Tendentieus, ongefundeerd & nodeloos kwetsend
22 resultaten - gesorteerd op:
Datum
 | 
Relevantie
#douglas murray

Diepte-interview Douglas Murray. Twee jaar na 'The Strange Death of Europe'

47 minuten Douglas Murray over de Stand van het Avondland, twee jaar na zijn boek over de vreemde dood van het Avondland. Het waard, is wat wij de moeite vonden.

Mooie man, mooi boek. De symptomen en prognose zijn vrij helder. Maar hoe komt het nou eigenlijk? Dat is een vraag die zelfs Murray niet echt beantwoordt, en dat zegt misschien ook wel genoeg. Hij beschrijft het als "an existential tiredness and a feeling that perhaps for Europe the story has run out and a new story must be allowed to begin." Maar waar komt dat nou in essentie vandaan? Die vraag beantwoorden is een beetje alsof je probeert te verstaan wat de wind zegt, of voorbij de ultieme biologische reductie uit probeert te leggen waarom cellen sterfelijk zijn. We kennen geen beschaving die de cyclus van barbarij > heerschappij > decadentie > verval > verovering door barbaren binnen/aan grens heeft kunnen ontsnappen, en we zien al helemaal geen reden waarom Europa de eerste zou zijn die het wel lukt. Dus misschien heeft ome Spengie toch gewoon gelijk, en ligt Europa er over 1000 jaar bij op een manier waarop we het met geen mogelijkheid terug zouden herkennen. Zouden de oude Atheners het geloofd hebben dat hun schatkist 2000 jaar later onder curatele stond van een vrouwelijk Germaans stamhoofd?

Nieuw Boek: Douglas is onderwijl in de sfeerverziekende identiteitspolitiek gedoken en heeft ook daarover een moetlees boek getikt: The Madness of Crowds.

Lees verder

Britse homo vraagt zich iets af over Pride Maand

"Could homophobia be on the rise?"

Gay = Real. Allah is not

Douglas Murray, welbespraakte Britse homoseksueel en u alhier welbekend, heeft zijn bijdrage aan de Pride Month ingeleverd bij UnHerd, en we noemen het een wrange verademing. Wij, saaie heteroseksuele mannen die in het weekend op de camping of de motormaaier zitten, of het juiste koppelstukje voor de tuinslang zoeken bij de bouwmarkt, mogen het eigenlijk niet te berde brengen, maar die hele Pride Month begint de laatste jaren wel een tikkie naar opportunisme te rieken. "As Pride day has moved into Pride week and now Pride month there has (in the UK at least) emerged a sense of over-reach", merkt ook Murray op.

Er is geen groot merk meer te vinden dat niet een van hun producten in de regenboogkleuren hult. De inschrijving voor de botenparade zit tot 2030 vol, maar de spoeling van seksueel afwijkend georiënteerden (mogen we dat nog zo zeggen? Ja, want dat maken we zelf wel uit - red.) wordt ieder jaar dunner om ruimte te bieden aan partijen, verenigingen en multinationals die op de drijvende bandwagen springen. In Engeland is het niet anders. Ook in London is iedere metrolijn een rainbow road en is het broodje BLT nu een sandwich LGBT. En wie niet springt, is homofiel een zure hetero, want homorechten zijn niet vanzelf, noch vanzelfsprekend tot ons gekomen - en dat is ook zo. Maar ze vieren een overwinning die al behaald is en daar is geen enkele lef voor nodig. 

Wat Douglas Murray óók opmerkt, is iets waar eigenlijk helemaal niemand vrijuit over kan spreken: ondanks alle homovriendelijke vooruitgang (en de soms opvallend onvriendelijke reflex van pro-gay progressives jegens mensen die niet luidkeels genoeg meegillen met het regenboogcarnaval), neemt homo-intolerantie toch toe in westerse samenlevingen. De reden - daar hoor je progressief links (en dus de media) niet over. Want de reden is islam. 

"A poll carried out in the UK 10 years ago found that exactly 0% of British Muslims had ‘tolerance’ for homosexuality. [A] survey carried out three years ago for Channel 4 found that a majority of British Muslims wanted being gay to be made illegal in Britain now."

