Bij voorbaat excuses. Dit wordt zo'n topicje met vooral schuingedrukte kwootcitaten. Want soms valt er gewoon geen guitige verbazing meer omheen te schrijven, en hoeft het bovendien ook niet. De EU is een overheid opzoek naar een land. Maar wellicht is het voor iedereen beter als het gewoon een overheid blijft, zonder land. Zeggen wij niet, dat zegt Juncker. "It's a quite common opinion in Brussels that the EU always has problems with its member states and our lives would be much more comfortable without member states." Oh Jean, je bent dan misschien wel een disfunctionele drankneus, maar wel een leuke. En eerlijk, bovendien. Wat voor een cadeautjes heb je vandaag nog meer? "Prime Ministers must stop listening so much to their voters and instead act as “full time Europeans.”" We weten niet waar J.C. ze zoekt, maar onze MinPres is allang Junckers perfecte schoonzoon. "Elected leaders are making life “difficult” because they spend too much time thinking about what they can get out of EU and kowtowing to public opinion, rather than working on “historic” projects such as the Euro." Oh, oké. "We have full time Europeans when it comes to taking, and we have part-time Europeans when it comes to giving." *Mompelt iets over naheffingen*. "Too many politicians are listening exclusively to their national opinion. And if you are listening to your national opinion you are not developing what should be a common European sense and a feeling of the need to put together efforts. We have too many part-time Europeans." Had je maar een keer gelijk Jean, had je het maar. Enfin, om voortaan nóg beter aan demense uit te kunnen leggen wat Juncker nou precies bedoelt, is er nu de musical "Europe: What a Passion! The musical tale of a stormy love affair". Nu alleen nog beschikbaar voor en door Alpenturken, maar binnenkort ook in het Pools, Portugees en Spaans. Wat is federale kleinkunst toch genieten.

Ja, sorry dat we u er zo vaak mee lastigvallen. Het wordt ook gewoon saai. Maar we zijn aanbeland bij Hoofdstuk 3874, §5, lid 3, sub 7 van 'Veiligheid is ook maar een gevoel'. "De beveiliging van ambassades en andere belangrijke gebouwen in Den Haag rammelt. De verantwoordelijke politiedienst is structureel onderbezet, het ziekteverzuim is ver bovengemiddeld en er zijn te weinig speciale voertuigen." Soms hè, zou je denken dat Nederland het niet eens meer probeert. Veiligheid is, net als geslacht, ook maar een sociaal construct, en als we allemaal maar braaf blijven geloven in het NPO-credo dat artiesten die op bevrijdingsdag maar liefst 4 optredens kunnen doen, 's lands allergrootste helden zijn, komt het allemaal vanzelf goed. "De dienst zit zo krap in het personeel dat gewone agenten van de Haagse politie bewakingstaken moeten uitvoeren. Het aantal pantservoertuigen is minimaal. Reservecapaciteit is er niet. Leden van de dienst voelen zich onveilig." Oh, u bent ongerust? Ja, dat hoeft dus ook weer niet. De SP en PvdA weten ervan. "SP en PvdA reageren verontrust op de nieuwe problemen. Opnieuw is blootgelegd dat bij een cruciale politiedienst sprake is van onderbezetting en onvrede. Dat is in deze tijden van terreur onbestaanbaar." Sorry voor de schrik, die was dus nergens voor nodig. Morgen is het opgelost.

