Prioriteiten!

Hallo Nederland, hoe vinden we zelf dat het gaat? In een verkiezingsperiode waarin de oproepen om 'naar elkaar om te kijken' en 'de kloof tussen overheid en burger te dichten' om uw oren vliegen, blijkt de kille werkelijkheid weer ver van de idealistische campagnepraat verwijderd. U zou denken dat ergens in dit boeteproces een weldenkend persoon zou zitten die deze huisarts met een noodsituatie de parkeerprent kwijtscheldt. Dat er ergens nog een sprankeltje menselijkheid zit in de zielloze overheidsmachine. Maar helaas. Het uitdelen van de boete verliep automatisch, de gemeente vindt het vullen van de schatkist blijkbaar belangrijker en de rechter verschuilt zich achter het 'regels zijn regels'-gebod. Het leveren van terminale zorg mag voor de arts geen reden zijn om illegaal te parkeren en voor de familie geen reden zijn om de update van de parkeervergunning te vergeten. De laatste dagen van een geliefde of patiënt zijn misschien belangrijk; de schatkist van de gemeente Amsterdam is belangrijker. Maar blijf vooral naar elkaar omkijken in deze participatiemaatschappij.