Zaterdagnacht ging Whitney Houston dood. Alle schuifelende & voorzichtig zoenende jaren negentig-pubers in diepe rouw terwijl Oprah Winfrey het hele weekend moest uitleggen dat zij nog gewoon in leven is. En ergens op de bovenste verdieping van een poenig Sony Music hoofdkwartier in London dansten de platenbaasjes rond de tafel. Waarom? Omdat de langzaam door drank, drugs en een stomme echtgenoot naar vergetelheid afgegleden Whitney Houston ein-de-lijk weer geld waard is. Om er zeker van te zijn dat Sony daar maximale winst uit sleept, verhoogde het platenlabel binnen een half uur na haar dood de iTunes-prijzen voor haar muziek. In Engeland werd verzamelaar The Ultimate Collection ZESTIG PROCENT duurder. Zo gaat dat blijkbaar met 'important members of the Sony Music Family'. Godgloeiende vlektyfus, wat ben je dan een totaal verweesde zakjapanner met de ziekgierige rekenskills van Oom Dagobert en de glimmende dollarliefde van om het even welke goedkope gangsterrapper. Dit zijn dus lui die downloadende internetters een gebrek aan fatsoen en moraal verwijten. Wedervraag: wat is er moreel verwerpelijker, een cd downloaden omdat de zangeres je euro's toch niet meer nodig heeft, of een rechtenhouder die een laatste kans ruikt om extra rijk te worden over het nog dampende lijk van een dode popdiva uit eigen stal? Antwoord is in dezen heel simpel: alles van Whitney hierzo of, voor mensen die aan Ziggo lijden, hierzo. Sterf, Sony.

Je moet maar durven. Bij drie centimeter sneeuw eerst zeven-en-een-half miljoen forenzen (±) in de kou laten staan, dan je hele dienstregeling aanpassen omdat het een paar graden vriest terwijl de zon heel fel schijnt, dat spoorboekje doodleuk tot Sint Juttemis blijven gebruiken, en vervolgens blijven zeggen dat je Heel Erg Goed werk levert. Bij de Nederlandse Spoorwegen krijgen ze het voor elkaar. Die zeggen gewoon: "Luister. De aangepaste dienstregeling is keurig 36 uur van tevoren aangekondigd. Dan heet het geen noodregeling, ijstabel of winterrooster. Het is gewoon de nieuwe dienstregeling. Hartstikke winterklaar. Niks aan de hand dus kappen met dat geklaag." Verder zal het de NS-top allemaal snert met worst wezen wat u er van vindt. Want nu komt het mooiste van die nieuwe dienstregeling: omdat die keurig volgens de voorwaarden van NS zelf in in werking is getreden, tellen de uit de vaart genomen treinen NIET MEE in de prestatiecijfers. Dat is heel fijn voor de spoorwegtop, want dan blijft de totale winterpaniek van het spoormanagement buiten de boeken. Met de mooie glimmende cijfertjes die NS dan overhoudt, mogen ze de prijs van kaartjes meer verhogen. Nog mooier: de bonussen voor de NS-top zijn door dit trucje ook veiliggesteld. Dat ze van het creatief boekhouden zijn in Utrecht, is bekend, maar dit grenst aan megalomane arrogantie van een clubje reizigerhaters. Morgenmiddag debat. En dan maar hopen dat minister Schultz van Haegen het lef heeft om haar woorden waar te maken en de bonussen van haar staatsfaalbedrijf om te zetten in boetes & ontslag. Met een opzegtermijn van 36 uur.

