Net vandaag op NPO Start, wij de hele godvergeten middag binnenzitten om het te kijken

Danny Ghosen, goed ventje. Dan kijkt hij heel ernstig en dan wandelt hij door het beeld, in een polo van Fred Perry. Volgende scene, kijkt hij nog steeds heel ernstig, draagt hij ineens een overhemd, ook al Fred Perry. Weer een scene, zit-ie in de auto, jack van Fred Perry. Nieuwe aflevering, polo, Fred Perry. Ernstige blik, t-shirt, Fred Perry. Strenge vragen, milde verontwaardiging, zomerjas, Fred Perry. Echte journalistiek, ergens naartoe rijden, uitstappen, aanbellen, trui, Fred Perry. Gefronste wenkbrauwen, polo, Fred Perry. Hij heeft iets ontdekt, winterjas, Fred Perry. Afijn, ze betalen hem in ieder geval goed in Hilversum, en in het geval van Ghosen is dat ook nog eens volkomen terecht. Neem zijn nieuwe, driedelige serie, Danny en de Medicijnmaffia. Er wonen in Nederland allerlei mensen en die willen medicijnen slikken, bijvoorbeeld opiaten, maar die krijgen ze dan niet van de huisarts, en dus proberen ze het via digitale kanalen. Vaak zijn die mensen een beetje triest, soms gaan ze ook dood. Ja je kan ook zeggen, dan moeten die mensen dat niet kopen, stelletje sufferds, en dat is niet per se onwaar, maar ja, verslaafden hè, we kennen de beelden uit Amerika. Hoe dan ook, moet je net Ghosen hebben, die komt gewoon bij je thuis langs, ook als je in modderfokking Roemenië woont. Wat een menselijke tragedie joh, dooie vaders, vaders die hun jonge kind bijna laten verzuipen, dode kinderen. De goorlappen die daar rijk van worden, de goorlappen die weigeren daar ook maar enige verantwoordelijkheid voor te nemen. Kijken die serie, Danny Ghosen, monter als het kan, ernstig als het moet. Erg knap gedaan, werkelijk uitstekende tv, lauwerkrans, Fred Perry.