Rechten. Wie is er niet groot mee geworden. En daar ligt wellicht direct het probleem. De naoorlogse generatie, die samen te vatten valt in de meest onverschillig-narcistische protestleus ooit - "Ik ben van na de oorlog en dat wil ik graag zou houden" - heeft zichzelf groot gebracht in de veronderstelling dat het einde van de geschiedenis nu wel bereikt was. Ondanks dat het gehele corpus aan geschreven geschiedenis onweerlegbaar aantoonde dat de notie van oorlog inherent is aan the human condition, zag deze generatie het als haar onvervreemdbare geboorterecht in te vrede leven, en in vrede te sterven. Niet omdat zij dit zozeer verdiend hadden, maar omdat 'hun tijd was gekomen'. En mensen die de meest bevochten menselijke hoedanigheid - vrede - als een geboorterecht zien, kunnen natuurlijk niet anders dan alles en iedereen om zich heen aan de hand van rechten te definiëren. En inderdaad. In de westerse wereld vond na '45, en dan vooral vanaf de jaren 60 een zeer fundamentele en breed gedragen culturele ommekeer plaats. Waar voorheen 'veroveren' in al zijn soorten de hoogst haalbare persoonlijke of culturele prestige was, werd nu 'empathie' in al zijn vormen hetgeen waarmee men kon prijken en respect afdwong. Van een dog eat dog world naar een wereldbeeld waarin iedereen (met name agressieve minderheden) wordt gedefinieerd in termen van hun kwetsbaarheden en rechten. Zo'n wezenlijke transitie, in zo'n korte tijd. Dan moet er natuurlijk wel íéts over het hoofd zijn gezien. En dat werd er ook, namelijk: de vent aan de andere kant van het beekje. De eigen vreedzame, pacifistische en hyper-empathische intenties zijn welgeteld niets waard, als deze niet gedeeld worden door the ominous other. Ondanks, of wellicht dankzij talloze theorieën over wat rechten zijn - inclusief ultra-complexe theorieën die door minstens 38 grotemensenvolwassenen uitgelegd moeten worden, zoals die van Nicolai Hartmann - is dit continent een fundamentele waarheid uit het oog verloren. Fundamenteel, omdat het direct voortkomt uit de natuur, maar daarom niet minder controversieel. Wat dan? Simpel: rechten bestaan helemaal niet. Rechten bestaan niet, zoals zwaartekracht bijvoorbeeld bestaat, ongeacht wat men er van vindt. Rechten zijn afspraken, niets meer. Het enige recht dat, net als zwaartekracht, daadwerkelijk op zichzelf bestaat, is het recht van de sterkste. Júíst op bevrijdingsdag zou dit een waarheid moeten zijn waarbij stilgestaan wordt. Het ontzet van Europa was hier immers de meest recente grootschalige manifestatie van. Toch verzanden we liever in het discours dat we onszelf daarna hebben aangemeten, want dat voelt zo gemoedelijk. De onderstaande kwoot komt van, wat je noemt, een volkse Yankee volksfilosooph. Een soort conservatieve Eric Hoffer op steroïden, als u wil. We hebben het geprobeerd, maar het citaat valt met geen mogelijkheid te ontkrachten. In het verlengde daarvan, nog zo eentje: "Without action, words are just words. Without violence, laws are just words. Violence isn’t the only answer, but it is the final answer." Geweld is de enige taal die altijd begrepen wordt. Hoe hard het ook klinkt, dat is een onweerlegbare waarheid.

Vandaag zijn 2 omstreden predikers omzichtig A'dam binnengesmokkeld: https://t.co/8F8kqb4bqo https://t.co/vFxkZFkOQV pic.twitter.com/6d5aQmPrnx

— SheikWatch™ (@SheikWatch) 4 mei 2016

Somalië, al 6 decennia achtereen genomineerd voor Sunwebs Hel op Aarde-award, stuurt hun best and brightest weer eens langs om dit afvallige kudtland op het rechte pad te krijgen. En terecht, want we zijn hier een verdorven boeltje van formaat. De dienstdoende duo-act tegen de degeneratie van de lage landen, bestaat uit een seniele senior en een jolige junior. En het zal u wel weer verbazen, maar het schijnen andermaal geen humanisten te zijn. De jonge (onderstaande collage) maakte het zelfs zo bont dat Zweden out of all places hem joriste. Vreemd, want zo extreem is het allemaal ook weer niet. Eerder gewoon een eloquente vertolking van de modale paranoïde moslimpsyche. 9/11 en Charlie Hebdo is het werk van alles en iedereen behalve moslims, en het westen ruikt naar hout. En bij die ouwe knar is de wijsheid ook niet met leeftijd gekomen. "The sharia is pure justice that fights with everything that is evil." Oftewel, 'we're here to ignite a civil war and chew bubblegum, and we're all out of bubblegum." Maar geen zorgen. Haatblogger Carel Brendel zit er bovenop, dus het tweetal zal binnenkort wel in de eeuwige Kerkers van Den Haag verdwijnen, en leven we nog lang en gelukkig.

