De pen als wapen!

Een goed verhaal moet je niet doodchecken, en een goed mens moet je niet doodschrijven, maar dat heeft Adriaan van Dis (mogelijk) wel gedaan, vermoedt Sylvia Witteman. Als volgt: de ons deze week ontvallen Wim T. Schippers had een vrouw, maar stiekem had Adriaan haar ook, en niet een keer op een gore dronken vrijdag op de wc of desnoods ergens in een steegje, maar decennialang, zo'n beetje overal. Hebben ze al die tijd (publiek) geheim weten te houden, maar toen ging de dame in kwestie (tv-regisseur en producent Ellen Jens) hemelen en riep de plicht, want Adriaan is naast een geniepige lul ook een kunstenaar die boeken schrijft. Afgelopen januari verscheen er dan ook een roman over, waarna heel Nederland het smaldeel van Nederland dat kan lezen kon lezen hoe ontzettend geil en liefdevol de twee het al die tijd hadden. Toevallig behoorde Wim niet tot de analfabetische gemeenschap, dus die zag zijn eigen geschiedenis stevig herschreven worden. Goed, hij wist het al, maar nu weet iedereen het, bloemrijke details incluis. Dat is: best een optater. Sterker nog, volgens Sylvia Witteman leidde het wellicht zijn einde in, en wij kunnen ons dat best voorstellen - zoals iedereen weet zijn boeken de enige manier om tachtigplussers eindelijk eens dood te krijgen. 

Afijn, belangrijke kwestie onder literatuurwetenschappers ook meteen beslecht: nee, literatuur kan de wereld niet veranderen, maar zij is wel in staat hoogbejaarden het laatste zetje te geven.

Is Ernie meer

Droevig nieuws voor iedereen die van pindakaasvloeren en Sesamstraat houdt. Wim T. Schippers is op 83-jarige leeftijd overleden. We kennen Wim van dat onze ouders hem kennen van hondsbrutale VPRO-televisie in de jaren '70, toen bloot nog mocht maar ook eigenlijk niet mocht en de Nederlandse televisie dankzij Wim een hoog oehlala-gehalte kreeg. Wim was vooral kunstenaar en we weten niet veel van kunst maar (wellicht precies om die reden) vinden we het wel geinig als iemand zegt 'laten we een heel stuk vloer onderkwakken met pindakaas' en dat daar vervolgens allemaal serieus museumvolk knikkend en kinwrijvend naar gaat staan loeren. Verder was Wim voor het jonge volk onder ons vooral Ernie van Bert en Ernie, een rol die hij samen met Paul Haenen als Bert zo goed vertolkte dat Jim Henson de twee toestemming gaf om op eigen houtje Nederlandse Bert & Ernie-platen, -cassettebandjes en -CD's uit te brengen. Oh ja en Adriaan van Dis deed het jarenlang met zijn vrouw. Enfin, Wim T. Schippers. Rare vogel, kunstmeneer, tv-figuur en allround absurdist is niet meer. RIP.