Feynman en/of Feiten – De Nederlandse droom

Zonder zakgeld en technisch onderwijs loopt onze economie vast

Socialisten willen graag in Nederland vermogensgroei even zwaar belasten als inkomen. Dan gaan we hier naar 35,6%, terwijl België 10% wilde. Files om daar te tanken zijn u bekend. Extra inkomen in de nieuwe box3 geeft een verlaging van heffingskortingen en toeslagen, de marginale belastingdruk gaat voorbij de 42,4%, tot 54,2% voor AOW’ers.

Helaas vergeten socialisten dat een baan slecht te verhuizen is, maar de hoofdkantoren van multinationals zoals Shell of Unilever vluchten eerder voor dividendbelasting. Een rijke familie hoeft hooguit een trust te openen of opa op het vliegtuig te zetten, dat gaat nog sneller. Echte rijkdom is te fluïde voor nationale belastingdruk, dit treft louter arbeiders.

Frankrijk verhoogde hun vermogensbelasting, in 2025 vertrokken 800 miljonairs, en in 2027 zullen er nog eens 7000 vertrekken. Deze historische schatting kwam voor de recente totale destructie van scholen, winkelstraten en binnensteden. Waarom zou een rijke familie fors gaan betalen om in zo’n shithole te blijven wonen!?

Die Franse rijke families zien ook zes procent begrotingstekort en 119% staatsschuld die Frankrijk heeft. Zij zien dat het feestje voorbij is en de Troika al aan het rekenen is. Die blijven met hun bezit en bedrijven niet hangen totdat er nieuwe belastingen, brandstichtingen of plunderingen komen. Die verlaten het zinkende schip.

Het Verenigd Koninkrijk probeerde ook de gaten in hun weggeeffeestjes te dichten door de rijken te belasten. Chris Rokos vluchtte naar Griekenland, tikt daar jaarlijks lachend een flat tax van een tonnetje af en de Britse overheid is alleen al voor hem 330 miljoen pond per jaar armer. Wie gaat er een ton per dag betalen voor pretpark London?

Noorwegen verhoogde in 2022 hun vermogensbelasting van 0,85% naar 1,1%. 54 miljard aan bezit vertrok en de Noorse staat zag de opbrengst van hun vermogensbelasting kelderen in plaats van stijgen. De schade is een half miljard per jaar, elk jaar. Een permanente vakantie in een belastingparadijs is veel goedkoper en leuker dan betalen.

Terwijl deze discussie liep, zijn vele particuliere verhuurwoningen al verkocht. De angst voor een aanwasbelasting en liquiditeitsproblemen was al genoeg voor een destructie van de verhuurmarkt. Dit kostte vele kleine zelfstandigen hun pensioen. Een eventuele exit-tax komt een paar jaar te laat, ze zitten al in België, Spanje en Duitsland.

Onze belastingverhoging op bezit raakt vooral de arbeidersklasse die niet weg kan, waarvoor exotische belastingconstructies te duur zijn in onderhoud. Het geeft hun een fiscale prikkel om geld te verbrassen, het saboteert hen te sparen voor een eerste huis, isolatie, een warmtepomp, een elektrische auto of de studie van kinderen.

Het blokkeert ook kleine ondernemers om genoeg startkapitaal te verzamelen om een leuk idee om te zetten in een goedlopend bedrijf. De motor van onze economie, het MKB, mag geen nieuw bloed. Wie gaat nog risico’s nemen, jaren in de afgrond staren en glas kauwen, als je de winst vooral moet afgeven en een eventueel verlies je huisje kost?

Wie de belastingen op inkomen en vermogen wil gelijktrekken, zou ook eens mogen overwegen de inkomstenbelasting te verlagen. Miljoenen volwassenen krijgen hun eigen geld terug in de vorm van toeslagen, maar alleen als ze daarmee kinderopvang, huur of zorgverzekering betalen. Ze mogen niet zelf kiezen, te arm voor creatieve oplossingen.

Binnen de VS wordt ongeveer 40% van alle belasting betaald door de rijkste procent. Jeff Bezos stelt voor de inkomstenbelasting voor de onderste helft van de samenleving zoals verpleegsters, docenten, brandweer en politie gewoon af te schaffen, die paar procent kan de staat best missen. Het brengt ten opzichte van allerlei bureaucratie te weinig op.

Een deel van de motivatie van onze jeugd en arbeiders komt uit de kans op een woning, een relatie en een gezin. Daarvoor studeer je, daarvoor werk je. Helaas maken ze geen kans op een studentenkamer, een sociale huurwoning of een betaalbare koopwoning. Gebrek aan woonruimte speelt in een derde van de abortus een rol. (PDF p93)

De jaren zeventig en tachtig kende stevige inflatie en rente, samen met renteloze studiebeurzen. De boomers en bejaarden die vandaag beslissen dat ze de rente op studieleningen niet kunnen matigen, hebben vroeger geen of nauwelijks rente betaald. Vroeger kon dat prima, het is nu te duur omdat de opbrengst al drie keer is uitgegeven.

Het geeft jongeren een reden om te kiezen voor studies die je snel afraffelt, in plaats van zware studies die de maatschappij nodig heeft voor een energietransitie, bouw, zorg, defensie en infrastructuur. Onze staat beïnvloedt studiekeuze met financiële prikkels, en is daarna verrast als dat leidt tot 73.000 missende jongeren in de woningbouw.

Onze energiezekerheid is dankzij allerlei onbezonnen politieke keuzes gedaald tot plek 89 uit 187, onder Zimbabwe, Guyana en Equatoriaal Guinea. We draaiden de gaskraan dicht, voordat er een andere kraan was om open te draaien. We missen het technisch personeel om een kraan te bouwen. We zijn afhankelijk, chantabel en bijna het duurste uit.

De opleiding aardwetenschappen in Amsterdam moest gered worden door externe donateurs. Die opleiding vertelt hoe je onze toekomst en groene energie uit de grond haalt. Hetzelfde geldt voor te kleine technische opleidingen. We heffen meer belasting dan ooit, maar leiden niet onze jeugd op om onze megalomane ambities te vervullen.

Hollandse hoop eindigt in Haagse hallucinaties.