Begin jaren 30 van de vorige eeuw. Joodse kindjes van het Hebreeuwse gymnasium te Munkács, het toenmalige Hongarije, zingen de Hatikwa, het muziekstuk dat later het Israëlische volkslied zou worden. In maart 1944 bezette het Duitse leger de stad, die met zo'n 13,500 zielen de grootste en belangrijkste joodse gemeenschap van de regio huisde. Inderdaad, het waren gewoon de Fiddlers on the Roof (♥). In mei 1944 deporteerde een trein er de laatste 3080 joden richting Auschwitz. De hele gemeenschap, de bovenstaande kindjes incluis, verdween binnen drie maanden in de industriële mist van de geschiedenis. Weggevaagd, alsof ze nooit bestaan hadden. De titel van dit essay is wellicht even schrikken. Hoeft niet. Het is namelijk geen imperatieve titel. Wel is het een concluderende titel: een conclusie waar zowel de Europese geschiedenis als het heden toe dwingt. Immers, wat is het antwoord op de volgende twee vragen? 1) Zijn Europese joden ooit, ondanks hun vele positieve bijdrages en hun gebrek aan subversieve intenties, structureel veilig geweest? 2) Hebben hedendaagse Europese joden gegronde redenen hun veiligheid aan Europese overheden toe te vertrouwen? Respectievelijk: nee, en nee. Dat zou je natuurlijk niet af kunnen leiden uit de theatrale schijn-eerbiedige manier waarop 's lands great and good zojuist naar hen tenen stonden te staren. 'Nooit meer Auschwitz' 'Opdat we nooit vergeten' 'Dit nooit meer'. Hoe kan het dan toch, dat joodse kinderopvangcentra, scholen en synagoges zich in toenemende mate achter kogelvrij glas, luchtsluizen, hekwerk, en gewapende Marechaussee moeten verschuilen? Natuurlijk, het zou lovenswaardig kunnen heten dat overheden dit überhaupt doen. Maar het is niets dan symptoombestrijding, niet heel anders dan de anti-zelfmoordnetten onder de daken van Chinese bedrijven en... Stadhuis Almelo. De kransleggers van vandaag zijn exact dezelfde mensen die hebben toegestaan, en nog steeds faciliteren dat het virulente islamitische antisemitisme op Europese bodem wortel schiet en gedijt. En die regelrechte islamitische rassenhaat beperkt zich niet tot de ontelbare verbale bedreigingen en uitingen op sociale media [bewijsstuk 1, 2, 3, 4, 5 en het puntje van de ijsberg op Twitter (PDF)]. Meer dan eens loopt het uit op bijna dodelijk geweld, en als het even tegen zit levert Europa gewoon weer een paar joodse zielen in. Brussel, Parijs, Kopenhagen, dit wordt alleen maar erger voordat het ooit eindigt. En Europa accepteert het. Want door te weigeren meer te doen dan luttele symptoombestrijding, gooit Europa haar joden andermaal voor de bus. Als voer voor onverzadigbare hyena's die écht niet gaan stoppen als de joden op zijn. Maar waar komt die Europese onwil vandaan? En wat zijn de implicaties hiervan voor het niet-joodse Europa? Meer na de breek. Bovenstaande foto: de 8-jarige Frans-joodse Miriam Monsonego (links) en de Frans-islamitische Mohammed Merah (rechts), die haar op 11 maart 2012 bij de haren pakte en door het hoofd schoot. Ook vermoordde hij vervolgens een joods gezin.

En dan nu in de categorie: 'In godesnaam, waar hebben die mensen het toch over?', een aantal laatste morele stuiptrekkingen van de PvdA. "Nederland gaat nu ook cultuur inzetten om iets te doen tegen de instabiliteit in een ring van landen rond Europa. Dat meldden de ministers Bert Koenders (Buitenlandse Zaken) en Jet Bussemaker (Cultuur). Zij gaan voor het eerst samen investeren in culturele projecten in zeven landen: Egypte, Mali, Rusland, de Palestijnse gebieden, Libanon, Marokko en Turkije. ,,Culturele samenwerking kan een wezenlijke bijdrage leveren aan een veilige, rechtvaardige en toekomstbestendige wereld.,,'' Oké, zoveel cultureel beleids-gezever moeten we even laten bezinken. Maar hier eindigt het spijtig genoeg niet. Het vervolg lezen op eigen risico, het opdoen van terminale oogtyfus valt niet uit te sluiten. Volgens Koenders "heeft Nederland een krachtige en innovatieve cultuur. "Onze identiteit en normen en waarden worden er sterk mee uitgedrukt. Het creëert ook een broodnodige brug naar de rest van de wereld. Internationaal cultuurbeleid is daarom voor mij juist in deze tijd essentieel.,," Is er een volwassene in de zaal die ons uit kan leggen wat er op dit morele grote mensenfeestje nou precies bedoeld wordt? Wanneer ben je een innovatieve cultuur? En hoe drukt deze onze identiteit [en die is?] plus normen & waarden [heeft Den Haag niet] zo sterk uit? Oh, de vrouw-omdat-het-moet wil ook nog even wat zeggen. Jet "benadrukt dat culturele samenwerking kan zorgen voor innovatieve oplossingen. ,,En het brengt mensen met elkaar in verbinding. Internationale uitwisseling is voor onze culturele sector van essentieel belang. Nederlands talent groeit als het over de grenzen kan kijken en kan samenwerken. En voor buitenlands talent kan uitwisseling met Nederland ook een springplank zijn." Een meer postmodern kolonisatie-project moeten wij nog tegenkomen. Al twijfelen wij er niet aan dat het exporteren van Wim T. Schippers' Pindakaasvloer ["Een ongekend brutaal werk. Een werk van onschatbare waarde"] en Drol ["In dit kunstwerk, een ruim vier meter grote drol, komt alles samen. De geschiedenis van de VPRO en die van Nederland"] een Egyptische, Malinese, Russische, Palestijnse, Libanese, Marokkaanse en Turkse renaissance in zullen luiden.

