Hou toch op jongens

Joehoe wetenschap, hier samenleving!

Wij geven jullie geld, omdat jullie je druk maken om feiten. Als jullie na een rel waarin de samenleving geschokt is omdat een wetenschapper het niet zo nauw nam met die feiten, voortdurend de kant van die wetenschapper kiezen, dan vragen wij ons af waarom wij jullie eigenlijk geld geven. Sterker nog, dan krijgen wij steeds meer het idee dat het eigenlijk ontzettend dom is om jullie geld te geven. Neem bijvoorbeeld deze column van bestuurssocioloog Mark van Ostaijen van de Erasmus Universiteit in de Volkskrant (deze krant), waar van alles instaat, maar een paar essentiële feiten niet.

Feit 1: Jason Arday is niet vermoord, hij heeft (hoogstwaarschijnlijk) zelfmoord gepleegd, dát is hem fataal geworden

Feit 2: Als Jason Arday een 'gewone' plagiaatpleger was, dan was dat 'gewone' plagiaat uitgekomen nadat het 'gewone' academische medium Times Higher Education daar aandacht aan had besteed

Feit 3: Toen de Times Higher Education dat wilde doen, werd een journalist lastiggevallen door de politie en schakelde Jason Arday een advocatenkantoor in om hem het zwijgen op te leggen, wat lukte

Feit 4: The Guardian, mogelijk de meest anti-racistische krant van Engeland, heeft uitgebreid onderzoek gedaan naar zeer ernstige beschuldigingen van racistische aanvallen op Jason Arday en komt tot de conclusie dat daar geen enkel, maar dan ook geen enkel bewijs voor is, en dat Arday die dus hoogstwaarschijnlijk heeft verzonnen

Feit 5: Jason Arday heeft zijn cv niet een beetje opgeleukt, maar zich helemaal het schompes gelogen over van alles en nog wat (lees The Guardian jongens, The Guardian, geen extreemrechts lynchblaadje maar een krant die zich helemaal de vinketering verkrampt om de waarheid op te schrijven) zodat hij een in internationale media gelauwerde academische ster kon worden

Dus hee. Als Mark van Ostaijen het echt meent (spoiler: dat doet hij niet, dit soort opiniestukken in de Volkskrant publiceren is ongeveer zo gevaarlijk voor je carrière als een kop koffie halen voor je secretaresse) van dat 'hang anders mij maar op', dan weten we het goed gemaakt. Graag direct ontslag nemen op voorwaarde dat je wordt vervangen door een academicus van kleur. Maar dan wel eentje die beter is dan Jason Arday. Om Nathan Cofnas, die wel geschorst is, te parafraseren: daar zijn er duizenden van.

Ja kom nou

De Britse hoogleraar Jason Arday is dood en dat is vreselijk sneu - de man raakte verstrikt in een web van leugens waardoor aanvankelijk een tijdelijk en later een definitief einde kennelijk nog de enige uitweg was. Komt de Volkskrant nu met een of ander verzamelverhaal (tl;dr) waar ene Femi Owolade (deze knakker) mag leeglopen met tekst als: "Plagiaat is al heel lang een beproefd middel om zwarte denkers te beschadigen." En dat is dan ook eens de KOP boven het verhaal van de Volkskrant.

