BIERRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRR

Sinds een paar jaar en zeker sinds het knalalbum Made by these Moments in 2024 een van de grootste bands ter wereld op het gebied van americana: The Red Clay Strays. Scoorden monsterhits met Wondering Why en Wanna be Loved en dan hoeven we u helemaal niet uit te leggen wanneer u dat nummertje draait want dat gaat zo: Hallo bent u de meneer van de datingapp ja dat ben ik goh nou wat leuk ik heet Samantha hoi ik heet Rolbert (geen idee, red.) ja hoor ik pak je jas wel aan oh dan stofzuig ik het huis wel even nou wil je een rode wijn ja doe maar een barbaresco goh wat een goede keuze zullen we een muziekje aandoen leuk waar zat je aan te denken nou ik dacht aan Wanna be Loved van The Red Clay Strays ken je dat waar liggen hier eigenlijk de condooms? De southern- blues- americanarockers uit Mobile, Alabama (net als Eugene Sledge trouwens) komen nu met hun derde album, Grateful, met een soort gospelrock waar je van moet houden (wij eigenlijk niet), maar die je vooral op standje 100 door je speakers moet rammen. Ook nieuw: Barry Manilow, van Copacobana, die na z'n kankerbehandeling (deel long eruit) dacht dat-ie nooit meer kon zingen, maar mooi toch wel. Enfin, u ziet hoe snel het kan gaan. Vier het leven, drink bier en geniet. Het is weekend. Proost.

Koelen, koelen, koelen, bier, bier, bier

Ofschoon het hele land al weken in rep en roer is door de aanwezigheid van Harry Styles laten we die even extreemlinks liggen (want in Amsterdam haha) om het nu weer over échte muziek en een échte Brit hebben: Paul McCartney. Wie had durven dromen dat we van de fabuleuste van de Fab Four nog muziek zouden krijgen? De presentatie van zijn nieuwe album The Boys of Dungeon Lane gaat niet gepaard met zoveel spektakel als bij The Stones maar de muziek van Macca is er zeker niet minder om, echt niet. De stem is broos, zijn band Wings is al jaren on the run, maar de silly love songs mogen er nog zijn en ook Ringo tikt en zingt lekker mee. Misschien is het wel zijn laatste dus laten we nog maar even genieten van dit schitterende album van de opperbeatle. Voorts hebben we nog veel meer oudjes met een livealbum van Neil Young die nooit meer stopt en Willy Nelson die allang dood is maar het zelf nog niet weet. Speciaal voor deze bloedverzengend hete tropendag hebben we een gedicht van Jan Hanlo uitgekozen, omdat we precies praten zoals hij dicht na de achtentwintig bier waar we zojuist aan begonnen zijn. Proost op de verkoeling!

In het uitvak van de ArenA zitten de fans van Zayn Malik, die gaan we in elkaar rammen

WAAR WIJ VAN GS VANAVOND EENS NIET HEEN GAAN! Naar een voetbalwedstrijd! Oh nee, we gaan niet naar Herrie Stijls in de Ajax Dome. Terwijl dat heel leuk had kunnen zijn! Lekker meezingen met allemaal liedjes, zoals Baby, In Your Dreams, Stay Together en natuurlijk de monsterhit When two become three. Afkomstig van zijn album The Rest is Time. We weten het nog heel goed, dat we een discussie hadden over de beste en meest invloedrijke band aller tijden, en dat ging dan tussen The Beatles (iedereen), Rolling Stones (Dorbeck) en The Kinks (Arie Pos). En toen was het ineens: ja ho ho, Herrie, die zingt allemaal liedjes en staat ook op het podium! Bij Herrie kun je allemaal bier drinken en meezingen, en hij heeft een gitaar en een band. En er is een show en muziek en hij praat Engels. En hij is heel knap en hij rent marathons enzo. Gek genoeg zijn er nog heel veel kaartjes over, omdat het Herrie niet lukt om 100x de Dome uit te verkopen, en dus gaat iedereen en z'n bedrijf plots met gratis Mojo-kaarten naar de VrijMiBo naar de Arena. Goh wil jij naar Herrie? Wil jij naar Herrie? Neem je bedrijf mee naar Herrie voor de VrijMiBo! Is toch leuk! En gezellig! NEEN. Wij niet. Wij blijven thuis, of gaan naar het café, of zitten op het terras. Het is lekker weer. De muziek is dramatisch. Het gedicht is van Kees Winkler. Proost.

