Kan ons mooie inzichten bieden!

Er loopt een breuklijn door onze samenleving. Een kloof, zo u wil. Het gaat niet om links of rechts, hoog- of laagopgeleid, stad of platte land, rijk of arm. Al deze groepen gaan namelijk naar de kroeg. De daadwerkelijke scheidslijn treedt daar pas op. Stel, u loopt geflankeerd door één vriend(in) op uw paasbest het café in. De barman knikt vriendelijk naar u. Er zitten wat mensen, maar het is nog niet druk. U moét vervolgens kiezen (voor de rest van de avond, of nee, voor de rest van uw leven, elke keer dat u in de kroeg komt):

Godgloeiendegadver

Graag uw aandacht voor bovenstaande monster, dat rechtstreeks uit de eerste Doom-game lijkt te zijn gevlucht, maar dat zegt eigenlijk niet zoveel, behalve dat we dus niet goed kunnen zien wie of wat het precies is (en dat we er graag op zouden schieten) (spreekwoordelijk). Raar eigenlijk dat computerspelletjes sinds 1993 levensecht zijn geworden, terwijl daadwerkelijke camerabeelden onduidelijke kleurendiarree als hierboven opleveren. Meer blauw op straat ja allicht ja misschien is het er al we kunnen het niet goed zien. Hoe dan ook, deze grotendeels blauwe entiteit probeerde bij de Stationsweg in Den Haag plots een langslopende vrouw te knuffelen. Toen dat weinig opleverde, greep hij haar bij de keel, sleurde haar mee naar een verlaten terras en begon aan haar rokje te friemelen. Ze zette het vervolgens op een gillen waarna omstanders gelukkig toesnelden en de goorpijp in kwestie de benen nam. 

Afijn. Iemand?

Makkelijker gezegd dan gedaan, klaarblijkelijk

Goed nieuws voor fans van de in Libanon geboren Amerikaan Mohamed Baajour: hij komt naar Nederland. Ook ontzettend leuk voor mensen die voorstander zijn van het afhakken van armen, of mensen die na een lange werkdag toe zijn aan een lofzang op 7 oktober en hamas, of mensen die hun kennis over martelaarschap wat willen uitdiepen, of mensen die met hernieuwde passie aanhangers van andere religies willen haten. Geen idee hoeveel dat er zijn in ons landje, maar klaarblijkelijk is er een markt voor, want over precies een week staat die gezellige knaap toch maar mooi in Islamitisch Cultureel Centrum Leidsche Rijn. Wat vindt de polertiek daar eigenlijk van, en gaan ze er nog wat aan doen? Onze Tom Staal ging op zoek naar antwoorden.

Dingen die je kunt kweken: tomaten, komkommers, andijvie, rode bieten, chilipepers, courgettes, aubergines, radijsjes, zonnebloemen, bramen, begrip

Het leuke aan de wetenschap, is dat het de werkelijkheid kan verklaren. Het vervelende aan de werkelijkheid is, dat veel aspecten ervan totaal maar dan ook totaal oninteressant zijn. Dat leidt dan tot allerhande pseudo-intellectuele acrobatiek als Literatuurwetenschappen, Algemene (en specifieke?) Cultuurwetenschappen, enzovoorts. Dan ben je dus ineens aan het verklaren waarom de visuele symboliek in vroege Boer Zoekt Vrouw-afleveringen de Nederlandse cultuur versterkt door nieuwkomers uit te sluiten, of waarom de metaforen die Splinter Chabot in zijn vroege werk gebruikt slechter zijn dan Adolf Hitler. Afijn, een échte wetenschapper wil natuurlijk geen kul verklaren, een echte wetenschapper wil Belangrijke Zaken ontleden, en dus maakt zijn hart een sprongetje wanneer zij zich aandienen. 

Neem oud en nieuw. 

Dat was echt smullen voor Jan Derksen (emeritus-hoogleraar klinische psychologie en psychotherapie met een klaarblijkelijke voorliefde voor psychopathie), die prompt de opiniepagina's van Trouw met (verbaal) vuurwerk bekogelt. Schitterende kop: De geweldspleger op oudjaarsavond kan ons mooie inzichten bieden. Echt iets waar we aan toe waren, natuurlijk, nu de mooie inzichten van de moord op Lisa, Elsfest en Noord-Hollandse martelvideo's enigszins dreigen te verwateren. Derksen pleit voor een task force, bestaand uit een bonte verzameling van "klinisch psychologen, sociaalpsychologen, sociologen, psychiaters, klinisch neuropsychologen en experts in sociale media". Niet goedkoop, maar de investeringen zijn altijd nog vele malen lager dan de opbrengsten. "Het onderzoek dat ik de beleidsmakers aanbeveel, draagt bij aan inzicht in de persoonlijkheid van mensen die zich in onze tijd, in onze cultuur en onze maatschappelijke omstandigheden gewelddadig gedragen, niet alleen op oudejaarsavond overigens. De uitkomsten van het door mij voorgestelde onderzoek kunnen handvatten geven voor gerichte interventies die bijdragen aan de preventie van gewelddadigheid."

