Stelletje: stoethaspels

Ja, dat was wat, toen een of andere Oekraïense snuiter er vorig jaar driftig op los begon te steken in hartje Amsterdam. Het was mogelijk een terroristische aanslag, hele land in paniek, en de eerste dagen had bovendien niemand een flauw idee wie die kerel nou precies was. Dader Roman Demianenko verbleef destijds in een hotel, en nu zijn wij geen detectives maar áls we zelf onderzoek zouden moeten doen waren we als eerste daar gaan kijken. Dat is dus: niet helemaal gebeurd, of althans, niet grondig. Tijdens werkzaamheden stuitte een nietsvermoedende nietsvermoeder vorige maand zomaar op Demianenko's paspoort, identiteitskaart én creditcard, die ergens in de kledingkast in zijn oude kamer lagen weggemoffeld. Ter verdediging van de politie: die knakker sprak geen Nederlands en gaf nergens antwoord op, dus dan kan je 'm natuurlijk ook niet vragen waar hij het voor het laatst gezien had.

Wat. Een. Held.

De Britse held Ali (geen achternaam) heeft zijn verhaal gedaan in het Algemeen Dagblad. Ali is de man die op 27 maart dit jaar Roman D., de totale gek die in de buurt van de Dam in Amsterdam vijf mensen neerstak, overmeesterde met een flykick. 

"In de consternatie vertelde een oudere heer hem dat de Oekraïner geen zakkenroller was, maar een bloedbad had aangericht. „Vervolgens belde mijn vriend om me hetzelfde te vertellen. ‘Waar ben je? Boven op hem? Laat hem niet ontsnappen!’ In geen honderdduizend jaar, antwoordde ik.” Terwijl Ali wachtte op de politie, zag hij de slachtoffers op brancards in ambulances worden getakeld.

„Alle vijf hadden een mes in hun rug zitten”, blikt hij terug. „Totaal gestoord.” De aanblik van een 19-jarige vrouw, het jongste slachtoffer, raakte hem diep. Het groene heft van het mes matchte met haar groene jas. „Twee maanden lang achtervolgde dat beeld me. Zo jong nog, zoveel tijd nog voor zich. Op straat werd ik nerveus als mensen te dicht achter me liepen. Dat stopte toen ik hoorde dat iedereen het goed maakte.”"

Ali wilde niet in de publiciteit omdat hij vond dat de slachtoffers centraal moesten blijven staan, en ook nu houdt hij zijn achternaam geheim. Qua speculaties over zijn militaire achtergrond: "Ik zat bij het Royal Regiment of Fusiliers, een legereenheid, maar kon de training niet afmaken door een ontstoken zenuw in mijn onderrug. Als kind deed ik aan boksen, karate, MMA en wing chun. En ik houd mezelf fit door naar de gym te gaan.”"

Hij heeft van onze ambassadeur op Nationale Heldendag een zilveren erepenning gekregen, en vandaag geven wij van de GeenStijl hem daar namens u allen de hoogste roze erepenning bij.

Thank you for everything that you have done for us, Ali. 

U mag nu klappen.

Kijk aan

Het duurde even, en met even bedoelen we een poosje, en met een poosje bedoelen we best lang, en met best lang bedoelen we belachelijk lang, maar de recherche is er in geslaagd de identiteit van de Damsteker te achterhalen. De man die donderdagmiddag in het centrum van de hoofdstad lukraak op voorbijgangers instak en daarbij twee Amerikanen van 67 en 69, een 26-jarige Pool, een 73-jarige Belgische en een 19-jarige Amsterdamse verwondde, blijkt Roman D. te heten en is afkomstig uit de omgeving van Donetsk, een gebied dat grotendeels door de Russen is overgenomen. Motief is nog onduidelijk; D. zou tijdens zijn intens laffe aanslag 'Kurwa, Kurwa' hebben geroepen. Kort daarna werd hij door een totale en tevens anonieme held uit Groot-Brittannië overmeesterd.