Ah, te duur. Eindelijk gewoon open kaart door D66-wethouder Simone Kukenheim. Hier kunnen we tenminste begrip voor opbrengen.

Een Noord/Zuidlijn waar de gemeente ongeveer een miljard voor neerlegt. 11.6 miljoen euro voor een fietsbrug over het IJ. Een deradicaliseringsnetwerk en schaduwmacht van overbetaalde Marokkanen. De Westermoskee. Een deradicaliserings-"""expert""" met mooie witte haren die €3.250 PER WEEK verdient. Een door chemtrails opgewekte dubbele regenboog om het lieve stadsgevoel te versterken tijdens Het Verlies. De zojuist aangekondigde vervolging van Saadia Ait Taleb. Ja, dan is het geld gewoon een keer op natuurlijk. Zo werkt het gewoon in de echte wereld, en dan kun je niet ineens een zeer riante 25.000 euro af gaan zitten te lopen te tikken omdat een of ander breiclubje zonodig wil dat de letter van Artikel 1 van de grondwet op straat zowaar na te leven valt. 

Dit is de 21e eeuw hoor dames, wetten zijn niet langer gestolde cultuur, maar formele relikwieën uit minder diverse tijden. "Eerder kreeg Kukenheim kritiek omdat haar ambtenaren de veelbesproken Rotterdamse postercampagne met daarop zoenende moslima’s in de hoofdstad had geweigerd. (...) Volgens Kukenheim is dat niet het geval, maar was het project te duur." Initiator en all round heldin Shirin Musa licht toe: "We zijn bij de gemeente geweest en vervolgens een plan ingediend voor de campagne. Het bedrag kwam uit op 25.000 euro en 1500 euro onvoorzien, bijvoorbeeld als we een debat bij De Balie zouden moeten organiseren”. (...) Er is volgens de Amsterdamse wethouder inderdaad contact geweest. Toen is gezegd dat een ’realistischer voorstel’ van maximaal 10.000 euro het hoogst haalbare is. Musa zegt dat voor dit bedrag geen reclamebureau kan worden ingeschakeld. Ook wordt het doel dan niet bereikt. „Eerder is ons te kennen gegeven dat dit onderwerp gewoon niet mocht. Het was te heftig en teveel. De gemeente vond dat het een ’veilig’ onderwerp moest zijn”, meldt Musa." Lieve stad.

Ach, mensheid. Eva pakte de appel omdat ze wist dat het eigenlijk niet mocht, en wij vinden Boston Dynamics geweldig ondanks dat we eigenlijk beter weten. Op 12 februari stuurden ze de halve wereld in meltdown met dit filmpje, en nu blijkt dat als het zo-niet-dan-toch-protocol geactiveerd is de hell hounds sowieso niet te stoppen zijn. Enfin, het jaar is 2093. We leven allemaal een stukje langer dus we denken in weemoed terug aan hoe we voor het allereerst op VHS zagen hoe een stel Velociraptors de deur openden voor een keukeninspectie. Wat zouden we graag met Lex en Timmy ruilen, want die half tamme organische reptielvogels kunnen we makkelijk hebben. Wat er nu door de deur komt daarentegen, is een ander verhaal. En u kunt zich wel verzetten, maar resistance is futile, dus ga maar gewoon keurig mee, en laat u maar gewoon afvoeren naar Zero-One, opdat uw neuro-elektrische energie er geoogst kan worden. Kortom, Black Mirror - Metalhead is een docu. Atlas en Handle hebben er trouwens ook nog steeds onverminderd zin in.

Ja, nja, weet je, sorry. We weten heus wel dat dit volledig buiten uw comfortzone is en we ontlenen er geen enkel plezier aan uw avond te ontregelen. Maar wat moeten we dan? Het niet delen om uw fragiele zelf maar te ontzien? We zijn wel GS hè! Maar goed, omdat het ons zelf ook allemaal niet helemaal duidelijk was waar we nou eigenlijk naar keken, hebben we het voor de zekerheid toch maar even gecheckt. De dames zijn tussen de 18 en 23 jaar, aka legaal maar onverminderd fout om daar op een andere manier naar te kijken dan van een volwassen uitgelijnd heerschap verwacht wordt. Dus veel plezier met alle dissonantie en zelfverachting. Doei he!