Gek eigenlijk dat al het geweld van de wereld niet eerder voorkomen is door Derksen cum suis.

Maar: wat voor de een een haatprediker is, is voor de ander een motivational speaker, oid

Ja en het etiket 'haatprediker' gebruiken we niet lichtzinnig, maar zie bijvoorbeeld bovenstaand filmpje, waarin de in Libanon geboren Amerikaan Mohamed Baajour, nu ja, haat predikt. Dit soort praatbaarden is natuurlijk te laf om zelf daadwerkelijk iets te ondernemen, maar goed, het kan de goegemeente zomaar op ideeën brengen. Baajour is momenteel bezig met een Europese tournee, waarvan de Britse avond om onverklaarbare redenen plots is afgezegd (hebben ze op het eiland een handje van). Maar, goed nieuws voor de fans: het vrije woord gaat nooit verloren, Utrecht Leidsche Rijn gaat vooralsnog gewoon door, volgende week dinsdag. Geïnteresseerden kunnen daar straks horen waarom het een goed idee is om armen af te hakken, wat er zo leuk is aan martelaarschap, en wat er zo leuk was aan 7 oktober. Jottem!

Alkmaar schreeuwt om cultuur

Ja maar wacht eens even, dit is héél erg. De gemeente Alkmaar, die dol is op kunst en cultuur, want die "brengen mensen samen, laten ons anders naar de wereld kijken en maken ruimte voor ontmoeting," neemt afstand van kunst en cultuur. Niet om het een of ander maar dat is dus precies wat despoten en dictators doen, kijk maar naar Trump. Kunstenaars zijn namelijk ongrijpbaar en als geen ander in staat om de macht te treiteren, te kietelen, uit te dagen. Neem O'tje, een ietwat sullige havist die zich tot rapper heeft ontpopt (of nu ja, probeert te ontpoppen - 63 maandelijkse luisteraars op Spotify). Terwijl "de hele gemeente Alkmaar staat voor inclusiviteit" en zich "al jaren inzet om grensoverschrijdend gedrag richting vrouwen tegen te gaan", doet O'tje dat dus heel nadrukkelijk niet. Die is gewoon hitsig en wil in bitches hun gezicht klaarkomen en ze vervolgens, of voorafgaand, meppen (in letterlijke of figuurlijke zin, geen idee verder, daar willen we van af zijn). Ja dat heeft ook niet per se onze voorkeur, maar goed, wij nodigen die knakker niet uit. Alkmaar dus wel, op een of ander oudejaarsfeestje, en als daar dan wat vraagtekens bij worden gezet moet meneer meteen vol voor de bus. Artistieke expressie m'n O'tje, in 072 haten ze kunst en cultuur. Er zijn veel slangen in het vieze leven en gek genoeg wonen die allemaal in Alkmaar. Bah!

Ja sorry je kan dit ook gewoon niet lezen

Vandaag de eerste dag in de rechtszaak tegen de 46-jarige Mels van Beek uit Barendrecht, die, voor wie het vergeten is, 31 minderjarige meisjes misbruikte, waarvan sommigen zo jong waren dat ze zich er niets meer van kunnen herinneren, waardoor hij de ouders opzadelt met de vraag of en zo ja wanneer ze het aan hun kinderen moeten vertellen (zie ook dit interview met een van de moeders in het AD). We moeten het doen met details van verslaggevers Saskia Belleman, Eric Oosterom en Sander Sonnemans, die heel bewust de gruwelijkste details niet wereldkundig maken. Over wat ze wel delen kunnen we kort zijn: dat is huiveringwekkend. Zo drogeerde Mels meisjes bij logeerpartijtjes (hij heeft zelf kinderen) door tot drie of vier tabletten temazepam of diazepam door hun chocomel te roeren. Voor een volwassen mens een achterlijke, gevaarlijke dosis, voor jonge kinderen, jezus christus, waar te beginnen. Een van zijn slachtoffers was het dochtertje van zijn beste vrienden. In 2018 misbruikte Mels op oudejaarsnacht kinderen waarvan de ouders gezellig beneden zaten te borrelen. Bij sommige meisjes 'bracht Mels zijn eigen sperma in', wat dat ook precies betekenen mag. Zaak staat als een huis, want Mels bekende al en heeft bovendien een omvangrijke verzameling foto's en video's van het misbruik. 

