Soma schoot zomaar

Het is niet altijd geen Henk of Kees maar het is dus weer geen Henk of Kees. De gozer die gistermiddag op de NDSM-werf in Amsterdam na een ruzie over het aanlijnen van een hond voor de ogen van een vol terras iemand doodschoot is Amin D., een 37-jarige Somaliër uit Amsterdam-Noord. Het is, geheel niet verrassend, geen lieverdje. Hij kwam volgens Het Parool al in aanraking met justitie na onder andere een eerdere poging iemand dood te schieten en een zware mishandeling. Hij zat al verschillende keren vast, waaronder in de PI waar slachtoffer Marcel (61) werkzaam was. Of de twee elkaar kenden is nog niet bekend. Buurtgenoten hadden wisselende indrukken van Amin. De een zag hem als een "creep" en de andere weer als een "engerd". Ook zijn broer schijnt de boel regelmatig flink te terroriseren, met eveneens zware mishandelingen op zijn kerfstok. Amin zelf stond bekend als "wapenfanaat". Het kon kennelijk allemaal zijn gangetje gaan. Guur type, gruwelijke misdaad. Bah.
Update - De familie van het slachtoffer benadrukt tegenover Crimesite dat een 'ruzie over de hond' niet de aanleiding was voor de schietpartij, maar dat de dader het slachtoffer herkende uit de gevangenis. "Het slachtoffer zat buiten op het terras toen de dader passeerde met zijn hond en een tasje om zijn nek. Hij herkende de medewerker van de PI Zaanstad en sprak hem aan over zijn verblijf in de PI, zegt het familielid tegen Crimesite. Hij baseert zich op wat hem is verteld door de vrouw van het slachtoffer die tijdens de fatale schoten ook op het terras aanwezig was, net als zijn kinderen. 'Door jou zit ik aan de medicijnen', zou de schutter hebben gezegd, verwijzend naar de zware tijd die hij binnen zou hebben gehad. Hij was erg boos en op een zeker moment 'haalde hij een vuurwapen uit zijn tasje en begon te schieten'."

Update 30-09 - Het OM bevestigt dat dader Amin D. en het slachtoffer elkaar kenden. "Uit het onderzoek tot nu toe is duidelijk geworden dat de verdachte het slachtoffer kende uit de Penitentiaire Inrichting (PI) Zaanstad waar het slachtoffer werkzaam was toen de verdachte daar een aantal jaar geleden gedetineerd zat. Na een kort gesprek met het latere slachtoffer liep de verdachte het terras af maar hij keerde kort daarna terug waarna hij meerdere keren op het slachtoffer schoot."

Soep van de Week in het StamCafé

Soms zie ik een kop in een krant en dan begint het te ratelen in mijn kop. Gisteren zag ik deze in de roeptoeter van burgemeester Halsema: Amsterdamse Somaliër Mustafa A. (27) blijft in cel voor dodelijke schietpartij in Fuengirola, Spanje. 

De combinatie van deze woorden werkt bij mij zoals dat flinterdunne chocolaatje zijn digestieve taak vervulde bij Mr. Creosote in the Meaning of Life (maître d' John Cleese: “And finally, monsieur... a wafer-thin mint.”) 

 “Amsterdamse Somaliër”" werkt bij mij dus bijzonder laxerend. Ik ga hier niet epibreren over de definitie van een “Amsterdammer”, maar ik wil wel even kwijt dat Mustafa A. niets, maar dan ook niets te maken heeft met mijn Amsterdam.  Ik schud toch even snel uit de losse pols een paar echte Amsterdammers: Rembrandt van Rijn, Baruch Spinoza, Bet van Beeren,  Johnny Jordaan, Willy Alberti, André Hazes, Conny Mus, Tol Hansse, Johan Cruijff, Majoor Bosshardt, Louis Davids en Simon Carmiggelt. Henk Spaan (per adres Paviljoen 3, Rosa Spierhuis te Laren) doet altijd heel erg Amsterdams, maar komt uit Heerhugowaard, het purgatorium van Nederland. Laat ik Henk van Mokum niet vergeten! U heeft ongetwijfeld nog nooit gehoord van deze kanjer, maar luister maar eens naar zijn hommage aan Johan Cruijff. Henk (1942-2017) was wereldberoemd in de Jordaan en ik kwam hem altijd zuipend en zingend tegen in Rooie Nelis, het café van Blonde Sien en Gerrit Blommers in de Laurierstraat. Hier ziet u hem bij de cd-presentatie van de legendarische Leo Fuld in Eik en Linde in Amsterdam, met unieke beelden van een piepjonge slanke Tuur en de onvergetelijke Paul Damen.

Werkelijk een weerzinwekkend verhaal

Het Westerpark te Amsterdam is doorgaans een gezellig park, druk ook, maar op een nacht in mei 2024 bleek het vooral een horrorpark. Somaliër Mohammed H. kreeg een toen 20-jarige vrouw in zijn vizier in de Spaarndammerstraat, gelegen nabij het park. Hij volgde haar, besloop haar en viel aan. Hij sleepte haar voorts naar het Westerpark, klemde haar nek dicht, mishandelde haar, poogde haar te verkrachten en zei meermaals dat hij haar zou vermoorden. Er fietsten nog mensen voorbij, die stopten wel, maar fietsten gewoon verder toen zij het gegil hoorden. Gelukkig belde een omwonende, die zei dat het klonk alsof de vrouw aan het vechten was voor haar leven, 112, zodat de politie de smeerlap kon oppakken voordat het te laat was. Een absolute gruwelnacht, die vreemd genoeg tot AT5 er gisteren een bericht aan wijdde, nergens aandacht kreeg. Tot grote, begrijpelijke frustratie van het slachtoffer en haar advocaat Chris Sent (zie hierboven).

Tegen de Somaliër Mohammed H., die op zijn zevende naar Nederland kwam en in het bezit is van een acht kantjes tellend strafblad, is door het OM een gevangenisstraf van 5 jaar geëist. Tijdens de zitting trok hij zijn mond niet open en werkte hij niet mee, terwijl de voor het leven getekende jonge vrouw hoopte op een verklaring. Maar die is er vaak niet bij dit soort gekken. En geen 'Wij eisen de nacht op'-campagne die daar wat aan verandert. Wat de rechter van de zaak vindt horen we over twee weken.