"Fully 52% of UK Muslims thought there should be a punishment for homosexuality. Compared with only 5% of the wider population. If one community is growing in size, and that community has 10 times the negative attitudes of the wider community, then it would ordinarily be thought inevitable that there will be some impact on the wider society’s attitudes towards the matter."

Maar ja, verzucht Murray bij deze feiten: "Over the years, I have always been struck by how unnecessarily hard and painful it has been to make this point."

Social
Lees verder

Douglas Murray: 'Mensen werden ooit bewonderd om heldendom, nu om slachtofferschap'

Heads up! Dougie komt met een nieuw boek, genaamd "The Madness of Crowds: Gender, Race, Identity".

Hoogste tijd dus, om weer eens wat licht te laten schijnen over dingen die ertoe doen. Gender, ras en identiteit bijvoorbeeld. Inmiddels niks nieuws meer natuurlijk, maar het is toch elke keer weer gemoedelijk het ome Doug nog een keer op te horen dreunen. Al is het maar om z'n accent. Bovenstaand een stukje over de verheerlijking van slachtofferschap, en onderstaand eigenlijk ook, maar dan in een joodse Labour-context. Hele gesprek van een uur met @Triggernometry, na de breek!

Lees verder

Douglas Murray leest z'n boek 'The Strange Death of Europe' voor in Doha, Qatar. Brisant debat volgt

ACHTER VIJANDELIJKE LINIES

Douglas, mooie lul. Kennen we nu al een tijdje en dat boek van hem blijft een baken van dovend licht natuurlijk. Onlangs was-ie in Doha, Qatar, om deel te nemen aan een paneldebat over immigratie & Co. Want zoals u weet hebben ze debat daar erg hoog in het vaandel. """Gemodereerd""" door vileine schoonheid Ghida Fakhry, maar Douglas weert zich meer dan kranig.

Douglas Murray: Trump, Brexit en sneeuwploegpolitiek

Onderstaand is een vertaling van dit artikel in National Review. Hier een linkje naar ons interview met Douglas over zijn boek The Strange Death of Europe.

De stemming voor Brexit en op Trump zijn nu meer dan twee jaar geleden. En ondanks dat de meeste Brexit-stemmers weinig op hebben met de neiging die twee gebeurtenissen te linken, zijn ze onvermijdelijk vervlochten. 

Een neutrale manier om beiden te interpreteren zou "ontwrichting" zijn. Maar al snel werd er een scala aan voorzichtig kleinerende termen ("populist", "reactief", etc.) ingezet om te suggereren dat deze ontwrichtingen moreel niet neutraal waren. Al snel werd er een contra-narratief aangemeten dat veel verder ging. 

Het was de identieke aard van de tegenbeweging in beide landen die meteen opviel. Kort na de Brexit-stem werd het Britse publiek overspoeld met claims door de media dat er een sprake was van een "piek" in racistische incidenten, "hate crimes" en meer. Hoe mensen ook gestemd hadden, dit was oprecht alarmerend. Waren deze gevaren zo latent aanwezig dat ze nu gewekt waren, simpelweg omdat meer mensen "Leave" dan "Remain" aankruisten in het stemhokje? Twee maanden na de Brexit-stem werd een 40-jarige Poolse man vermoord in Essex. De pers en pro-EU-politici sprongen er bovenop. The Guardian claimde dat de moord "de realiteit van post-referendum-racisme blootlegde". Zelfs de conservatieve Telegraph suggereerde dat de moord angstig maakte dat "migranten het doelwit worden in post-Brexit hate crimes". Het hoofd van de Europese Commissie schoof de moord in de schoenen van "welig tierend populisme". 

Tegen de tijd dat de 16-jarige moordenaar een jaar later veroordeeld werd, was de media-aandacht al gaan liggen. Voor de rechtszaak werd duidelijk dat de moord het resultaat was van een zinloos handgemeen laat in de nacht. Vreselijk en verschrikkelijk, en een incident waar op zichzelf lessen uit getrokken zouden kunnen worden. Maar het ras van het slachtoffer had er niets mee te maken. En het besluit van het Britse publiek om de EU te verlaten ook niet.

