Hoe moeten we nu verder leven?

We kunnen sterven. Wat valt er nou nog te leven als we niet naar Tim den Besten kunnen kijken en/of luisteren? Hij is ons baken en absolute voorbeeld. Tim, de leidraad. Dankzij zijn werk als kanarie in de kolenmijn durfden we ons gevoel te uiten, beseften we hoezeer de schuld van jarenlang Sinterklaas vieren aan ons kleeft als opgedroogde stront, kwamen we erachter dat je ziektes kunt dragen als een heer en leerden we de mogelijkheden van Grindr en ID-fraude kennen. Wat zijn we zonder Tim? Niks. Bekoorlijk is het daarom in het geheel niet dat we nu moeten lezen dat Hij zijn belangrijke werkzaamheden in ieder geval 'niet op korte termijn' zal hervatten en in de luwte blijft, waar we Hem niet kunnen zien. Een regelrechte tragedie voor dit smachtende land, en voor Tim zelf, die maar niet van het ongeluk af lijkt te komen. Wij zijn een week, nee een maand janken onder ons betraande nest, we zullen er wenen, gillen, bibberen, schijten, koken, eten, snoepen snikken en snuiten ter ere van Tim, ónze Tim, de Opperwener. Tim, kanjer, het beste!