Gadverdamme.

Juist ja

Vanzelfsprekend wordt de wereld bevolkt door daders en slachtoffers, alleen is het soms zo verdraaid moeilijk om ze uit elkaar te houden. O nee! Dat is het helemaal niet! Schitterend Misselijk staaltje omdenken in The Daily Mail, waar de moeder van Ryan (dood) eindelijk haar verhaal doet. Voor wie het niet meer helemaal scherp heeft: het pubermeisje was 'verwesterd' en dus werd er "achttien meter ducttape gebruikt om haar vast te binden, waarna ze levend het water in werd gegooid. Ze werd gevonden met haar handen op haar rug gebonden, haar neus en mond waren afgeplakt met tape." Manlief, die warempel helemaal niet lief blijkt, is al lang en breed terug naar Syrië, waar hij zoals dat nou eenmaal gaat hertrouwde. Die kreeg bij verstek dus 30 jaar, terwijl zijn twee zoons twintig jaar de bak in mogen.

Afijn, moeder Sumaia al Najjar, die zelf een berichtje stuurde naar een familieapp waarin ze schreef dat Ryan "een slet is die vermoord moet worden", wil toch even wat dingen rechtzetten. Ten eerste: ze was wel een slet, maar hoefde nu ook weer niet vermoord te worden dat appje heeft ze overduidelijk niet zelf gestuurd, dat was haar ex. En klopt, die man was een monster, maar haar zoons zijn onschuldig, die zouden zoiets nooit doen. Goed, de vader is een onmens en uiteindelijk verantwoordelijk, maar zoiets moet je wel in z'n context zien, namelijk die van gore islamofobie die tegen de plinten klotst in Friese klaslokalen. Als volgt: "Ryan was a good girl. She used to study the Koran, did her house duties and learned how to pray. But Ryan was bullied at school all the time for wearing her white scarf. Ryan started to rebel when she was around 15 years old. She stopped wearing scarfs and started smoking. She had many friends, boys and girls." En: "We are a conservative family. I didn't like what Ryan was doing but I guess her rebellion stemmed from all the bullying she received in the Dutch school…[or] maybe Ryan had bad friends."

Moraal van het verhaal: altijd naar je ouders luisteren.

BLIJF THUIS OF HOU ANDERHALVE METER AFSTAND

Goedemorgen aan iedereen die het nog vieren kan. Het is: heel erg glad. Groningen, Drenthe en Friesland zijn (in ieder geval tot 11:00) gevallen, elders is de situatie niet veel beter. In Brabant sneuvelde een strooiwagen in het harnas (respect!). Scholieren in het noorden mogen uitslapen, vlakbij Duiven sloeg een auto over de kop. Circa dertig ongelukken, overal minder treinen. Voor de duidelijkheid: het gaat om gladheid die je niet ziet, maar die er wel is, of althans, die er mogelijk wel is, misschien ook wel niet, dat kun je alleen zeker weten door de proef op de som te nemen, en dan is de kans dat je op je kanis gaat weer aanzienlijk. Afijn, let een beetje op elkaar, we rekenen op u.

10/10

Deze rubriek leent zich het best voor stijlloze fileringen van het semi-intellectuele gepruttel van prutsers, maar hoe cynisch we ook zijn, soms vinden we een boek gewoon heel erg goed, zo goed dat het met geen mogelijkheid lukt om er cynisch over te doen - ironisch genoeg zijn dat dan vaak weer ontzettend cynische boeken.  

Neem de nieuwe roman van de Brits-Amerikaanse schrijver Ben Markovits, The Rest of Our Lives. Sodeju dat is een zwartgallige blik op het huwelijk, ouder worden, wat aanmodderen. Hoofdpersoon en verteller is de onuitstaanbare en volledig in zichzelf gekeerde Tom, die zijn jongste dochter afzet bij de universiteit waar ze gaat studeren. Geval wil: zijn vrouw had een jaar of dertien geleden kortstondig een affaire met ene Zach uit de synagoge, en op dat moment besluit onze Tom dat hij zodra de kinderen uit huis zijn ook pleite is.