Ze vroeg ons om een petitie. We gaven haar vlak voor het reces nog een paar maanden salaris.

Stel. U bent een columnist in een sjieke avondkrant en u begint een intens nare mediacampagne om een blog waar u het niet mee eens bent het zwijgen op te leggen. 

Stel. De sjieke avondkrant waar u voor schrijft begint een halfjaar later een intens nare mediacampagne met ranzige leugens (en stel, die ranzige leugens worden blootgelegd door het blog dat ondanks uw actie nog steeds bestaat) om een Kamerlid monddood te maken, en pleit in het hoofdredactioneel commentaar voor diens opstappen.

Stel. Dat ene Kamerlid begint een tijdje later een partij en u zegt uw column op om u aan te sluiten bij die partij.

Stel. U komt voor die partij in de Tweede Kamer, gaat akkoord met een coalitieakkoord maar stapt dan na een tijdje alsnog op omdat u het niet eens bent met uw collega's, waaronder dat ene Kamerlid. 

Stel. U wordt daarna alsnog directeur van het wetenschappelijk bureau van die partij.

Stel. Nadat het kabinet demissionair is geworden, maar twee dagen voor het reces, gaat u opnieuw de Tweede Kamer in, en zegt te gaan solliciteren voor een plek op de lijst bij de nieuwe verkiezingen.

Stel. U zegt ervoor gekozen te hebben om niet op de lijst voor de nieuwe verkiezingen te komen, omdat u 'grotere afstand tot de politiek' wilt bewaren.

Stel. U kunt daarna terug naar uw column in de sjieke avondkrant (die niet meer zo sjiek is, en ook geen avondkrant) om in de eerste aflevering meteen een grote muil op te zetten over wat er is mis met... Brussel.

Wij willen graag van u weten: zou u dit doen?