Ook in de regen smaakt bier naar bier

Peter (spreek uit als: Pieter) Frampton kennen we natuurlijk allemaal van zijn gekke, lange apparaat dat hij altijd in zijn mond stak om lekker aan te zuigen. Dat doet hij gelukkig nog steeds! Wat hij echter ook doet: nieuwe muziek uitbrengen. Op zijn album Carry The Light staan serieus geweldige nummers zoals I'm Sorry Elle, Tinderbox en I Can't Let It Be. Hoewel zijn stem inmiddels iets meer is gaan lijken op die van Peter (Spreek uit als: Pieter) Gabriel, klinkt die nog even hees en melancholiek als vroeger. Natuurlijk overtreft hij Show Me The Way en Baby I Love Your Way NOOIT MEER, maar door onder andere de samenwerking met Cheryl Crow en levende legende Graham Nash is het tot een prachtig en lekker liedjesluisteralbum gekomen. Voorts is er: Drake. Die kan zich niet meten Kayne West, en dat wil ook helemaal niemand. Zijn album valt wat tegen, een hit zoals Hotline Bling, One Dance of Passionfruit zit er zeker niet tussen. Toch klinkt het allemaal best aardig met een aardige slok op. Dus wat zullen we eens drinken op deze vrijmibo? Bier? Ja, voor de aardigheid toch maar weer bier. Proost!

Luister maar weer

Weet u wat WIJ HIER NU op GSHQ gaan doen? De barbecue gaat aan, Zorro loopt al de hele dag blonde Gauloises uit te delen, Dorbeck heeft de pleelist in bewaring (met heel weinig Rolling Stones gelukkig), Spartacus zuipt zichzelf helemaal dronken (2 bier), Schots,scheef haalde nog gauw effe wat flessen rode wijn bij de local Vomarrrr, de Paarse Broek had thuis KIP in de marinade, Ronaldo is al uren (vrij) negatief over de periode van Dennis Bergkamp bij Internazionale, GU komt weer leuteren over obscure metal en Tom Staal kan niet, want die zit bij Nieuws van de Dag, dus dan KOM JE TOCH GEWOON NIET JOH. En Mosterd heeft nog snel dit topic geschreven, de prelude op het weekend, met vandaag nieuwe muziek van onder anderen Aldous Harding en de punkgoden van Social Distortion, maar ook muziek van Gordon, die eigenlijk Cornelis Willem Heuckeroth heet. U bent vandaag NIET uitgenodigd, bij de Grote GeenStijl Zomerborrel binnenkort natuurlijk wel! We hebben wel vlees, geen groente. Proost.

En proost

Wie weet nog dat The Black Keys een loeiwarm Lowlands 2012 afbraken en overal waar ze verschenen waren ze supersterren en alles wat ze aanraakten veranderde in goud, en onze zwemkoningin Ranomi Kromojwojwojaidmiwdjowdjo stond aan de kant van het podium weg te zwijmelen bij Dan Auerbach die zo cool was als een pak Liuk (de bedenker van Liuk mag de hemel in, later kreeg Ranomi trouwens met zwemmer Ferry Weertman, een heel goede naam om mee naar Engeland te gaan). Dat was allemaal na de fenomenale platen Brothers (2010) en El Camino (2011) en sindsdien kakten de Blekkies er meerdere albums uit, maar op delta blues snoeiplaat Delta Kream na kon het ons allemaal niet meer bekoren. Ze proberen allemaal een rondje wat anders via rock en pop en blues en als ze dan terugkomen lijden ze A) aan het syndroom van Di-rect en B) zijn ze domweg vreselijk. Nu zijn The Black Keys niet vreselijk, wel heel erg saai. Wegluisteren doet het daarentegen wel, maar dat doen The Kinks ook. O ja, er is ook iets met Kneecap, maar we doen hier niet aan hatelijk antisemitisme. Het is weekend. Santé.