Paniek in de Hindoestaanse gemeenschap in 020 Zuid-Oost AKA de Bijlmer. Afgelopen week heeft eenmans-SP'er Randjan Bissesar samen een aantal 'Vrienden van Vikaash' bestuursleden van stichting HCC Vikaash belaagd, aangevallen en tevens bekogeld met perforators en computerschermen. Gevolg: clubhuis voor onbepaalde tijd gesloten. De vraag is alleen: waarom valt een fractievoorzitter van de SP (zelf ook Hindoestaan en tevens regisseur van een toneelstuk tegen huiselijk geweld) zijn vrinden van de Hindoeclub aan? Heeft het iets te maken met de aanhoudende subsidie-oorlog die al jaren woedt in Amsterdam Zuid-Oost en die al herhaaldelijk leidde tot de boze bezetting van het Vikaash-clubhuis? Misschien herinnert u zich die hele affaire rond sjoemelende, aftredende, klagende & weer terugkerende PvdA'ers aldaar nog? Zat ook een bestuurslid van Vikaash met zijn belangen tussen. De Rekenkamer verklaarde destijds: Zuid-Oost is totaal verrot. Schijnt voor Vikaash ook te gelden. Subsidie vangen en vervolgens de toko zwart onderverhuren aan anderen, bijvoorbeeld. De verenigingsboel bij elkaar houden is dan moeilijk, zoals Romeo van Geene (volgens de comments alhier trouwens ook iemand met boter op de bol), aan den lijve ondervond. Maar waarom? Fittie tussen Hindoes en Suri-Hindoes? Restwoede over dat haatgedoe rond Kwakoe? Of was het eten op de betreffende vergadering gewoon te pittig? Je gaat bijna denken: exotische schaamtecultuur! Want zelfs in de aangifte (Deel 1, Deel 2, Deel 3) die ons per donkerbruine aktetas bereikte, is niets te vinden over de aanleiding van het Hindoestaans perforatorsmijten. Antwoord komt van het Parool: het was inderdaad een nieuwe veldslag in de Zuid-Oostelijke Subsidiestrijd. UPDATE: Reactie! Bissesar roept iets tegen alle stadsdeelmedewerkers over vieze beesten uit de tropen.

Het was een warme nacht in Athene, Thessaloniki, op Korfu, op Kreta en in het Griekse parlement. Van brandbommen op straat tot scheldpartijen en bijna-fistfights in het parlement: heel Souflakistan rolde vechtend over de grond vannacht. Maar het resultaat, na het buiten pleuren van tientallen parlementariërs, is INSTEMMING met de bezuinigen. Met andere woorden: kom maar door met die 130 miljard Noord-Europese euro's, in ruil voor 20 procent verlaging van het minimumloon en het ontslaan van een vijfde van alle Griekse ambtenaren. Besparing: 3,3 miljard euro - een fooitje vergeleken met de bedragen die de Troika tegen het museum onder de Eurolanden aan gooit om de Akropolis te behouden voor toerisme. Terwijl de Grieken tegen bezuinigingen in ruil voor reddingsgeld zijn en dat met benzinebommen (video, video) aan de overheid lieten weten, speelt de EU nog steeds met de gedachte om de Grieken gewoon buiten de eurozone te flikkeren. Want Italië wankelt. Spanje wankelt. Portugal wankelt. Heel die strook onrendabele zomervakantielanden staat op ploffen en een Griekse redding schept ook een Europese verplichting voor een Italiaanse, een Spaanse en/of een Portugese redding. Maar eerst gaan er een paar scheepsladingen goodwill naar de feta-uitvreters en hun bodemloze put vol loze beloftes. LEESVOER: Over Griekse rederijen, Barroso, Draghi, belastingontduiking, vervalste statistieken en oplopende schulden door de invoering van de euro: Souflakistan is een opeenstapeling van wanbeleid & eurodwang.

De PVV gaat langzaam kapot aan allerlei onzin van caviacops tot meldpunten voor dronken Oostblokkers die lawaai maken, maar de partij lijdt vooral onder politieke prutsers zoals de Limburgse losse flodder Laurence Stassen. Spits dook in haar carrière en ontdekte dat ze vanaf het moment dat ze zich in 2005 in de partij kocht bij Wilders nog helemaal niets gedaan heeft voor het volk, alleen voor zichzelf. Als überblonde Europarlementariër maakte ze de weg vrij voor ACTA omdat ze geen idee had waar dat hele verdrag over gaat. Want politiek interesseert StaSSen namelijk niet, het gaat haar alleen om macht. En terwijl ze haar Eurofunctie totaal verwaarloost door geen enkel dossier te lezen, gebruikte ze tegen de Europese regels in twee Brusselse fractiemedewerkers om campagne te voeren voor de Provinciale Staten-verkiezingen in Limburg, waar ze ook nog lijsttrekker van de PVV-fractie is. In die rol is ze vooral bezig om voor haar incompetente collega's dienstauto's te regelen en om haatmailtjes over uitgekotste stukken halalvlees binnenshuis te houden. Korte versie hier, er hier een uitgebreide faalverhandeling. Laurence Stassen is een machtsgeile mensenhater die alle pogingen om een goed volksvertegenwoordiger te zijn overgeslagen heeft om meteen af te glijden naar plucheplakker met een dubbele functievergoeding. Dan hebben we zelfs nog liever Dion Graus, die ook niets goed kan doen maar in ieder geval nog probéért om het volk ter dienst te zijn. UPDATE: Rechtmatige stappen! Meneer Stassen is BOOS op Spits.

