Om de Belgische toestanden van K3 maar eens te parafraseren: kudtjesdag, kudtjesdag, alles kan en alles mag, ja, het is kudtjesdag. Maar dan internationaal. Goed moment om de onderbuik van Nederland stuk te peilen en de stomste vrouwen van Nederland eens op een rijtje te zetten. Zodat iedereen weer weet hoe het zit met de hoed en de rand. 100 notoir stomme vrouwen die alleen al omdat ze vrouw zijn, stommer dan stom zijn. Kunnen allemaal niet achteruit inparkeren, hebben allemaal gevoelens die ze niet kunnen uitleggen en ja, u bent meer een broer voor ze. Honderd keer stom, allemaal. Uw eigen top zoveel van stomme vrouwen alsmede een pica van uw eigen vrouw zien we graag in de comments.

Bounce! Swing! Lounge! Spring! Het is godnondeju 2011! We hebben het gehaald met z'n allen. Gefeliciteerd, u hebt het eerste decennium van de 21ste eeuw overleefd! Held! We zijn trots op u! In 2011 zal het ongenuanceerd feesten en het nodeloos kwetsen uiteraard snoeihard doorgaan. Speciaal om u deze eerste uren door te trekken wat muziek die we bij elkaar konden rapen. Zoals de Kinderboerderij Mixtape van Ambitiebeesten. Misschien bent u meer van de Soul. Nou, pak aan, ruim een uur soul in uw bakkes. Drum 'n bass? Hoppa. En hier nog meer ADHD-beats. Meer boenke boenke boenke & hakkuh. Vooruit, en dan ook maar iets klassieks voor de tandenknarsende linkselite... VIOLEN! Tot morgen, stelletje lamstralen en overige reaguurders. Dank voor input & alle goeds voor 2011. *plop*

Op vrijdag 5 maart 2010 presenteerde ik op BNR het programma Peptalk. Agnes Kant was afgetreden als fractievoorzitter van de SP en voor de Tweede Kamer-verkiezingen van juni moest er een nieuwe lijsttrekker komen. In de uitzending werd, als grap, het idee geopperd dat ik lijsttrekker moest worden. Het werd een fantastische uitzending. Mijn vrouw werd gebeld om toestemming te vragen en de technici flansten een mooi SP spotje in elkaar. Om de spanning te rekken zei ik dat ik om 16.30 uur op BNR mijn beslissing bekend zou maken. Na afloop van Peptalk werd ik door diverse bij de media werkzame personen gebeld. Ze wilden mijn beslissing weten. Ik gunde Frits Wester de eer mij de vraag te stellen op BNR. Ik zei geen ja en geen nee. Op internet verschenen berichten dat ik overwoog lijsttrekker van de SP te worden. De volgende dag stond het in (bijna) alle kranten, zonder dat één van de schrijvers met me gesproken had.

Verhuftering is het woord van 2010. Niemand kan er omheen. Als we bepaalde groeperingen moeten geloven, is er in Nederland sprake van een hufter-epidemie. Dit land gaat kapot aan de grenzelozen, de normlozen, de waardelozen. Het grote anti-hufteren lijkt te zijn begonnen. Uit hun duistere krochten kruipen de fatsoenterroristen en zwaaien de bezwerende wijsvinger in het gezicht van de schijthebbers. In onze buitengewone belangstelling stond hoaxwetenschapper Van Stokkom, maar hij is slechts het topje van de ijsberg. Nu er voor eerst in bijna een eeuw een liberale premier is en links vier jaar lang niet mag meespelen in Den Haag, is het grote schreeuwen begonnen: er zijn hufters onder ons en ze zullen dit land ten gronde richten. Hufters zuigen het fatsoen uit het merg van de samenleving, klinkt het. Onzin, claimen wij. De hufters zorgen juist voor transparantie en vooruitgang. Het zijn de fatsoensterroristen die de daadwerkelijk asocialen zijn en die Nederland proberen te vangen in hun status quo. Vandaar dat het de hoogste tijd is voor Het Hufter Manifest. Laat ons dingen rechtzetten.

Potverdrie! Hoe bruut is dit? Alweer een mijlpaal. GeenStijl heeft nu 150.000 geregistreerde leden. Wat nou dood? We leven en kicken. Man man man. Mei 2007 50.000 leden. November 2008 100K premium reaguurders. En op die gedenkwaardige 31ste mei anno 2010 zijn we met z'n honderd en vijftig duizenden. Stijlloze Jubilaris heeft zich met een Zuid-Afrikaans IP geregistreerd, en dat doet ons natuurlijk goed. Want GeenStijl is er voor iedereen. Voor die mensen die nog steeds geen lid zijn, en zich vertwijfeld afvragen: dat GeenStijl, wat IS dat nou eigenlijk? Lastig uit te leggen natuurlijk. Vooral omdat iedere margeblogger / fatsoenscolumnist er weer een ander meninkje op nahoudt. Daarom presenteren we u nu exclusief een keurig, objectief en correcte uiteenzetting over GS. Genuanceerd en historisch verantwoord bovendien. Uitgesproken door meisjes die in het gras zitten. Jasmin, Tatjana, Djaima, Esther en Maxine: het woord is aan jullie. Voor alle stijllozen met een blits roze armbandje, in de comments is er voor jullie gratis bierrr en vlammetjes. Brusselmans, MUZIEK!

