Gelukkig hebben we nog een ansicht en herinneringen

Kent u het nog, dat tuinpad? Wij ook niet. Niet meer althans, want het is WEG. Of een kerk, een kar met paard? Verdwenen. Een kroeg? In Varik: foetsie. Een juffrouw op de fiets? Fatbike. Ja maar het raadhuis met een pomp ervoor? Spoorloos. En de zandweg tussen koren door dan? Pleite. Wat te denken van het vee, de boerderijen? Gestorven, verkocht. Simpele huizen tussen groen? Afgeschaft. Bank van Mien? Wegbezuinigd. Of haar dressoir? Vernietigd. En plastic rozen? Verwelkt. Beatlehaar? Afgeknipt. Hoge bomen? Vermist. Dorpelingen? Vertrokken. Dorpsjeugd? Zoek. De televisiequiz? Weggevaagd. Heg van Gerda Winkelman? Gesnoeid door Dorien Winkelman, haar dochter die het niet op heggen heeft en misschien ook wel vertrekt uit Het Dorp wat op zich niet per se slecht nieuws betekent eigenlijk. Voorgoed? Voorbij gegaan. Voorzieningen? Op grote afstand van Het Dorp. Ketelhaven? Geïsoleerd. Deurne? Nostalgie. Moerdijk? Geen moer van over. Wat blijft er nog over van Het Dorp? Niets. Of alleen Meerdijk. Doodsangst misschien.