Effe terug naar de kern, makkers. Jason Arday pleegde niet zomaar of alleen maar plagiaat, Jason Arday was een extreme fantast die vrijwel ALLES van A tot Z uit z'n duim heeft gezogen, mede door lethargisch handelen van Cambridge dat kon blijven doen, en toen hij ermee werd geconfronteerd een volstrekt onsamenhangend verhaal over racisme en autisme ophing, en er postuum door balseming met dit soort Volkskrant-stukken nog mee wegkomt ook. Er zijn, nog los van de meer dan honderd passages plagiaat in z'n scriptie, tientallen leugens en verzinsels bekend. Arday claimde gasthoogleraar te zijn geweest aan Ohio State. Die universiteit ontkende dat. Arday schreef in z'n biografie gasthoogleraar te zijn geweest in Glasgow. Die universiteit ontkende dat. Arday schreef honorair hoogleraar te zijn in Durham. Dat was niet zo. Arday zei een master te hebben afgerond aan Birkbeck. Dus The Guardian bellen: bleek niet zo te zijn. Arday claimde het boek 'Being Young, Black and Male: Challenging the Dominant Discourse' te hebben geschreven. The Guardian weer rondbellen: nooit gepubliceerd. Al dat gelul over al die marathons die hij heeft gelopen: allemaal verzonnen. Vrijwilligerswerk voor WaterAid in Zuid-Amerika en West-Afrika? Nee hoor, aldus WaterAid. Op de universiteit tot twee keer toe aangevallen door een gemaskerde man met een mes? Niemand iets gehoord, niemand te zien op de bewakingscamera's. Een varkenshoofd achtergelaten bij het huis van z'n ouders? Nope, volgens de politie. Jarenlang op hoog niveau gevoetbald in de jeugd van profclub Crystal Palace? Nooit van hem gehoord, aldus Crystal Palace zelf.

Nu geloven we echt wel dat Arday te maken heeft gehad met racisme maar dat zo'n Brits-Nigeriaanse 'onderzoeker' Femi Owolade mag leeglopen over 'pijnlijke voorbeelden van academici van kleur die het doelwit werden van gecoördineerde lastercampagnes' is vooral een 'pijnlijk voorbeeld' van suggestieve journalistiek, zeker als je het citaat 'Plagiaat is een beproefd middel om zwarte denkers te beschadigen' dan ook nog eens als KOP gebruikt. Als kop boven een artikel over een fantast wiens cultus is gebouwd rond fraude, leugens en verzinsels.

Uni 'verzet zich tegen discriminatie, haat en racisme'

De Arday-saga continueert. Een vaag bericht van de Universiteit van Gent over de bij UGent werkzame onderzoeker Nathan Cofnas. Een man die, zoals wij in ons eerste topic over de kwestie-Arday al benoemden, wellicht nog een appeltje met de uni in Cambridge te schillen had, maar toch best een terechte knuppel wierp toen hij op Substack schreef dat wijlen Arday een liegbeest van jewelste was. In de vage verklaring meldt UGent dat ze daar erg geschrokken zijn van de dood van Jason Arday en dat ze weliswaar veel geven om academische vrijheid, maar: "die vrijheid is niet onbeperkt. Die vrijheid gaat samen met verantwoordelijkheid en kan worden begrensd om de rechten van anderen te beschermen". De uitspraken over Arday, er wordt niet (!) gezegd welke dan, neemt de universiteit "zeer ernstig" en ze zullen er "gepaste opvolging" aan geven. Kortom, die Cofnas gaat eruit.

UPDATE - Aha, Cofnas is geschorst. "They will almost certainly fire me."
UPDATE - Ook hoogleraar Tijl De Bie van UGent spreekt zich uit tegen het handelen van de universiteit.

Hoezo is er een veilige werkomgeving voor Jori Kalkman

Blijkbaar kun je in Nederland gewoon aan de universiteit werken als je schijt hebt aan feiten en dom meelult met allemaal modieuze onzin over discriminatie en racisme. Sterker nog, ene Jori Kalkman (net zo wit als zijn naam), universitair hoofddocent aan de Universiteit Wageningen, schrijft in Het Parool (welja) dat de zelfmoord van Jason Arday aantoont (!) dat zwarte wetenschappers ook in Nederland (!) in een onveilige werkomgeving moeten opereren. 

