We kunnen geen 'gourmet' meer zeggen maar een drupje van wat er nog open staat gaat er altijd wel in

We begonnen vandaag vroeg en we zitten er nog steeds. Arthur van Amerongen, auteur van wijngidsen en boeken over de drugshandel, verhalenbundels over zichzelf en zijn moeder, die ook gek was en schotschrijver van het schuinst marcherende water, signeert nog de hele avond uw jubelende welkomstwoorden als ook de zure oprispingen over zijn komst na zijn ontslag bij de Azijnbode naar GeenStijl. Maar het wordt een mooie reis, die Safari Eurabia langs de rafelranden van de omvolking in de grote steden, waar de grandeur van het Avondland langzaam maar onstuitbaar wordt verdrongen door vreemde luchtjes in het portiek. Want de pandemie gaat voorbij, maar de profeet, die blijft. Daar willen wij een eigen onverschrokken vrijdagprediker tegenover posteren. Omdat opgeven geen optie is. Maar nu eerst, nog een drupje voor Ome Tuur en alle alhier aanwezigen. Want de pretoogjes fonkelen en we gaan op reis. Wie weet waar het eindigt.

De Daghap wordt vandaag geserveerd door Poliswijzer.