Oh, u had net zin in een door RTL's paarse broeken geaccordeerde lap tekst over waarom er 85 mensen uit een vliegtuig gegooid worden? Nou, komt dat even gaaf uit, hier. "Op woensdag 4 juli maakt RTL, als uitvloeisel van de in april gepresenteerde nieuwe Fan Centric groeistrategie, de nieuwe organisatiestructuur bekend. Er komen 85 arbeidsplaatsen (inclusief vacatures) te vervallen. Het aantal managementlagen is teruggebracht en er zijn afdelingen gecentraliseerd om expertise te bundelen. Bovendien zijn er ten behoeve van de strategie nieuwe afdelingen geformeerd, met name op het vlak van data, marketing en technologie. Naast deze herstructurering voorziet het bedrijf verdere personele besparingen in de eerste helft van 2019." Die laatste zin betekent natuurlijk dat er volgend jaar rond deze tijd weer een boel uit gemieterd worden. Er wordt trouwens niet alleen gejorist, er wordt ook geschoven. Zo treedt een een huidige Chief Content Officer bijvoorbeeld terug uit de directie en gaat "leiding geven aan de creatieve unit". Vast een volwassene in de RTL-zaal die uit kan leggen wat het allemaal betekent, maar het is natuurlijk vechten tegen bierkaai. TV GAAT DOOD EN HET WORDT NOOIT MEER ZOALS HET WAS MENSEN.

Khadija nooooo! Je bent nog steeds onze favoriete FvD-voorleesmoeder hoor, maar de integratie schiet nu wel weer een beetje door. Ze vindt het niet uit te leggen dat er maar 49 vrouwelijke kamerleden zijn, en dat "altijd als het om vrouwen gaat, kwaliteitseisen als argument wordt gebruikt." We weten niet precies wat ze daar nou mee bedoelt, maar heel gunstig staat het niet. Gevraagd of ze voorts dus voor een vrouwenquotum is, antwoordt ze: "Persoonlijk ben ik daar wel voor, omdat we zien dat het eigenlijk heel moeizaam gaat. Ik vind wel dat de kamer voor de helft uit vrouwen zou moeten bestaan. Natuurlijk is het zo, dat het mooi zou zijn als dat vanzelf gaat, maar dat gaat niet vanzelf, dus dat vraagt iets." Mh, ja, okay. Well actually. Zo'n quotum zou de positie van de vrouw in de kamer natuurlijk juist ondermijnen, omdat quotadwang impliceert dat ze op gender in plaats van competenties geïnstalleerd zijn. En dat is erg slecht voor de geloofwaardigheid van alle vrouwen op hoge politieke posities. Affirmative action voor vrouwen dus, laat Trump het niet horen!

U heeft de godvergeten brutaliteit om WÁT te vragen? Of alle 751 Europarlementariërs voortaan een beetje willen verantwoorden hoe ze een maandelijkse onkostenvergoeding van €4,416 belastingvrij (!) aan belastinggeld bovenop hun bruto maandsalaris van €8,611 belastinggeld uitgeven!? Nou, dat dachten we dus mooi eventjes niet. Een voorstel voor een beetje transparantie over het besteden van een onkostenvergoeding die 51.3% van het bruto maandsalaris bedraagt is maandagavond laat subiet afgeschoten door, u raadt het niet: het European Parliament Bureau, bestaande uit de Alpenturkse voorzitter Antonio Tajani en de 14 vice-voorzitters van het EP. Het voorstel luidde dat EP'ers de bonnetjes van uitgaven met hun zogeheten General Expenditure Allowance (GEA) moesten bewaren en na moesten laten kijken door een externe auditor, alsook het plan dat EP'ers hun niet-uitgegeven GEA aan het eind van hun termijn terug zouden moeten geven. Maar dat gaat dus mooi niet door, en hoe die jaarlijkse 39.796.992 euro belastinggeld besteed wordt zullen we dus nooit weten. Niet geheel onbegrijpelijk, want in 2017 toonde het journalistieke MEP Project **al aan dat de GEA voornamelijk totaal misbruikt wordt, en niets wijst erop dat er sindsdien iets veranderd is. Het Bureau is slechts akkoord met 1 voorstel, namelijk dat de GEA op een andere rekening gestort moet worden dan de rekening waarop de EP'er het reguliere salaris ontvangt. Leuk detailtje. Als je op de EP-website onder Organisation en Rules klikt op Parliament's budget om te "Learn about the costs related to the functioning of the European Parliament", krijg je dus een Error 404.

