Jezus wat een agressie in The Economist!

Het ironische van de ironie is dat het op een gegeven moment geen ironie meer is, maar een social media post waarin 9 grappen zo dodelijk ernstig besproken worden dat je denkt dat je in een soort eindeloze redactievergadering van Lubach terecht bent gekomen. Maar goed, dit is nu waar we zijn als Westerse beschaving. Een post op twitter van 'auteur' Saul Sadka die zijn lezers oproept piswoest te worden op een tijdschrift dat geen aanhalingstekens gebruikt als Amerika de Grote Satan wordt genoemd. Terwijl. Als je wrede dictators niet eens meer een sarcastische trap na mag geven. Waar vechten we dan in vredesnaam voor?

(LIVEBLOG IRAN HIER)

Beter kunnen = uploaden

Beste redactie,

Toen ik jullie post zag over het opiniestuk van Mart Graef, en het stuk zelf las, dacht ik... dat kan beter.

Hierbij mijn - zeer ironische - antwoord op Dhr Graef. Mochten jullie het wat vinden, doe dan vooral een knip/plak.

Okee (red.)

De verkiezingen zijn voorbij; de gewone mensen hebben gewonnen en de elite heeft verloren. Dat is natuurlijk heel vervelend voor die tweede groep, al hebben ze het er ook wel naar gemaakt. Maar ze zijn natuurlijk wel beter dan een ander. Misschien wil de elite zich terugtrekken in een donker hoekje en zich daar stilhouden, maar eigenlijk hebben ze gewoon medelijden en ondersteuning nodig.

We kunnen ons ook gewoon aanpassen aan de elite en eindelijk eens zoals zij gaan doen. Toegegeven, dat is makkelijker gezegd dan gedaan. De elite zegt niet waar het op staat, zoals: “Als je in tien jaar tijd voor meer dan vijf procent van je totale bevolking aan immigratie hebt, en geen aandacht aan integratie besteedt, verandert per definitie de cultuur van je land.”