Er schuilt un artiste in onze Tom en soms moet je die even vrijlaten, want een geknevelde kunstenaarsgeest komt in opstand. Voor je het weet staat hij weer op de redactie met een zak gips en rubberen gietmallen in de vorm van hondjes en poezenbeesten. Dus stuurden we Tom naar een kunstbeurs ergens. Geen idee waar, geen idee wat het thema was en geen idee wie al die mensen zijn die hij tegen komt, maar het is duidelijk dat Tom zich als een vrije vis in het water voelt in die wereld. Kunst maken tegen AIDS, natúúrlijk is hij gevoelig voor dergelijke creatieve idealen. Vooral als hij een glaasje champagne met roze ijs d'r in krijgt. En kijk hem eens losjes babbelen met artistieke geestverwanten. Tenslotte worden we verblijd met de onthulling van de stellage 'Kind in een Snoepwinkel', een project dat Tom ook voor ons stilletjes verborgen gehouden heeft. AtelierTV!

Wat is dit nou weer? Heel de Arabische wereld staat in de fik omdat iedere zanderige kudtdictatuur meer vrijheid, democratie en toegang tot de prettig verdovende werking van de Westerse consumentenmarkt wil en World Press Photo roept een gewonde, verzwakte man en een vrouw in een onderdrukkingstent tot winnaar van de fotoprijs uit. Een dag nadat WPF bekend maakt samen met Human Rights Watch meer vrede & democratie in Noord-Afrika te gaan stichten (Postcodeloterijdeelnemers, u betaalt dit trouwens), roepen ze een foto van een kapotte man in de armen van achterhaalde religieuze achterlijkheid uit tot Beste Prent van 2011. Mooi hoor, de tedere en breekbare momenten van offer en onmacht die zo'n vrijheidsstrijd met zich meebrengen. Maar als je vrijheid & democratie zo hoog in het vaandel hebt staan als World Press Photo claimt, dan kies je geen anonieme moslimman en volledig afgebalkte verpleegmevrouw, dan ga je voor het lijk van Kaddafi. Voor bezinning midden in de strijd. Hier, Gigapica's vol met heldhaftigheid. Als die strijd zo goed en belangrijk geacht wordt, straal dat dan ook uit. Niet alleen voor de offers die mannen brengen (je zal maar in de armen van zo'n onherkenbare tentmevrouw met d'r medische handschoentjes moeten liggen), maar ook voor de massaal onderdrukte vrouwen voor wie een beetje vrijheidsstrijd links of rechts geen fuck verandert aan hun rechten. Maar goed. Dat krijg je dus wanneer je Hipstamatic-foto's ook al toelaat als inzending: knuffelbare hipsterkunst met onderliggende poëtisch-menselijke boodschappen om de realiteit juichend te blijven ontkennen. En dan noemen ze ons cynisch.

