Voerde al weken een verdrietig achterhoedegevecht

Nou moe wat een megaverrassing, dit had helemaal niemand zien aankomen na die maandenlange mediacampagne van D66 met stiekeme hintjes op een vrouw, waarbij uiteindelijk de uit de diplomatie wegonderhandelde freule Sigrid Kaag (begaf zich, ze weet het nog goed, in 1997 voor het laatst onder het gewone volk) vakkundig en middels talloze als 'exclusieve interviews' bestempelde een-tweetjes met bevriende media het schild op werd gesmeten als de nieuwe premier van Nederland. Uiteraard is er bij de 'democraten' nooit sprake geweest van een strijd: Kaag zou het moeten worden en Kaag ís het geworden. En dus kunt u hierboven luisteren naar het requiem van Rob Jetten, de definitieve degradatie naar de Keukendivisie, het lagere liftknopje in het gebouw, een kleine werkkamer aan het begin van de gang in plaats van die grote achteraan de gang, de trap naar beneden, het niet meer mogen overleggen met de grote jongens en het inleveren van de privéchauffeur. Rob zegt dat hij het dikke prima vindt dat hij straks gewoon weer zélf zijn koffie moet halen bij de automaat, maar dat is natuurlijk onzin. Falen is voor niemand leuk en een stapje terug doen is voor niemand leuk. Gewogen, minus negen en te licht bevonden. Enfin, dat de Partij van de Paar Zetels blijft tetteren over het premierschap is al bijna vermoeiend, maar nu nog wel geinig. Als je het maar vaak genoeg roept, valt het ambt immers vanzelf in je schoot!