Kamp Holland neemt afscheid van sgt. Mark Weijdt
Mail van Rutger uit Uruzgan (2). Vandaag wederom een zware, emotionele dag op Kamp Holland. Gisteravond namen de maats van sergeant Mark Weijdt afscheid van hem. Wij mochten er niet bij zijn, maar uit de verhalen maak ik op dat het er ongeveer zo heeft uitgezien. Een houtkleurige kist staat op de ongelijke grond. Erom heen staan de kameraden van Mark te snotteren, maar toch nog steeds stoer. Ze grijpen elkaar vast. Want ze hebben elkaar nodig. Nu meer dan ooit. "Het klinkt lullig misschien, maar een gebeurtenis als dit, maakt onze band sterker dan wat dan ook," vertelt een soldaat. "We gingen hier naartoe met het idee dat overkomt ons niet. Wij gaan als groep weer terug. En dan gebeurt het wel. Het is heel even het einde van de wereld. Heel even maar, daarna moeten we gewoon weer door." Later vertelde een andere soldaat mij dat militairen dit soort gigantische tegenslagen op hun eigen manier verwerken. Dat is vooral met elkaar en tamelijk stilletjes. Ze kiezen heel zorgvuldig het moment uit dat ze hun verdriet uiten. Dat bleek vanmiddag wel eventjes anders toen ik een gesprek had met een van de leidinggevende. Pas toen zag ik de binnenkant van een militair. We gingen bijna spontaan met hem mee zitten janken. Vanmiddag is Mark in zijn kist het vliegtuig ingedragen door zijn maten. Terug naar Nederland. Terug naar zijn ouders en terug naar zijn vriendin.Vroeger. Toen Kerst nog leuk was...
Er was een tijd dat de decembermaand wel leuk was. We woonden in eenvoudige hutjes en hielden ons bezig met tuinieren en jagen op herten en zwijnen. Man man, dat waren nog eens tijden. Nooit belasting betalen of scheren, en voor elk wissewasje bedachten we een God, gewoon omdat het kon. Iedereen was lid van Trots op Germania en af en toe gingen we lekker vechten met een Romeins cohort. Oké, het najaar was kudt. De groente raakte op, en de vleesvoorraad begon een beetje te stinken. Maar dan kwam die dag in het jaar dat de zon iets moois ging doen. Opeens hield het op met donker zijn. Hoera! Zonnewende! De dagen werden weer langer. De gedachte aan de zomer (Yes! Zon! Zee! Strand! Topless Wijven! Kamelentenen!) maakte dat we twaalf dagen gingen feest vieren. We zopen, naaiden, dansten, aten paddo's en staken dingen in de fik. Voor de fun. Mooi was die tijd. Dat ging eeuwen goed tot het rampjaar 752. Een of andere saaie katholieke lamlul met de naam Willibrord vond dat dat helemaal niet MOCHT, dat gedrag en die feesten van ons. Kwam er zomaar ff een gast uit het buitenland zeggen hoe wij moesten leven. WTF? Die Willibrord-gast trapte allerlei belangrijke dingen van de hardwerkende Germaan kapodt en zei, die zogenaamde zonnegod van jullie, dat is Jezus, en dat lichtfeest van jullie heet voortaan Kerst. Jullie moeten voortaan pasteibakjes met ragout eten en halma spelen met de hele familie. Saai man! En er was niks tegen te doen want die hufter van een Willibrord had een giga leger van fundamentalistische Franken achter zich. Dus. Zodoende. Sindsdien versieren we bomen in december en doen webcammeisjes een rode muts op. Zeau. Weet u dat ook weer...Rutger in Uruzgan: de aankomst
Jazeker, ook Rutger Castricum moet net als het plebs, vliegen om ergens aan te komen. Toegegeven, het vliegen met een defensiekist gaat soms ook nét even anders dan normaal. Heeft iets te maken met kogel- en raketontwijkend vliegen. Maar na de lange tocht, lijkt erop dat ons stijlloze team al lekker at home is, daar op Kamp Holland. De eerste Afghanen die dankzij Rutgers tolk-skillz Fries spreken -oent moern- zijn al gesignaleerd. Check de reportage, inclusief mooie helikopter low-passbeelden van de aankomst van onze boys in Uruzgan. REPORTAGE 2.Overheid begint War On Dierterroristen
De Minister van Binnenlandse Zaken Guusje ter Horst zegt dat er een speciaal team is samengesteld dat de snel radicaliserende dieractivisten een halt moet toeroepen. Het team bestaande uit politie, OM en de AIVD gaat zich 100% toeleggen op dieractiegroepen, die volgens de door Duyvendak uitgevonden cellenstructuur werken. Gisteren vond de tweede aanslag plaats in korte tijd. De dieractivisten gebruikten molotovcoctails om een auto van een oud-directeur van Euronext in de fik te steken. De activisten pakken ook nog eens de verkeerde mensen, wat het vermoeden versterkt dat het weer gaat om radicale Britse activisten die nu in Nederland actief zijn. Gebruik makend van verouderde webpagina's met daarop verouderde informatie over mensen die zogenaamd dierproeven steunen. Daarnaast weet de Britse overheid dergelijke activisten de laatste jaren veel harder te treffen. Onze vrijblijvende suggestie: om te beginnen alle stinkharige engels sprekende kraakpandbewoners oppakken en een jaar vast houden, gewoon omdat er daar nogal wat van zijn, en omdat het vast gaat helpen.Fapfeest bij de buren