Begeleidende tekst bij de Facebook-post na een Google Translate-consult: "Na het eten wordt de energie aan de duikeenheid toegevoegd. En militaire doktoren die getraind hebben met het underwater demolition team. Ik groet de mensen die buiten de grot wachten." We vermoeden dat met "de duikeenheid" de kinderen zelf worden bedoeld, aangezien het narratief nu is dat ze eerst (weken lang) aan moeten sterken alvorens ze zelf met full-face masks de duik terug moeten maken omdat de passages te nauw zijn om doorheen begeleid te worden. En dat allemaal terwijl de arme knapen niet eens kunnen zwemmen. Gelukkig worden ze nou niet bepaald door de minsten getraind en verzorgd. We zien in ieder geval uit naar de film waarin Tom Hanks een van de Britse duikers speelt die de kids vonden.

Openen we toch nog gewoon een keertje met de bovenstaande beelden want jeetje. Dit is zo'n beetje de situatie nu. Alle 12 kids plus hun coach werden na 10 dagen in redelijke omstandigheden gevonden door de twee Britse duikers, in het Tham Luang-Nang Non-grotten complex te Chiang Rai. Zie in het onderstaande filmpje voor een 2D chess-weergave van de grot in kwestie en de kids' positie, en weer daaronder een speciaal door ons gecurateerde selectie van THE COMMUNITY rond het drama. Volgens de woordvoerder van de Thaise SEALS is er nu een team van zeven man, inclusief navy medics, bij de jongens om hen te vergezellen en fysiek aan te laten sterken met voedsel en vitaminen. En dat gaan ze nodig hebben, want er is blijkbaar maar 1 uitweg: de jongens zullen ter plekke getraind moeten worden om zelf met full-face masks terug te duiken, omdat de doorgangen te nauw zijn om doorheen begeleid te worden. En dat is nogal wat, als je NIET EENS KUNT ZWEMMEN.

Jongens, dinsdag filosofiedag. En nou niet ineens van dat ja nee ik kan ff niet moet boodschappen doen enz. Je moet en gáát dus sowieso kiezen, anders ben je echt een moeilijke homo. Met welke van de twee zou u, gewoon, keurig als gevende partij, een uurtje in de kelderbox doorbrengen? In de blauwe hoek: de Braziliaanse schone @Bruna Butterfly. Haar en ogen als de koranische maagden, een zandloperfiguur waar een vasectomie zich spontaan van herstelt en all-round hyperfeminien in alles behalve d'r broekje [Seriously NSFW-bewijsstukken alhier].

Dan, in de rode hoek met Metallica's Harvester of Sorrow* als walk-in song: @Buck Angel, de stoere oom die u nooit gehad heeft maar nu wel. Bankdrukt makkelijk twee keer z'n eigen gewicht, opent flesjes bier met z'n tanden, kun je de BBQ met je leven toevertrouwen en kreunt als een fucking 6-cilinder dieselmotor. Kortom, hypermasculien in alles behalve z'n broekje [Seriously NSWF-bewijsstukken alhier]. Nou, roept u maar! Na de breek nog twee itempjes voor de zwevende kiezer, plus een losjes gerelateerd filmpje om te lachen.

Mocht u het moeilijk vinden en wat handvatten behoeven, Mosterd kiest voor Buck Angel want "Ja ik ben toch geen homo jonge of wel". Maar hij is sowieso altijd wel op het militante af geopinieerd in dit soort kwesties, dus laat je er niet al teveel door leiden.