Lees verder

Trailer. Nieuwe superheldenfilm gaat over islam

Eindelijk, de strijd tegen de échte eindvijand komt naar het witte doek!

Of in je eigen thuisbios want op 11 december komt de film online op islamandthefutureoftolerance.com. Moet je vast voor dokken maar dan krijg je ook wat: een enorm inclusief regie- en productieteam brengt Sam Harris, Maajid Nawaz, Douglas Murray en onze eigenste eigen Ayaan Hirsi Ali bij elkaar om de islam een verbaal pak rammel te geven. Actiescènes richten zich op Manchester, Parijs, Barcelona, Nice en London, het avontuur brengt onze helden van het Westen naar de Arabische wereld en terug. Hoe zal het aflopen? Zal de mensheid overleven? Of wordt het een explosief spektakel met een open eind? 11 december, op een downloadstream bij jou in de buurt! Inlezen? De film is gebaseerd op dit boek.

Harris vs Peterson: The Best Game in Town

Maar wat gelooft Jordan Peterson nou eigenlijk zélf? Dat is een vraag die al vaker is opgeworpen, en het bleek ook de belangrijkste vraag in het debat tussen de Canadese professor en zijn ‘uitdager’ Sam Harris, maandagavond in de O2 Arena in London.

Zo’n tienduizend toeschouwers hoorden het twee uur durende duel tussen rockster-professor Peterson en hyperrationalist Harris bijna ademloos aan. GeenStijl was er ook en zag atheïst Harris als winnaar uit de ideeënstrijd komen. We weten nog steeds niet waar Peterson precies staat, behalve dat hij een hekel heeft aan zijn ‘inner happy Auschwitz guard’.

Kan gewoon vandaag de dag: een klinisch psycholoog uit Canada, een neurowetenschapper uit de VS en een moderator uit Engeland (Douglas Murray, die met zijn boek ‘The Strange Death of Europe’ een paar noodzakelijke noten kraakte over de gevolgen van de falende migratiepolitiek van de EU) die duizenden mensen naar een enorme pop-arena trekken om een inhoudelijk, beschaafd en diepgravend debat te voeren over religie versus ratio. Een behoorlijk maar verre van volledig gevulde concertzaal vol mensen die bedachtzaamheid prefereren boven clickbait, trage, lang uitgesponnen gesprekken boven vluchtige talkshows en een eerlijke discussie van intrinsieke ideeën boven een waan van de dag waar immer het zwaard van de politieke correctheid boven hangt. Pretty awesome, right?

De tegenvaller van de avond is dat Harris en Peterson min of meer drie keer hetzelfde gesprek voeren, waarbij ze via drie verschillende routes op steeds hetzelfde eindpunt belanden: Harris’ hardnekkige rationele (en wetenschappelijke) atheïsme en Petersons wat zweverige, maar diepgewortelde overtuiging van het belang van de eeuwenoude overlevering van grote (Bijbelse) verhalen. Uiteraard komen ze daar niet uit, maar pas bij de derde poging leidt het tot een echte botsing tussen de twee, waar Harris de punten scoort die hem de debatzege brengen.

De sprekers: wie zijn dat eigenlijk?
Hier toch even een introductie van de debaters. Niet iedereen zal ze kennen, en de context is wel relevant. Wie ze al wel kent, kan skippen naar de volgende tussenkop.

Jordan Peterson (@) klom naar faam omdat hij bepaalde marxistisch-linkse (SJW-) wetgeving over genderaanduidingen in Canada niet wilde volgen. Zijn claims dat het totalitaire waanzin is om een strafmaat te stellen op het verplicht gebruik van niet-bestaande genders, leverden hem een online roem op die nooit is afgenomen. Net als de online haat, uiteraard. Peterson is sinds die bewuste video’s ("Professor against political correctness", hier) uit geen enkele debatsessie, talkshow of podcast weg te slaan terwijl zijn haters (uiteraard bijgestaan door de mainstream media) proberen om de man met de Kermit-stem als "racist", "vrouwenhater" of zelfs als een soort kwaadaardige 'profeet van de blanke alt-right’ te framen. 