Onze vriendjes van Spitsnieuws hebben een poll geplaatst. Of liever: babe-watcher extraordinaire J. Peters heeft zijn harde schijf met fap-materiaal omgekieperd, de lekkerste dames onder elkaar gezet en het is nu aan u om er eentje uit te zoeken voor de Kerst. En dat wordt natuurlijk Keeley Hazell. Deze Page 3 godin heeft een IQ dat lager is dan haar borstomvang, of die nu in centimeters of inches wordt gemeten, maar een kniesoor die daar moeilijk over doet. Veel belangrijker is dat die E-cup 100% puur natuur is. Bovendien komt ze -shock horror- altijd NAAKT uit bad. Meer aansporing heeft u waarschijnlijk niet nodig, dus fluks naar de buren en stemmen maar.Nieuw fenomeen! De Autoberg
Vroeger hadden we de melkplas en de boterberg. Voor de zeer snel groeiende voorraad onverkochte nieuwe auto's hebben we nog geen leuke naam. Helaas stallen ze de automobielen in Groot-Brittannië liever op een ongebruikt vliegveld dan dat ze ze van de hand doen voor laten we zeggen 50 eurocent (alles beter dan niks toch?). Zie de Heyford airbase in Google Maps én check de luchtfoto die eergisteren is gemaakt. Gaat niet zo goed...Hallo Stelletje Blanke Varkens
De post! Wat brengt vandaag de post? Welnu, onvervalste haatmail. Naar aanleiding van een uitzending van De Leugen Regeert over een incidentje bij onze collega's van de Nieuwsfeed kregen wij deze haatmail binnen. Hallo Stelletje Blanke Varkens. Jullie zijn heerlijk vernederd bij de leugen regeert. Overigens ga ik nu verder met feest vieren vanwege de dood van de zoveelste Hollandse bezetter in Afghanistan! Allahu Akbar!! Hebben jullie nou niks geleerd van Theo van Gogh ? Nou niet meteen de PVV mailen met uw kamervragen, of uw taxi in de achteruit zetten zodra er een bontkraagje in de binnenspiegel opduikt. Het is heel goed mogelijk dat mounir_falastine@hotmail.com helemaal geen online Allah aanbiddend scooterkloodtzakje is. Want op Marokko.nl lazen we dat mounir ook heel goed een ongelovige pukkeljong uit Sneek kan zijn. Zo'n geniepige hoaxer die Marokko.nl en overige keurige Marokkanen in diskrediet probeert te brengen. Want daar hebben ze er heel veel van bij subsidiespons Marokko.nl. Kijk, hier een voorbeeld van een ongelovig pukkeljong uit Sneek dat in perfect Fries feest staat te vieren bij de dood van een Hollandse soldaat. Dus mijnheer Balkenende, vieze zionistische kontelikker van bush, aub niet intrekken die subsidie voor Marokko.nl. Want om met Freek de Jonge te spreken. Je moet er er niet aan denken dat deze lui de straat opstormen.Reportage: Rutger vanuit Uruzgan
Zo. Had Rutger zijn eerste reportage net gedraaid, werden de plannen toch even omgegooid... Onze eerste rapportage vanuit Uruzgan is anders uitgevallen. Even geen grappen en grollen. Dat komt vanzelf wel weer. Maar nu vooral een hoop vragen. Wat is er nou precies gebeurd. hoe gaan militairen met dit verlies om. En op de vraag van Rutger 'hoe gaan jullie nu verder', is natuurlijk maar één antwoord mogelijk. We gaan gewoon door! REPORTAGEMissie Geslaagd. De Crem opgehoepeld
Yes we can. Pieter de Crem, de omstreden Belgische minister van Defensie is zojuist opgehoepeld. Na twee weken hinderlijk volgen onzerzijds kon hij het niet meer aan en gooide de handdoek in de ring. Evenals de rest van het Belgische kabinet overigens. Gevalletje collateral damage noemen wij dat.Mail van Rutger uit Uruzgan
Ik staar een beetje versuft naar mijn computerscherm. 19 staat er onderin. December. 16:44 uur op de klok, lokale tijd, Afghanistan. Zojuist heeft de kapitein onze slaapcontainer aangedaan met verschrikkelijk nieuws. Tijdens een patrouille vanmiddag is er een soldaat overleden aan zijn verwondingen. Niemand weet het nog en ook wij mogen dit met niemand delen. Vroeg in de middag vermoedden wij al dat er iets mis was, toen plotseling alle lijnen naar de buitenwereld werden afgesneden. Black hole noemen ze dat. In de voorbesprekingen die ik had voor dit project werd die term alleen in verband gebracht met een sterfgeval. Om te voorkomen dat de rest van de wereld het eerder weet dan de nabestaanden, is er totaal geen contact mogelijk met Nederland. Het gerucht was nog even dat er hevig gevochten werd in de buurt van Chora. Onzin hoor ik nu, het is erger. Er is een jonge jongen gesneuveld. Pats, boem, weg. Zomaar. Over een black hole gesproken.