Wilders is de meest opvallende van hen. U zette hem als VVD-leider in 2004 uit de partij. Heeft u het gevoel dat Wilders een oude rekening met u wil vereffenen? “Wij hebben een geschiedenis met elkaar. Daar leef ik al tien jaar mee. Sindsdien grijpt hij iedere mogelijkheid aan om me neer te zetten als een lafaard, een slapjanus of een nog steviger aangezette equivalent daarvan. Ach, het zij zo.” Stoort het u? “Welnee.” Dan: “Het symbool van de PVV is een meeuw, als ik het goed heb. Om vier uur ’s nachts beginnen die beesten te krijsen. Dat heb je met Wilders ook.” Er is nog iets dat meeuwen altijd doen... Ze schijten alles onder. “Misschien moet ik een nettere metafoor gebruiken. Daar kom ik nu even niet op. Maar het is waar, dat doen meeuwen ook.” Lachend: “Op de twitterij is de grap, begrijp ik: 1,2,3 Wilders kom er maar in. Zo kijk ik er ook naar.” Van Aartsen neemt een slok thee. Lachend: “Ik word ’s nachts trouwens nooit wakker van de vele meeuwen in Den Haag.” Dan schaterlachend: “Het is eigenlijk best een goed gekozen symbool, die meeuw!”

“GEEN EXCUUS VOOR JODENHAAT” stond in de advertentie. Ze moeten hebben gebeefd afgelopen week, de antisemieten. De plannen voor het stichten van een kalifaat in de Haagse Schilderswijk werden in de ijskast gestopt, Prinsen- en ISIS-vlaggen opgerold, Stormfronters en Hamas-aanhangers slikten eensgezind hun woorden in en beleden hun spijt. Niemand minder dan ‘Mediapersoonlijkheid’ Henk Bres - de punt van het Zwaard van Vrede en Tolerantie – had als mede-ondertekenaar zijn doel bereikt: het antisemitisme was uitgebannen. Niet dus. Allereerst schoot initiatiefnemer CIDI zich in de eigen voet door te vragen of PVV-leider Geert Wilders zijn naam aan de advertentie wilde verbinden. De gecertificeerde vriend van Israël bevindt zich in een ingewikkelde spagaat omdat hij in Brussel onder meer samenwerkt met de antisemiet Le Pen de Oudere. Daarbij had het CIDI in maart dit jaar afstand genomen van de PVV vanwege de ‘minder Marokkanen’-retoriek. Het is hypocriet om dan vervolgens te vragen of diezelfde partij je advertentie wil ondersteunen, nog dommer is het om Wilders dan ook nog eens niét in de advertentie te zetten omdat hij kort daarvoor in een open brief aan de premier stelde dat islam en antisemitisme met elkaar te maken hebben. Dat zegt Wilders al jaren dus dat had geen nieuws moeten zijn voor het CIDI.

De commissies voor Buitenlandse Zaken en Veiligheid en Justitie kwamen afgelopen dinsdag in de Tweede Kamer bijeen. Er werd gesproken over de voortgang van de ‘repatriëringsmissie’ in Oekraïne. Het was een beetje een onwerkelijk debat. Terwijl minister van Buitenlandse Zaken Frans Timmermans (PvdA) de Kamer bezwoer dat de Oekraïense president Petro Porosjenko en collega Pavlo Klimkin hem hadden beloofd de omgeving van de rampplek van de MH17 met rust te laten, bleken er wel degelijk gevechtshandelingen in de omgeving gaande te zijn. Timmermans wilde er niet teveel over kwijt. Wel speelde hij in op de emotie met een “Jeetje, wat zijn we een ongelooflijk goed land.” Een snik in zijn stem, de Kamer steunde vervolgens de ingeslagen weg. Na afloop ging Max van Weezel (Vrij Nederland) nog een kopje koffie drinken op het Plein met enkele woordvoerders. Daar kwam een verontrustende column uit voort die aantoont dat de Tweede Kamer een gevaarlijke schijnwerkelijkheid creëert.

