De Tweede Kamer debatteert komende donderdag over de Europese top over bootvluchtelingen die eind vorige maand plaatsvond. Vrijdagavond zond de VARA de reportage van Pauw uit: Leve Europa. Vijf opiniemakers die afzakten naar Sicilië om de ramp in ogenschouw te nemen. De locoburgemeester van Catania kwam aan het woord. In zijn stad worden duizenden bootvluchtelingen opgevangen. Een Brits marineschip had kort daarvoor 600 vluchtelingen van het water gered. Daar was hij dankbaar voor, toch hekelde hij de ‘hypocrisie’ van Europa. De Italiaan wil dat alle lidstaten de handen ineenslaan om de stroom tegen te gaan. Europa moet zich volgens hem richten op hulp ter plekke en aldaar een selectie maken. Begin deze week schreef Arnold Karskens een korte column over zijn verblijf in Mali en wat de ‘asielmaffia’ u niet vertelt over bootvluchtelingen. Ook vanuit Mali vertrekken duizenden in de richting van Europa. Karskens schreef: “AZG-directeur Arjan Hehenkamp twittert: ‘Elke bootvluchteling die we redden zegt: ‘There’s no humanity in Libya’.’ Hier in Mali weten ze van de gevaren in Libië en de tocht over de Middellandse Zee. Maar werkloze gelukzoeker Boubou Sidibe (28) gaat toch. “Als ik het geld heb nog vannacht.” Dood of geurende gladiolen, luidt zijn credo bij het bier. Over politieke vervolging geen woord. Naïeve BN’ers en de asielmaffia weten: Ellende verkoopt, de waarheid stukken minder.”

1. De belofte - Het was voor de Geenstijl-lezer geen verrassing dat Jesse Klaver afgelopen week uitverkoren bleek om GroenLinks te gaan leiden. Drie jaar geleden stond in deze kolommen al dat de partij geschiedenis zou kunnen schrijven door Klaver in plaats van Jolande Sap op het schild te hijsen. Die stap had het historische verlies kunnen beperken zo niet voorkomen. De leden zullen zich nog officieel moeten uitspreken maar er lijken weinig beren op de weg. Mogelijk tegenstrever Kathalijne Buitenweg heeft inmiddels haar goedkeuring uitgesproken, op een Dibi 2 zit niemand te wachten (ook al weet je dat met de activistische Liesbeth van Tongeren nooit zeker). Verschil tussen toen en nu is dat het land er economisch beter voor staat dan destijds. En dikke kans wanneer we op woensdag 15 maart 2017 naar de stembus gaan de situatie nog veel meer verbeterd is en economische zorgen de laatste zullen zijn van het kiezersvolk. Desondanks is Klaver zijn strijd tegen het ‘economisme’ begonnen.

Later vandaag wordt op het Museumplein in de hoofdstad gedemonstreerd tegen racisme en voor de vrijheid van meningsuiting. “Fuck Racisme – Fuck de Koning – Vrijheid van Meningsuiting voor Iedereen”, luidt de naam van de demonstratie. Dit is de sprekerslijst: Jessica de Abreu - namens K.O. Zwarte Piet & New Urban Collective Thomas Van Beersum - Strijd Tegen Racisme Kno'Ledge Cesare - Dichter en oprichter NL Wordt Beter Joke Kaviaar - Dichter en activiste voor vluchtelingen Abulkasim Al-Jaberi - Back to Palestine Ivana Kalas - De Nieuwe Universiteit Host: Mariam el Maslouhi – Schrijfster Het is spijtig dat rapper Abba – de diamant in de kroon van het vaderlandse rap-gebeuren - niet optreedt, anders was ik zeker een kijkje wezen nemen.