Op een dag als vandaag zou je toch denken dat Nederlanders wel iets hebben geleerd van WOII. Maar nee. In Ede, een beetje het Berlijn van de Lage Landen, manifesteert het Eeuwig terugkerende Facisme zich weer eens genadeloos [lees in dezen bijvoorbeeld het doorwrochte oeuvre van Rob Riemen]. En dat op een dag als deze, waarop we stilstaan bij de gevolgen van dergelijk gedachtegoed. Het is een taboe, maar het valt eigenlijk niet te ontkennen dat waar het voorheen de joden betrof, het nu de moslims zijn. En dan met name de moslims van Marokkaanse komaf. Wellicht is het Nederlandse ras onder die façade toch wreder dan het toe zou willen geven. En misschien is het nu wel eens gewoon mooi geweest. Klaar met die onderdrukking. Tot die conclusie lijkt de Marokkaanse gemeenschap van Ede nu ook eindelijk gekomen. En geen moment te laat. Ze komen in opstand, en dat is even terecht als nodig. "De buurt vreest escalatie van de onrust en problemen in de wijk, nadat afgelopen nacht opnieuw drie auto’s in vlammen opgingen. (...) Buurtbewoners willen niet op de foto of met hun naam in de krant. Bij een vrouw die de plaatselijke krant wel te woord zou hebben gestaan over de rellen, zijn volgens een wijkgenoot meteen de ruiten ingegooid. De groep jongeren die de onrust veroorzaakt, omvat zo’n vijftig personen, in leeftijd variërend van 12 tot 23 jaar. De ongeregeldheden begonnen zondag. Daarbij werden agenten met stenen bekogeld, ruiten ingegooid en auto’s in brand gestoken. De politie heeft tot dusver twee verdachten (15 en 19 jaar) kunnen aanhouden." Wie niet wil luisteren, moet immers voelen. Niet dat er in dit guur-rechtse neo-facistische klimaat een directe aanleiding voor dit verzet nodig was, maar die was er wel degelijk. "Volgens de burgemeester is de onrust direct te koppelen aan de sluiting van een Marokkaans theehuis, dat was ondergebracht in het winkelcentrum en met de sloop waarvan maandag wordt begonnen om plaats te maken voor nieuwbouw." Een winkelcentrum slopen waarin óók een Marokkaans theehuis is ondergebracht. En dat in een week als deze.

Mornings in #NYC and visits in #Brooklyn

A photo posted by Josje Huisman Official (@josjecoos) on May 3, 2016 at 5:14am PDT

Oke, HET GEBEURDE gisteren al. Maar gister was het lente, en vandaag ook, dus het had net zo goed vandaag kunnen gebeuren. "Opschudding" "Zorgen om Josje" "Pikant, gewaagd, RONDUIT EEN SLET". De headlines door mensen die er voor doorgeleerd hebben logen er weer eens niet om. En natuurlijk is het even schrikken, maar kleine meisjes worden groot. Zo ook ook Josje Huisman (19). En al die zedenpredikers hoeven heus zo verbaasd niet te zijn. Ook Josje consolideerde haar plaats in K3 door het Gertje eens Goed te Geven. Want de bel deed het niet. Maar laten we nou niet doen alsof deze foto ineens erger is dan de HYPER SEKSUELE songteksten uit bijvoorbeeld rape song Heyah Mama: "Ik wil jou jij wil mij Ik weet een plekje waar ze ons niet vinden Jij mag me verslinden Doe het heel zachtjes Geen kreetjes en geen lachjes Heel zachtjes Het wordt een leuke zomer Lieve mooie dromen" "Hittegolf in m`n hart Laat mij vanavond naar je kamer komen In duizend hete dromen Ik wil jou jij wil mij Slaap nu maar zacht en laat je ramen open Ik kom er aangeslopen" Enfin, Josje gaat stoppen met K3, omdat de manische jeugdigheid waarmee de overige twee dames (53) hun kindvriendelijkheid veinzen, haar OPBRAK. Volgens haar woordvoerder "overweegt ze nu een carrière als naaktmodel en valt ze op mannen tussen de 25 en 45, die naast hun bovenmodale baan tijd vinden om onder guitige en soms regelrecht gewaagde pseudoniemen op fora hun meningen over actualiteiten te verkondigen."

