Het ‘Nee, we willen je hier niet, ga weg’ van de overheid is bij sommige uitgeprocedeerde asielzoekers aan dovemansoren gericht. Gevolg is dat ze in de illegaliteit verdwijnen, een probleem dat al decennia speelt. En waar de politiek geen oplossing voor heeft omdat die er simpelweg niet is. Ophokken in de gevangenis is geen oplossing want duur, evenals het over de grens zetten naar België of Duitsland want dat wordt ruzie met bondgenoten. Terugsturen naar land van herkomst kan niet omdat dat land niet bekend is. Er is gewoonweg geen oplossing voor het illegalen-probleem zoals menig kabinet heeft ondervonden. Ondertussen kosten illegalen wel geld. Het College voor Zorgverzekeringen(CvZ) noteerde dat de medicijnkosten voor onverzekerde vreemdelingen in 2012 met 7 procent waren gestegen, terwijl de totale kosten van medicijngebruik in heel Nederland juist met bijna 10 procent waren gezakt.

Hemel en aarde werden vorig jaar bewogen om actievoerders van Greenpeace uit de Russische cel te krijgen. Wanneer het er echt toe doet – de rechten van homo’s en varianten daarop, de LGBT-community – geeft de regering niet thuis en stuurt de zwaarst mogelijke delegatie denkbaar naar de olympische winterspelen in Sochi. Er gaat iets mis met het stellen van de prioriteiten binnen het kabinet Rutte-Asscher. We hebben niets ergs gedaan, was de boodschap van de Nederlandse Greenpeacers bij terugkomst in Nederland eind vorig jaar. Nee, behalve een booreiland beklimmen dat niet van jou is en daarmee het leven van de arbeiders aldaar in gevaar brengend. Detail in dezen: Greenpeace-activiste Faiza Oulahsen onthulde vorige week in het Parool dat de actie het begin had kunnen zijn van een politieke carrière: de partij vroeg haar bij thuiskomst om op de lijst te gaan staan voor de Europese verkiezingen. Zo rolt de politieke headhunter. Enfin, uit het Arctic Sunrise-dossier blijkt in ieder geval dat het kabinet bereid is het diplomatieke conflict aan te gaan wanneer de belangen van een actiegroep als Greenpeace in het geding is en te zwijgen op het gebied van de homo-wetgeving.

Minister van Buitenlandse Zaken Frans Timmermans is deze zondag geland op Cuba voor een driedaags bezoek. Het was al langere tijd bekend dat Timmermans een visite aan de Castro-dictatuur wilde brengen, in januari vorig jaar sprak hij zijn Cubaanse collega Bruno Rodríguez Parrilla al tijdens een top in Chili. “Over een aantal zaken zijn we het niet eens, maar we willen wel intensievere samenwerking. In het land vinden hervormingen plaats en ook de relatie tussen de Europese Unie en Cuba is in beweging. Dat is niet alleen voor Nederland van belang, maar ook voor de Caribische landen van het koninkrijk,” zei de bewindsman na dat gesprek. In de brief die Timmermans afgelopen vrijdag aan de Tweede Kamer stuurde staat daar gek genoeg niets over. In de verte klinkt een alarmbelletje. Ook heeft hij deze dagen een ontmoeting met de Cubaanse minister van Handel, in het gevolg van Timmermans een kleine handelsmissie van het Nederlands Centrum voor Handelsbevordering. Dat is interessant want onze eigen minister van Buitenlandse Handel Lilianne Ploumen is niet mee. Nog een alarmbelletje.

