Amsterdam tuft inwoners (weer) in het gezicht

Deel 1000

De stad die burgers tot op het bot treitert met ge- en verboden heeft maar weer eens iets bedacht om mensen tot op het bot te treiteren. Zijn het niet de ondernemertjes die in het gezicht gespuugd worden, of de zzp'ers wiens busje in de prak wordt gereden of homo's die in de kont geneukt worden door Wethouder Wegkijker, dan zijn het wel burgers die torenhoge megaturbines voor de neus krijgen als prestigeprojectje van het megalomane windvaantje Marieke van Doorninck - een Rob Jetten avant la lettre, maar dan met minder Air Miles. En het is hartstikke goed en Hiemstrafähig dat die windmolens er komen hoor, maar in Amsterdam gebeurt dat gewoon weer op z'n Amsterdams. Zonder overleg, zonder ruimte voor zienswijzen en standpunten van benadeelden, zonder onderzoeken af te wachten. Voor de vorm is er nog een 'reflectiefase' ingepland - een wassen neus, want die dingen komen er en wel zo snel mogelijk. Mocht er iets van een bruggetje moeten komen, tussen het snelst groeiende stadsdeel en de rest van de republiek bijvoorbeeld, dan neemt de gemeente daar wél doodleuk twintig jaar de tijd voor. Dat heet dan 'prioriteiten stellen', maar het is burgerhaat. Er bestaat een spreekwoord: tegen windmolens vechten. Zelden was dat meer van toepassing.