Fransje was de eerste politicus die struikelde over het monsterlijke toeslagdossier. Na een kort intens moment van vreugde over het bezetten van zijn droomfunctie, viel het doek voor de staatssecretaris. Maar Toeslagen bestaan sinds 2005, en fraude met toeslagen dus ook: 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011... De huidige ingreep komt erg laat en is nogal in scène gezet. Fransje heeft netjes econometrie afgemaakt en kan zich heus wel een getalletje herinneren of opzoeken. In plaats van hier superlatieven te spuien, laat ik de eer aan onze ombudsman: “Deze alleenstaande [parttime werkende] ouder ontvangt twaalf inkomenselementen, afkomstig van acht instanties. Daarvoor moeten achttien (digitale) formulieren per jaar worden ingevuld en ontvangt het gezin tachtig betalingen per jaar.” blz 2, blz 13 of hier onderaan. IEDERE losse betaling, formulier of instantie is een nieuwe mogelijkheid tot fraude. Het ziekelijke is dat de begrootte besparingen (die werden verzonnen om de toeslagellende de eerste keer door de Kamers te persen) alleen worden gerealiseerd als voldoende mensen (nu 17%), en van de minima nu 8%) falen in deze bureaucratische ambtelijke brei en géén toeslagen aan zouden vragen. Dat sommige mensen dan niet te eten hebben als ze een foutje maken of als de ambtelijke molen een maand te laat betaalt, boeit niemand. Overigens gaan al die in het toeslagensysteem beloofde *kuch* besparingen trouwens meerdere keren op aan ICT, uitvoeringskosten, schuldsaneringen, (buitengerechtelijke) proceskosten, maatschappelijk werk en extra noodvoorzieningen.

Nieuwe stijlloze columnist, by dope demand! U kende hem al uit de panelen. Daarna van dit gas(t)topic. En nu hier wekelijks in het weekend op De GeenStijl, om recht en rede te praten in wat krom en kritiekloos is: uw aller (*tromgeroffel*) FEYNMAN!
De strafzaak van Badr Hari kent een eis van vier jaar, waarvan slechts drie onvoorwaardelijk. Waarvan er bij normaal gedrag dus maximaal twee jaar worden gezeten. En dat voor ACHT! delicten. Het oudste delict is van bijna vier jaar geleden: op 20 februari 2010 werd een portier door een groep mannen gelyncht. Volgens de geruchten van de Officier van Justitie zou Badr Hari deel van die groep hebben uitgemaakt hebben. We hebben in Nederland het rare systeem dat we het zwaarste delict uit de tenlastelegging pakken en daar een bepaalde bonus op plakken voor de rest van het document. Simpelweg omdat we het botweg optellen van straffen te barbaars vinden. Effectief kent het systeem dus een korting op de strafmaat bij tijdige herhaling. Dat leidt helaas ook in dit geval tot ernstige rechtsongelijkheid. Had het OM tijdig gehandeld, dan hadden de delicten van 2010 in 2011 gediend, 2011 in 2012 en zo verder. Effectief resultaat is dat bij een reeks van veroordelingen wel simpelweg wordt opgeteld. Verdachte mag dan meerdere keren gaan zitten en is die periode in detentie niet in staat delicten in onze samenleving te plegen.