In zekere zin was 2013 het jaar van Thierry Baudet. Begin 2013 beheerste hij de krantenkoppen met zijn burgerforum-initiatief, afgelopen week verscheen een oproep om de artikelen van de wetenschapper voortaan te weigeren. In beide gevallen was het strijdtoneel gelegen in de kolommen van de opiniepagina’s van NRC Handelsblad. Onder beide pamfletten een indrukwekkende reeks ondertekenaars. Toch lijkt Baudet op winst te staan: het Burgerinitiatief 'Geen EU bevoegdhedenoverdracht zonder referendum' staat op de plenaire agenda van de Tweede Kamer in januari. Terwijl het nog maar de vraag is of de invloed van Sywert van Lienden cum suis groot genoeg is om het redactioneel beleid van de krant te wijzigen. De acht pamflettisten komen in ieder geval ruim 60.000 handtekeningen tekort, mocht hoofdredacteur Peter Vandermeersch daar überhaupt gevoelig voor zijn.

“De wet is echt ons ankerpunt. (-) Daar houden we ons aan. Daar moeten we ons ook aan houden en daar worden we ook regelmatig op gecontroleerd.” Aldus AIVD-chef Rob Bertholee vrijdagavond bij Nieuwsuur. De dag daarvoor bleek echter uit een rapport van de Commissie van Toezicht betreffende de Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten (CTIVD) dat premier Rutte vorig jaar de dienst opdracht gaf zijn toekomstige bewindsploeg te laten screenen. Het is gebruikelijk dat de formateur – wanneer hij zijn Kabinet samenstelt – het doopceel van zijn collega’s laat lichten. Probleem: Rutte was nog geen formateur, dat zou hij pas een maand later worden. Toch verrichtte de dienst het onderzoek. Daarbij ging er ook nog iets mis met één van de potentiële ministers dan wel staatssecretarissen. Plus: er was ook nog een probleem met een onderzoek naar een potentieel lid van de Koninklijke Familie. En dat was niét Edwin de Roy van Zuydewijn. Inzake de te vroeg gescreende bewindspersonen deed de AIVD bij één van hen een zogenaamde ‘internet zoekslag’. Het klinkt als googlen in de oren maar inlichtingenwaakhond CTIVD was er weinig mee ingenomen. Uit het rapport: “De juridische basis voor de verwerking van persoonsgegevens die gemoeid was met de internet zoekslag is (-) naar het oordeel van de Commissie onvoldoende geweest. Zij acht deze gegevensverwerking daarom onrechtmatig.”

Onzekere tijden, 2014 gaat een beslissend jaar worden voor het Kabinet. Gaat of blijft Rutte? 2013 was in dat opzicht een tussenjaar, het kenmerkte zich door stilstand. Meerderheden werden gezocht en volgend jaar zal blijken of die hun belofte in met name de Eerste Kamer gestand zullen doen. Hoe anders was het in 2011 en 2012.

“Edwin de Roy van Zuydewijn, de ex-man van prinses Margarita, is vrijdag door de regionale recherche verhoord over een mogelijke aanslag op een lid van de koninklijke familie van Spanje. De aanslag zou zaterdag hebben moeten plaatsvinden in Brussel, bij het royaltyhuwelijk van Prins Carlos - zoon van prinses Irene en een broer van Margarita - en Annemarie Gualthérie van Weezel.” Dat schreef de Volkskrant op maandag 22 november 2010. De AIVD, noch de DKDB hebben onderzoek gedaan naar deze kwestie. Dat zou je wel verwachten: een woord als ‘aanslag’, de aanwezigheid van de gehele koninklijke familie én een bevriend koningshuis zou toch een alarmbel moeten doen afgaan. Toch hebben beide diensten geen onderzoek gedaan. Bizar, vindt u niet? Want het lijkt er toch ernstig op dat de veiligheid van de koninklijke familie in het geding was. Toch was het niemand minder dan minister-president Mark Rutte (VVD) die dit afgelopen woensdag tegenover de Tweede Kamer onthulde.

