Dit is een verhaal over Sanne en Kevin. Sanne en Kevin komen uit hetzelfde dorp en hebben samen op de basisschool "De Wegwijzer gezeten". Sanne had 544 voor haar CITO en Kevin 520. Jammer, want ze speelden altijd samen. Sanne mocht naar het Atheneum in de grote stad, maar Kevin bleef op de scholengemeenschap in het dorp. Sanne haalde haar vwo en ging lekker international social studies doen in Utrecht, want ze was nu eenmaal blond en had een redelijk anoniem knap gezichtje, dus dan moet dat. Kevin werd lasser. Sanne ging bij GroenLinks. Sanne draagt bij aan een cultuur waarin de helft van de bevolking een totaal nutteloze dozenschuiver is, want ze kan helemaal niets maar ze heeft wel een paar prachtige modellen en Engelse woorden geleerd. Kevin verdient meer dan een ton per jaar want er zijn veel te weinig lassers. Toch praat Sanne de hele dag mensen aan dat hogeropgeleiden belangrijker zijn, waardoor Kevin zich schuldig voelt. Kevin wil nu ook "student" genoemd worden, ook al dragen studenten in het hypergeïnflateerde fophogeronderwijs niks bij en lassers wel een heleboel. Verdrietig verhaal he? Jammer dat er geen happy end aan zit, want dit is Nederland, waar allemaal stuurgroepen en werkcommissies van bazelmuppets denken dat je de maatschappij verandert als je de taal inpakt in bubbeltjesfolie. Noem MBO'ers gewoon wat ze zijn: MBO'ers. Mensen die wat kunnen. Laat "deelnemers" maar zitten en reserveer "studenten" maar gewoon voor idioten die denken dat modelletjes vouwen in krukkig Engels het alfa en omega van maatschappelijk nut is.