Never forget!

Aan het eind van deze zonnige dag denken we terug aan een andere zonnige dag precies 10 jaar geleden. Een dag die bruut werd verstoord toen een moeder in een dierentuin in Cincinnati even haar zoon niet in de gaten hield. Het jongetje duikelde in de gracht van een gorillaverblijf waar hij werd opgemerkt door de 200+ kilo wegende zilverrug Harambe, die terwijl de rest van de groep naar binnen vluchtte in de gracht klom, ogenschijnlijk om zich over het kind te ontfermen. Vervolgens 10 minuten aan pure paniek. Eerst leek Harambe een beschermende houding aan te nemen ten opzichte van het mensenkind, maar mede door het gegil van de toekijkende menigte raakte hij zichtbaar gestrest. Het joch werd door het verblijf gesleurd met een kracht die doorgaans prima te doen is voor gorillababy's, maar mensen zijn nogal wat fragieler. Na 10 minuten paniek en verwarring had de dierentuin de keuze gemaakt: Harambe moest dood. Een verzorger met een jachtgeweer joeg een kogel door het hoofd van Harambe, het dier viel neer, maar de heisa ging door. De krachtige mensaap, die om het hok waarin hij werd vastgehouden noch om het kind dat daar ineens in klom had gevraagd en dit alles met de dood moest bekopen, werd een martelaar, een meme en al met al een bepalend figuur in de geschiedenis van de internetcultuur. Er kwamen herdenkingsceremonies, protesten, protestsongs, vragen aan presidentskandidaten en vandaag, 10 jaar na zijn dood, een eerbetoon van het officiële Twitter-account van het Witte Huis (die een paar paragrafen langer is dan het eerbetoon aan de slachtoffers van 9/11). Ach ja. Harambe 10 jaar dood dus. Je kunt je natuurlijk afvragen of die dierentuin achteraf niet een beetje een punt had toen werd besloten om het dier te doden en het antwoord is dan waarschijnlijk ja. Op de vraag of dat de hele situatie minder droevig en oneerlijk maakt is het antwoord dan weer nee. Dus daarom, allemaal: dicks out for Harambe.