Wie geen Griek is, kan in de regel geen modern Grieks lezen. Sowieso is alles wat Grieks is al een paar maanden een totaal raadsel voor heel Europa. Kunnen ze honderden miljarden krijgen om hun luiheid te belonen, zijn ze nog boos ook. Zie ook de lokale Televaag hierboven. Je hoeft geen Grieks te kunnen lezen om 'Memorandum macht frei' in één context met die kekke band om de arm van Merkel te begrijpen. Toch even aan de knoflookkoopman op de hoek gevraagd wat er nou staat. De chocoladeletters schreeuwen DACHAU! en daaronder (opklikken voor hele voorpagina) staat iets van 'De genadeklap voor gerespecteerde oudjes en trotse jeugd'. Oftewel: leuk hoor, dat hautaine Europese 'gooi er maar Noord-Europees belastinggeld tegenaan, dan komt het wel goed met dat corrupte zootje nonvaleurs in Souflakistan', maar zoals wel vaker verslikken de Euroleiders zich keihard in niet te manipuleren zaken als nationalisme, trots, cultuur en 'we maken goedverdoemme zelf wel uit hoe we ons leven leiden'. En dus is de Troika (= EC + IMF + ECB) WANTED door de Griekse politie wegens diefstal. LOL. (pica via)

De PvdA is jarig vandaag. Sportief als hij is, ging Tom Staal (via het pompstation) even langs bij het partijbureau aan de Amsterdamse grachtengordel. 66 jaar intern de baantjes verdelen die nodig zijn om Nederland te kunnen besturen én daarbij allerlei regels in je eigen voordeel ombuigen om meer bonussen en buitenhuizen te kunnen scoren, of om gewoon zelf niet tussen het plebs te hoeven wonen: het kan. Anno 2012 met dank aan het goeiige sociaal-democratische imago dat partijvoorzitter Hans 'Ik heb vertrouwen in Job' Spekman uitdraagt. Maar Hans is tevens, via de non-verbale communicatie van zijn garderobe, het levende bewijs dat PvdA-ideaal ook wel een beetje áfgedragen is. Slechts 1 jaar van de naar 67 op te rekken pensioenleeftijd verwijderd, blijkt de rozenpartij vooral een wat teruggetrokken bestaan achter de gesloten deuren van het kapitale grachtengordelkantoor te leiden. Ver weg van onze Tom en zijn allerbeste bedoelingen. BLOEMETJE?

IJspret en engagement wisselen elkaar af bij NRC zoals een manisch depressief mens onstuitbare vrolijkheid afwisselt met zelfmoordneigingen. Maandag: Elfstedenvoorpret. Dinsdag: Diepvrieszwervers. Woensdag: Elfstedenhoop. Vandaag: KEIHARDE CONFRONTATIE (PDF). Want het is tijd voor emotie, campagne en bloederige beelden. De ijspret = voorbij. Terug naar de woestijnrealiteit van Syrië, met NRC voorop. Want dat veertig minuten schaatsjournaal van de NOS is natuurlijk SCHANDELIJK als je weet wat er allemaal in de Syrische burgerstrijd tegen Assad gebeurt. Of niet, Peter Vandermeersch? "Jahaa, want toen ze in '94 Rwandezen aan het slachten waren, schreef daar niemand over en daar slaap ik nu nog steeds heel slecht van. Bovendien ben ik een Belg en kan die Elfstedentocht mij hoegenaamd niets schelen. Mijn nachtrust is me echter heilig, dus wil ik graag het bloed van kinderlijken op de voorpagina. Zodat we kunnen zeggen: 'Kijk, aan ons heeft het niet gelegen dat die oorlog maar voortsleepte, met alle tragische gevolgen voor mijn nachtrust van dien'. Check dan die eerste zin van onze publieke opinie bepalende nieuwsanalyse: 'Hoeveel doden moeten er nog vallen voor het geweld in Syrië een halt wordt toegeroepen, vraagt VN-chef Ban Ki-moon Chef NRC Peter Vandermeersch'. Vet hè? Zo rollen wij invloedrijke krantmensen. Betrokken, belangrijk en bikkelhard." Nou. Uit solidariteit met het morele appèl van NRC. Hier een kind met een half gezicht, hier stervende kinderen en hier nog een aantal dode kinderen (YouTube, NSFW). Zwerven al maanden rond op internet maar daar hadden we zonder NRC Handelsblad nooit iets over geweten. Wist u trouwens dat het supergeheime wachtwoord van president Assad 12345 was? Nee he? Dat bedoelen we dus. Bedankt NRC, ijkpunt voor het morele kompas!