Verhaal uit de oude doos. In de maand april 2004 stapte dagblad Metro, waar ik toen werkzaam was, tweemaal naar de politie. Meerdere bedreigingen aan het adres van columnist Theo van Gogh en medewerkers van de krant maakten deze stap noodzakelijk. Acht maanden later was Theo van Gogh vermoord en moesten mijn collega’s en ik ons identificeren aan een particulier beveiliger voordat we de redactievloer op konden. Op één van die onwerkelijke dagen – je kwam toenmalig Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid Tjibbe Joustra tegen bij het koffiezetapparaat, dat werk - gooide hoofdredacteur Jan Dijkgraaf een kartonnen doos boordevol dreigfaxen, -mails, -brieven en verslagen van dreigtelefoontjes leeg op mijn bureau. “Publiceer ze maar want dit schiet niet op”, zei de kleine kale kapelmeester. “En vergeet je Haagse vriendjes niet in te lichten.” En zo geschiedde. D66-leider Boris Dittrich trok de kar na onze publicatie. Hij wilde van het Kabinet weten waarom de Amsterdamse politie nooit wat heeft gedaan met de stapel aan bedreigingen. Nog meer Kamervragen en debatten volgden met als resultaat dat de terrorisme-wetgeving werd aangescherpt. En dat was het dan. Fast forward naar afgelopen donderdag.

Vladimir Poetin drinkt een biertje met de koning en koningin, minister van Buitenlandse Zaken Frans Timmermans drinkt naar eigen zeggen whisky met zijn Russische collega Sergej Lavrov en toch is het niet mogelijk de rampplek veilig te stellen. Al drie dagen lang liggen de lichamen van 298 slachtoffers – de meeste Nederlanders – verspreid over 25 vierkante kilometer bevochten Oekraïne. Uit de lucht geschoten in een strijd die niet de hunne is. Nu ja, dat is niet helemaal waar natuurlijk. Want volgens Guy Verhofstadt en Hans van Baalen staat Europa als één man achter Oekraïne, weet u nog? Daarnaast is het natuurlijk nog helemaal niet zeker dat de Oekraïense separatisten achter het neerschieten van de MH17 zitten. In de Nebel des Krieges is alles mogelijk. Juist daarom is onderzoek nodig en laat dat nou net bemoeilijkt worden door diezelfde separatisten. Het is het lot van de commentator stil te staan bij de politieke aspecten van het geheel. Want waarom heeft Nederland tot nu toe zo weinig gedaan de rampplek veilig te stellen? Was het niet mogelijk om in EU-, NAVO- of VN-verband met al dan niet Nederlandse militairen het gebied veilig te stellen?

Enkele jaren terug vertelde een ex-politica mij dat vlak nadat ze de politiek vaarwel had gezegd in gesprek raakte met CDA-fractievoorzitter in de Eerste Kamer Elco Brinkman. De christen-democratische senator zei dat ze zich geen zorgen over haar toekomst hoefde te maken: hij zou wel een baantje voor haar vinden. Dat aanbod sloeg ze af. De anekdote is tekenend voor hoe een deel van de politieke kaste opereert: ons kent ons, we regelen wel wat. Dat is niet per definitie negatief, zo werkt elk netwerk. Het wordt anders wanneer door zo’n proces (oud)-politici op plekken terecht komen waar ze niet thuishoren. Afgelopen weken zagen we daar twee stuitende voorbeelden van: de begin dit jaar afgetreden staatssecretaris van Financiën Frans Weekers (VVD) en de omstreden Utrechtse politicus Gilbert Isabella (PvdA). De eerste zou naar Aruba gaan om de financiën van het eiland door te lichten, de tweede wordt ondanks kritiek Rijksvertegenwoordiger voor Bonaire, Sint Eustatius en Saba. In beide affaires speelt verantwoordelijk minister van Binnenlandse Zaken Ronald Plasterk (PvdA) een hoofdrol. Weekers zou worden ingezet om een financiële ramp op Aruba af te wenden, politiek Den Haag bevestigde dat. Vorige week vrijdag bleek dat Weekers’ missie toch geen doorgang zou vinden. Plasterk sprak voordat de Ministerraad begon de historische en tegelijkertijd hilarische woorden: “Uiteindelijk is in overleg met Aruba besloten het onderzoek te laten verrichten door deskundigen met ervaring op dit gebied.”