En dat begint met het aanvallen van de boodschapper in deze kwestie, Nathan Cofnas, over wie ook wij van GeenStijl aanstipten dat hij er een beetje malle ideeën over ras op nahoudt. Maar het punt is nou juist dat het keurige Times Higher Education niet over Arday schreef, omdat die de politie op de journalist afstuurde en een duur advocatenkantoor inschakelde. Het feit dat de affaire begon door het artikel van Cofnas, laat juist zien dat niemand met een onbezoedelde reputatie zich aan kritiek op Jason Arday durfde te wagen. 

Bovendien heeft er alle (maar dan ook echt alle) schijn van dat Jason Arday niet zomaar een beetje heeft gefraudeerd, maar dat hij grote delen van zijn levensverhaal uit zijn duim heeft gezogen. Dat levensverhaal was bovendien eerder juist een reden voor allerlei niet-wetenschappelijke media zoals godbetert de Telegraaf, om hem op een schild te hijsen. En toen er kritiek kwam, werd die ook door de universiteit afgedaan als racistisch gemotiveerd.

Oef

Heftig brekend nieuws uit Engeland: Jason Arday, bekend van een heel levensverhaal uit zijn dikke duim zuigen als hoogleraar sociologie van Cambridge, is naar verluidt dood. Hij is levenloos aangetroffen in een appartement in Londen, melden Britse media. Zo krijgt een bij vlagen vermakelijk doch in de kern triest verhaal een nog veel triester einde. Arday werd door Cambridge enthousiast onthaald als de jongste zwarte hoogleraar ooit, maar onlangs prikten speurneuzen naar aanleiding van een Substack-verhaal van Nathan Cofnas (oude bekende van de universiteit) met redelijk gemak door nagenoeg alles wat Arday ooit beweerd heeft heen. Scripties bleken uit te puilen van fouten en verzonnen onderzoeksgegevens, hij bleek helemaal geen 30 marathons in 35 dagen te hebben gerend en al helemaal niet met een gebroken voet en als klap op de vuurpijl bleek ook het verhaal over een varkenskop die naar Ardays huis werd gestuurd van a tot z gefabriceerd. Vorige week stapte hij op met een door AI opgehoeste afscheidsbrief, waarin het vooral ging over hoe gemeen iedereen tegen hem was. Het bleek een laatste draad in een verstikkend web van leugens. Nu is hij dus: gestopt met liegen. Jason Arday werd 41. Rest in plagiaat peace.

(volledige aflevering hier)

Dit raadt u nooit!

Op twitter klagen de mensen weleens dat er in de Nederlandse kranten helemaal geen aandacht is besteed aan Jason Arday, de pathologische leugenaar die het tot hoogleraar aan de Universiteit van Cambridge schopte. Maar dat is helemaal niet waar! Er zijn de afgelopen vier jaar namelijk ten minste twee artikelen over Arday gepubliceerd door Nederlandse kranten. Het eerste is van 9 maart 2023, heet 'Man kon tot elfde niet praten, is nu professor aan universiteit Cambridge' en is een inspirerend verhaal, grotendeels gebaseerd op beweringen van een fantast. Het tweede is van vandaag, heet 'Jason Arday, jongste zwarte hoogleraar van Cambridge, stapt op na beschuldigingen van plagiaat en onwaarheden' en staat vol feiten. Maar de vraag voor Nederlandse kranten watchers is, welk artikel stond in welke krant?

A) Allebei de artikelen stonden in NRC Handelsblad, slijpsteen voor de geest en altijd bovenop het laatste academische nieuws
B) Het domme juichaapjesartikel stond in die verschrikkelijke WOKE Volkskrant, die een kutkrant is, en het artikel over zijn opstappen stond in de Telegraaf, de krant die altijd klaar staat om leugens van WOKE door te prikken
C) Het is juist andersom, de Britse correspondent van de Volkskrant is namelijk een mooie rover, terwijl de Telegraaf sinds de overname door Mediahuis regelmatig politiek correcte clickbait uit België door laat pompen door zielloze School voor de Journalistiek tiepjes die te dom zijn voor een baan bij het FD
D) Wat een racistische vragen, ik ga GeenStijl aangeven 

