner | 29-03-20 | 22:03

@King of the Oneliner | 29-03-20 | 22:03: Sint Lievensberg

King of the Oneliner | 29-03-20 | 22:34
-weggejorist-
witchmaster | 29-03-20 | 21:52 | 1

Ik heb wel eens een kwartier lang een kip zonder kop door de tuin zien fladderen.

de honden blaffen... | 29-03-20 | 21:51 | 1

Ik zag regelmatig kippen zonder kop over het erf rennen. M'n pa verkocht in de beginjaren van zijn pluimveebedrijf nog wel eens een paar overtollige legkippen aan particuliere Turken die ze graag zelf halal slachtte, oftewel houtblok, bijltje, tjop, de ene kant vliegt de kip, en de andere kant de kop. Reuze interessant als je een jaar of zes bent, die beesten hielden het echt een dikke minuut vol, m'n broer en ik deden er vaak weddenschappen om leggen.

Abject | 29-03-20 | 22:03

Die heb ik toevallig twee weken geleden nog zitten te vergelijken met de gecensureerde en dat was nog zoekwerk.

Alleen die metro die ze gewoon maar even twee keer lieten zien om het gat op te vullen. Pfff.

Knufter | 29-03-20 | 22:28

Ja mooie video, en zijn tijd ver vooruit. Het drumstel laat het corona virus al zien.

Gokmaar | 30-03-20 | 04:34

Volgende keer gewoon een glijmatje gebruiken en een op hoogte instelbare brancard. Ies ook beter voor roeg.

Rest In Privacy | 29-03-20 | 21:43

Tja om de middelste heb ik eerst wel gelachen maar met in mijn achterhoofd dat deze mensen daarna allemaal een trauma hebben en waarschijnlijk medische hulp moeten krijgen. Dit gaat duidelijk over de streep.

jan huppeldepup | 30-03-20 | 01:10

Hij wilde in stilte gecremeerd worden, maar het knetterde als de pest - H. Finkers.

skoftig | 29-03-20 | 21:41

Hehehe, dat doet wat met een mens. Leuk om te lezen, en pleur op met dat gezeik over Kuzu. Dit is een dode nonnen topic. Eindelijk.

beldewouten | 29-03-20 | 21:38

Doet mij denken aan de moeder aller auto's. De 1959 Cadillac Miller Meteor ambulance, Ecto 1.

youtu.be/BS8QAfSDwNE

Zwezerik | 29-03-20 | 21:37 | 1

Ik had vroeger een buur die met zo een auto rondreed.

Guillermo | 29-03-20 | 21:41

Weet je dat al die gouden juwelen die mensen aan hebben na het cremeren uit de as worden gevist en daarna omgezet worden in geld door het crematorium. Verdienen crematoria veel geld mee.

Mark_D_NL | 29-03-20 | 21:34 | 14

Geachte mevrouw,

Ja, sieraden mogen mee gecremeerd worden, als de overledene en/of nabestaanden dat wensen. Maar... het goud verbrandt natuurlijk niet. Het wordt geen as; het smelt. Goudresten en resten van andere edelmetaal (bijvoorbeeld chirurgisch metaal) worden direct na de crematie uit de as gehaald, verzameld en verkocht. De opbrengst is voor een goed doel.
Als uw opa wil dat zijn ketting bij hem blijft, moet die dus eigenlijk niet mee gecremeerd worden, maar ná de crematie in de asbus worden gedaan.
www.uitvaart.nl/juridisch/cremeren/ov...

AntonJansen | 29-03-20 | 21:50

In aanvulling op wat antonjansen zegt: Bij alledrie de grote uitvaartverzorgers is het verkopen van metalen of stenen voor eigen gewin reden voor ontslag op staande voet. Naar ik mij herinner, wordt er eerst nog gevraagd wat de nabestaanden ermee willen.

Trouwens, van Rossem, nooit geconfronteerd met een brancard waarop het lijk niet dood bleek en ineens rechtop ging zitten? Dat is ook een klassiek inwijdingsritueel en je schrikt je het lazerus.

pietvanvliet | 30-03-20 | 10:23
▼ 11 antwoorden verborgen

Leuk verhaal Bart, dank.

Berbaar | 29-03-20 | 21:31

70 van die lijkwagens de poort van de Korporaal van Oudheusden kazerne zien in draaien. Ook heel erg om te lachen voor de toetsenbord helden.