Toet! 10 april. Jarig. Het ies feest. Telt u even mee? Een. Twee. Drie. Vier. Vijf. Zes. Zeven. *tikt met desertlepel tegen champagneglas*. Dames, heren ook. Welkom allen op ons jaarlijkse partijtje. U mag zometeen aanvallen. Er is champagne, grote lappen rood vlees, chips en meisjes. Eerst even dit.

De geblindeerde busjes staan al voor de deur en opvallend veel heren gehuld in lange regenjas ontsieren op dit moment het straatbeeld. Het zal dan ook naar alle waarschijnlijkheid niet lang meer duren totdat uw favoriete hangplek uit de lucht wordt gehaald. Het geschil met de Rijksvoorlichtingsdienst is namelijk gierend uit de klauwen gelopen. Zojuist ontvingen we opnieuw een niet ondertekende sommatie met een allerlaatste waarschuwing. Wanneer wij de foto van Willem Alexander en Maxima niet subiet verwijderen, dan is wat de RVD betreft de discussie gesloten en worden andere maatregelen overwogen. Welke dat dan zijn, vertelt het verhaal niet, maar de RVD kennende zal dat wel een gang naar de rechter betekenen. Of erger nog: een permaban voor de zorgvuldig geregisseerde mediamomentjes, omdat wij ons niet houden aan de zogenaamde mediacode. Ons antwoord hieronder zal het conflict ook geen goed doen. Ofwel dames en heren reaguurders: het gras is groen voor de haas...

En nog altijd zijn we gezellig aan het corresponderen met de Rijksvoorlichtingsdienst. Inzet van het geschil is een foto die wij eergisteren plaatsten van Willem Alexander en Maxima gezellig shoppend in de Apple Store. Mag niet, stelt de RVD. Waarom niet, wilden wij daarom weten. Welnu, "Zíj (Wim Lex en zijn partner-red.) bepalen in hoeverre er sprake is van inbreuk op hun privacy, niet u of anderen. Bovendien is uw argument dat de foto nieuws bevat onjuist en doet dus niet ter zake. Wij hebben u gisteren gemeld dat de Prins en Prinses geen Iphone hebben gekocht (los van de vraag of het kopen van een Iphone überhaupt nieuws is)" Kortom, de RVD bepaalt wat u wel en niet mag lezen. Hierrr de gehele sommatie, in de overlees onze reactie daarop. Voor zolang wij nog in de lucht zijn tenminste...

Beste lezer, mag ik mezelf voorstellen. Ik ben de atheïstische allochtoon. Dus ik ben geen fundamentele moslim, verlichte moslim, radicale moslim, geïntegreerde moslim of ex-moslim. Nee, ik heb de koran wel gelezen en heb me vergaapt aan zijn schoonheid maar heb de islam als toeschouwer gezien en nooit daadwerkelijk geparticipeerd. Mijn denkbeelden zweven in de huidige maatschappij door een ijle en onbekende ruimte, die vol staat met hokjes die geen van alle mij met hun verleidelijke lokroep kunnen binden. Helaas, want niemand wil buiten de maatschappij dwalen. Wellicht brengt het als voordeel mee dat ik als toeschouwer wel een mooie zitplaats heb om het maatschappelijke debat te volgen zonder dat ik me aangevallen of verdedigd voel. Tot mijn welbehagen heb ik vernomen dat er een Centraal Comité voor Ex-moslims is opgericht, omdat het ook mijns inziens lastig is binnen de moslimgemeenschap de islam te bekritiseren of afvallig te zijn.

Dag 8. Lief dagboek. Rutger hier vanuit Spanje. Lloret de Mar vandaag. Het regent. Twan en ik zitten te schuilen in een restaurant waar iets teveel moeders met kinderen het zelfde idee als wij hadden. Ik proef de koffie bijna niet van de herrie. Ze spelen met ballen. Plastic ballen. Die heel hard op de grond stuiteren. Er is hier welgeteld één karige milf die gedeeld wordt door een stuk of 45 mannenogen. We zijn ook nog een beetje brak van onze avonturen van gisteravond, brak ja maar niet van de drank. Ik heb leren proppen, maar het is echt heel anders als in die televisieserie die Cotsa heet. Nou ja, voor de GeenStijl lezertjes hebben we er maar een REPORTAGE van gemaakt. Sorry dat ik een beetje matjes overkom...