Terwijl ik vrijdagavond in de salon zoet mijn Thorbecke-kleurplaat aan het stiften was, werd de aandacht getrokken door de televisie. De charmante Volkskrant-correspondente Natalie Righton, onze vrouw in Kabul, Afghanistan, verscheen in beeld. Bassiehof klapte direct de laptop open, even de thermometer steken in die immer pulserende aars van de sociale media want dit zou feest worden. Man, man, man, wat een ellende. Ik kreeg hem er bijna niet in, zovéél tweets. Waarover later meer. Eerstens gaan we het over de varkens hebben. Diezelfde vrijdag was GroenLinks-fractievoorzitter Jolande Sap namelijk op werkbezoek in Brabant. De niet-zo-geslaagde Opvolgster van Femke ging poolshoogte nemen in een Brabantse megastal. Dat werd janken natuurlijk, haar gevolg twitterde erop los. Het geluid van de radio dat het gegil van de varkens overstemde, het was allemaal ‘megawreed en schokkend’ en niet te vergeten een ‘shame on humanity’.

Integratieminister Gerd Leers (CDA) onder vuur afgelopen maand. Het gaat om Mauro Manuel, een wat bedrukt ogende jongeman uit Angola. Kwam op zijn tiende naar Nederland, is nu achttien jaar oud en staat op het punt om teruggestuurd te worden naar de Afrikaanse dictatuur die hij ooit vaarwel zei. Shit happens, het Nederlandse uitzettingsbeleid is nu eenmaal stringent. Probleem is echter dat het niet goed wordt uitgevoerd. Sterker, er schort wat aan. Een daadkrachtig minister is noodzakelijk. Probleem: die hebben we dus niet en dat is zonde. Want asielzoekers zijn als dakkapellen. Het uitvoeren van asielwetgeving is a bitch. Neem nou Afghaanse oorlogsmisdadigers die zich in Nederland willen vestigen of Irakese oud-militairen die Koerden hebben bestookt met gifgas. Die lui komen met valse papieren naar Nederland en een prutsverhaal wat nauwelijks valt te checken. Probeer dan maar als IND’er de waarheid boven tafel te krijgen. Nederland heeft een naam hoog te houden binnen de internationale rechtsorde, het Internationaal Strafhof is hier tenslotte gevestigd. Om dan vervolgens oorlogsmisdadigers hier onder te brengen schiet niet op. Toch gebeurt dat. Twee Afghanen die terug moeten omdat ze worden verdacht van oorlogsmisdaden mogen toch blijven omdat ze zieke kinderen hebben, bleek vorige week. U ziet de dubbele standaard?

Eén van de eerste debatten die ik als jonge knaap voor de baas moest volgen, vond plaats op de avond van dinsdag 10 december 2002. Het waren de woeste nadagen van de Fortuyn-revolte. Het eerste kabinet Balkenende was demissionair, maar dat weerhield integratieminister Hilbrand Nawijn (LPF) er echter niet van om enkele flinke uitspraken te doen. De zaterdag daarvoor had hij namelijk tijdens een LPF-congres de Tweede Kamer ‘één groot ritueel’ genoemd. Hoogtepunt van het daaropvolgende debat was dat GroenLinks-fractievoorzitter Paul Rosenmöller liet blijken dikke bewindspersonen walgelijk te vinden. Maxime Verhagen, destijds fractievoorzitter van de christen-democraten, had Nawijn naar aanleiding van zijn uitspraken vergeleken met een ‘pruilend kind’. Daar wilde Rosenmöller even op scoren. Ik citeer uit de Handelingen:

Bassiehof was in het land afgelopen week, ouderwets met de poten in het bluswater. Beetje babbelen met de Groenlinksemensen. Henk en Ingrid maar dan met kruidenthee en ecologische koekjes. En leuke frisse links-liberale meisjes en zelfs een korte sessie met kraaktuig (Kraken is moord, mag je dus niet zeggen van de progressieve uitkeringtrekkende medemens. Vandaar de korte sessie). Dat was nodig, al te best gaat het niet met GroenLinks. Even de thermometer tussen de klamme vrijzinnige billen gestoken dus. De patiënt blijkt wat zweterig; de GroenLinks-kiezer wil namelijk geen kolencentrale, referendum en al helemaal geen schutterende Kamerfractie. Check die peilingen dan ook: drie zetels verlies. Centrale vraag tijdens het veldwerk: waarom gaat het zo slecht met de Kamerfractie? En belangrijker, wat te doen? Daar kwamen zeven tips uit voort.

Zoals vorige week op deze plek voorspeld, is er vooralsnog geen ‘de gebeurtenissen in Noorwegen zijn de schuld van Geert Wilders’-debat gekomen. Tegenvallertje voor GroenLinks Kamerlid Tofik Dibi. Tom Poes verzon een list en daarom ligt er nu De Laatste Fatwa. En nu ben ik dus een beetje in verwarring. De moslimmensen die ik ken (mijn shoarmamannetje, politici en collega’s) zijn namelijk allemaal onafhankelijke denkers. Heb ze nog niet kunnen betrappen op geheime voorbereidingen voor het kalifaat en het willen invoeren van de Sharia maar dat kan natuurlijk ook allemaal Taqiyya zijn. Hier uw ironieteken. Want dat is namelijk de kwestie. Als ik die petitie van Dibi lees, begrijp ik dat de moslimmensen niet deugen. “Nu (is) de tijd gekomen voor een laatste fatwa die moslims opdraagt mens te zijn. De laatste fatwa is een oproep tot zelfstandig denken, tot leren en discussiëren. Tot openlijk en vrij met elkaar van mening verschillen.” Aha.