Luister maar weer

VIJFTIEN jaar geleden bracht levende legende Tom Waits voor het laatst nieuwe muziek uit (het ontregelende Bad as Me, maar Blood Money uit 2002 was z'n laatste banger) en DAAR is hij verdorie toch zomaar weer, plots en uit het niets. Wel met een keiharde triggerwarning. De single Boots on the Ground is een keiharde aanklacht tegen oorlog, gemaakt samen met de triphopiconen van Massive Attack en wie Massive Attack volgt of nog heeft gezien op Down the Rabbit Hole: daar gaan de ongemakkelijke politieke statements, Jodenhaat en maatschappelijke maandverbandjes (stopten met touren en gingen later met de trein wegens CO2 enzo) hand in hand. Dat op Down the Rabbit Hole was ook helemaal geen optreden, maar een duistere rampendocu met voortdurend gejammer over oorlog, waarbij alle Sterres en Bloempotten al snel het hazenpad kozen, want ze hadden die paddodruppels niet genomen om zich te laten vertellen dat alles naar de ratsmodee gaat. Wat is het vreselijk om in een tentenkamp te moeten leven he! Ja, dat is het. WELNU, Tom Waits dus, ook dit is weer duister en donker, geen hit, wel een heel hoge dosis teringjantje.

Hiiii cuties het was dus Coachella (a.k.a. Influencer Olympics) alle beauty & fashion influencers van Nederland gingen óók naar Coachella en iedereen ging vloggen van Coachella dus ik ging ook vloggen van Coachella hier is het verslag van Coachellaaaaaa omg besties & cutiesssss ik had crème en zalf mee in m'n bag van Hermès! Eerst moest ik de koffer pakken daar deed ik allemaal spullen in waaronder allemaal lekkere zalfjes van dit merk en tandpasta van dat merk en toen kwam de taxi die ons naar de airport drove! Palm Springs Airport is zoooo schattig echt cute gewoon, het is zoooo leuk en er zijn allemaal interessante mensen en interesting people OMG you guys echt. Eerst is het tijd voor de outfit reveal van Dag 1 van Coachella hoooooly smokes wat is het allemaal belangrijk. Hier is mijn outfit en dit is de reveal. Het zijn dus allemaal kleren van Merk A en Merk B en je doet ze aan en dan heeft iedereen zoiets van OMG GUYS. Toen dronk ik een quinoa shake zonder alcohol want daar krijg ik cellulitis van, toen kwam er vuur uit mijn konthol omdat ik pittige quesadillas had gegeten maar het was allemaal wel heel schattig en cute en interesting experience. Sjonge jonge wat was Coachella a-ma-zing, wat was het fijn dat alle Dutch influence community Lords op Coachella zaten en ons op de hoogte hebben gehouden van al hun ervaringen op Coachella, zoals het ritje met de shuttlebus, het optreden van Justin Bieber en hoeveel dollar aan health shakes is er besteld OMG YOU GUYS. Vroeger dronk je gewoon BIER op een festival en sliep je in een tent maar NIET OP COACHELLA, huuu Coachella, Coachella it was great Coachella we love you, Palm Springs Airport is ook zooooooo cute.

Het is weekend, gelukkig is Coachella afgelopen, kunnen al onze vloggende sensaties weer naar HUIS. Bier. DGTL hieronder. Nieuwe muziek na de klik.