Eigenlijk hè, begint Europa gewoon een collectieve failed state te worden. We noemen het allemaal braaf een vluchtelingencrisis, maar in de meeste gevallen betreft het geen vluchtelingen, en is het helemaal geen crisis. Het is beleid, waarbij de grenzen moedwillig opengezet werden voor wat grotendeels economische migranten zijn. Het is bovendien een beleid dat de rechtsorde willens en wetens ondermijnt, aangezien bijvoorbeeld het verdrag van Dublin gewoon unilateraal werd opgezegd door Merkel, met alle gevolgen van dien. Want zonder Dublin, geen Schengen. En als de bestuurlijke elite de wet naar willekeur in eigen richting verbuigt, dan is het een wetmatigheid dat ook de rechtshandhaving in de lagere regionen hieronder lijdt. Zo ook in Nederland. "Bijna veertig procent van het aantal geplande uitzettingen van uitgeprocedeerde asielzoekers gaat op het laatste moment niet door. In 2015 bleven 1.225 van de 3.165 geboekte vliegtuigplekken ongebruikt doordat de vreemdelingen niet kwamen opdagen." Waarbij "niet op komen dagen" gezien wordt als een soort guitige kwajongensstreek van brave gymnasten die hun gymles om 16:00 op vrijdag een keertje skippen, om op het veldje ernaast hun strafcorners te oefenen. Enfin, de Commissie die in 2013 het percentage van destijds 30% al de moeder hekelde, is inmiddels gewoon netjes opgeheven, dus daar hebben Regent & Co. ook geen last meer van. Oh, en zelfs deze micro-managende clusterfuck lijkt direct de schuld van de EU. "De woordvoerder verklaart de stijging van het aantal annuleringen uit nieuwe Europese regelgeving. Sinds 2013 worden sommige groepen asielzoekers (Dublin-claimanten) vanuit een opvanglocatie als een azc uitgezet, en niet vanuit een detentiecentrum. „Dit leidt er toe dat vreemdelingen zich voor het vertrek onttrekken aan het toezicht”." Maar, u mag doorlopen mensen, er valt hier niets te zien. "Een woordvoerder van het ministerie benadrukt dat de meesten van de vreemdelingen van wie de uitzetting op het laatste moment niet doorgaat, later alsnog vertrekken of al op een andere manier het land hebben verlaten. Daarover zijn echter geen getallen beschikbaar." Waar doen we nou eigenlijk moeilijk over, het zonnetje schijnt.

Omdat de populariteit van EU-instituties al jaren achtereen aan populariteit verliest, is de EU een laatste charme-offensief gestart. Naast die nieuwe limousine-service van 10 mio per jaar voor zichzelf, komt het nu met een nieuw lekkermakertje. Landen die weigeren mee te werken aan het nivelleren van door de EU geïmporteerd vluchtelingenleed, worden geacht 250.000 (tweehonderdvijftigduizend) euro PER VLUCHTELING (mirror) af te tikken. Ten eerste omdat fuck you kutprovinciaal. Ten tweede om landen er als een soort moreel maffiakartel toe te dwingen de prijs te betalen voor het schrijftafel-idealisme waar deze vluchtelingencrisis door ontstaan is. "According to four people familiar with the proposal, this contribution was set at €250,000 per asylum seeker in Monday’s commission draft. But those involved in the talks say it may well be adjusted in deliberations over coming days. “The size of the contribution may change but the idea is to make it appear like a sanction” (...)" Even voor de schaal. Het zou Polen, waar Jan Modaal 756 euro per maand verdient, 1,5 miljard euro kosten om die al dan niet economische Vluchtiërs die de EU hen wil laten opnemen (= 6200 stuks) buiten de deur te houden. Op Oost-Duitsland na (hoewel, Pegida komt daar vandaan) voelen voormalige Sovjetstaten het aan hun water wanneer iets de verkeerde kant op kruipt. Het Oostfront even goed in de gaten blijven houden dus. Dit is gewoon niets anders dan een morele maffiapraktijk om de bevolking linksom of rechtsom te laten betalen voor een onhoudbare notie van moraliteit. Maar goed, EU, vooral blijven pushen. Ook in Oost-Europië kennen ze het fenomeen 'referendum'.