Hey, nieuw boek. Geschreven door Michael Ruperti [advocaat van iedereen die tegen defensie is] en Charles Sanders [verzon kwoots over vliegtuigramp]. En toch geloven we direct dat het inderdaad een onhebbelijke puinzooi is bij Defensie.

Indrukwekkende cover wel. Een still uit de video die het incident vastlegde, een halve minuut voordat de fatale mortierpoging Henry Hoving en Kevin Roggeveld van het 13 Infanterie Bataljon van de Luchtmobiele Brigade om het leven bracht. Een video die de nabestaanden begrijpelijkerwijs nog altijd niet in zijn volledigheid hebben gezien trouwens: "Je weet dat als hij dat mortier los laat het is afgelopen. Zo heftig. Als ik er naar kijk, denk ik soms weleens; laat ‘m nou niet vallen, jongen. Maar zo werkt het niet,’’ zegt vader Roggeveld." En dat de dood van hun geliefden door nalatigheid in de hogere regionen komt, is natuurlijk al helemaal onverdraaglijk. "Ik probeer zo positief mogelijk te zijn. Maar zal niet rusten voordat ik weet wie de dood van haar vader op haar geweten heeft. Ik wil mijn dochter later recht in de ogen kunnen kijken dat ik er alles aan heb gedaan om achter de schuldigen te komen. Zijzelf kan het nu niet," zegt Hovings weduwe Jennifer Schouten. Maar goed, nu is er dus een nieuw boek met interviews "met tientallen nabestaanden, commando's, mariniers en rode baretten. Wat ging er mis in Ossendrecht en Mali? Wat ging er al die jaren daarvoor mis? Dood door eigen vuur is het resultaat. Het verhaal van de politieke en bestuurlijke blunders van Defensie verteld door ooggetuigen, nabestaanden, een weduwe met een missie, vijf moedige commando's en hun bevlogen advocaat." MinDef Ank Bijleveld zit er ongetwijfeld bovenop.

\

\

Even voorstellen: David Ben Jehuda Stegemans Zvi Yehezkeli. Het is eigenlijk een soort LARPER, die zich graag met zijn feilloze Arabisch als moslim verkleedt en door de islamitische wereld en de islamitische wereld II wandelt moslims gewoon te vragen Hoe Ze Er Over Denken. Dat resulteerde zes jaar terug bijvoorbeeld in de docu Muslims in Europe, waar net als tijdens zijn nieuwste infiltratie de vraag hoe Europa zelf vindt dat het gaat, toch centraal lijkt te staan. De Mossad hielp 'em ditmaal ook een handje trouwens door z'n Syrische paspoort te regelen, z'n wires te wire-en en om sowieso een oogje in het zeil te houden, omdat het voor Israel natuurlijk een bepaald brisante situatie wordt als Israëlische staatslarper ineens gegijzeld wordt in een buitenwijk in Keulen. De hele aflevering staat hier in het joods online, en alle andere versies met enige Engelse ondertiteling zijn van 't web af gesommeerd door Yehezkeli's werkgever, sad. Engelse samenvatting hier.

Z'n reis begon in ieder geval goed, want terwijl hij bang was door de Duitse grenscontrole gestopt te worden, werd hij er juist geholpen door een zeer meegaande Palestijn die een paar decennia eerder naar Duitsland was gekomen, en hem alvast op de handige mazen in de wet wees. "Met Allah's hulp kun je hier een nieuw, islamitisch leven beginnen", kreeg hij te horen, en een paar uur later waren z'n papieren in orde. Z'n algehele indruk was dat de meeste migranten geen enkele interesse hebben in integratie, trots zijn dat inheemse Europeanen uit hun straatbeeld verdwijnen en dat niet terroristische aanslagen, maar islamitisch missionariswerk (Dawah) het allergrootste gevaar is. Z'n eindnoot is dan ook onverminderd somber: "Niemand in Europa begrijpt wat politieke islam voor Europa betekent. Ik ben niet gebonden door de codes van politieke correctheid en kan de waarheid over islam spreken. Het DNA van Europese islam, is radicaal DNA."