Het is triest te constateren dat tien jaar nadat Theo van Gogh op straat werd afgeslacht door een moslim-terrorist de gemeente Delft blind bleek voor signalen van radicalisering binnen de eigen stadsmuren. “We waren ons er toen absoluut niet van bewust dat radicalisering een probleem is”, zegt een ambtenaar tegen NRC Handelsblad dat constateerde dat de gemeente in 2012 niks deed met signalen dat moslimjongeren die aan het radicaliseren waren. Die signalen kwamen nota bene van medewerkers van de moskee waar zulks geschiedde. Hoe kan het dat het Delft is ontgaan dat we sinds 11 september 2001 in een globale oorlog tegen het moslimterrorisme zijn verwikkeld? Sinds die zwarte dag in september worden we dagelijks geconfronteerd met terrorisme, ook binnen Nederland. De moord op Van Gogh en de permanente beveiliging van PVV-leider Geert Wilders zijn daar de meest tastbare voorbeelden van.

Het is onjuist te veronderstellen dat GroenLinks Kamerlid Linda Voortman een lijstje namen naar de NOS heeft gelekt. Dat zij binnen de fractie heeft gesproken over de shortlist voor de kandidatuur van Nationale Ombudsman wil niet zeggen dat zij degene was die de anonieme email naar NOS’ Ron Fresen stuurde. De formulering ‘binnen de fractie’ – dixit Bram van Ojik in zijn verklaring van afgelopen week – wil ook niet zeggen dat zij met haar collega-Kamerleden heeft gesproken over de namenlijst. De term kan namelijk ook betekenen dat zij met medewerkers van de fractie heeft gesproken. En zelfs dan is het niet zeker dat het lijstje uit de hoek van GroenLinks is gekomen. Komt nog bij dat het de gelekte namen niet honderd procent overeenkomen met het dossier dat Voortman heeft ingezien. Daarbij verdient Voortman zelfs een pluim dat ze aan Kamervoorzitter Anouchka van Miltenburg heeft opgebiecht met derden over de kwestie te hebben gesproken.

Vrijdagmiddag, de wekelijkse persconferentie van minister-president Mark Rutte. Hij wordt bevraagd over de verbouwing van Noordeinde 66, het nieuwe werkadres van prinses Beatrix dat onderdeel uitmaakt van paleis Noordeinde. Kosten: 900.000 euro. Opvallend was dat de eerste minister het woord ‘verbouwing’ meermaals liet vallen. “Delen van het paleis zijn altijd wel in verbouwing.” “(-)Dat zo’n paleis, altijd delen ervan in verbouwing zijn.” “Het hele paleis (-) is constant in verbouwing.”

"De democratie heeft gewerkt en de meerderheid van stemmen telt. De ombudsman is gekozen en hij verdient onze volle steun. Hij moet nu de kans krijgen de ombudsman van alle Nederlanders te worden." Was getekend, Diederik Samsom, donderdag 5 juni 2014. Wellicht is het tekenend voor de tanende invloed van Samsom binnen zijn eigen partij dat twéé Kamerleden uit zijn fractie tien dagen later alsnog de aanval openen op Guido van Woerkom. Zowel Selcuk Öztürk als Tunahan Kuzu lieten zich zaterdag kritisch uit over de ANWB-ontslagpremie van Van Woerkom. Öztürk overweegt zijn lidmaatschap op te zeggen, Kuzu zegt tevreden te zijn dat hij geen lid is zodat hij niet aan de ontslagpremie hoeft mee te betalen. Ook FNV-leider en oud-PvdA-Kamerlid Ton Heerts vindt dat Van Woerkom de vertrekpremie van ruim drie ton die hij van de ANWB krijgt moet inleveren. Anders kan hij geen Nationale ombudsman worden, liet de vakbondsbestuurder vrijdagavond weten. Dat is nog opmerkelijker omdat een FNV-woordvoerder eerder op de dag liet weten dat er niets aan de hand is met de afspraak tussen Van Woerkom en de ANWB.