Heb je net eindelijk die zelfverklaarde media-ethici dankzij wat onfatsoenlijke onethische duidelijke taal + dito camerabeelden terug naar het Polygoontijdperk gelachen, steekt de volgende bejaarde draak zijn rimpelige kop door het bladerdak van het Sprookjesbos. Om te pleiten voor een GEDRAGSCODE bij rampen & calamiteiten. Volgens de Lakemannetjes van de Nederlandstalige Vereniging voor Psychotrauma (NtVP) moeten de media namelijk eens wat meer aan de slachtoffers denken. Na een ramp een getuige of betrokkene zomaar voor je camera trekken en vragen wat er door hem/haar heen gaat, dat kun je dus gewoon niet maken. Ook al roepen psychologen al eeuwen dat je moet praten over je problemen om te voorkomen dat je emotioneel implodeert met alle mogelijke familiedrama's, winkelcentrumshootings of eilandgenocides van dien, volgens de NtVB gaat verwerking juist veel beter in een klimaat van afzondering & uitzendverbod. Ontreddering en menselijk drama in televisiebeelden vatten = moord. Terughoudendheid is het nieuwe hart uitstorten en de media moeten daar aan bijdragen. Door enkel feiten te presenteren en niet te speculeren over oorzaak, verantwoordelijkheid of schuldvraag. Want de oorzaak van een ramp komt na vier, vijf jaar overheidsonderzoek vanzelf wel een keer aan het licht en het moet bovendien maar eens afgelopen zijn met die kwetsende human interest. Op naar een slachtofferloze wereld zonder schuldvragen!