Ach ja. Zoals Houellebecqs hoofdpersoon in Soumission tegen z'n joodse vriendinnetje dat naar Israel emigreert zegt: "Voor mij is er geen Israel."

Zo, nu eerst even een filmpje zodat alles zo dissonant mogelijk voelt en u een hele zondag ontregeld bent. En dan nu het topic. Bepaald schokkend, hoe het AD een zeer gebalanceerd en genuanceerd interview in gerenomeeerde kwaliteitskrant The Guardian reduceert tot één ongelukkig uitgevallen one liner van een man die het al zo moeilijk heeft. Tekenend, alsook abject en infaam. Tragisch ook, want Mark Goldring twijfelde nog zo of hij het interview wel zou doen. Alles wat hij afgelopen dagen zei leek de boel alleen maar erger te maken. In al zijn moed besloot hij de journalist toch te woord te staan, en dat ging  best goed. Maar ja, soms ontglipt er tijdens een verwondering over waarom iedereen jou moet hebben per ongeluk gewoon een macabere opmerking die een onwenselijke ware aard suggereert. Gebeurt de beste: “The intensity and the ferocity of the attack makes you wonder, what did we do? We murdered babies in their cots? Certainly, the scale and the intensity of the attacks feels out of proportion to the level of culpability. I struggle to understand it. You think: ‘My God, there’s something going on there.’” Op Twitter blijkt deze nieuwe PR-aanvliegroute in ieder geval een unaniem belachelijk groot succes. Maar goed, willen we toch nog eenmaal verwijzen naar deze Twitter-draad van een dame die aid culture van binnenuit kent, en sluiten we maar af met ome Karel Jong, omdat we het zelf ook allemaal niet meer weten.

Faculteit toegepaste antropologie Bureau Rijnmond slaat weer eens aan het stigmatiseren. Want deze twee gewapende jongemannen met bivakmutsen verpesten het weer mooi voor de overige 98% aan gewapende jongemannen met bivakmuts die werkelijk niets dan goede bedoelingen kennen. Toch voelt het voor een supermarktoverval toch wel een tikkeltje next level dit. Buiten de medewerkers onder schot nemen en hen dwingen je mee naar de kluis te nemen, en daarna eenzelfde medewerker onder schot dwingen je in zijn BLOEDEIGEN auto naar Maassluis te rijden. Dan heb je wel een weekje vrij + een gratis zak chips en energydrankje naar keus verdient, ons dunkt.

We willen iets met u delen waar we niet graag mee te koop lopen. Het is eigenlijk een gevoel dat we al vanaf kinds af aan op een onbestemde manier met ons mee dragen. We laten het ons hoogstens soms ontglippen op elke verjaardag waar we komen, maar dat is het dan ook echt. Vandaag is echter zo'n dag dat we niet anders kunnen dan er toch maar gewoon voor uitkomen: we kunnen slecht tegen onrecht. Wat wil? Baas van liefdadigheidsorganisatie Oxfam, Roland van Hauwermeire, was in Haïti voor de wederopbouw van een compleet verwoest land. Hij ging hierbij beyond the call of duty en besloot ook op eigen gelegenheid microkrediet te verschaffen aan een 16-jarig meisje dat een maand eerder van een eerste kindje was bevallen. Nou, raad eens? Roland werd afgezet, belazerd, beduveld en bedrogen. "The mother-of-one said the aid worker paid her between £70 and £140 each time, after initially meeting her on the street near his £1,500-a-month hilltop villa known as the Eagle's Nest." Ja, we snappen de ontsteltenis uwerzijds, dus neem even een momentje. Maar u las het goed. DAT IS VERDOMME TUSSEN DE 79 EN 157 EURO PER KEER, EN DAT TWEE KEER PER WEEK, ZES MAANDEN LANG! En raadt u eens wat het modale maandsalaris in Haïti is? 56,6 EURO! Als we het gemiddelde tarief nemen, heeft de vrouw dus in zes maanden minstens 5,664 EURO aan Roland verdiend. Inderdaad, dat zijn 8,2 JAARSALARISSEN in zes maanden voor twee shifts per week in een luxe-omgeving. Kortom, een man die met niets dan de beste intenties huis en haard verliet om een volk dat hem vreemd is te dienen, wordt geklopt waar hij bij staat, en de wereld kijkt toe. Wij zeggen gadverdamme, en roepen u op gul aan Oxfam te doneren. Leerzaam draadje onderstaand.