Een rijbewijs heb ik niet, sinds we aan de gracht wonen heeft mijn vrouw haar auto de deur uitgedaan. Voor de maandelijkse boodschappen bij de Makro gebruiken we een grappig rood autootje van de firma Greenwheels. Verder is het veel met de fiets, trein en taxi. Autobezit lijkt mij vreselijk. Al mijn autominnende vrienden klagen namelijk over files, parkeren en de kosten daarvan. Soms rijd ik met iemand mee naar de hoofdstad. Steeds verbaas ik mij dan weer over die prachtige vijfbaans-snelweg tussen Utrecht en Amsterdam. WAAROM MAG JE DAAR NIET SNELLER DAN HONDERD? Onbegrijpelijk en niemand kan het mij uitleggen. Enfin, vrijdagmiddag staarde ik vanuit mijn werkkamer hoopvol over de gracht: Telegraaf-columnist Rob Hoogland was in aantocht! Zo moet het in 1945 zijn geweest, dacht ik: reikhalzend uitkijkend naar de bevrijders. Maar ome Rob was mij te snel af geweest: hij stond even verderop al met zijn geleende 4.2 liter Toyota Landcruiser 80 uit 1997 te ronken voor het partijbureau van GroenLinks.

Het is niet zo dat Bram Moszkowicz vanuit het niets in het politieke avontuur van VNL is gesprongen. In december 2001 ontmoet Pim Fortuyn de strafpleiter tijdens een symposium van Harry Mens’ Business Class in Noordwijk. In bijzijn van spindoctor Kay van de Linde biedt Fortuyn de strafpleiter gelijk de positie van minister van Justitie aan. Een dag later bellen de twee met elkaar: is het een idee dat Moszkowicz eerst maar eens nummer twee wordt op de lijst van Leefbaar Nederland? Moszkowicz voelt daar wel voor, mits hij naast zijn Kamerlidmaatschap zijn juridische praktijk kan blijven uitoefenen. Maar het loopt anders. Niemand minder dan Harry Mens laat het nieuws uitlekken naar de Telegraaf waarop partijvoorzitter Jan Nagel een persbericht doet uitgaan waarin hij stelt dat er van een toezegging geen sprake kan zijn. Het is één van de eerste conflicten tussen Fortuyn en het partijbestuur van Leefbaar Nederland. Niemand minder dan Hans Wiegel breekt nog een lans voor Moszkowicz om het gezichtsverlies van Fortuyn te beperken. Maar de strafpleiter gelooft het wel met het dubbelhartige leefbaar Nederland en een dag voor de kandidaatsstelling zegt hij niet beschikbaar te zijn. Een interessante geschiedenis terug te lezen in ‘In de ban van Fortuyn’ van Jutta Chorus en Menno de Galan.

Het zou jammer zijn als het kabinet valt over zoiets essentieels als de illegalen-problematiek. PvdA en VVD zouden er beiden beter aan doen deze crisis (in wording) als uitdaging te beschouwen. Eerste stap zou dan zijn verder te kijken dan de bed, bad en brood-discussie. Dan moet je wel een paar basisafspraken maken. Afspraak 1. Trek niets van achterban noch peilingen aan maar mik op een échte oplossing. Afspraak 2. Negeer demonstrerende illegalen en de clique activisten, advocaten en NGO’s die daar omheen cirkelt. Illegalen hebben sowieso geen inspraak. En die activisten, advocaten en NGO’s drijven in een drabbige modderpoel van al dan niet financiële belangen en belangetjes. Daar moet een kabinet niet in willen sodemieteren en een besmeurd nat pak halen. Afspraak 3. Let op de kern van de zaak, niet laten afleiden door 400 vluchtelingen die verdrinken in de Middellandse Zee, dat zijn geen illegalen en ze hebben niets met de discussie te maken. Afspraak 4. Luister niet naar Philip Alston, speciaal VN-rapporteur extreme armoede en mensenrechten. Bij Nieuwsuur had hij het afgelopen week over ‘illegale immigranten’, ‘asielzoekers’, ‘immigranten’en ‘toekomstige asielzoekers’. Die clusterfuck van conflicterende termen verziekt de discussie. Ze zijn en heten gewoon illegalen.