ANTWOORD PLUS BONUSVRAAG NA DE BREEK

Arday komt om zijn loontje

Het leek te mooi om waar te zijn. Een van de meest prestigieuze universiteiten ter wereld benoemt iemand tot hoogleraar die allerlei volslagen ongeloofwaardige verhalen ophangt en daar geen enkel bewijs voor levert, over het algemeen vrij achterlijk overkomt, alleen maar omdat hij zwart en neurodivergent is en klaagt over discriminatie van zwarten en neurodivergenten. Maar het is toch echt gebeurd, en toen anderen probeerden er iets van te zeggen werden ze weggezet als racisten, net zo lang tot het echt niet meer kon, toen werden ze nog een keer weggezet als racisten, net zo lang tot zelfs The Guardian het niet meer geloofde. En nu is het spel uit. Jason Arday is opgestapt, maar het tuig dat hem aannam blijft zitten, het tuig dat hem verdedigde blijft zitten, en 'het systeem' zal zichzelf wijsmaken dat het toch maar mooi functioneert omdat het bedrog van Arday uiteindelijk is uitgekomen.

Inkopper

Ja sorry toch nog even over professor Arday, want na het interview in The Times waarin de jongste zwarte hoogleraar aan de Universiteit van Cambridge ooit extreem zwak reageerde op extreem ernstige beschuldigingen. Want het wordt nog leuker (of verdrietiger, als u zich bezorgd maakt over de toekomst van het onderzoek naar discriminatie in het hoger onderwijs, dat na deze affaire compleet moreel en academisch failliet is). Want Arday krijgt nu ook te maken met vriendelijk vuur, en wel van The Grauniad (RIP Rod Liddle, red.), de linkerkrant van weldenkend Groot-Brittannië die in dit stuk echt enorm haar best doet om uit te leggen hoe zielig Arday is en hoe gemeen en racistisch zijn belagers zijn (dieptepuntje: "with the Telegraph describing Arday as a “diversity poster boy”"), maar ontkomt er ook niet aan 's mans beweringen te checken. En dat loopt geweldig in de soep, met als hoogtepunt een verhaal over een afgehakte varkenskop die bij zijn ouders bezorgd zou zijn. 

"Arday confirmed in an interview with the Guardian that the “mutilated animals sent to his family home” mentioned in the open letter was a severed pig’s head, delivered in a large cardboard box to his parents’ home address in south London. He claimed to have intercepted the package and immediately thrown it away, only telling the police several months later.

In a subsequent interview he claimed the police investigated, checking with butchers in south London if they had sold a pig, eventually finding one that had sold a “whole hog” on the morning the head was left outside the family home.

When the Guardian checked those details with the local butchers Arday named, they said no police officer had come in to ask them about a pig. When asked if they were sure, the butcher said “that’s the kind of thing we’d remember”.

When the details Arday gave about the pig’s head investigation were checked by London’s Metropolitan police, the Guardian was told they were “categorically” incorrect and no investigation had taken place."

Oftewel: de varkenskop bestaat alleen in het hoofd van Arday, die toevallig geen enkel bewijs heeft voor zijn sterke verhalen over verschrikkelijke intimidatie. Je krijgt haast de indruk dat we hier te maken hebben met iemand met een serieuze stoornis die serieus hulp nodig heeft. Die hulp kreeg hij niet van de extreem intelligente en extreem geleerde mensen van de Universiteit van Cambridge. Die boden hem een leerstoel aan. Enfin. BINDENDE LEESTIP.

