CNN: 'Nee, Iran wint deze oorlog helemaal niet'

In tegenstelling tot populair geloof (zo zeg je dat in het Nederlands)

Toch een verrassende analyse uit verrassende hoek, namelijk door CNN-columnist Brett McGurk (wiki), Midden-Oostengezant onder Obama, Biden en tot januari 2020 onder Trump. Zijn lezing is als volgt: sinds vorige week is het scheepsverkeer door Hormuz terug naar 2/3 van het pre-oorlogniveau, Iran was voor deze oorlog al ernstig verzwakt door economische sancties en staat er sinds de oorlog aanzienlijk slechter voor, en tegenstelling tot tijdens de oorlog lijkt Amerika nu een coherent plan te hebben. Hij schrijft het als volgt op:

"Sinds half juli hebben de VS opnieuw een militaire blokkade van Iraanse havens en sancties op de Iraanse oliehandel ingesteld. Tegelijkertijd heeft het Amerikaanse leger onvermoeibaar gewerkt aan het vrijhouden van vaarroutes en het beschermen van koopvaardijschepen die door de Straat varen. Dit heeft geleid tot een effectieve blokkade van Iraanse olietransporten, waarbij de wereldwijde verschepingen zich herstellen en de energieprijzen opmerkelijk stabiel blijven. Bloomberg meldde deze week dat de oliestromen door de Straat zich hebben hersteld tot twee derde van het niveau van vóór het conflict. Dit betekent dat de druk nu toeneemt voor Iran, en niet voor de VS. En als Iran niet langer in staat is de Straat als gijzelaar te gebruiken, verliest het snel zijn onderhandelingsmacht.

(...)

Iran ging de oorlog in, verzwakt door jaren van sancties en economisch wanbeheer. De huidige positie van het land is aanzienlijk slechter. Volgens het Internationaal Monetair Fonds zal de Iraanse economie dit jaar naar verwachting met meer dan 5% krimpen, terwijl de inflatie richting de 70% gaat. De waarde van de Iraanse munteenheid is sterk gedaald. De prijzen van basisgoederen zijn enorm gestegen. Een functionaris van het Iraanse ministerie van Arbeid schatte onlangs dat er alleen al in de eerste drie maanden van de oorlog meer dan een miljoen banen verloren zijn gegaan.

(...)

Maar de Revolutionaire Garde heeft middelen nodig om met geweld te kunnen regeren, en deze nieuwe vierde maatregel – een militair embargo – is iets waarmee Iran nog niet eerder is geconfronteerd. Het is zelfs de eerste keer sinds de revolutie van 1979 dat Iran te maken krijgt met een blokkade van zijn economische levensader via de Straat van Hormuz.

(...) De uitweg voor hen is te stoppen met het bedreigen van schepen in de zeestraat en afstand te doen van wat er nog over is van hun grotendeels vernietigde verrijkingsprogramma. Dat is een deal waarmee Trump zou instemmen. Vanuit het perspectief van de Revolutionaire Garde zou een dergelijke stap echter getuigen van zwakte en hun machtspositie in gevaar brengen. Teheran zou kunnen proberen zich met geweld uit deze wurggreep te bevrijden. De strategie tijdens de eerste drie bedrijven was duidelijk: de scheepvaart in de zeestraat bedreigen, de energieprijzen wereldwijd en de benzineprijzen in de VS opdrijven, de wereldwijde economische druk verhogen en Trump uiteindelijk dwingen in te binden, vooral met het oog op de naderende tussentijdse verkiezingen.

(...) Deze strijd kan, in de een of andere vorm, voortduren tot het einde van Trumps presidentschap en daarna. Hij is al bijna vijf decennia aan de gang. De eerdere fasen van deze oorlog werden aan Amerikaanse zijde gekenmerkt door wisselende en onduidelijke doelstellingen, sterk uiteenlopende standpunten en inconsistente uitspraken. Maar de vierde fase lijkt anders te zijn. Het Amerikaanse leger heeft een duidelijk doel, zoals deze week uiteengezet door de commandant van CENTCOM, admiraal Brad Cooper: het handhaven van de blokkade van Iran en het faciliteren van de doorvaart van commercieel scheepvaartverkeer.

Het doel van de VS zou eveneens duidelijk omschreven moeten zijn. Iran moet zijn aanspraken op de zeestraat laten vallen en het nucleaire verrijkingsprogramma opgeven. Tot die tijd zal dit de nieuwe status quo zijn. En die status quo — wellicht voor het eerst sinds het begin van de oorlog — is nu in het voordeel van Washington, niet van Teheran."

WAARVAN AKTE.