Die verwijten zijn een gevolg van de gretigheid van de klinisch psycholoog om over dominantiestructuren (al dan niet bij kreeften) te oreren, op Carl Jung geïnspireerde (religieuze en mythologische) archetypes als morele leidraad te schetsen, en van zijn krachtige pleidooien waarin hij mensen oproept om ‘hun kamer op te ruimen’ teneinde hun leven op orde te krijgen en wat van zichzelf te maken. Die roep resoneert - toevallig cq kennelijk - vaker bij mannen dan bij vrouwen, en die mannen zijn ook nog eens veelal blank want we leven nog altijd in een voornamelijk blank westen, ergo: Peterson is een racist die vrouwen haat. Zo werkt dat, in 2018, waarin luisteren naar ’s mans standpunten veel te ingewikkeld is als je iemand ook gewoon simpelweg als kwaadaardig kunt brandmerken. (Onze Spartacus is ‘a really smart child’, las zijn boeken & luisterde zijn podcasts wel, en had in januari dit fijne interview met de prof.)

De wisselwerking tussen Petersons profetisch-professoriale pleitstukken, zijn critici (en lasteraars) en de meme-waardigheid van de man hebben er echter wel voor gezorgd dat hij een (groeiend) publiek heeft dat eerder als volgelingen betiteld kan worden dan als (kritische) lezers, luisteraars of leerlingen. Peterson verkoopt een gevoel van moreel leiderschap bij zijn vertellingen, waarin hij als een begeesterde goeroe zelfhulp propageert aan zijn publiek aan de hand van de grote (Bijbelse) mythes. Vanwege een ziekte bestaat zijn dieet bovendien enkel uit vlees, zout en bronwater (zijn dochter blogt er over). Kortom, in korte tijd is Peterson uitgegroeid tot een archetype uit zijn eigen grote verhalen. De meeste mensen in de O2 lijken op de superheld-professor afgekomen te zijn - maar een superheld die in zijn eigen status gaat geloven, heeft ook zijn zwakke plekken.

Sam Harris (@) verkoopt geen grote verhalen, maar scheermesjes van het merk Ockham. De Amerikaanse schrijver, podcaster en wetenschapper vraagt zich vooral af waarom morele waarden en zingeving zo nodig aan religie opgehangen moeten worden: religie dicteert niet wat goed of slecht is, want rede en ratio zijn veel betere gereedschappen om een ‘goed mens’ te zijn. Andersom kan de groepsdruk van georganiseerde religie leiden tot machtsmisbruik, onderdrukking, geweld en (dus) tot morele deprivatie, omdat de mens nou eenmaal een makkelijk te beïnvloeden “biochemische pop” is. Harris’ pad naar wat hij predikt bestond, behalve uit zijn studie cognitieve neurowetenschap aan UCLA, uit geestverruimende drugs (XTC, LSD), jaren van meditatie en een leerschool bij vrienden als Christopher Hitchens en Richard Dawkins, met wie hij samen met Daniel Dennett de ‘Four Horsemen of New Atheism’ vormde (klassieke kijktip). Zijn meeste bekendheid vergaarde hij - helaas - echter toen hij in 2014 in de Real Time-talkshow van Bill Maher ruzie kreeg met Ben Affleck, de acteur die nogal dom overkwam toen hij Harris een “racist” en een “islamofoob” noemde nadat die de gevaren van de radicale islam puntig benoemde (video hier). 

In de O2 Arena in London bleek Sam Harris ook het kryptoniet van Jordan Peterson.

Lees verder

Douglas Murray's essay over Tommy Robinson - nu met extragratis Nederlandse vertaling!

Onze favoriete cultuurchristennicht Douglas Murray schreef het meest complete verhaal over Tommy tot nu toe, dus dat willen we u natuurlijk niet onthouden. Onderstaand dus gratis in jullie taal.

Social

Tommy Robinson is een Britse politieke activist en "burgerjournalist" die bijna een decennium geleden bekendheid vergaarde toen hij de English Defence League (EDL) oprichtte. De EDL was Britse een straatprotest-beweging wiens doel waarschijnlijk het best samen te vatten valt als "anti-islamisering". Het ontstond in de stad Luton nadat een groep van lokale islamisten de thuiskomstparade verstoorde van een lokaal regiment dat terugkeerde van hun dienst in Afghanistan.

