Het is toch wat

Stel: het wordt echt november. En er komen verkiezingen. Met een uitslag. En daarna komt er een formatie. Met een verkenner die niet een mastodont is uit de partij van Rutte, een andere verkenner die niet jarenlang met Rutte heeft samengewerkt, ze gaan niet samen met Rutte over een functie elders praten en daar dan niet later samen met Rutte over liegen. En stel er komt dan een nieuw kabinet. Dan gaat Mark Rutte dus echt weg. En heeft Nederland opeens een premier die niet de langstzittende premier is, en een premier die ook niet Mark Rutte is. Dat zou toch wat zijn. Je kunt het je haast niet voorstellen. Of zoals ze bij de NOS zeggen: "De wereld van twaalfjarige kinderen in Nederland verandert drastisch deze maanden: na de vakantie naar de middelbare school en dan ook nog het vertrek van de enige minister-president die je ooit hebt gekend." Wij zouden willen zeggen. De wereld van dertienjarige kinderen in Nederland verandert ook drastisch, en die van veertienjarigen, van vijftienjarigen, van twintigjarigen, van vijfentwintigjarigen, van eenendertigjaren, van zevendertigjarigen, van vierenveertigjarigen, van tweeënvijftigjarigen, van eenenzestigjarigen, van eenenzeventigjarigen, van tweeëntachtigjarigen en van al die andere jarigen ook. En misschien de wereld van de mensen die nog lang niet jarig zijn het meest. Want binnenkort, als de voortekenen ons niet bedriegen, is Nederland echt RUTTEVRIJ.