‘Geheime nota: Molukse treinkapers door kogelregen gedood’, kopte de Volkskrant deze zaterdag. Iedereen zal wel eens de beelden hebben gezien van het in juni 1977 doorzeefde treinstel 747, dus op het eerste gezicht geen nieuws. In 2000 kwam het boek ‘De Molukse acties’ van Peter Bootsma uit, een samenwerkingsverband met de makers van de documentaire ‘Dutch Approach’. In dat historisch project figureert ‘marinier Rinus’. Met enige bravoure beschrijft de militair hoe hij de kapers uitschakelde: met een boel kogels. En als er nog één bewoog? “Daar discussieer ik niet over: dan schakel ik ze helemaal uit.” Wisten we dus ook al. Het échte nieuws: Ernst Hirsch Ballin (CDA) was op de hoogte. En Dries van Agt (ook CDA). Beiden hebben deze informatie echter al die jaren onder de pet gehouden. Hirsch Ballin schreef als hoofdambtenaar van Justitie in 1978 het rapport waarin staat door hoeveel kogels de zes kapers respectievelijk werden getroffen: 12, 40, 18, 28, 13, 33 kogels. Zijn conclusie: de autopsierapporten schetsen een ander beeld van de beschieting dan het officiële regeringsverhaal. “Men zal daaruit afleiden dat de treinkapers, anders dan minister Van Agt op 23 juni 1977 in de Tweede Kamer verklaarde, wel degelijk door een regen van kogels getroffen zijn. Ook de verklaring van de minister, dat niet beoogd werd de kapers te doden, zal aan geloofwaardigheid inboeten.” Van Agt zegt in de Volkskrant niets te weten. En Gij geleuft dat?

De Tweede Kamer debatteert begin december over de begroting van het Koninklijk Huis. Die begroting is relatief klein en werd voorgaande jaren in een paar uur behandeld en – op de onderhoudskosten van het koninklijke zeilschip de Groene Draeck na - akkoord bevonden. Het presidium van de Tweede Kamer heeft sinds Prinsjesdag het komende debat echter voortdurend voor zich uit geschoven en dat heeft een reden: zowel D66 als de SP zullen minister-president Rutte gaan bevragen over de kwestie Edwin de Roy Zuydewijn. Journaliste Jutta Chorus onthulde eerder dit jaar in haar zéér lezenswaardig boek ‘Beatrix, dwars door alle weerstand heen’ dat prins Bernhard de inlichtingen- en veiligheidsdiensten opdracht heeft gegeven naspeuringen te doen naar Edwin de Roy van Zuydewijn. Hij moest namelijk ‘onschadelijk’ worden gemaakt. De PvdA-burgervader van Hilversum en oud-Volkskrant hoofdredacteur Pieter Broertjes én zijn compaan Jan Tromp hebben dat bijna tien jaar stilgehouden. Als journalisten zijn zij geen knip voor de neus waard en wel hierom.

“Vicepremier Lodewijk Asscher wijst anonieme kritiek van oppositiepartijen in de Tweede Kamer van de hand dat hij zijn privéleven soms laat voorgaan boven zijn werk als minister van Sociale Zaken en het vicepremierschap. Asscher reageerde vrijdag op fractievoorzitters van oppositiepartijen die woensdag in De Telegraaf anoniem kritiek op hem uitten omdat hij een pensioenoverleg met de oppositie had laten schieten om maandagavond met zijn kinderen Sint Maarten te kunnen vieren. Asscher: “Ik werk heel hard, ik vind mijn werk ongelooflijk belangrijk, dat is het ook. Maar een politicus is ook nog een mens. Als het werk gedaan is, ga ik niet in het café hangen met journalisten, maar ga ik naar huis naar mijn kinderen. Tsja, dat spijt me verschrikkelijk”, zei hij tegen het ANP. Lees het Telegraaf-artikel hierover. Neem daarna nog eens rustig het ANP-artikel van vrijdagochtend 11.57 uur door, dat ik in de eerste alinea citeer, met name de vetgedrukte frase. Asscher zegt daar: “Als het werk gedaan is, ga ik niet in het café hangen met journalisten, maar ga ik naar huis naar mijn kinderen. Tsja, dat spijt me verschrikkelijk.”