Vanaf het begin vroegen EDL-protesten aandacht voor zaken als sharia, islams houding tegenover minderheden en het fenomeen dat eufemistisch bekend zou komen te staan als "grooming gangs". In werkelijkheid ontaardden deze protesten vaak in hooliganisme en mild geweld (hierbij als vanzelfsprekend geholpen door zelf-omschreven "anti-fascisten"). De autoriteiten deden alles wat ze konden om de EDL te stoppen, en de media deed al het mogelijke om hen te demoniseren. In een voorproefje van wat komen zou, deden heel weinig mensen een inspanning hen te begrijpen. En niemand betaalde een prijs (veel mensen profiteerden er juist van) voor de claim dat de EDL simpelweg een fascistische organisatie was en dat iedereen die hen probeerde te begrijpen evenzo een fascist was. Het gebruikelijke verbod op brede generalisaties lijkt niet van kracht als de generalisatie die kant op kantelt. 

Ik interviewde Tommy Robinson vijf jaar geleden, nadat hij de EDL had verlaten (hij gaf zelf toe dat het hem niet gelukt was extremisten en daadwerkelijke neo-nazi's uit de beweging te houden). Zoals hij toen zei, een van de problemen als iedereen blijft volharden dat een bepaalde beweging een Vierde Rijk wil, is dat de mensen voor wie dat als een goed idee klinkt op komen dagen. Wat zijn andere tekortkomingen ook moge zijn, er is geen bewijst dat Robinson op deze manier denkt. Inderdaad, hij is ooit aangeklaagd omdat hij een nazi-sympathisant een kopstoot had gegeven nadat deze weigerde een EDL-protest te verlaten. Weinig mensen gaven aandacht aan zulke details. Het handgemeen werd gerapporteerd, de oorzaak niet. Het feit dat Robinson een nazi een kopstoot gaf verwerd tot alleen maar meer bewijs dat hij zelf een soort nazi moest zijn.

Lees verder

Pat Condell vertelt weer wat iedereen hier al weet

He ja godverdomme gezellig weer een zure zeikbrit die klaagt over islamitische indringers die hun achterlijke kutreligie komen opleggen aan een Europese bevolking die met de kop in de eigen deugstrop hangt te wachten tot de volgers van Mohammed het krukje onder ze vandaan schoppen. VROEGER VIEL HIER NOG WEL EENS WAT TE LACHEN. En ja, het is ook wel vermoeiend hoor. Of het nou het verfijnde venijn van Douglas Murray is of het verbale vitriool van voorheen-cabaretier (!) Pat Condell, zijn hier echt nog mensen die iets nieuws horen in zo'n donderpreek? Niet veel, waarschijnlijk. Hier is iedereen al red-pilled & woke. En toch. Hij zegt wel waar het op staat. En dat hoor je dan weer nooit in de MSM. Bovendien willen wij ook wel eens gewoon rustig zuipen en een ander aan het woord laten. Prettig weekend, lui.

GSTV Diepte-interview. Douglas Murray over The Strange Death of Europe

Ja daar is ie dan. Zijn we stiekem toch wel trots op: een half uur lang Douglas Murray met een diepte-interview op de GeenStijl.

Douglas Murray, de Britse raspessimist die met een grote glimlach op zijn gezicht met adembenemende eloquentie het immigratie- en integratiebeleid van de Europese politieke klasse in de afgelopen zestig jaar fileert, zit dus op de GeenStijl. U kent Murray uit Het NOS Journaal Nieuwsuur VPRO Boeken NTR De Halve Maan Rembo & Rembo Studio Voetbal Tijd voor MAX niet van de 'nieuws van alle kanten' NPO dus dat zit wel snor. Het blad voor zijn mond is al jaren zoek en ook tegen onze Tom Staal houdt de schrijver van rammende bestseller The Strange Death of Europe zich niet in. Bemmende verplichtende KIJKTIP derhalve op deze gure zomeravond. En stuurt u ook een linkie door naar de GroenLinkse buurman.

bespaartips: Energie vergelijken | Autoverzekering vergelijken | Zorgverzekering vergelijken