UvA willigt eisen Palliedemonstranten in, alle samenwerkingsverbanden met Israël de prullenbak in

Zo gaan die dingen

Hee dat is opvoedkundig gezien helemaal niet zo handig. De Universiteit van Amsterdam, die afgelopen jaar afwisselend dienst deed als anger room en oorlogsgebied, is zeer te spreken over de jongvolwassenen die de hele tijd zeiken over de hoogte van hun studieschuld, maar er niet voor terugdeinzen om voor 4,1 meloen pietermannen schade aan te richten aan het instituut waar ze onderwijs volgen. Ja we kunnen dit ook niet mooier maken dan het is: geweld, meer specifiek vandalisme, loont, dus sla in godsnaam iemand in elkaar, bestorm het lokale PostNL-punt, smijt ammoniak op de Albert Heijn-medewerker die steekproeven uitvoert bij de zelfscankassa. De UvA is ontzettend bij zichzelf te rade gegaan en is tot de conclusie gekomen dat ze doods- en doodsbang zijn het roerend eens zijn met de gemaskerde twintigers die allemaal dingen van ze eisen en achter elke spreekstoel een genocidegoeroe zien. Om strategische redenen is niet gekozen voor een helder statement maar voor een nieuw concept toetsingskader voor samenwerkingen, een bureaucratische gifgasaanval op banden met Israël en Israëlische instituties. Bestaande samenwerkingen worden herzien, toekomstige worden krieties getoetst. Een hartstikke overzichtelijke checklist die er met terugwerkende kracht voor zou zorgen dat alle verbanden met Israël eigenlijk meteen op die noodlottige ochtend van 7 oktober verbroken hadden moeten worden. Want ja, controversiële geopolitieke context hè, daar willen we natuurlijk zo min mogelijk mee te maken hebben.

Het goede nieuws: nu de UvA stopt met controversieel genocideren is dat hele conflict vast in een mum van tijd opgelost, en kunnen wij ons eindelijk weer fulltime gaan storten op onze eigen tribale oprispingen, zeg eens wat, stad versus platteland of zo. 

Zin in.