In navolging van de ONTLUISTERENDE MeToo-onthulling bij Leidse studentenvereniging Quintus, trekt nu iemand over Nijmeegse zustervereniging N.S.V. Carolus Magnus aan de bel. De situaties lijken namelijk nogal op elkaar, al lijkt er hier sprake te zijn van een nog meer systematische onheuse bejegening van een 21-jarig meisje. Het duurde namelijk 1,5 jaar voordat het slachtoffer het bij het bestuur aankaartte. Naar verluidt is ze overigens niet het enige meisje waar het mannelijke kandidaat-bestuurslid niet af kon blijven.

Wij citeren onderstaand uit de brief die wij ontvingen [NAW bij redactie bekend], hier als PDF te lezen.

"In mei is er een klacht ingediend bij het bestuur van Carolus Magnus omtrent seksueel wangedrag wat zich tussen twee commissieleden zou hebben afgespeeld. Nadat het vrouwelijke commissielid, in dit geval het slachtoffer, dit bij haar commissie had aangekaart en daarna officieel door het bestuur van de betreffende commissie is gehoord, werd de boel afgedaan met 'Het is allemaal erg vervelend, maar het is het beste voor iedereen als jullie gaan praten met elkaar zodat iedereen weer op goede voet verder kan.’ Laat ik voorop stellen dat praten niet is wat het vrouwelijke commissielid wilde. Het gaat namelijk niet om licht ongepast gedrag, maar een grove overschrijding van grenzen. Het mannelijke commissielid heeft gedurende een lange periode het vrouwelijke commissielid ongepast aangeraakt. Dit gaat om het aanraken van billen, borsten, het fysiek vasthouden van het vrouwelijke lid zodat ze niet weg kan. Tijdens het lustrum van Carolus werd het het vrouwelijke lid uiteindelijk teveel nadat zij ongewenst was getongzoend door het betrokken mannelijke lid."

Ook speelde zich er nog een incident af waarbij een "regulier lid" een deerne ongewenst had betast, en hij is zowaar een aantal weken geschorst. Maar ergens wringt het 'em daar nu blijkbaar juist.

"Het verschil tussen deze twee incidenten, zit hem in prominentie. Bij de situatie met het lid dat wel een schorsing opgelegd heeft gekregen ging het om een “regulier” lid. Iemand die geen belangrijke commissies bekleedt of anderszins erg in de spotlight van de vereniging staat. Bij het geval met de twee commissieleden is het zo dat het mannelijk lid, de dader, op de kandidatenlijst van het nieuwe bestuur van volgend jaar staat. De desbetreffende commissie van de twee leden is ter ondersteuning van het bestuur en is bij iedereen zeer bekend. Zij zijn verantwoordelijk voor onder andere ordehandhaving, iets wat in deze situatie nogal wrang lijkt. Daarom lijkt het bestuur er nu alles aan te doen om te zorgen dat dit onder de leden niet algemeen bekend raakt."

Kortom, een schrijnende situatie waarvan de klachten en wensen van het slachtoffer nauwelijks serieus genomen lijken te worden genomen omdat het toevallig een prominente pik betreft die mogelijk volgend jaar zitting neemt in het bestuur. In het geval van de Quintus-affaire was het ook het feit dat de dader een bestuursfunctie had, dat de vijf (!) disputen over de streep trok. Nu lijkt de vraag dus vooral te liggen bij de leden van Carolus Magnus: willen zij vertegenwoordigd worden door iemand die een vrouwelijke collega systematisch ongepast aanraakte? En gaat het huidige bestuur nog met een concrete verklaring naar buiten komen, of mag de dame in kwestie gewoon in stilte verder lijden? We hebben vragen!

Wat je noemt, een bedrijvig typje. De Nederlands-Afghaanse Ruba Zai, 24 jaar jong, 1.1 miljoen volgers op instagram, vorig jaar nog het nieuwe gezicht van de Arabische lijn van Dolce&Gabbana, dit jaar nog het eerste hoofddoekmeisje op de cover van de Cosmopolitan, en moeder van een babydochtertje bovendien. En gisteren dus als nieuwe Lifestyle expert bij de nichten van RTL. De stemming in jullie land loopt langs de gebruikelijke contouren.

