NPO'er die boycot Songfestival NPO wilde huilt bij NPO uit over boycot Songfestival NPO

Het bureaucratisch schouwspel in actie

Wij de Nederlanders betalen bijna een miljard per jaar aan de NPO zodat er af en toe nog iets aardigs op tv en/of de radio komt, maar in plaats daarvan krijgen we allemaal volkomen in zichzelf gekeerde gekken die genoeg tijd over hebben om maandenlang met elkaar te vergaderen over het meedoen aan een liedjeswedstrijd, daarna weer te vergaderen over dat besluit, daarna vergaderen over die vergaderingen, daarna het besluit in te trekken en daarna daar weer allemaal over te berichten, inclusief 'bronnen' die aan 'Nieuwsuur' lekken over 'welwillendheid' bij WNL en de EO (bij Powned waren ze kennelijk druk met de kwaliteit van nieuwsberichten op hun eigen website vierdelige documentaireserie HARD) alsof Operation Market Garden net is mislukt. En dan dus dit fragment hee. Ene Mandy, die voor de VPRO een documentaire maakte over appels, bomen, vallen haar narcistische vader, zat kennelijk achter de brandbrief van allemaal NPO'ers die niet wilden dat andere NPO'ers meededen aan het Songfestival en mag vrijwel zonder weerwoord leeglopen bij EenVandaag (Van AVROTROS, u weet wel). Tegen het einde van het gesprek krijgt ze van presentatrice Suzanne Bosman de vraag hoe het eigenlijk met haarzelf is. Wat volgt moet u op het kanaal van Geert Dales gezien hebben om het te geloven. Alsof ze net eigenhandig Gaza heeft bevrijd. En dan dat invoelende gezicht van Bosman die een overlevende van De Grote Bezuinigingen (Die Deels Zijn Terruggedraaid) hoort praten over haar ervaringen. U bent nog lang niet boos genoeg op het Mediapark.