Ja dit topic zou ook een stuk beter worden als er een proofreader was

Het maakt echt allemaal geen zak meer uit. Een hoogleraar van de Universiteit van Cambridge, toevallig, nou ja niet toevallig dus, ook de jongste zwarte hoogleraar ooit van de Universiteit van Cambridge, wordt beschuldigd van leugens, plagiaat en algehele incompetentie. Nu heeft heeft hij voor het eerst gereageerd met een interview in The Times en zijn verdediging is volkomen geschift. Hij stelt dat het plagiaat in zijn eerdere werk komt omdat hij door zijn autisme niet precies begreep hoe zulke dingen in de wetenschap eigenlijk werken, en dat latere slordigheden een stuk minder zijn geworden sinds hij in 2021 een redacteur kan betalen die zijn werk controleert voordat hij opstuurt naar wetenschappelijke tijdschriften. 

Dit zijn allemaal prima verdedigingslinies voor een student die wordt betrapt op fraude bij zijn scriptie. Maar van een hoogleraar, zeker een hoogleraar in de sociologie, wat welbeschouwd niet meer is dan een beetje lullen en een beetje schrijven over waar je over hebt nagedacht, zou je toch meer verwachten.

Wij zijn ondertussen even aan het nadenken of deze totale clusterneuk nu de schuld is van volkomen doorgeslagen identiteitsdenken, of van doorgeslagen neoliberalisme waarin een academische functie geen vrijplaats meer is voor mensen die goed kunnen nadenken, maar een prijs voor de winnaar van een door cynische charlatans georganiseerde ratrace, of allebei, of erger.

Te mooi om waar te zijn ception

Een zwarte jongen uit een arme familie die op zijn derde wordt gediagnosticeerd met autisme, tot zijn elfde geen woord zegt, pas op zijn achttiende leert lezen en schrijven en daarna twee masters haalt, promoveert en uitgroeit tot een gevierd wetenschapper die op zijn zevenendertigste wordt aangesteld als de jongste zwarte professor ooit op een van de meest prestigieuze universiteiten ter wereld, terwijl hij geweldige prestaties leverde als ultraloper, onder meer door 30 marathons in 35 dagen te rennen.

Dat klinkt te mooi om waar te zijn, voor iedereen die houdt van diversiteit en inclusie.

Een socioloog die zelf zwart en neurodivergent is en zich voornamelijk bezighoudt met de onderdrukking van mensen die zwart en neurodivergent zijn, die niet alleen plagiaat pleegt maar ook liegt over zijn verleden en sportieve prestaties, maar toch op zijn zevenendertigste wordt aangesteld als de jongste zwarte professor ooit op een van de meest prestigieuze universiteiten ter wereld, alleen maar omdat die universiteit zoveel belang hecht aan diversiteit en inclusie.

Dat klinkt te mooi om waar te zijn, voor iedereen die alles over diversiteit en inclusie totale onzin vindt. 

Maar ja. Hier zijn we dus. De knuppel werd in het hoenderhok gegooid door Nathan Cofnas, die zelf niet geheel onpartijdig is aangezien hij er zelf in Cambridge is uitgeknikkerd vanwege zijn zeer omstreden onderzoek naar het verband tussen IQ en etniciteit (hierrr meer daarover bij Maarten Boudry). Dat neemt niet weg dat dit best een overtuigende Substack-post is, én dat The Daily Telegraph (de favoriete krant van Loes Reijmer) maar liefst 100 passages in zijn proefschrift vond die zijn overgenomen van een bron die 17 keer wordt geciteerd, verschillende wetenschappers heeft gesproken die twijfels hebben over het werk van Arday en een aantal voorbeelden heeft van onwaarschijnlijke claims over Ardays hardloopprestaties die door universiteiten waar hij aan verbonden was zijn aangepast. 

Ondertussen reageert de Universiteit van Cambrigde zo: "Professor Arday has been the victim of a vile campaign to undermine his credibility, which must stop. Allegations of plagiarism regarding his thesis and journal publications have been thoroughly investigated by the relevant institution and the journals in question. Professor Arday has been cleared by those investigations of any wrongdoing." Tja. Helemaal niks aan de hand, iedereen met kritiek op een antiracist is zelf een racist. Dat klinkt toch, wij gaan al, te mooi om waar te zijn.