Bier, muziek & zachte eitjes

[LIVEBLOG IRAN HIER]

Hoera het is Goede Vrijdag, u mag bijna Pasen vieren (daarover morgen meer) met een robbertje nieuwe muziek, want u weet hoe het gezegde gaat: Jezus zet de klok misschien stil, maar de draaitafel blijft gaan op 33 1/3 RPM. Er is een nieuwe Charley Crockett, de kuntrieking uit de States, met het laatste album van zijn Sagebrush Trilogy. Het ding heet Age of the Ram en zoals wel vaker bij country moet u niet alleen deinen op de riedeltjes, maar goed naar de tekst luisteren, want er zit een VERHAAL in, zoals bij ons met André Hazes enzo (Hazes senior, niet die Mojtaba Hazes). Ook een nieuwe Paul Cauthen, alias Big Velvet, de countrybaas met z'n diepe bariton. Gevallen, opgestaan en na een paar slechte jaren weer doorgegaan. Dan is er ook de eerste plaat van Codefendants, het project van Fat Mike die is gestopt met de wereldpunk van NOFX, en nu met deze banger de proppen komt. "The breath of fresh air and the steel-toe-cap kick in the nuts music has needed for too long", jubelt de platenmaatschappij dan ook. Zanger is Sam King van Get Dead. Nou, donder maar op naar de Paasborrel. Wij gaan ook. Doei.

Yeeee yooooooo

[LIVEBLOG IRAN HIER]

We kennen Kanye West alias Ye de laatste tijd vooral van zijn, euh, muziek, en daarvoor kenden we 'm van zijn, euh, muziek, en nu wordt het tijd dat we hem weer kennen van zijn, euh, muziek. De advertentiekoning heeft een nieuwe plaat, Bully, maar zoals het gaat met de allergrootste krankzinnige krankzinnigheden staat die plaat niet gewoon klaar op de vrijdag, maar gaat het met tachtigmiljoen ingewikkeldheden en omwegen en gedoe met livestreams. Vannacht werd-ie 'gedropt', hierboven staat-ie, u kunt er gerust een uur van uw leven aan geven. Het album kwam na tig keer uitstellen wel precies op tijd voor z'n eerste post-antisemitische tour die toepasselijk genoeg plaatsvindt in een van de meest antisemitische landen van de wereld, namelijk Nederland. Veel geluk ermee, het is vrijdag, we gaan bierrrr drinken.

Weekend: in zicht

[LIVEBLOG IRAN MET BIER HIER]

De hele week kei en keihard gewerkt, maandag, dinsdag, woensdag, donderdag van acht tot zes ploegen en vrijdag met de (klein)kinderen op pad naar dit pretpark, die dierentuin of dat bloemenfeest en aan het eind van de middag volkomen uitgeblust op de bank, op de ijzeren balkonstoel of in de loungeset in de tuin. Nou dán is het dus tijd om Luke Combs te draaien. Zijn nieuwe album The Way I Am is whiskey, is Amerikaans, is Daytona, is Combs Country, is lekker en is precies wat we al kennen van Combs. Meer van hetzelfde is gelukkig juist wat we van Combs willen want, nu ja, anders zetten we Anna Calvi wel op. Het nummer Rethink Some Things springt eruit en doet wat meer funky aan dan de rest van het album. En funky Combs klinkt... verrassend goed. 22 nummers om naar te luisteren en bier bij te drinken, alles wat u nodig heeft om het weekend door te komen, waarbij Rich Man niet moet worden overgeslagen omdat u zich zo zal voelen (ook als u vrouw bent) als u het laatste nummer heeft gehad. Voor nog meer rijkdom gaat u daarna gewoon door met het nieuwe album van de Tedeschi Trucks Band Future Soul. Een veelbelovende titel en niet zo heel stiekem een TOPALBUM. Heerlijk gewoon, voor op elke dag. Ook heerlijk voor op elke dag maar zeker heerlijk voor op vrijdag: bier en Hölderlin, zomaar te vinden na de klik, evenals nog veel meer muzikale parels. Proost, prettig weekend en be nice!