GS Antwoord Service: VPRO boos op GeenStijl Premium Podcast over geradicaliseerde vrouwen

Spraakmakende Podcast blijkbaar (tweede helft alleen te zien voor PREMIUM LEDEN, slechts 5 euro per maand)

Bovenstaande VPRO-makker Bep Leendertse bekritiseert het GeenStijl-segmentje (onderstaand) waarin aan de hand van dit onderzoek in The New Statesman met de titel 'Revealed: the new radicalism among young women' onder 2.000 Britten onder de 30 betoogd wordt dat vrouwen verder naar links opschuiven, dan mannen naar rechts. The New Statesman is overigens een blad van echt links signatuur, dat de voormalige hoofdredacteur Jason Cowley beschrijft als "of the left, for the left", maar dat terzijde.

Leendertse nuanceert zijn eigen stellige video zelf trouwens ook al in de comments: "Klein beetje in his defense: als je het artikel leest, wat dus best wel wankele claims maakt als je vervolgens echt naar de data gaat kijken, lijkt het misschien een beetje zo. Natuurlijk nog steeds geen reden om niet kritisch te kijken naar een onderzoek voordat je het gaat aanhalen als een soort bewijs voor een “femosphere”."

Afijn, daar gaan we. Aangezien het in de systeempers altijd gaat over de 'Manosphere' en hoezeer jongens naar rechts zouden radicaliseren, stellen wij aan de hand van dat onderzoek dat jonge vrouwen verder naar links opschuiven, dan jongens naar rechts. Waarom? Omdat volgens dit onderzoek vrouwen juist negatiever staan tegenover mannen, dan mannen tegenover vrouwen, en vrouwen minder tolerant zijn voor afwijkende politieke opvattingen in (potentiële) partners aangaande immigratie, Israël, Trump en 'social justice'.

Vooral dat laatste is toch wel een kerneigenschap van radicalisering, maar precies dat punt negeert Leendertse volledig in zijn video.

Over het algemeen lijkt het betoog van Leendertse hierop neer te komen: de bevindingen die op basis van de data in het artikel neergeschreven worden kloppen niet, maar het zou juist wel moeten kloppen, omdat vrouwen "volgens mij heel terecht boos zijn over het feit dat ze nog steeds worden benadeeld in de maatschappij, en zich hard maken voor de veiligheid, gezondheid en kansengelijkheid voor vrouwen en minderheden."

Specifiek betoogt Leendertse aan de hand van de dataset achter dat onderzoek (download excel sheet hier) dat onze stelling niet klopt, omdat:

1. Mannen positiever zijn over socialisme dan vrouwen: 24% mannen vs 19% vrouwen 'zeer positief' en 33% mannen vs 30% vrouwen 'redelijk positief'. Dat mannen positiever zijn over communisme dan vrouwen: 15% mannen vs 11% vrouwen 'zeer positief' en 25% vs 20% 'redelijk positief'. Dat mannen positiever zijn over milieuactivisme dan vrouwen: 31% mannen vs 28% vrouwen 'zeer positief', en (hier net andersom), 32% mannen vs 33% vrouwen 'redelijk positief'. 

2. In totaal 76% van de vrouwen een 'zeer positief', 'redelijk positief' of 'neutraal' beeld van mannen hebben. Uitgesplitst: 18% is 'zeer positief', 32% is 'redelijk positief' en 26% is neutraal.

3. Ongeveer een kwart van de vrouwen zou zich 'niet veilig' voelen bij mannen.

Repliek

1. Het kan zo zijn dat mannen positiever zijn dan vrouwen over communisme, socialisme en milieuactivisme, maar dit ondergraaft dan toch ook het Manosphere-sentiment dat jonge mannen naar rechts radicaliseren?

2. De presentatie van deze cijfers gaat voorbij aan het enige punt dat we werkelijk maken, namelijk dat er alsnog wel een groot verschil zit tussen hoeveel vrouwen negatief zijn over mannen vs andersom. Zie onderstaande tabel uit het artikel: 24% van de vrouwen is negatief over mannen, vs 7% van de mannen negatief over vrouwen.

3. De bewering dat 'een kwart van de vrouwen zich niet veilig voelt bij mannen' luidt uitgesplitst: 16% 'redelijk mee eens' en 8% 'zeer mee eens'. Deze bewering nemen we voor waar aan, maar daar mag wel bij opgemerkt worden dat dit niet komt door een kwart van alle mannen, maar door die vervelende minderheid die hen echt dat onveilige gevoel geeft. Leendertse beweert overigens niet dat dit door een kwart van alle mannen komt, maar dat lijkt vaak wel het heersende sentiment in de discussie.

4. Het betoog van Leendertse negeert de belangrijkste bevinging volledig, namelijk dat vrouwen veel minder tolerant zijn voor afwijkende politieke opvattingen aangaande immigratie, Israël, Trump en 'social justice' in de bredere zin. The New Statesman schreef dat zelf als volgt op:

"One in four young women say that their partner having different political views to them would be a red flag in a relationship. However, on particular political issues, women’s stance is more hard-line. Six in ten say they would find it difficult to date someone who disagreed with them on the Palestine/Israel conflict, or who did not share their views on Donald Trump. Seventy-four per cent say they’d find it difficult to be in a relationship with someone who did not share their views about social justice. Young women are also more likely than young men to say that they would not have a relationship with someone who disagreed with them over immigration."

Uitgesplitst zou dit per thema een reden zijn om helemaal niet met iemand te kunnen daten:

- Immigratie, 28% van de vrouwen vs 21% van de mannen.
- Israël/Palestina, 29% van de vrouwen vs 19% van de mannen
- Trump, 33% van de vrouwen vs 21% van de mannen
- LHBT-rechten, 36% van de vrouwen vs 29% van de mannen

Gemiddeld liggen mannen en vrouwen 9 procentpunt uit elkaar in de stelling dat een partner met andere politieke opvattingen over die kwesties geen optie is. Waarom zou je die 9 procentpunt niet radicaal mogen noemen, als precies de intolerantie voor andere opvattingen een eigenschap is van radicalisering?