MaarFeitelijk | 29-03-20 | 21:30 | 5

Wat? En nu mag er nooit meer gesproken worden over lijkwagens? Die regel komt wat uit de lucht vallen.

beldewouten | 29-03-20 | 21:40

Ik heb vanmiddag een enorme potentiële doodskist zien landen op Schiphol. Nu jij weer.

Frau Merkel | 29-03-20 | 21:46

MaarFeitelijk | 29-03-20 | 21:30 |
Schei uit man, en ga nou niet roomser zitten doen dan de paus. Van Rossem heeft gewoon een heerlijk, smeuïg verhaal opgetekend. Een verademing tussen al die Corona ellende.

Gravin v Kippenbouth | 29-03-20 | 21:47
▼ 2 antwoorden verborgen

Klinkt allemaal toch een beetje als Taxi-onderneming Kriesels!

de_landloper | 29-03-20 | 21:29
-weggejorist-
kwark001 | 29-03-20 | 21:29

rouwwagen is een eufemisme-tijd woord voor lijkwagen.
Men is al bevreesd een 2000 jaar oud veenlijk een veenlijk te noemen.
Nu is het een veenpersoon.

MaarFeitelijk | 29-03-20 | 21:29 | 5

@Knufter | 29-03-20 | 21:47: heb jij pech mijne is een engel, voor de zekerheid wel op de buik begraven, als de dood dat die heks gaat graven

Idiot456 | 29-03-20 | 22:20
▼ 2 antwoorden verborgen

Over zelfmoord gesproken: de Duitse minister van Financiën heeft zichzelf van het leven beroofd omdat hij de actualiteit niet kon handelen. Dat zegt toch wel iets. Hoe boeiend Van Rossem ook verhaalt over een Chevrolet Caprice, de Ghostbusters theme song en een overleden non zonder benen, ik hoop dat het volgende topic er één is waarvoor De Dood niet is uitgenodigd. Die mag zich onderhand wel eens een beetje gedeisd gaan houden.

MickeyGouda | 29-03-20 | 21:27 | 10

@Amsterdamsko | 29-03-20 | 21:46:

Klopt, maar het blijft verontrustend als 'ingewijden' het niet meer trekken.

*toont zich gepast onder de indruk van de Duitslandkennis van FM*

MickeyGouda | 29-03-20 | 21:54

@MickeyGouda | 29-03-20 | 21:54: De procedures en protocollen werken niet meer, dan wordt het lastig voor Duitse bestuurders.

Met de Duitslandkennis valt het overigens wel mee. ;) Het blijft leuk om de Duitsers te vertellen dat ze weer gaan verliezen, dat ze weer gaan betalen en dat ze weer de schuld gaan krijgen van de chaos in Europa bij het imploderen van de Euro. Daar willen ze nog niet aan, maar lekker voelt het toch niet. Bij dergelijke gesprekken komen dit soort feitjes langs.

Frau Merkel | 29-03-20 | 22:10

@Frau Merkel | 29-03-20 | 22:10:

De geschiedenis dreigt zich inderdaad te gaan herhalen. Velen zagen het al een tijdje aankomen, maar de manier waarop is toch wel een onverwachte plottwist.

MickeyGouda | 29-03-20 | 22:21
▼ 7 antwoorden verborgen

Eh, jonges, die Van Rossem komt met een best wel opbeurend verhaal in deze barre tijden en dan gaan we niet zitten zeuren over de besneden pik van die Denk-eindbaas.

skoftig | 29-03-20 | 21:27 | 1

De stagiaire weet er meer van.

Guillermo | 29-03-20 | 21:44

Geen humor zo mooi als galgenhumor.

Trumme | 29-03-20 | 21:26 | 1

Best geestig.

threeheadedmonkey | 29-03-20 | 21:28

Maar werd er nog een beetje gehoekt in zo'n rouwstoet?

skoftig | 29-03-20 | 21:25 | 2

Terwijl de pastoor op een mellotron speelde.

Guillermo | 29-03-20 | 21:46

De vering van de Amerikaanse bak was goed te gebruiken.

