Niet ons probleem

Pakt de Taliban na het vertrek van de VS hun land eindelijk terug van de Amerikaanse marionetten, staan de verslaggevertjes bij het Pentagon meteen te vragen wanneer de Air Force extra vliegtuigen stuurt. Mooi niet dus. Dit is de nieuwe realiteit en ze zoeken het zelf maar uit. Of in politiek correctere woordvoerderstaal: "It’s their country to defend now. It’s their struggle." Uit medelijden gooien ze deze laatste drie weken nog een paar bommetjes op de oprukkende Taliban-strijders, maar voor de rest zijn de  Amerikanen er helemaal klaar mee. Voor de sier leiden ze vredesbesprekingen, maar we verwachten niet dat de Taliban daar veel gaat toegeven op het moment dat ze zwaar aan de winnende hand zijn (gisteren weer twee provinciehoofdsteden erbij). Ondertussen begint de tijd voor onze oude bondgenoten te dringen. Tolken die de Nederlandse strijdkrachten hielpen tijdens onze missie in zandbakkiestan vrezen voor instant executie zodra de Taliban hun woonplaats binnenrolt en Nederlandse hulp blijft uit. Bente accepteert met plezier 600, 700, 800 Miele-ontvangers per week, maar voor die paar tolken die onze nationale helden bijstonden is blijkbaar geen plaats. Kom op recesgangers, fix dit snel voordat de Taliban hun hulp vertaalt naar een doodvonnis.