Journalisten: 'Hoogleraar @UniLeiden Kinneging intimideerde ons in rechtbank na zaak-Sahla'

Een Kinnegingetje doen

U kent Andreas Kinneging wellicht als die lollige twitteraar op X, of als oud-Nederlands kampioen gewichtheffen, of als prominente hoogleraar van de eerbiedwaardige Universiteit Leiden, die in opspraak kwam omdat hij studenten geïntimideerd zou hebben, of toch als die man die in 2012 Rutger Castricum (onder luid applaus van twitteraar en thans CDA-Kamerlid Tijs van den Brink) dreigde in de plomp te gooien. En hee, een vos verliest wel zijn haren maar (die was hij al kwijt, red.) niet zijn streken. Vorig jaar was Kinneging, als voorzitter van de stichting 'Famula Boni' aanwezig bij de door die stichting en Soumaya Sahla verloren rechtszaak tegen de neef van Frits Bolkestein over het woord 'ontfutselen'. Vandaag schrijft Ton F. van Dijk in een artikel over die stichting, waarin tevens wordt vermeld dat Kinneging als voorzitter is opgevolgd door (nul keer raden) Soumaya Sahla, ook nog even over een incident in de hal van de rechtbank:

"Tijdens de mondelinge behandeling toont rechter Pott Hofstede zich kritisch over de rol van de stichting in de procedure. Na afloop richt Andreas Kinneging zijn woede niet op de rechter of Martijn Bolkestein, maar op de journalist die het oorspronkelijke artikel in HP/De Tijd (dat is dus Van Dijk zelf, GS) schreef.

Marc Belinfante, journalist van EenVandaag, die bij de zitting aanwezig is, beschrijft de gebeurtenis later als volgt: “Ik heb het incident als grensoverschrijdend ervaren. Het is dat ik wist dat er in een rechtbank parketpolitie en beveiliging rondloopt, anders had ik me beslist zeer onveilig gevoeld.”"

En nou wil het toeval dat GeenStijl een uitgebreidere verklaring van Marc Belinfante over het incident in handen heeft. Daarom hebben wij Andreas Kinneging gebeld voor wederhoor en kregen te horen dat de verklaring volgens hem "totale onzin" is. "Ik heb de heren uitgelegd wat het principe van hoor en wederhoor betekent. Mevrouw Sahla was ook aanwezig bij het gesprek en herkent zich net als ik niet in de omschrijving." 

Daarnaast meldde Kinneging nog dat Belinfante en Van Dijk volstrekt onbetrouwbaar zijn, wat zou blijken uit de stukken van Van Dijk (hierrr een leestip, red.). Verder liet hij weten geen tijd meer te willen besteden aan deze zaak omdat hij zich met belangrijke dingen bezighoudt, en raadde hij ons aan hetzelfde te doen. Dat advies nemen wij uiteraard ter harte, maar niet voordat we de complete verklaring van Belinfante met u hebben gedeeld, opdat u zelf kunt oordelen. Na de breek!

"Na afloop van de civiele rechtszaak tussen de familie Bolkestein en Soumaya Sahla vond er in de hal van de Haarlemse rechtbank een ontmoeting plaats tussen Andreas Kinneging en Ton F van Dijk.

Ik herinner me dit als een onaangenaam incident. Ik zag van afstand hoe Van Dijk in gesprek raakte met Kinneging. Ik hoorde hoe Kinneging Van Dijk aansprak over een eerdere publicatie in HP/DeTijd.

Kinneging noemde Van Dijk op luide toon “dementerend“. Van Dijk bleef rustig en diende Kinneging van repliek. Kinneging nam tijdens deze woordenwisseling (Kinneging was duidelijk niet in voor een echt gesprek) middels zijn lichaamstaal een houding aan die op mij overkwam als intimiderend en dreigend.

Kinneging vroeg mij: “Wie bent u dan wel?”

De woordenwisseling duurde alles bij elkaar enkele minuten. Kort wellicht, maar wel intimiderend, ietwat dreigend ook en dat was beslist de bedoeling van Kinneging.

Ik kan me ook nog herinneren dat hij net iets te dichtbij ging staan. Niet een afstand die past bij normaal sociaal verkeer. Ik heb best diverse meningsverschillen met politici gehad, maar dan draaide het om elkaars argumenten. Hier kreeg de dreigende houding van Kinneging de boventoon.

Ik heb dat als schokkend ervaren. Ik vind dit ongekend gedrag dat niet past bij een hoogleraar. Ik kreeg het gevoel dat zijn non-verbale agressie ieder moment kon omslaan naar fysieke agressie. Het is te idioot dat een hoogleraar je in een hal van een rechtbank zo’n gevoel kan geven. Ik ben echt niet van papier-maché. Heb als journalist in heel veel rechtbanken gestaan, maar nooit zoiets meegemaakt.

Al met al is dit de Universiteit Leiden onwaardig. Het vileine van non-verbale agressie is dat je erbij moet zijn om het te voelen. Ik heb het incident als grensoverschrijdend ervaren. Het is dat ik wist dat er in een rechtbank parketpolitie en beveiliging rondloopt anders had ik me beslist zeer onveilig gevoeld. Ik ben als journalist in tal van rechtbanken geweest. Verhitte rechtszaken bezocht, maar nooit heb ik dergelijk grensoverschrijdend gedrag ervaren van iemand van dit niveau in de hal van een rechtbank."

Marc Belinfante
Parlementair verslaggever EenVandaag