Zo'n vier jaar geleden stonden in deze kolom zeven tips voor GroenLinks. Teruglezen leert dat de partij die Bassiehof niet heeft gelezen, met alle gevolgen van dien. Ondertussen mengt oud-partijleider Femke Halsema – na haar vertrek ging de partij bijna ten onder – zich weer in het debat. In NRC Handelsblad pleitte ze vrijdag voor een 'links stembusakkoord'. Ze vindt het onverteerbaar dat links permanent met elkaar in concurrentie is. "Als de PvdA wint, komen die zetels altijd van andere linkse partijen. Dat is ineffectief, weinig geloofwaardig en machtsstrategisch heel dom." De ambitie van de PvdA om bij iedere verkiezing de premier te willen leveren, zegt Halsema, leidt tot het 'kapotmaken van kleine linkse partijen. Als links ooit echt een vuist wil maken, moet de PvdA die drift zien te beheersen'. Daarom vandaag, vier jaar later, tip acht: GroenLinks moet zichzelf opheffen.

Eerst even over de kwestie Ton ‘Ik vind de column goed maar het medium klote’ Elias. Dat is allemaal gekkigheid van de VVD-zwaargewicht. De imposante ICT-specialist spelt het roze nieuws- en opinieweblog. Dat weet ik omdat hij onlangs een collega van mij complimenteerde met haar optreden in een reportage van die rooie in Den Haag. Daarbij komt dat Elias’ afkeer van Geenstijl veel dieper zit: hij vindt namelijk dat álle journalisten op het Binnenhof lui en dom zijn. Dat mailde hij mij toen ik hem in september 2009 – nog werkzaam bij HP/De Tijd – per mail vroeg columnist te worden bij De Jaap (nu ThePostOnline, where the elite meet to read). Zijn reactie: “Grappig initiatief, maar ik word niet uw columnist. Voor De Tijd (sic) heb ik wel een suggestie, maar er is geen journalist die daaraan durft: waarom de parlementaire journalistiek faalt om verslag te doen van belangrijke dingen die in het parlement besloten worden (en waar ook iedere kiezer op enig moment mee geconfronteerd wordt), louter omdat journalisten te lui of te dom zijn om zich ergens in te verdiepen. M. vr. gr., Ton Elias.”

Links en progressief Nederland op de achterste benen zaterdag na een interview met Halbe Zijlstra in de Volkskrant. De VVD-fractievoorzitter wil 'meer samen optrekken met dictators'. Gek genoeg heeft Zijlstra het woord dictator niet in de mond genomen. Het is ook niet terug te vinden in de aanleiding voor de vraag van de Volkskrant over de voorstellen voor een nieuw VVD-buitenlandbeleid: het een kleine 5000 woorden tellende essay in clubblad Liberaal Reveil. Wél schrijft Zijlstra daar dat gezien het denderend succes van de Arabische Lente het wellicht een idee is voortaan wat bedachtzamer om te gaan met dergelijke revoluties in bijvoorbeeld Egypte en Libië. Want ondertussen zijn er landen die rijker, slimmer en sterker worden, en landen juist armer, dommer en zwakker, terwijl Europa en dus Nederland aan de zijlijn staan. Het is volgens de VVD'er derhalve tijd voor een andere aanpak en benadering van het directe buitengebied van Europa. En nee, hij is niet voornemens samen met Poetin op te trekken, zoals D66 stelt.

"Er wordt oorlog tegen ons gevoerd" en (echt waar): "Waarom heet het patatje oorlog en geen patatje vrede? Omdat het wit met bruin is!" Zulks tekende GS’ Bart Nijman gisteren op uit de mond van een zwarte activist op een anti-racisme-dingetje in Amsterdam. We kunnen derhalve concluderen dat de strijd tegen racisme en islamofobie gewonnen is, wat rest zijn de achterhoedegevechten in de snackbar. Het frietkot: brandpunt van haat en onverdraagzaamheid. Ook was rapper Appa aanwezig, bekend van zijn tirades tegen Israël. “Ik ben klaar met deze zionistische honden die uit zijn op ons geld en bloed!” is een gevleugelde uitspraak van de muzikant. Het is als bij het hondenfluitje: alleen de doelgroep hoort wat er echt wordt bedoeld: de joden natuurlijk. Rapper Appa is daarmee in zekere zin een jongere versie van Dries ‘Ik ben een Ariër’ Van Agt: het gaat om de onderliggende boodschap.