Ja, jeetje, we hielden er eigenlijk gewoon maar rekening mee dat die 12 kids + coach van het Wild Boar voetbalteam het niet zouden redden, maar ze zijn zowaar gewoon gevonden. En zo slecht zien ze er eigenlijk niet uit voor kinderen die TIEN FUCKING DAGEN ZONDER EEN SCHIJNTJE DAGLICHT IN EEN ONDERWATERGROT ZITTEN. De twee Britse totale kampioenen die first contact maken heten Rick Stanton and John Volanthen, en zijn, zoals eerder vermeld, echt totale kampioenen.  Maar de reddingsmissie is nog lang niet voorbij. Er wordt nu afgewogen hoe de kinderen, die alleen door zelf met duikers en duik-gear mee te zwemmen gered kunnen worden, ooit weer het daglicht moeten gaan zien. Bevoorrading is in ieder geval nu wel mogelijk, en we vermoeden dat dit best welkom was.

Mossadmeisje begint op 9 juli haar literaire zomerdienstplicht bij GeenStijl. Hier alvast een schot voor de boeg.

Haar rugzakje bepakt met een Groene Amsterdammer (“Ik ben herkenbaar als ‘elite’, ‘linkse hobbyist’, ‘politiek correct’, ‘gutmensch’”), waande Simone van Saarloos zich in 2016 een paar dagen Hannah Arendt in het proces tegen die grote, enge, geblondeerde racist. De samenvatting van dit avontuur is nu als boek uitgebracht waarin de lezer maar liefst 315 pagina’s lang wordt verveeld met de dagelijkse beslommeringen en het pseudofilosofische geratel van een excentrieke oud-Montessorileerling.

Simone van Saarloos kenden we al van haar eerdere boekje ‘Het monogame drama’, een recycling van een kinderachtig hippie-ideetje van ondeugende boomers uit de jaren 70, waarmee ze per ongeluk pleit voor een neo-liberaal vrije marktbeleid uitgestrekt naar ieders persoonlijke liefdesleven. De liefdespartner als à la carte menu, naar wens en behoefte van de liefdesconsument.

In ‘Enz. Het Wildersproces’, is wonderbaarlijk genoeg geen enkele interessante gedachte of analyse te vinden over het proces zelf. Maar, zo lezen we op de achterflap van het boek, dit is allemaal onderdeel van haar methode. Van Saarloos “wil het begrijpen”. Enz. is een “anti-hype boek, tegen de neiging van grote verhalen (en mannelijke duiding) in.” 

Haar anti-hype blik die ze zichzelf aanleerde, formuleert ze later in het boek als volgt: “met ogen die door mijn lijf worden bestuurd, niet door wat bedacht van belang is. Voor mijn lijf is het toilet van belang. Ik leg geen vinger op de zere plek. Zou ik dat wel doen, dan vergeet ik het meervoud waaruit de realiteit bestaat. Er is nooit maar één plek. (…) In plaats van mijn vinger op de zere plek te leggen – het te begrijpen – druk en wrijf ik daar waar niets of weinig lijkt te zitten. (…) Ik druk en wrijf uit en spreid uit omdat het wezen van de dingen daardoor verandert.”

Vreemd: wilde Simone op de achterflap het nog “begrijpen”, later komt ze daar alweer op terug wanneer ze stelt liever te willen wrijven op plekken waar niets zit. En dat laatste klopt. Aan het slot van het boek heb je namelijk weinig tot niets geleerd over de grote vragen die het proces opriep, maar wel tot in detail gelezen over; haar huilbui in een portiek, de bureaubladachtergrond van een andere journaliste waar een haai op staat, de oorbellen van rechter Elianne van Rens en haar ex-geliefde waarvan ze ‘s nachts afscheid neemt op een kruispunt “met ieder een fiets tussen de benen”.