Jelui heeft vrijdag de cartoon op het VARA-vehikel Joop gezien?* Er is die dag een grens overschreden. Eindredacteur Francisco van Jole draagt bij aan een klimaat waarin het normaal is te fantaseren over de dood van Geert Wilders. Daalt het al in? In 2002 stonden we er ook bij en keken er naar. Zeker, elke cartoonist moet vrij zijn te krabbelen wat hij wil. Dat geldt ook voor de gemankeerde VARA-tekenaar. Die eerdere plaat van Wilders en de gaskamer was te walgelijk voor woorden –bovenal een grove belediging van het trotse joodse volk- aan de andere kant leidde het tot discussie en discussie is goed. Doodwensen is echter een ander verhaal.

Inmiddels bekend stokpaardje van de PVV als het op Kamervragen aankomt: de islamisering en wat daar tegen te doen. Deze zomer kregen Geert Wilders en Marcial Hernandez het idee dat ook de krijgsmacht in rap tempo aan het islamiseren was. Het ministerie van Defensie probeert jong en fris personeel aan te trekken en dat ging onder meer gepaard met deze advertentie. Een moslimmeneer die op zijn kleedje naar het Oosten bidt. “Heeft u enig begrip voor het onbegrip van Nederlandse militairen die, als gevolg van de bezuinigingen, gedwongen worden ontslagen of hun kameraden zien vertrekken, maar wel in kranten en tijdschriften deze wervingsadvertenties blijven lezen en de islamisering van onze krijgsmacht zich zien voltrekken?” wilden Wilders en Hernandez weten van Defensieminister Hans Hillen. Kom ik zo op terug.

Het was in januari 2005 dat toenmalig VVD-Kamerlid Hans van Baalen werd terechtgewezen door een twee bij twee meter metende DKDB’er. Van Baalen en ik liepen naar zijn werkkamer en kwamen voorbij de deur van Ayaan Hirsi Ali die na maanden gedwongen afwezigheid –de laffe moord op Theo van Gogh en de daarop volgende bedreigingen- net was teruggekeerd in de Kamer. Van Baalen zag de drie beveiligers voor haar deur staan en mompelde iets semihumoristisch over dagelijks gehaald en gebracht worden naar kantoor. Eén van de DKDB’ers nam dat niet en sprak Van Baalen aan. Of hij wel wist dat beveiligd worden geen lolletje is. En dat het voor de beveiligers zelf ook geen leuk werk is. Van Baalen bood meteen ruiterlijk zijn excuses aan.

Premier Mark Rutte heeft zich wel eens laten ontvallen dat hij president Ronald Reagan bewondert. Nu is het ontegenzeggelijk waar dat the Gipper op een ‘mooie baas-schaal’ van nul tot tien in de hogere regionen eindigt. Op de manier van leidinggeven van Reagan valt echter wel wat af te dingen. De oud-president was vooral van de grote lijnen, zag beleidsnota’s het liefst teruggebracht tot één, maximaal twee A4’tjes en het woord delegeren heeft hij praktisch zelf uitgevonden. Het lijkt er een beetje op dat Rutte die stijl heeft overgenomen. Want anders valt zijn iconische fail van vijftig miljard euro niet te verklaren. De achtergrond in een notendop. Zoals u weet gaat het niet al te best met de Grieken en de Europese Unie moet bijspringen. Op de Europese Top vorige maand werd besloten dat de (her)financieringsbehoefte van onze Griekse vrienden gegarandeerd gaat worden tot 2014. Dat gaat om 88 miljard euro, de souvlaki wordt duur betaald. Daarnaast kopen de Eurozone-landen nog eens een dikke 20 miljard Griekse schulden op. Dat geld gaat overigens naar de banken, mind you. Totaal een pakket van 109 miljard euro dus. Daarnaast legt de private sector er nog eens 50 miljard euro zelf bij en zie daar het magische getal van 159 miljard euro waarmee de Griek het tot 2014 moet uitzingen.

Wat begon met de onthulling dat GroenLinks-Kamerlid Mariko Peters volgens het ministerie van Veiligheid mogelijk betrokken is bij een kinderontvoeringszaak werd allengs een ernstiger kwestie: Peters heeft zich vermoedelijk schuldig gemaakt aan belangenverstrengeling. Meest opvallend deze week is echter de falende communicatie van de partij. Politiek leider Jolande Sap houdt zich doodstil, spervuurtwitteraar Tofik Dibi laste op de dag van publicatie in HP/De Tijd lafjes een ‘weekje twitterpauze’ in en het lijdend voorwerp zelf liet het bij enkele nietszeggende korte verklaringen. Probleem is ook dat het hoofd van de afdeling voorlichting van de fractie zich bevindt op een surfplank ergens in Midden-Amerika. VARA-coryfee Jan Tromp riep op Radio1 Femke Halsema op te reageren maar ook deze ambteloos burger kan GroenLinks niet uit deze communicatienachtmerrie doen ontwaken. Laat staan dat Halsema haar vingers aan deze kwestie zou willen branden: Peters is onder haar bewind binnengehaald. De schaduw van Halsema hangt sowieso over de kwestie. Vorig jaar november zei de voormalig Ware Oppositieleider in een debat dat onder meer handelde over de Brievenbuspisser (PVV): Kamerleden die in opspraak raken vormen een serieus probleem voor de geloofwaardigheid van de politiek. [...] Voor het goed functioneren van de Kamer geldt niet alleen of je wel of niet veroordeeld bent.