Of, nou ja, bedreigt. De met allah's gratie uit de dood herrezen Marouane Boulahyani doet z'n best z'n aard te onderdrukken. Maar goed, je kunt een stagiair nog zo vaak uit het kalifaat halen, haal het kalifaat maar eens uit de stagiair. Het is een beetje een juridische en door een advocate geredigeerde versie van "wat kijk je k*****h**o". In een openbare brief waarin Marouane toegeeft dat de geruchten rondom zijn dood sterk overdreven zijn, krijgen trouwens nog meer vrienden van de show uit de couscouspan. "Ik hoop dat jullie je niet laten beinvloeden, want politici zoals Annabel Nanninga (FvD), journalisten zoals Silvan schoonhoven (Telegraaf), columnisten zoals Riza (NPO) en Ozcan (Nieuwe Revu), oorlogscorrespondenten zoals Harold Doornbos (RTL Late night) en nietsnutten zoals Jan Dijkgraaf (Brief van Jan) hebben stempels (Zoals: IS-Strijder en terrorist) op mij geplakt in de media, waardoor ik al 1-0 achter sta in de rechtbank. De genoemde personen zijn hoerenkinderen onwetende mensen die mijn naam misbruiken voor aandacht." Zelfs een leuke <s>hoerenkinderen</s> blijft hen niet bespaard, hij spreekt het internettaaltje in ieder geval wel. Wat zijn we toch een mooi land hè, straks gewoon van harte welkom in onze rechtbank die Marouane's logos heiliger vindt dan het sociale weefsel dat verder aangetast wordt door dat subversieve virus van hem. Hij mag blij zijn dat het geen Framboos is, want daar had Viper Squad in Syrië allang op z'n deur geklopt en hem in een shallow grave achter gelaten. Maar wij zijn een goed land.

De OG van #MeToo is niet meer. Ruud Lubbers (1879 - 2018), tussen '82 en '94 CDA-premier van ONS LAND, is niet langer de langstzittende premier van Nederland, want hij is niet meer. In 2000 werd-ie door Kofi gevraagd om Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen, en dat was natuurlijk een Heel Belangrijke positie. En ook in die hoedanigheid zette hij een paar krantenkoppen for the ages neer: "Harassment, intimidation and secrecy - UN chief engulfed in sex scandal". Lekker gewerkt pik! Eenmaal uitgeneukt in 2005 volgde Lubbers Jan Terlouw op als voorzitter van de Raad van Toezicht van het Energieonderzoek Centrum Nederland en daarna ging het bergafwaarts. Medisch vakblad Ditjes&Datjes **meldde enkele weken terug al dat: "Het niet goed gaat met voormalig minister-president Ruud Lubbers (78). Volgens bronnen is hij zwaar depressief en zou hij zelfs dolende zijn. Dat schrijft Privé. Al langer zou Lubbers last hebben van depressie’s, maar de sessies bij een psycholoog zouden tegenwoordig geen zin meer hebben. Volgens Privé heeft hij zich zelfs al eens laten opnemen in een psychiatrische kliniek. Nu gaat het dus opnieuw niet goed met hem. “Hij is aan het einde van zijn latijn. Het is nog zorgelijker dan we dachten”, zegt een ingewijde tegen het blad. “Het zit goed meer in het koppie”. Er zou dus nog maar een schim over zijn van de langst zittende minister-president, die van 1982 tot 1994 in het torentje zat." En nu zit het er dus op.