Frau Merkel | 29-03-20 | 21:54
-weggejorist-
De verwarde man | 29-03-20 | 21:25 | 1

En bedankt Mark Rutte (VVD), voor die herd-immunity.

kapotte_stofzuiger | 29-03-20 | 21:24 | 4

@Trumme | 29-03-20 | 21:29: ah, zo’n Chinees kwaliteitsprodukt !
Net als hun babyvoeding en alle andere zooi die per kubieke km deze kant op komt.

We kunnen zonder.

Nichtsneues | 29-03-20 | 21:46
▼ 1 antwoord verborgen

Zelfde laken een pak, maar minder heftig. Moest ooit een rouwprinter installeren. Je weet wel, het lint dat aan de rouwstukken hangt. Uiteraard maak je na installatie ook test prints. Ik had er drie:
Rust Zacht.
Rust Ultra Zacht.
Rust Ultra Mega Giga Zacht.

Je raadt het al. Al die linten gingen per ongeluk mee.

Rollins | 29-03-20 | 21:21 | 3

LOL *strak voor zich uitkijken doet*

Rest In Privacy | 29-03-20 | 21:30

ROFLMAO. Tranen van het lachen hier. Ook IT-er. Had mij ook kunnen overkomen.

ThePozz | 29-03-20 | 21:45

U heeft een plekje op de favorietenlijst veroverd met dit verhaal.

Barend1814 | 30-03-20 | 13:20

Ach, de dood is niet eng. Moest ook wel lachen terwijl ik dit topic las. En het blijft een lekker nummertje. *spotify aanzwengelen doet*

threeheadedmonkey | 29-03-20 | 21:20 | 2

Maar sterven wel. Zeker als je stikt.

omanders | 29-03-20 | 21:37

Waar is mijn nicht?

Poesman | 29-03-20 | 21:20

Ik denk een Volvo 940, of 850, maar die lijkt (haha lijk) me een beetje te klein.

IJzer Oxide | 29-03-20 | 21:20

Geen benen, maar kon ze wel vliegen, die non?

Mr_Natural | 29-03-20 | 21:17 | 1

Met een aangepaste bezem wel.

Frau Merkel | 29-03-20 | 21:54

Nou van Rossem, mooi verhaal.
Heb ik ook

Kerk
Ongesteld
Neuken
Tevreden

Grappig, spelt ook kont, ze was geen non.

Kaas de Vies | 29-03-20 | 21:17 | 1

Ah, man. Ik vond dat vroeger nooit zo erg, qua ongesteld.
Tot ik 'm er een keer uit trok en dat er toen een sliert van 30 centimeter aan hing.
Sindsdien bevaar ik geen rooie zeeën meer.

Knufter | 29-03-20 | 21:26

Voor de dood moet je niet bang zijn in het leven, het hoort erbij. Maar geloof dat is pas freaking eng.

Crematorium-de-Asbak | 29-03-20 | 21:16 | 8

@Motleycrew | 29-03-20 | 21:55: Eensch!
Het is de mens die God geschapen heeft en niet omgekeerd. Wij mogen hier toevallig op aarde zijn in een heel smal tijdsvenster waarvoor wij niet gekozen hebben. Het duurt maar ongeveer (gemiddeld) 80 jaar. De bijbel / koran enz is een fraai geschiedenis en tevens sprookjesboek waar menig geestelijk invalide houvast in kan vinden. Tragisch dat het er zovelen zijn.

Droogloopmat | 29-03-20 | 22:45

Misschien vrezen velen niet zozeer de dood zelf als wel de manier waarop je doodgaat.

B. Randnetel | 30-03-20 | 09:27
▼ 5 antwoorden verborgen

Damn ik wil ook zo'n Caprice.

knutsel_ | 29-03-20 | 21:15 | 6

Of nog ouder, met van die lantaarntjes erop.

kloopindeslootjijook | 29-03-20 | 22:36

Ik vind het kleine model wel mooi, Little Caprice.

Rest In Privacy | 29-03-20 | 22:39

@Lt. Hubert | 29-03-20 | 22:39: dat is inderdaad een leuk model

euroka | 30-03-20 | 02:07
▼ 3 antwoorden verborgen
-weggejorist-
leo de pejo | 29-03-20 | 21:13 | 13
▼ 13 antwoorden verborgen

REAGEER OOK

bespaartips: Energie vergelijken | Autoverzekering vergelijken | Zorgverzekering vergelijken